บทที่ 12

Zhou Fangfang พูดเสียงดังท่ามกลางฝูงชน: "คุณสองคนยังจะเสร็จ!"

"ตกลง ฉันสัญญาว่าจะช่วยคุณ แต่ฉันมีเงื่อนไข!" ถังฟั่นพูดอย่างเย็นชา

Li Hailong และภรรยาของเขาได้ยินสิ่งนี้ ไม่ต้องพูดถึงว่าพวกเขามีความสุขแค่ไหน และหินก้อนใหญ่ส่วนใหญ่ในหัวใจของพวกเขาก็ร่วงลงมา

หลี่ไห่หลงพูดด้วยรอยยิ้ม: "ไม่มีปัญหา ขออะไรก็ได้! ถังฟั่น ตราบใดที่คุณช่วยฉันคืนที่ดินผืนนั้น คุณจะทำอะไรก็ได้ที่คุณต้องการ!"

“ตกลง ฉันจะช่วยคุณฟื้นฟูที่ดินของครอบครัวคุณก่อน จากนั้นฉันจะตั้งเงื่อนไขหลังจากที่ฉันกู้คืนให้คุณ หากคุณไม่เห็นด้วย ฉันจะให้คุณรับผลที่ตามมาอย่างแน่นอน!”

Li Hailong ไม่ได้จริงจังกับเงื่อนไขใด ๆ เลย สิ่งที่ Tang Fan พูดเป็นความเสี่ยงของเขาเอง มันไม่มีอะไรมากไปกว่าการทำลายที่ดินของเขา ด้วยที่ดินมากมายในหมู่บ้าน แม้ว่า Tang Fan จะแปลงที่ดินของเขาเองให้เป็น ดินแดนที่แห้งแล้งเขายังทำไม่ได้ ทั้งหมู่บ้านก็บ้าคลั่งอีกครั้ง และคงจะดีถ้าพวกเขายืนกรานว่าไม่ได้สัญญา

หลี่ไห่หลงยังคงพึงพอใจ ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับความฉลาดของตัวเอง

หลังจากนั้น เขาและถังฟั่นก็มาถึงดินแดนที่แห้งแล้ง

Tang Fan และ Li Hailong กล่าวว่า: "ครั้งนี้ก็เหมือนกับครั้งที่แล้ว ไม่มีใครเห็นว่าฉันฟื้นตัวได้อย่างไร"

หลี่ไห่หลงไม่ได้คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาแค่หันศีรษะและไม่มองมาที่เขา อย่างไรก็ตาม หลี่ไห่หลงเคยเห็นมันมาก่อน เพียงแค่หยิบมันขึ้นมาด้วยคราดสองสามครั้ง ดังนั้นคราวนี้เขาจึงไม่สงสัยเกี่ยวกับถังฟั่น

แน่นอน ภายในหนึ่งในสี่ของชั่วโมง ถังฟั่นได้ฟื้นฟูที่ดินของหลี่ไห่หลง ถังฟั่นกล่าวว่า "ขอฉันกลับไปคิดดูก่อน"

หลี่ไห่หลงยิ้มเจ้าเล่ห์และพูดว่า: "ตกลง ตกลง แล้วรีบกลับบ้าน ขอบคุณ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นในอนาคต ฉันตายแน่!"

เมื่อ Tang Fan มาถึงที่ประตู Zhou Fangfang มีสีหน้ากังวลและไม่พอใจอย่างมาก

Tang Fan ถาม: "น้องสาว Fangfang คุณเป็นอะไรไป ใครรังแกคุณอีกแล้ว ทำไมคุณไม่มีความสุขแบบนี้"

โจวฟางฟางพูดอย่างเป็นกังวล: "ถังฟั่น เกิดอะไรขึ้นกับคุณวันนี้ คุณไม่รู้หรือว่าหลี่ไห่หลงจะไม่สัญญาอะไรกับคุณเลย ทำไมคุณไปช่วยพวกเขาฟื้นฟูแผ่นดิน บางทีพวกเขาอาจจะกัดกลับอีกครั้ง เราเป็นคนโดนแบบนี้ไม่ใช่เหรอ”

จู่ๆ ถังฟั่นก็แสดงท่าทางมั่นใจ: "พี่ฟางฟาง อย่ากังวลเรื่องนี้ ฉันคิดออกแล้ว และไม่ใช่พวกเราที่ต้องทนทุกข์!"

Zhou Fangfang ดูงงงวย แต่ Zhou Fangfang เชื่อมั่นในตัว Tang Fan มาก เขาทำตามที่เขาพูด และไม่ถามคำถามอะไรอีก

ในตอนบ่ายนักลงทุนมาที่หมู่บ้านเพื่อตรวจสอบ

อย่างไรก็ตาม หลี่ไห่หลงและภรรยาของเขาซึ่งกังวลอย่างมากเมื่อสองชั่วโมงที่แล้ว ตอนนี้ไม่กังวลเลย

เนื่องจากที่ดินที่บ้านของฉันได้รับการบูรณะให้กลับคืนสู่สภาพเดิมอย่างสมบูรณ์และดูดีกว่าเดิม บางทีนักลงทุนอาจจะมีความสุขและพวกเขาอาจได้รับการลงทุนขนาดใหญ่

ทั้งสองคนตื่นเต้นมากเมื่อนึกถึงเรื่องนี้

ทันทีที่นักลงทุน Wei Yan มา Li Hailong และภรรยาของเขาสุภาพมากและให้ความบันเทิงแก่เขาอย่างอ่อนโยน

เหว่ยเอี้ยนกล่าวว่า: "โอ้ ฉันไม่ได้พบคุณมาสองสามวันแล้ว ดินแดนของคุณเปลี่ยนไปมากจริงๆ! มันไม่เขียวชอุ่มเหมือนตอนนี้ แต่เมื่อมองดูตอนนี้ อืม... นี่มันต้องเป็น ดินแดนสมบัติ!หมู่บ้านของคุณก็เป็นดินแดนสมบัติเช่นกัน!"

หลี่ไห่หลงมีความสุขมากเมื่อได้ยิน และพูดด้วยรอยยิ้ม: "ใช่ ใช่ หมู่บ้านของเราเป็นสมบัติล้ำค่า! หัวหน้าเหว่ย ดูสิ..."