บทที่ 9

หลี่ไห่หลงเดินไปที่บ้านของถังฟั่นด้วยความโกรธ สาปแช่งถังฟั่นไม่หยุดระหว่างทาง คำที่เขาด่านั้นน่าเกลียดมาก

ปัง ปัง ปัง

มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น

ปรากฎว่า Li Hailong มาที่ประตูบ้านของ Tang Fan โดยไม่มีมารยาทและตบประตูบ้านของ Tang Fan อย่างดุเดือด การตบของเขาทำให้ชาวบ้านที่อยู่ใกล้เคียงออกมาจากประตูเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น มันใหญ่มาก ความเคลื่อนไหว.

ไม่ว่าหลี่ไห่หลงจะกระแทกประตูบ้านของถังฟั่นอย่างไร ถังฟั่นก็ไม่เคยออกมาเปิดประตู

Tang Fan ได้ยินเสียงเคาะประตู และ Zhou Fangfang ก็ได้ยินเช่นกัน เมื่อ Zhou Fangfang กำลังจะออกไปเปิดประตู Tang Fan ก็หยุดเธอ

Zhou Fangfang กล่าวว่า "Tang Fan คุณกำลังทำอะไรอยู่ ทำไมฉันไม่ไปเปิดประตู"

ถังฟั่นยังคงนิ่งเงียบ

หลังจากนั้นไม่นาน หลี่ไห่หลงก็เบื่อที่จะเคาะประตู เขาจึงหยุด ถังฟั่นได้ยินว่าข้างนอกไม่มีเสียง ดังนั้นเขาจึงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

Tang Fan เล่าให้ Zhou Fangfang ฟังอย่างละเอียด และ Zhou Fangfang ก็ผงะและพูดเสียงดัง: "อะไรนะ! เจ้ายังมีความสามารถเช่นนี้ได้อย่างไร แต่เจ้าทำให้ Li Hailong โกรธเช่นนี้ ซึ่งไม่ดีสำหรับ หมู่บ้านกับเราใช่ไหม"

ถังฟั่นเคยคิดเกี่ยวกับปัญหาเหล่านี้มาก่อน ด้วยความคิดที่ชาญฉลาดของถังฟั่น มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะไม่คิดถึงเรื่องแบบนี้ ถังฟั่นจะไม่ประมาทในการทำสิ่งต่างๆ มันต้องมีวิธีอื่นที่ดี

Tang Fan ยังคงนั่งเงียบ ๆ บนเก้าอี้ แต่ Zhou Fangfang ยืนอยู่ข้างๆ ด้วยความงุนงง หลังจากนั้นไม่นาน Zhou Fangfang ก็เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นและแสดงรอยยิ้มจาง ๆ

เธอย่อตัวลง วางมือบนไหล่ของ Tang Fan และพูดอย่างมีความสุข: "เป็นไปได้ไหมว่าคุณต้องการทำในสิ่งที่ฉันต้องการจริงๆ แต่ Li Hailong จะไม่ปล่อยคุณไป!"

หลังจากนั้นไม่นาน ถังฟั่นก็พูดขึ้นว่า "ฉันมีวิธีของฉันเอง พี่สาวฟางฟาง ไม่ต้องกังวล อยู่บ้านอย่างสบายใจ"

หลังจากนั้นไม่นาน เสียง ปัง ปัง ปัง ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง ปรากฎว่าหลี่ไห่หลงยังไม่ได้จากไป อย่างน้อยมือที่ตบมือของเขาก็ชา และเขาก็พักอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเขาก็เริ่มปรบมือที่ประตูอีกครั้งเพื่อหาปัญหา

ครั้งนี้ถังฟั่นไม่ได้เพิกเฉยต่อเรื่องนี้ เขาสงบนิ่งมาก เดินไปที่ประตูราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น และเปิดประตูให้หลี่ไห่หลง

เมื่อเห็นถังฟั่นเปิดประตู หลี่ไห่หลงรีบลุกขึ้นและกำปั้นให้ถังฟั่น แต่ปฏิกิริยาและความเร็วของถังฟั่นนั้นเร็วกว่าของหลี่ไห่หลงมาก เขาจับกำปั้นของหลี่ไห่หลงด้วยมือข้างเดียวและเหวี่ยงลงไปอย่างแรง

ชาวบ้านโดยรอบตกตะลึง ถังฟั่นกล้าหาญมาก หลี่ไห่หลงไม่สามารถเอาชนะถังฟั่นได้เลย

หลี่ไห่หลงอารมณ์เสียเพราะถังฟั่นขว้างกำปั้นลงไป เขาเป็นหัวหน้าหมู่บ้าน ไม่เพียงแต่ในสายตาของชาวบ้านเท่านั้น เขาไม่สง่างามเท่าถังฟั่น แต่ยังอยู่ในใจของเขาด้วย

หลี่ไห่หลงตระหนักว่าพลังของเขาไม่ดีเท่าของถังฟั่น ดังนั้นเขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากสาปแช่ง: "เจ้าสารเลวไร้ยางอาย ฉันไม่รู้ว่าจะทำให้เธอขุ่นเคืองอย่างไร ฉันจึงทำลายแผ่นดินของฉัน!"