ตอนที่ 8
Episode 08ผมชอบพี่
November 4, 2026
ณ คอนโดของฉัน
"ขับรถดีๆนะเธอ" ฉันโบกมือบ๊ายบายแอม
"โอเคร พรุ่งนี้เดี๋ยวฉันมาหาใหม่"
หลังจากที่แอมขับรถออกไปฉันก็เดินขึ้นห้อง
พอมาถึงห้องฉันก็อาบน้ำแต่งตัว เตรียมตัวจะนอน แต่ก่อนจะนอนก็ต้องเข้าไปเช็กเฟซเช็กไลน์ก่อนซะหน่อย
ฉันเลื่อนๆดูหน้าไทม์ไลน์ของเฟสไปเรื่อย จนสายตาฉันดันไปซะดุดกับภาพๆหนึ่งเข้า มันคือภาพของพี่ซันกับจินถ่ายด้วยกันอยู่ที่ไหนสักที่ แคปชั่นที่ใช้โพสต์ลงก็แสนจะเลี่ยนซะอิดซะเอียนสิ้นดี รักกันจริงๆเบื้องหน้าแสนจะดีแต่เบื้องหลังเละทั้งคู่ เหมาะสมกันยิ่งกว่ากิ่งทองใบหยกซะอีกว่าไหม
ติ๊ง แชทไลน์เข้า แค่มองดูโปรไฟล์รูปที่ส่งข้อความมาก็รู้แล้วว่าคือใคร ฉันกดเข้าไปอ่านข้อความ
ไวท์ "นอนยังครับ...พี่รินคนสวย"
ฉัน "กำลังจะนอน"
ไวท์ "เดี๋ยว..อย่าเพิ่งนอนดิคุยกับผมก่อน"
ฉัน "คุยอะไร?"
ไวท์ "ก็คุยเรื่องอนาคตของเราไงครับ"
ฉันถอนหายใจออกมายาวๆกับความไร้สาระของผู้ชายคนนี้ หยอดเก่งจริงๆ แต่จะบอกให้คำพูดพวกนี้มันไม่ได้ทำให้ใจฉันเต้นรัวเลยสักนิด ฉันกดปิดหน้าจอโทรศัพท์แล้วเอาโทรศัพท์วางไว้ตรงโต๊ะบนหัวนเตียง จากนั้นก็ลุกขึ้นไปเปิดไฟเตรียมตัวจะนอน
ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง เสียงแชทเข้ารัวๆ ไม่ต้องเปิดดูก็รู้ว่าใครเป็นคนส่งมา ฉันไม่ได้สนใจที่จะเปิดอ่านข้อความเพราะตอนนี้ง่วงมากต้องการที่จะพักผ่อน
เช้าวันใหม่....
ติ๊ง (เสียงข้อความเข้า) ยังไม่ทันที่ฉันจะลุกขึ้นจากที่นอนเสียงแชทโทรศัพท์ก็ดังขึ้นจนฉันรำคาญ ฉันเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์บนหัวเตียงมาแล้วกดเข้าไปดูแชทของไวท์ที่ส่งมาให้ฉันยาวเยียด ฉันเปิดอ่าน บลาๆ~ ไม่รู้พิมอะไรมาหนักหนา คนที่บ้านไม่มีใครคุยด้วยหรือไง
ติ๊ง!!
ไวท์ "ตื่นแล้วเหรอครับ"
ฉัน "อื้ม!!"
ไวท์ "ผมกลัวโทรศัพท์ของมันจะระเบิดจัง"
ฉัน "ทำไม?"
ไวท์ "ก็มันอัดแน่นไปด้วยความคิดถึงที่ผมมีให้พี่ไง"
จากนั้นก็ส่งสติกเกอร์รูปหัวใจมารัวๆ ฉันทำได้แค่ถอนหายใจออกมายาวๆ
ฉัน "ถ้าไม่เลิกเล่นฉันจะบล็อกนาย"
ไวท์ "ใจร้าย...อะๆไม่เล่นแล้ว"
ไวท์ "ไปหาอะไรกินกันวันไหมวันนี้?"
ฉัน "ไม่ว่าง"
ไวท์ "หนึ่งหมื่น"
ฉัน "อื้ม...เดี๋ยวอาบน้ำก่อน"
ไวท์ "ส่งโลเคชันมาด้วย เดี๋ยวผมไปรับ" ฉันกดส่งโลเคชันให้ไวท์
จะว่าฉันเห็นแก่เงินก็ได้นะ...ฉันไม่แคร์ ถ้าฉันแคร์สายตาคนอื่นฉันคงไม่มาขายตัวแบบนี้หรอก ความรู้สึกฉันมันตายด้านไปตั้งแต่วันที่ฉันก้าวขาเดินออกมาจากบ้านหลังนั้นแล้ว...
บ้านที่ฉันเคยอยู่มาตั้งแต่ฉันเกิด
หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จไวท์ก็ทักมาบอกว่าถึงแล้ว ฉันทักไปบอกแอมว่าวันนี้ฉันไม่ว่างมีธุระ จากนั้นฉันก็ปิดหน้าจอโทรศัพท์แล้วเอายัดใส่กระเป๋า แล้วก็เดินออกจากห้องลงไปหาไวท์ที่กำลังจอดรถรอฉันอยู่หน้าคอนโด
ภายในรถ...
"สวยจังครับ" ไวท์มองฉันตาหวานเยิ้มแล้วก็ฉีกยิ้มให้ฉัน
"จะมองอีกนานไหม ไปได้แล้ว"