[ตอนที่ 178 ดีในทางที่ผิดเหมือนไม่เคยมีใครสอนเรื่องทัศนคติ]

“ก่อนหน้านี้ทุกคนคงได้ยินข่าวคราวที่ทำให้วงการแฟชั่นต้องช็อกสนั่น เพราะได้มีการเปิดตัวเจ้าของแบรนด์เฮอเซน ซึ่งเป็นแบรนด์ที่มีสาขาอยู่หลายประเทศมาก แต่ใครจะไปคาดคิดว่าแบรนด์เฮอเซนที่ถูกก่อตั้งขึ้นที่ประเทศอาร์ แท้จริงแล้วนั้นเจ้าของแบรนด์กลับกลายเป็นคนไทยแถมยังเป็นคนที่ทุกคนรู้จักกันดีแล้วอยู่ด้วย”

“ตอนนี้ทุกคนคงอยากเจอเธอแล้ว ถ้าอย่างนั้นไปพบกับคุณยี่หวาเจ้าของแบรนด์เฮอเซนกันเลยครับ”

สิ้นสุดเสียงพิธีกรทั้งสองคน ผู้คนที่อยู่ในสตูดิโอก็พร้อมใจกันปรบมือต้อนรับยี่หวาที่นั่งอยู่ตั้งนานแล้วแต่กล้องเพิ่งแพนมาทางเธอ “สวัสดีค่ะ”

เนื่องจากเป็นรายการถ่ายทอดสด ทำให้ผู้คนที่อยู่ทางออนไลน์ไม่รอช้ารีบคอมเมนท์เพราะอยากมีส่วนร่วมด้วย [มาแล้ว!!!]

[ชุดยี่หวาสวยมาก ต้องเป็นชุดที่เธอออกแบบเองแน่เลย แถมวันนี้เธอเองก็โคตรสวยเลย อยากให้กล้องจับแต่หน้ายี่หวา จะแคปภาพให้เต็มอัลบั้มเลย]

[ได้ข่าวว่าก่อนการถ่าย ญาณิศาใช้มีดแทงยี่หวาที่หน้าสตูดิโอ แต่เพราะเธอเก่งเลยรอดมาได้ เธอต้องสตรองขนาดไหนถึงได้ยังมีสีหน้าและท่าทางราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น]

[ตอนนี้ที่ทำงานเปิดจอใหญ่เลย ไม่ทำการทำงานกันแล้ว หัวหน้าถึงกับบังคับให้ทุกคนมาดูด้วยกันเลย]

“ขอแสดงความยินดีด้วยนะคะกับโชว์ในครั้งนี้ที่ประสบความสำเร็จไปได้ด้วยดี”

“ขอบคุณค่ะ”

“ชุดนี้คุณเป็นคนออกแบบเองใช่ไหมคะ สวยมากเลย”

“ทุกชุดที่หวาใส่ หวาออกแบบและตัดเย็บเองหมดเลยค่ะ”

“คุณรู้สึกยังไงบ้างครับหลังจากที่ประกาศว่าเป็นเจ้าของแบรนด์เฮอเซนออกไป แล้วทำให้คุณเป็นที่จับตามองของคนทั้งประเทศ” อันที่จริงเขาอยากถามเรื่องเมื่อเช้าก่อนมากกว่าอีก

เธอจะตอบว่าอะไรดี เพราะปกติเธอก็เป็นที่จับตามองอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ “รู้สึกเป็นเกียรติค่ะ เพราะตอนนี้ทุกคนมองหวาด้วยสายตายินดี”

“จะว่าไปคุณยี่หวาเดินออกมาในช่วงดีไซเนอร์วอร์ค*ด้วย คุณเองก็เป็นดีไซเนอร์คนหนึ่งในเฮอเซนเหมือนกันใช่ไหมคะ”

“ใช่ค่ะ เพราะธุรกิจของหวาเริ่มต้นจากการตัดเย็บเสื้อผ้าด้วยตัวเองค่ะ”

[เธอตัดเย็บเองเลยเหรอ ไม่อยากจะเชื่อ! จะเก่งเกินไปแล้ว แถมมือเธอยังดูสวยอยู่เลย]

[ยี่หวาเป็นดารา ก็ต้องดูแลตัวเองดีอยู่แล้ว]

“แล้วไม่ทราบว่าเฮอเซนมีที่มาที่ไปยังไงคะ เพราะเท่าที่ทราบมาก่อนหน้านี้คุณเคยอยู่ที่บ้านเด็กกำพร้าก่อนจะย้ายไปอยู่ต่างประเทศ ทำไมคุณที่อยู่กับคุณภูวิศถึงได้ไปอยู่บ้านเด็กกำพร้า แล้วก็ทำไมถึงได้ไปอยู่ต่างประเทศคะ”

“ช่วงนั้นหวาเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ทำให้ความจำเสื่อมก็เลยจำอะไรไม่ได้ ทางโรงพยาบาลก็เลยแนะนำให้หวาไปอยู่ที่บ้านเด็กกำพร้าก่อนเผื่อว่าวันหนึ่งความทรงจำหวาจะกลับมา…” ยี่หวาพูดถึงตรงนี้ก็เงียบลงก่อนจะคิดอะไรบางอย่าง

[ฮะ? ยี่หวาเคยความจำเสื่อม! บ้าไปแล้ว! ชีวิตเธอจะไม่แย่เกินไปหน่อยเหรอ คิดว่ากำลังดูละครอยู่]

[อันนี้มันชีวิตจริงแย่ยิ่งกว่าในละคร ในละครจะมีใครที่ซวยซ้ำซวยซ้อนได้ขนาดนี้บ้าง]

เมื่อพิธีกรเห็นว่ายี่หวาเงียบไปก็คิดว่าเธอกำลังกลัวที่จะเล่าต่อก็รีบพูดขึ้น “คุณโอเคใช่ไหมครับ? นี่คงเป็นสาเหตุที่ทำให้คุณกับคุณภูวิศแยกจากกันสินะครับ”

“ค่ะ จากนั้นก็มีครอบครัวหนึ่งจากประเทศอาร์มารับตัวหวาไปเพราะคิดว่าเป็นลูก แต่ก็ดูเหมือนว่าจะมีเรื่องเข้าใจผิด ดังนั้นพวกเขาก็เลยทอดทิ้งหวา…” ยี่หวาตัดสินใจแต่งเรื่องโกหก เพราะเธอตั้งใจแล้วว่าจะไม่เกี่ยวข้องกับคนที่บ้านนั้น เพราะฉะนั้นเธอก็จะไม่พูดถึงพวกเขา อีกอย่างเธอไม่อยากให้คนรู้เรื่องพี่พีชด้วย คนอื่นจะมองว่าพี่พีชแย่เปล่าๆ

[เลว! พวกมันเป็นใคร นึกจะรับมาก็รับ นึกจะทิ้งก็ทิ้ง]