ตอนที่ 7 เสียงของผู้หญิง

ซันได้กลับไปแล้วหลังจากที่เธอตื่นนอนมาในวันถัดไป เธอได้ตื่นมาด้วยความมึนงง แต่เธอก็จำได้ดีว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อคืนระหว่างเธอกับอดีตสามีอย่างซัน

เห้ออ…นี้ฉันบ้าไปจริงๆแล้วหรอ เราเพิ่งหย่ากันแล้วในคืนเดียวกันก็กลับมามีอะไรกันเนี่ยนะ? ฉันคิดว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นแค่ในนิยาย แล้วอยู่เธอก็นึกขึ้นได้ว่าเธอได้ค้นหาข้อความเกี่ยวกับการบรรเทาความเจ็บปวดจากการหย่าร้าง เธอกับกลับมามีอะไรกับเขาเมื่อคืนนี้ น้ำฟ้าได้เปิดผ้าห่มดูร่อยรอยที่เธอกับซันทำเมื่อคืน เธอจำได้ดีว่าซันนั้นทำรุนแรงกับเธอแค่ไหนแต่มันก็เต็มไปด้วยความสนุกที่ร้อนแรงเอามากๆ

เธอลากร่างกายเธอเข้าไปอาบน้ำ และเมื่อเธอเสร็จเรียบร้อยก็มีสายเรียกเข้าจากโทรศัพท์ของเธอ น้ำฟ้ารีบไปรับ ซึ่งคนที่โทรหาเธอก็คือวินนั้นเอง เขาได้โทรมาบอกเธอเกี่ยวกับเรื่องการจองตั๋วไปยังเมืองเล็กๆที่เทวอน

เธอเองก็ไม่ได้มีปัญหากับสถานที่ที่เขาเลือก “ได้สิ…แล้วบินเมื่อไหร่หรอ?”

วินตอบ “พรุ่งนี้ตอนเช้า…เธอบอกเองนิว่าขอเร็วที่สุด ไม่ดีหรอ?”

น้ำฟ้าขานรับ “ดีสิ…มันเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดสำหรับฉันเลยหละ ส่งเวลาที่แน่นอนมาให้ฉัน แล้วพรุ่งนี้ฉันจะเดินทางไปสนามบิน”

วินวางสายไปโดยไม่พูดอะไร แล้วหลังจากนั้นเข้าก็ส่งตารางเวลาที่แน่นอนให้กับเธอ น้ำฟ้าอ่านข้อมูลสำหรับพรุ่งนี้ขณะที่เธอเองก็เป่าผมไปพลางๆ หลังจากเธอเธออ่านข้อมูลทั้งหมดแล้วเธอวางผ้าเช็ดตัวพร้อมกับถอนหายใจออกมา น้ำฟ้ารู้ดีว่าการไปครั้งนี้คงไปนานมากพอและเมื่อเธอกลับมาเธออาจจะลืมซันได้

เมื่อเธอแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย เธอได้ลงไปทานอาหารเช้าและออกไปซื้อช่อดอกไม้สำหรับไปไหว้คุณปู่หวังที่สุสาน มันยิ่งใหญ่มากเนื่องจากครอบครัวของเขาได้ใช้เงินจำนานมากเพื่อหลุมฝังของคุณปู่หวัง เธอขึ้นไปที่หลุมศพตรงหน้า “สวัสดีค่ะคุณปู่ น้ำฟ้าหวังว่าคุณปู่จะสบายดีนะคะบนนั้น หนูมีเรื่องจะบอกคุณปู่ให้ทราบ…พวกเราหย่ากันแล้วนะคะ” เธอพูดต่อ “หนูไม่ได้โทษเขาหรอก เขาไม่สารถตกหลุมรักหนูได้ไม่ว่าเขาจะพยายามแค่ไหนก็ตาม หนูรู้ว่าการใช้ชีวิตอยู่กับคนที่ไม่ได้รักเป็นเรื่องที่ทรมาน ดังนั้นทางเลือกนี้คงดีที่สุด เขาให้เงินน้ำฟ้ามากพอที่จะมีชีวิตที่ดี”