บทที่ 17

“อะไรนะ พูดอีกครั้งสิ!” หลี่ไห่หลงพูดด้วยความตกใจ

"หัวหน้าหมู่บ้าน สิ่งที่ฉันพูดเป็นความจริงอย่างแน่นอน ฉันรับประกันได้! นักลงทุน Wei คนนั้นทำธุรกิจกับถังฟั่นจริงๆ!"

หลังจาก Li Hailong ได้ยินสิ่งนี้ ไม่ต้องพูดถึงความโกรธ เขาขว้างโต๊ะ ทำไม Wei Yan ถึงทำสัญญากับเขาและตกหลุมรักสวนผลไม้ของ Tang Fan แม้ว่าแอปเปิ้ลของพวกเขาจะเติบโตจริงๆ ตกลง แต่ที่ดินผืนเล็ก ๆ นั้นสามารถให้ผลผลิตได้เท่าไหร่?

หลี่ไห่หลงรู้สึกโกรธอยู่ในใจ แต่เขาไม่ได้พูดอะไร เขาอยากจะเอาผิวหนังของถังฟั่นออก

Tang Fan และ Zhou Fangfang ทางด้านนี้กำลังเฉลิมฉลอง

Zhou Fangfang กล่าวกับ Tang Fan: "เยี่ยมมาก เยี่ยมมาก เราทำงานหนักมาหลายวันแล้ว!"

ถังฟั่นไม่แสดงอาการดีใจมากนัก และพูดกับโจวฟางฟางว่า: "พี่สาวฟางฟาง หลี่ไห่หลงควรรู้เรื่องนี้ในเร็วๆ นี้ ดังนั้นเราจะต้องระมัดระวังให้มากขึ้นในอนาคต"

โจวฟางฟางพยักหน้า

สองวันต่อมา ในระหว่างสองวัน Li Hailong ไม่ได้รบกวน Tang Fan และ Zhou Fangfang มากนัก และพวกเขาก็ใช้ชีวิตอย่างสงบสุข

คืนนั้น หลี่ไห่หลงแอบเข้าไปในสวนของถังฟั่น หยิบแอปเปิ้ลและชิมมัน เขายิ้มอีกครั้ง และพูดในใจว่า "ฮึ่ม! ดีมากจริงๆ แต่คืนนี้ฉันผ่านมันไปไม่ได้!"

หลังจากชิมแล้ว Li Hailong ก็จุดไฟเผา และหลังจากนั้นไม่นาน สวนผลไม้ก็ถูกเผาจนรกร้าง

Tang Fan และ Zhou Fangfang ที่อยู่ที่บ้านยังไม่ได้สังเกต

เช้าวันต่อมา Zhou Fangfang ไปที่สวนเพียงลำพังเพื่อดูแลสวน เมื่อเธอเห็นสวนของเธอกลายเป็นซากปรักหักพัง เธอแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองและแทบจะเป็นลม

Zhou Fangfang วิ่งร้องไห้กลับบ้าน

เมื่อเห็นสิ่งนี้ ถังฟั่นรู้สึกสูญเสียและถามว่า "พี่สาวฟางฟาง คุณเป็นอะไรไป ใครรังแกคุณ!"

"ถัง... ถังฟั่น สวนของเราถูก... ไฟไหม้! เราควรทำอย่างไรดี!"

ถังฟั่นแค่ตกใจและไม่ได้แสดงปฏิกิริยาใดๆ มากนัก ท้ายที่สุด เขาคิดแล้วว่าหลี่ไห่หลงจะไม่สงบสุขเช่นนี้

ถังฟั่นตบไหล่โจวฟางฟางและพูดว่า "พี่ฟางฟาง อย่าร้องไห้ ฉันมีวิธีของฉันในการฟื้นฟูสวน และจะไม่เป็นไร เธอพักผ่อนที่บ้านได้ แล้วฉันจะออกไปข้างนอกสักพัก"

หลังจากนั้น Tang Fan มาที่บ้านของ Li Hailong

หลี่ไห่หลงไม่ได้ขับไล่เขาออกไป แต่ปล่อยให้เขาเข้าไปอย่างสุภาพ

หลี่ไห่หลงถาม: "ถังฟั่น คุณต้องการให้ฉันทำอะไรเมื่อมาที่บ้านฉัน"

"คุณหลี่ นักลงทุนที่ลงทุนในสวนผลไม้ของฉัน คุณรู้เรื่องนี้หรือไม่"

ในเวลานี้ Ma Cuihua ออกมาจากห้องครัวและพูดเสียงดัง: "ใครจะไม่รู้เรื่องใหญ่เช่นนี้ ขอแสดงความยินดี!

Li Hailong ยังติดตาม Daoxi โดยแสร้งทำเป็นว่าเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

Tang Fan พูดอีกครั้ง: "Cun Zhang เมื่อเช้าฉันไปดูแลสวน ฉันพบว่าสวนร้าง ฉันคิดว่ามันต้องมีคนอิจฉาริษยา เรื่องนี้สำคัญมาก ช่วยฉันค้นหา ว่าใครเป็นคนทำ”

“อะไรนะ! ใครกันที่ชั่วร้ายมาก คุณกำลังคิดจะเผาสวนของคุณ ถังฟั่น ไม่ต้องห่วง หัวหน้าหมู่บ้านสัญญาว่าจะช่วยจับชายคนนั้น!”

ถังฟั่นยิ้มและจากไป

หลี่ไห่หลงเป็นจิ้งจอกแก่จริงๆ เขาสามารถปกปิดสิ่งต่างๆ ได้ดีมาก เขาไม่แม้แต่จะหน้าแดงเมื่อทำสิ่งนั้น ใบหน้าของเขาหนามาก!

หลังจากที่ Li Hailong ส่ง Tang Fan ไปแล้ว เขาก็ไม่รู้สึกผิดอะไร

ถังฟั่นไม่ได้มาที่สวนเพื่อฟื้นฟูสวน แต่กลับมาที่บ้าน เริ่มวางแผนจัดการกับหลี่ไห่หลง