บทที่ 4

ถังฟั่นเหลือบมองเขาเบา ๆ และนิ่งเงียบ

ไม่ใช่ว่าเขาไม่ต้องการขาย แต่เพียงว่าเขาไม่ชอบให้ใครมาโดย Li Hailong

นอกจากนี้ผลไม้ที่นี่จะไม่ขาย

“ไม่เป็นไร หัวหน้าหมู่บ้านหลี่ คนหนุ่มสาว คุณควรจะภูมิใจ” ฮันดงยิ้มอย่างใจดี มองไปที่ถังฟั่นอีกครั้ง: "น้องชาย บางทีเราอาจจะคุยกันอย่างระมัดระวังก็ได้"

“หัวหน้าฮัน ต้นผลไม้ในบ้านของเขาถูกหมูป่าหัก ฉันเกรงว่าคุณภาพจะไม่ดี” หลี่ไห่หลงมองไม่เห็นรูปร่างหน้าตาของถังฟั่น จึงชี้ให้เห็นความผิดของเขาทันที

“หัวหน้า คุณก็ได้ยินเหมือนกัน ผลไม้ของฉันไม่ดี ไปที่อื่นเถอะ!”

Han Dong มองไปที่ Li Hailong อย่างไม่แยแส จากประสบการณ์หลายปีของเขาเขาสามารถเห็นได้อย่างเป็นธรรมชาติว่ามีความบาดหมางระหว่างคนทั้งสอง

แต่เขากำลังซื้อผลไม้ และก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเขาหากมีเทศกาลระหว่างกัน

“พี่ชาย ฉันซื้อมันด้วยความจริงใจ และฉันสัญญาว่าจะให้ราคาที่น่าพอใจแก่คุณ!”

ถังฟั่นชำเลืองมองเขาและเย้ยหยัน: "ราคาน่าพอใจใช่ไหม ถ้าอย่างนั้นฉันจะขายมันในราคา 30 หยวนต่อหนึ่ง..."

เพียงครึ่งทางของการสนทนา ฮันดงก็ขัดจังหวะทันที และเป็นผู้นำในการพูดราคา: "ฉันจะเสนอเงินส่อเสียด 50 หยวน"

“เท่าไหร่?” จู่ๆ Tang Fan ก็เสียสมาธิ คุณต้องรู้ว่าแอปเปิ้ลในตลาดมักมีราคาไม่กี่หยวนต่อผล

เดิมที ราคาที่เขาเสนอนั้นสูงพออยู่แล้ว แต่โดยไม่ต้องกังวลใจอีกต่อไป ฮันดงก็เพิ่มราคาขึ้นมากกว่าครึ่ง ซึ่งเกินความคาดหมายของเขามาก

Li Hailong ยืนอยู่ข้างๆ ไม่เคยคาดหวังว่า Han Dong จะเสนอราคาซื้อสูงเช่นนี้

“เฮ้ อะไรนะ หัวหน้าฮัน ใช่ไหม ฉันขอโทษที่เมื่อกี้ฉันละเลยไปหน่อย มาชิมผลไม้ของฉันกันเถอะ มันเป็นธรรมชาติและปราศจากยาฆ่าแมลง” หลังจากพูดจบ ถังฟั่นก็หยิบแอปเปิ้ลสองผลแล้วยื่นให้

"..." ฮันดง

เมื่อเห็นว่าทัศนคติของ Tang Fan แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง Han Dong ก็รู้สึกตลกทันที จากนั้นเขาก็หยิบแอปเปิ้ลที่ Tang Fan มอบให้เขาและกัดมันลงไป อันไหนรสชาติดีกว่านี้

เมื่อเห็นเช่นนี้ หลี่ไห่หลงก็ต้องการที่จะเลือกเช่นกัน แต่ถูกขัดจังหวะโดยถังฟั่น: "ห้าสิบหยวนต่อส่อเสียด"

“คุณ!” หลี่ไห่หลงโกรธจัด

ถังฟั่นไม่สนใจเขา หันไปหาหานตงแล้วพูดว่า "พี่หาน คุณต้องการซื้อผลไม้กี่ผลจากครอบครัวฉัน"

"ฉันต้องการเท่าที่ฉันมี" เพิ่งกลับมาหาบอสฮัน ตอนนี้เป็นพี่ชายฮัน ฮันดงคิดแต่เพียงว่าชายหนุ่มคนนี้น่าสนใจมาก

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ถังฟั่นก็ยิ่งมีความสุข: "เอาล่ะ พี่ชาย คุณสามารถเรียกคนมารับได้ และคุณสามารถเลือกได้มากเท่าที่ฉันมีที่นี่ รับประกันว่าคุณจะพอใจ

คิดในใจคราวนี้วิกฤติเศรษฐกิจจะคลี่คลาย ฮันดงเป็นคนเด็ดขาด เขาโทรศัพท์และขอให้คนขับรถมารับพวกเขา ในเวลานี้ ถังฟั่นและหานตงเริ่มคุยกัน โดยบอกว่าพี่น้องมักจะเจอกันและเกลียดกันในภายหลัง ดังนั้นพวกเขาจึงเกือบจะตัดหัวไก่และบูชากระดาษสีเหลือง

ชาวบ้านยังประหลาดใจมากที่เห็นรถบรรทุกมุ่งหน้าไปยังสวนผลไม้ของ Tang Fan และทุกคนก็ตามไปดูความตื่นเต้นทันที

หลังจากเก็บได้สักพักก็รวมเป็น 300 caties นี่เป็นเพราะต้นไม้ผลไม้ได้รับความเสียหายจากหมูป่าเมื่อไม่นานมานี้

หลังจากนับแล้ว ฮันดงก็หยิบเงินสด 15,000 ออกมาโดยตรงและมอบให้ถังฟั่น ทำให้ทุกคนที่อยู่รอบๆ อิจฉา

จากนั้นเขาก็บอกถังฟั่นว่าเขาจะให้ความสำคัญกับพี่ชายของฉันและฉันเมื่อมีผลไม้ชนิดนี้ในอนาคต ถังฟั่นพยักหน้าและตอบว่าใช่ หลังจากแลกเปลี่ยนข้อมูลการติดต่อ หานตงก็จากไป และเขาต้องการที่จะรีบกลับไปจัดการ กับธุรกิจ

ในบรรดาผู้ชมจำนวนมาก โจวฟางฟางมองไปที่สิ่งไม่จริงทั้งหมดนี้และรู้สึกเพียงว่าเธอกำลังฝัน

Tang Fan เดินไปหา Zhou Fangfang และกระพริบตา: "พี่ Fang ฉันบอกว่ามีวิธีแก้ปัญหา ดูสิ นี่ไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาเหรอ"