[ตอนที่ 165 แค่สองคน!]

“เรนหายโกรธหม่ามี๊เถอะน๊า~ ถ้าหนูจะโกรธก็โกรธพ่อของหนูเลย” ตอนนี้ยี่หวานั่งง้อเรนจิมาเป็นเวลาเกือบหนึ่งชั่วโมงแล้ว ซึ่งตอนนี้เข็มสั้นบนนาฬิกาก็กำลังจะชี้ไปที่เลขหนึ่ง บ่งบอกว่าตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงคืนกว่าแล้ว

เพราะกว่าวายุจะพอใจเวลาก็ผ่านไปหลายชั่วโมง เป็นเหตุให้พอไปรับเรนจิที่ห้องของพีรพัฒน์เจ้าตัวก็นั่งนิ่งไม่พูดไม่จากับใครทั้งนั้นเลย

“ลูกโกรธได้แต่ต้องดูเวลาด้วย วันนี้หม่ามี๊ของลูกทำงานมาทั้งวัน” วายุที่เงียบอยู่นานพูดขึ้น ทำเอาเรนจิที่ได้ยินเกือบจะร้องไห้ออกมาแล้ว

“เรนทำให้หม่ามี๊ลำบากใช่ไหมครับ” เรนจิพูดออกมาอย่างงึมงำ ก้มหน้าก้มตาพยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ให้ไหล

ยี่หวาหันขวับไปมองวายุอย่างไม่พอใจ แต่ก็อดที่จะเผลอยิ้มออกมาไม่ได้ ในที่สุดเจ้าลูกชายตัวน้อยก็ยอมพูดกับเธอสักที คงเป็นห่วงเธอจากคำพูดของวายุเมื่อครู่สินะ “ไม่จริงสักหน่อย! หม่ามี๊ไม่ลำบาก! เรนจะงอนหม่ามี๊ทั้งคืนเลยก็ได้ หม่ามี๊จะง้อ”

“คืนนี้เรนอยากนอนกับหม่ามี๊แค่สองคน” เรนจิเน้นย้ำคำว่า ‘แค่สองคน’ ให้วายุได้ยิน ซึ่งมันก็ทำให้สีหน้าพ่อของเขาเปลี่ยนทันที

เจ้าลูกคนนี้!

“ได้สิ คืนนี้เรานอนกันแค่สองคนเนอะ” ขอเพียงแค่ให้ลูกชายหายโกรธ เธอยอมทรมานหนึ่งคืนก็ได้ อีกอย่างก็ถือเป็นการลงโทษเขาที่ไม่รู้จักพอไปเลยแล้วกัน

เมื่อเห็นว่ายี่หวาตอบตกลง เรนจิก็ยิ้มกว้างออกมาทันที สมน้ำหน้าแด๊ดดี้อยากพูดแบบนั้นกับเขาดีนัก แต่ก็ถือว่าการคาดการณ์นี้เป็นไปตามที่ต้องการล่ะนะ

วายุมองภรรยากับลูกชายเดินเข้าไปในห้องกันแค่สองคน พอมาลองคิดดูดีๆ แล้วเวลาผ่านไปตั้งนานเจ้าลูกชายกลับไม่ยอมพูดออกมาสักคำ คงไม่ใช่ว่ารอให้เขาเป็นฝ่ายพูดหรอกใช่ไหม…ถ้าอย่างนั้นก็แสดงว่าเรนไม่ได้โกรธยี่หวาตั้งแต่แรก แต่คนที่เจ้าตัวโกรธมีเพียงแค่เขาคนเดียวเท่านั้น

ไปตรวจดีเอ็นเอใหม่ดีไหมเนี่ย!

“เรนไม่โกรธหม่ามี๊แล้วใช่ไหม” ยี่หวาถามเด็กน้อยที่ตอนนี้กำลังนอนอยู่ในอ้อมกอดของเธอ ทำไมคืนนี้เธอรู้สึกว่าเจ้าลูกชายดูมีความสุขกว่าทุกคืน

“เรนไม่โกรธหม่ามี๊แล้วครับ” จริงๆ แล้วเขาไม่เคยโกรธหม่ามี๊เลย อันที่จริงเขารู้สึกว่าช่วงนี้ไม่ได้นอนกับหม่ามี๊แค่สองคนเลย บวกกับเรื่องในวันนี้ช่วยให้เขาได้สร้างโอกาสนี้ขึ้นมาพอดี เพราะเขาเชื่อว่าพ่อของเขาจะไม่มีทางง้อเขาแบบหม่ามี๊แน่นอน

หึหึ สมกับเป็นพ่อของเขาจริงๆ

“ดีจัง หม่ามี๊ไม่สบายใจเลยเวลาที่เรนโกรธ เรนยังเป็นเด็ก สีหน้าเวลาที่เรนยิ้มน่ารักที่สุด น่ารักเหมือนหม่ามี๊เลย”

“เรนดีใจที่เหมือนหม่ามี๊”

“ก็เรนเป็นลูกของหม่ามี๊ ก็ต้องเหมือนหม่ามี๊สิ คืนนี้ดึกมากแล้วได้เวลานอนแล้วนะ พรุ่งนี้เรนต้องไปโรงเรียนอีก” แถมพรุ่งนี้ฉากเธอส่วนใหญ่ก็อยู่ช่วงเช้าด้วย

“แต่นานๆ ทีเรนจะได้อยู่กับหม่ามี๊แค่สองคน เรนยังไม่อยากนอนเลยครับ”

ทำไมลูกชายเธอถึงได้เห็นการมีอยู่ของพ่อตัวเองเป็นส่วนเกินได้ล่ะ “งั้นเอาแบบนี้ไหม วันเสาร์นี้เราไปเที่ยวกันแค่สองคน เดี๋ยวหม่ามี๊โทรไปขอคุณปู่ของเรนให้”

“ดีครับ! เรนอยากไปเที่ยวกับหม่ามี๊สองคน”

“ถ้าอย่างนั้นคืนนี้เรนก็นอนได้แล้วนะ ฝันดีจ้ะลูกรัก”

“ฝันดีครับแม่”

ในที่สุดเรนจิก็หลับแล้ว ส่วนยี่หวายังคงตาสว่างอยู่ คงเป็นเพราะคืนนี้ไม่ได้นอนกับวายุทำให้เธอนอนไม่หลับ แต่ในเมื่อเธอสัญญากับเรนไว้แล้วก็คงทำได้แค่อดทนและข่มตานอนเท่านั้น

ยี่หวาเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มาเปิดดูเผื่อว่าจะมีวิธีช่วยทำให้เธอหลับ แต่สิ่งที่เห็นกลับทำให้ตาสว่างยิ่งกว่าเก่าเสียอีก

[ยี่หวามีแฟนแล้วอย่างนั้นเหรอ! แง้!!! เสียใจ ถึงแม้ว่าตอนแรกจะแปลกใจอยู่ว่าทำไมคนสวยๆ แบบเธอถึงไม่มีแฟน]

[อกหักทิพย์มันเป็นแบบนี้นี่เอง]

[นั่นสิครับ ทำไมคนสวยๆ ถึงได้มีแฟนกันหมด แต่ถึงคุณจะมีแฟน แต่ผมก็จะขอติดตามคุณต่อไปครับ]

[แฟนของยี่หวาเป็นใครกันแน่ เพราะรอบตัวเธอก็มีแต่ผู้ชายทั้งนั้น ทั้งคุณชาร์ล เจ้าของโรงแรมเกือบทั่วประเทศ ไหนจะคุณโจเซฟ เจ้าของบริษัทโลจิสติกส์อันดับต้นๆ ของประเทศ และถึงแม้ว่ายี่หวากับพี่พีชจะดูเหมือนเป็นพี่น้องกัน แต่ความจริงทั้งสองคนอาจจะเป็นแฟนกันก็ได้ แต่ที่น่าเสียใจที่สุดคือเรือเดย์หวาล่มแล้ว]

[รวมคุณภูวิศเข้าไปด้วย เพราะยี่หวาเองก็มีข่าวซัมติงกับท่านประธานอยู่ และไม่แน่ว่าที่ท่านประธานไปที่กองถ่ายก็อาจจะเป็นเพราะเธอก็ได้]

[แต่ฉันว่าไม่น่าจะใช่ท่านประธานภูวิศ เพราะจากที่ได้ข่าววงในมา วันนี้ท่านประธานไม่ได้คุยกับยี่หวาสักคำ แถมท่านประธานก็ย้ำกับสื่อแล้วว่า ‘ผมมีแค่ภรรยา รักภรรยาแค่คนเดียว’ และฟังจากน้ำเสียงกับสายตาก็รู้ว่าคลั่งรักมาก!!!]

[เห็นด้วยกับเมนต์บน ขนาดฉันไม่ได้เป็นภรรยายังเขินแทน ไม่รู้ว่าภรรยาตัวจริงจะเขินขนาดไหน อิจฉา!!!]

[คุณชาร์ลดูน่าสงสัยนะ ปกติคุณชาร์ลจะไม่ออกกล้องเลย แต่วันที่ยี่หวาไปเป็นแขกรับเชิญในงานเปิดโรงแรมใหม่ ซึ่งวันนั้นคุณชาร์ลยอมให้กล้องถ่ายแต่โดยดีแถมสายตาที่มองยี่หวาก็รู้สึกได้ถึงความรัก]

[ถ้าอย่างนั้นคุณโจเซฟก็น่าสงสัย เห็นพวกเจ้าหน้าที่บอกมาว่าคุณโจเซฟรู้จักกับยี่หวามาเกือบ 5 ปีแล้ว แถมสายตาที่เขามองยี่หวาตอนทำอาหารก็เหมือนกับสายตาคุณชาร์ลเลยด้วย]

[ตัดพี่พีชไปได้เลย สายตาพี่พีชที่มองยี่หวาไม่ว่าจะมองยังไงก็รู้สึกถึงกลิ่นอายของพี่น้อง ซึ่งดูแล้วอบอุ่นมากเลย อีกอย่างยี่หวาก็บอกแล้วว่าไม่ใช่คนในวงการบันเทิง]

[สรุปไม่ใช่สักคน เพราะจากที่ดูสื่อสัมภาษณ์วันนี้เห็นได้ชัดว่ายี่หวารักแฟนมาก ท่าทางตอนที่บอกว่า ‘เป็นคนที่หวารัก’ คือขนาดเป็นผู้หญิงด้วยกันเห็นยังละลายเลย แต่สายตาที่ยี่หวามองผู้ชายคนอื่นคือไม่เห็นถึงเศษเสี้ยวของความรักเลยสักนิด]

[แล้วทำไมเธอไม่ยอมพูดออกมาว่าใครคือแฟนเธอ อย่าบอกนะแฟนของยี่หวาเป็นคนที่ไม่สามารถเปิดเผยได้]

[เธอคงไม่ได้ไปเป็นเมียน้อยใครหรอกใช่ไหม?!!!]

[ก็ไม่แน่…ใครจะไปรู้]

ในขณะที่ยี่หวากำลังเลื่อนอ่านของความ จู่ๆ โทรศัพท์ในมือก็สั่นพร้อมกับสายเรียกเข้าจากวายุ ยี่หวาไม่รอช้ารีบกดรับทันที พร้อมกับเอ่ยเสียงเบา “ฮัลโหล”

“คิดไว้แล้วว่าเธอน่าจะยังไม่นอน”

“คุณรู้เหตุผลดี”

“ดีใจที่ได้เป็นสาเหตุของเธอ แล้วพรุ่งนี้เธอจะไปทำงานไหวเหรอ ดึกป่านนี้แล้วยังไม่นอนอีก ให้ฉันโทรบอกผู้กำกับให้เลื่อนถ่ายไหม”

“คุณไม่อยากเปิดตัวกับฉันเร็วๆ เหรอคะ”

“พรุ่งนี้ฉันจะซื้อเครื่องดื่มบำรุงสุขภาพให้” น้ำเสียงของวายุจริงจังมาก ทำเอายี่หวาอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้