[ตอนที่ 161 หึง]

ยี่หวาที่กำลังยืนคุยกับพีรพัฒน์และเดวิลก็เหลือบไปเห็นลูกแพร์กำลังยืนเกาะแกะวายุอยู่ แถมสีหน้าวายุตอนนี้ดูเหมือนจะไม่พอใจเป็นอย่างมาก ไม่ใช่ว่ายัยนั่นเข้าไปพูดเป่าหูอะไรคุณวายุหรอกนะ

“สามีเธอโดนอ่อยแล้ว” พีรพัฒน์พูดขึ้นด้วยท่าทางโมโห ผิดกับยี่หวาที่ยังคงยืนมองสองคนนั้นนิ่งๆ

“ฉันไม่อยากถ่ายใหม่”

ยี่หวารู้ว่าเดวิลหมายถึงอะไรจึงพยักหน้าเห็นด้วย “ฉันก็เหมือนกัน” เพราะเธอเองก็อยากจะเปิดตัวกับสามีจะแย่อยู่แล้ว

“นี่เราจะไม่กังวลหน่อยเหรอ” พีรพัฒน์ที่เห็นท่าทางเฉยชาของยี่หวาก็อดไม่ได้ที่จะสงสัย

“กังวลสิ กังวลว่าบางทีอาจจะต้องหานักแสดงใหม่”

ขณะที่ยี่หวากำลังกลุ้มใจอยู่นั้นเสียงโทรศัพท์มือถือเธอก็ดังขึ้น พร้อมกับข้อความจากวายุ

[อย่ากังวล ฉันอดทนอยู่]

แม้ว่าผู้หญิงคนนี้จะด่าภรรยาเขาขนาดไหน แต่สิ่งที่เขาทำได้ตอนนี้ก็คงต้องอดทน เพราะเขาเองก็อยากเปิดตัวกับยี่หวาแล้ว ขืนลงมือตอนนี้มีหวังเขาได้ขาดใจตายก่อน รอให้หนังฉายเมื่อไหร่จะทำให้อยู่วงการนี้ต่อไปไม่ได้เลย

“พี่แพร์ ยัยนั่นคุยกับคนของพี่อีกแล้ว” ปริ้นเซสที่เพิ่งมาถึงกองถ่ายเดินเข้ามาคุยกับลูกแพร์โดยที่เธอยังไม่เห็นว่าวายุนั่งอยู่

“ใคร? ใครคือคนของฉัน” ลูกแพร์รีบเถียงกลับไป

“ก็พี่พีชไง ไม่ใช่ว่าพี่แพร์ชอบพี่พีชหรือไง แถมยัยนั่นยังคุยกับเดวิลของหนูอีก” ปริ้นเซสพูดพร้อมกับกำมือแน่น มองยี่หวาด้วยสายตาอาฆาต

“มั่วแล้ว! ฉันไม่ได้ชอบพีชสักหน่อย เธอเอาอะไรมาพูดเนี่ย” ลูกแพร์ตอบกลับปริ้นเซสด้วยท่าทางร้อนรน ก่อนจะรีบหันไปพูดกับวายุ “รุ่นน้องคนนี้ชอบพูดเรื่องไร้สาระแบบนี้อยู่เรื่อยเลยค่ะ ฮ่าๆ”

ปริ้นเซสที่เห็นท่าทางแปลกๆ ของลูกแพร์จึงชะเง้อมองคนที่กำลังนั่งอยู่ และพอเธอเห็นใบหน้าของวายุก็ถึงกับเก็บอาการไม่อยู่ รีบเขย่าแขนลูกแพร์และถามออกไปอย่างตื่นเต้น “พี่แพร์! คนคนนี้คือใคร? ทำไมถึงได้หน้าเหมือนท่านประธานภูวิศแบบนี้”

“คนนี้ฉันจองแล้ว” ลูกแพร์กระซิบที่ข้างหูปริ้นเซสด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น ยัยเด็กนี่กล้าดียังไงจะมาแย่งผู้ชายคนนี้กับเธอ “เธอเพิ่งมาสินะปริ้นเซส ถึงได้ไม่รู้ว่านี่ก็คือผู้ลงทุนรายใหญ่ของหนังเรื่องนี้ หรือก็คือท่านประธานภูวิศตัวจริงเสียงจริง”

ปริ้นเซสที่ได้ยินดังนั้นก็แทบจะกรีดร้องออกมาเสียงดัง ไม่คิดว่าคนแบบเธอจะได้เจอกับสามีของผู้หญิงทั้งประเทศ แล้วคิดเหรอว่าเธอจะยกเขาให้ยัยป้านี่ง่ายๆ “สวัสดีค่ะท่านประธาน”

วายุลุกขึ้นยืนพร้อมกับเดินออกมาจากตรงนั้นอย่างไม่สนใจ ก่อนจะเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้ที่อยู่ใกล้กับจุดที่ยี่หวายืนอยู่ ทำให้ลูกแพร์และปริ้นเซสที่เห็นก็แทบอยากจะกระโจนเข้ามาตบยี่หวาเดี๋ยวนี้เลย

ยี่หวาที่เห็นท่าทางอาฆาตของหญิงสาวทั้งสองคนก็รู้สึกอยากปั่นประสาทพวกเธอ จึงเดินเข้าไปหาวายุ พร้อมกับพูดเสียงเบา “คุณกำลังทำให้ฉันตกอยู่ในอันตรายนะ”

“มีฉันอยู่”

“ยิ่งอันตรายน่ะสิ แต่ไม่ต้องห่วงค่ะ ฉันไม่มีทางปล่อยให้คุณเหนื่อยหรอก”

“ฉันยอมเหนื่อย ถ้ามันจะทำให้เธอไม่ต้องเจ็บตัว”

“อะแฮ่ม! เข้าฉากได้แล้วยี่หวา” พีรพัฒน์ที่เดินมาตามยี่หวา กลับต้องมาได้ยินบทสนทนาหวานเลี่ยนของทั้งคู่ซะได้

“คุณนั่งให้เรียบร้อยห้ามลุกไปไหน เข้าใจไหมคะ” แต่ก่อนที่ยี่หวาจะเดินออกมา เธอต้องเอ่ยสั่งวายุก่อน เพราะเธอกลัวว่าเขาจะลงมือทำอะไรขณะที่เธอกำลังถ่ายหนังอยู่

“อืม”

“ยี่หวาดูเชื่อใจคุณมากเลยนะครับ ทั้งที่เมื่อกี้มีผู้หญิงสองคนมาเกาะแกะคุณ แต่เธอกลับยังนิ่งเฉยได้” พอยี่หวาเดินไปพีรพัฒน์ก็หันไปพูดกับวายุ

“บางทีผมก็อยากให้เธอหึงผมบ้าง แต่ผมก็ไม่อยากให้เธอต้องเหนื่อย”