บทที่ 3

หลังจากรับประทานอาหารเช้าที่เลอะเทอะอีกครั้ง ถังฟั่นก็ลากโจวฟางฟางไปที่สวนผลไม้

“ช้าลง ช้าลง ทำไมคุณถึงรีบร้อนเช่นนี้” โจวฟางฟางหัวเราะ

ไม่นานทั้งสองก็มาถึงสวนแอปเปิ้ล

เมื่อเธอเห็นสวนผลไม้ เธอตัวแข็งทื่อ ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ ปากของเธอเปิดกว้าง

เธอรู้ดีว่าสวนผลไม้แห่งนี้เป็นอย่างไรเมื่อนานมาแล้ว

แม้จะดูทรุดโทรมไปบ้างแต่ความมีชีวิตชีวาโดยเฉพาะใบใหม่ที่ผลิออกมาจากต้นผลไม้สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

“เซียว เสี่ยวฟาน คุณทำได้อย่างไร” โจวฟางฟางตะกุกตะกักด้วยความประหลาดใจ

ถังฟั่นกระตุกริมฝีปากและหัวเราะอย่างมีชัย: "นี่เป็นเพียงเทคนิคการต่อกิ่งรูปแบบใหม่ อันที่จริง มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ ยกเว้นว่าระยะเวลาการเจริญเติบโตจะสั้นลงและผลจะดีขึ้น"

“เยี่ยมจริงๆ เห็นว่าท่านี้จะขายได้ราคาดี”

Zhou Fangfang รู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก ในช่วงเวลานี้ ปัญหาเรื่องไม้ผลทำให้หัวใจของเธอแตกสลาย เมื่อปัญหานี้ได้รับการแก้ไขแล้ว เธอรู้สึกเหมือนได้ปล่อยก้อนหินก้อนใหญ่ในหัวใจของเธอออกไป

ในขณะนี้ โจวฟางฟางไม่ได้ยินเสียงหวีดหวิวที่มาจากระยะไกล แต่ถังฟั่นซึ่งมีประสาทสัมผัสแตกต่างจากคนทั่วไป สามารถได้ยิน

“พี่สาว เจ้ากลับไปก่อน! ข้าจะทำความสะอาด อาจใช้เวลาสักครู่”

Zhou Fangfang ตกลง เธอรู้ว่าเธอไม่สามารถช่วยได้ ดังนั้น เธออาจจะกลับบ้านและทำอาหารอร่อยๆ เมื่อ Tang Fan ทำงานของเขาเสร็จ

หลังจากที่เธอจากไป Tang Fan ก็เดินตรงไปยังจุดที่เกิดเสียงหวือหวา ปรากฎว่า มีฝูงหมูป่ากำลังเดินมาที่นี่

เมื่อมองไปที่กลุ่มหมูป่า ถังฟั่นยิ้ม: "ฮิฮิ เพ็กกี้ จอร์ช ฉันบอกว่าฉันจะตามหาคุณหลังจากทำงานที่นี่เสร็จ"

หมูป่าสัมผัสได้ถึงแรงที่สะดวกสบายมากที่รวมตัวกันต่อหน้าพวกมัน และพวกมันก็โค้งไปข้างหน้าโดยไม่ต้องคิดเลย

"น่าสนใจ.

Tang Fan ประสานมือของเขาเข้ากับฝ่ามือเพื่อทักทายเขา อุ้งเท้าแต่ละข้างลูบด้วยความรัก และหมูป่าที่เพิ่งหอบและกรีดร้องก็ถูกเขาตบโดยตรงด้วยการตบไม่กี่ครั้ง

หมูป่าตกใจมาก รีบหันกลับและวิ่งหนีไปทันที

ถังฟั่นมองดูกลุ่มหมูป่าที่ออกไปและยิ้มเยาะ ตอนนี้ เขารู้สึกเหมือนกำลังรังแกเด็กอนุบาลตอนที่เขาอยู่ชั้นประถม

ในวันต่อมา ถังฟั่นไปที่สวนทุกวันเพื่อตรวจสอบ อาจเป็นเพราะวันนั้นถังฟั่นแสดงพลังของเขา ฝูงหมูป่าจึงไม่กลับมาอีกเลย

ผลของต้นผลไม้นั้นโตเร็วจริงๆ ไม่ใช่แค่เร็ว แต่ยังอวบมาก ไม่ว่าจะสีหรือขนาด ผลไม้ที่ Tang Fan ปลูกก็น่าดึงดูดใจมาก

เจ็ดวันต่อมา ในที่สุดผลไม้ก็กำลังจะสุก และถังฟั่นก็มาถึงสวนก่อนเวลา

"หัวหน้าฮัน ฉันรับรองกับคุณว่าผลไม้ในหมู่บ้านของเราจะดีที่สุดที่คุณเคยเห็นมา ไม่มีเลย หมู่บ้านของเราปลูกผลไม้มาหลายปีแล้วและคู่ควรกับความไว้วางใจของคุณ" หลี่ไห่หลงยกยอ คนตรงหน้าเขา ชายรูปร่างท้วมกล่าว

Han Dong เป็นผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อของ Qianguo Mountain Villa ในครั้งนี้ และในช่วงเวลานี้ เขาอ้วนขึ้นและกังวล