[ตอนที่ 128 คนของฉันก็คือคนของเธอ]

ยี่หวาไล่ให้วายุกลับไปที่ห้องของเขาตั้งแต่เช้าตรู่ เพราะเธอกลัวว่าจะมีคนมาเห็น ทันทีที่วายุออกไปยี่หวาก็รีบกดโทรออกหาฮาเดส

ปลายสายกดรับอย่างไม่เต็มใจ พร้อมกับส่งเสียงห้วนๆ ใส่เธอ “โทรมาทำไม หรือว่าเธอเปลี่ยนใจจะกลับมาหาฉัน?”

“เปล่า” ยี่หวารีบปฏิเสธทันควัน “ฉันแค่จะโทรมาขอยืมคนสักส่วนหนึ่ง”

“ทำไร?”

“นายไม่ต้องรู้หรอก เอาเป็นว่านายจะให้ฉันยืมไหม ไม่อย่างนั้นฉันจะได้ไปหาคนอื่นแทน” ยี่หวาตัดสินใจไม่บอกเขา เพราะเธอกลัวว่าเขาจะไปฆ่าคนพวกนั้นโดยที่เธอยังไม่ได้ทำอะไร

“ไม่ต้อง! คนของฉันก็คือคนของเธอ” อีกอย่างเขาไม่อยากให้ยี่หวาไปหาคนอื่น เพราะหากอีกฝ่ายทรยศผลที่ตามมาอาจจบไม่สวย

“ขอบคุณ แล้วนายก็เลิกลอบกัดคุณวายุได้แล้ว อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะว่าตอนนี้นายกำลังวางแผนทำอะไรอยู่”

“ก็บอกให้ผู้ชายคนนั้นยอมแพ้ซะสิ แล้วฉันจะหยุด ทำไมเธอถึงต้องสร้างศัตรูให้ฉันเหนื่อยด้วยก็ไม่รู้ แต่ก็ดี ชีวิตช่วงนี้เลยไม่น่าเบื่อ”

“เรื่องของนายแล้วกัน แค่นี้แหละ” แต่ยังไม่ทันที่ยี่หวาจะกดวางสาย ฮาเดสก็พูดแทรกขึ้นมาก่อน

“มีอะไรให้ช่วยก็บอก”

“ขอบใจ”

หลังจากที่ยี่หวาวางสายจากฮาเดส เธอก็อาบน้ำแต่งตัวและเก็บกระเป๋า เพราะวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่จะได้อยู่บนเรือลำนี้ แถมวันนี้เธอจะได้เจอเรนจิลูกของเธอแล้ว!!!

พอยี่หวาเดินออกมาจากห้องเพื่อไปหาควิลเลอร์ ก็เห็นมีคนยืนล้อมรอบดาหลาเยอะมาก เหมือนกับว่าพวกเขากำลังแสดงความยินดีอะไรบางอย่างกับเธอ

เกิดอะไรขึ้น?

“อ่าว! ยี่หวามาแล้วเหรอ เธอเห็นข่าวหรือยัง” ควิลเลอร์เดินเข้ามาหายี่หวาพร้อมกับเอ่ยถามอย่างตื่นเต้น

“ข่าวอะไรคะ?”

“ก็ข่าวที่ดาหลากำลังจะหมั้นกับประธานภูวิศเร็วๆ นี้ไง”

ยี่หวาตะลึงเล็กน้อยก่อนจะปรับสีหน้าและเก็บอารมณ์ความรู้สึกแปลกใจให้มิดชิดอย่างรวดเร็ว พร้อมกับพูดออกมาอย่างประชดประชัน “เป็นเรื่องที่น่ายินดีจริงๆ”

“ไม่อยากจะเชื่อเลย ก็ว่าอยู่ทำไมเธอถึงได้เล่นหนังแถมยังเป็นนางเอกอีก ไหนจะงานเลี้ยงครั้งนี้ที่ถูกจัดขึ้นอย่างกะทันหัน”

ยี่หวาทำเป็นพยักหน้าเห็นด้วยกับควิลเลอร์ ก่อนจะกดโทรศัพท์พิมพ์ข้อความไปหาวายุว่า [คุณยังไม่ต้องปฏิเสธอะไรทั้งนั้น ปล่อยให้เธอมีความสุขไปก่อน]

แม้วายุจะไม่เห็นด้วย แต่เขาก็ไม่กล้าขัดหญิงสาว เขายอมที่จะกลายเป็นเครื่องมือในการแก้แค้นของเธอ [อืม]

“ว่าแต่ที่เธอโพสต์หมายความว่ายังไงเหรอดาหลา ทำไมถึงโพสต์แบบนั้น เกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วยหรือเปล่า”

“หรือว่าจะมีมือที่สาม!”

“แต่ว่าฉันก็ยังไม่เคยเห็นคุณภูวิศยุ่งกับผู้หญิงคนไหนเลยนะ แถมเขาเองก็เพิ่งออกมาเปิดตัวด้วย ไม่อย่างนั้นถ้าเขามีผู้หญิงคนอื่นจริงๆ ก็ต้องมีข่าวออกมาบ้างแหละ”

“พวกเธอไม่รู้หรอก...” ดาหลาพูดออกมาทำให้คนอื่นๆ ต่างก็หันมามองหน้ากัน แสดงว่าเรื่องนี้ต้องมีมือที่สามแน่ๆ

ขณะนั้นเองวายุก็เดินผ่านมาพอดี พวกเขาต่างก็ตะโกนแสดงความยินดี แต่วายุก็ไม่สนใจเดินผ่านไปอย่างกับว่าทุกคนเป็นเพียงอากาศ ซึ่งก็ไม่มีใครกล้าพูดอะไรอีก ดาหลาที่เห็นก็ได้แต่กำมือแน่น แม้ว่าเขาจะไม่ได้เอ่ยปฏิเสธ แต่การที่เขาทำแบบนี้มันก็เหมือนเป็นการปฏิเสธเธอทางอ้อม