[ตอนที่ 180 แมวเก้าชีวิต]

หลังจากที่ยี่หวาสัมภาษณ์เสร็จก็เดินไปเคลียร์เรื่องไมค์ก่อนจะกลับ แต่ก็ดันถูกนักข่าวเข้ามาลุมถามถึงเหตุการณ์เมื่อเช้าเสียก่อน “คุณคิดจะเอาผิดยังไงกับญาณิศาที่จะเข้ามาแทงคุณคะ”

“ปล่อยให้กฎหมายเป็นตัวตัดสินค่ะ”

“คุณเองก็ไม่เป็นอะไรเลย แบบนี้ผู้หญิงคนนั้นก็อาจจะไม่โดนจำคุก คุณไม่กลัวว่าเธอจะมาลอบทำร้ายคุณอีกเหรอคะ” ก็รู้อยู่ว่ากฎหมายไทยเป็นยังไง

“นี่ไม่ใช่ครั้งแรกหวาไม่เป็นไรค่ะ อย่างที่บอกว่าหวาชินแล้ว”

“พวกเราเข้าใจถึงความหมายนั้นของคุณเลย เคยมีคนบอกไหมว่าคุณเป็นเหมือนแมวเก้าชีวิต”

“ไม่เคยเลยค่ะ แต่หวาคิดว่าชีวิตเสี่ยงตายของหวาน่าจะมากกว่าเก้าครั้งนะคะ แต่มันก็ผ่านมาแล้วหวาเองก็ลืมมันไปแล้วค่ะ”

“จะว่าไปทำไมคุณถึงรอดจากการถูกลอบทำร้ายจากปริ้นเซสครับ คุณรู้เหรอครับว่าปริ้นเซสใส่น้ำกรดลงไปในแก้ว”

“ไม่รู้ค่ะ แต่หวาไม่ไว้ใจสองคนนั้นอยู่แล้ว หวาก็เลยจะไม่กินหรือแตะอะไรที่มันเสี่ยงสำหรับหวาค่ะ”

“ทำไมคุณถึงไม่ไว้ใจสองคนนั้นคะ หรือว่าคุณมีเซนส์อะไร”

“จะว่าเป็นเซนส์ก็ได้ แล้วก็เป็นเพราะกล้องในห้องแต่งตัวหวาด้วยค่ะ เมื่อเช้ามีคนสงสัยว่าหวาเป็นคนปล่อยคลิป ซึ่งหวาเองก็มีคลิปที่เป็นหลักฐานมากกว่าเสียงพูดอีก แต่หวาก็ไม่ทำเพราะเห็นว่าเรื่องมันผ่านมานานแล้ว”

“คลิปหลักฐานอะไรคะ เปิดให้พวกเราดูได้ไหม”

“ขอโทษนะคะ แต่หวาคงทำแบบนั้นไม่ได้ แค่สองคลิปนั้นก็ทำร้ายพวกเขามากเกินพอแล้ว” ยี่หวาพูดพร้อมกับทำสีหน้าหนักใจ

รางวัลออสการ์ต้องเข้าเธอแล้วนะยี่หวา

“คุณไม่คิดว่าจะมีคนหาว่าคุณโกหกเหรอคะ?”

หึ! ตามแผน

“ถ้าอย่างนั้นก็ได้ค่ะ” ยี่หวาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนจะเปิดคลิปจากกล้องในห้องแต่งตัวซึ่งเป็นคลิปที่เอาพัฟแต่งหน้าไปเช็ดเท้า หรือใส่ผงพิษลงไปในแป้ง แล้วก็เอาหมามุ่ยมาถูชุดเธอ “หวังว่าเพียงแค่นี้ทุกคนจะเชื่อ”

“คุณพูดแบบนี้แสดงว่ามีอีกใช่ไหมคะ?”

“แค่ทุกคนไม่หาว่าหวาโกหกก็พอค่ะ เพราะฉะนั้นเชิญตัดสินกันได้เลยค่ะว่าหวาเป็นคนปล่อยคลิปหรือเปล่า อันที่จริงหวาจะให้ทุกคนคิดว่าหวาโกหกก็ได้ แต่เพราะสองคนนั้นเคยยั่วยวนวายุต่อหน้าหวา ซึ่งหวาไม่พอใจเป็นอย่างมาก”

“คุณคงรักท่านประธานมากเลยสินะคะ”

“ก็รักมากพอๆ กับที่เขารักหวาค่ะ”

กว่านักข่าวจะยอมปล่อยยี่หวาให้ออกมาจากสตูดิโอก็ทำเอาเธอเหนื่อยแทบแย่ แต่พอเธอก้าวขึ้นมาบนรถความเหนื่อยที่มีก็หายไปหมดเลย “สามี!”

“เธอโอเคนะ?”

วายุคงเป็นห่วงเธอมากสินะถึงได้มารับเธอด้วยตัวเอง “สบายมากค่ะ แค่เห็นหน้าคุณก็เหมือนแบตในร่างกายถูกชาจกลับมาเต็มร้อยแล้ว”

“ขนาดนั้นเลย?”

“ค่ะ ขนาดนั้นเลยค่ะ ว่าแต่คุณไม่มีอะไรจะพูดกับฉันเลยเหรอคะ?”

“เธอแสดงละครได้ดีมาก แล้วก็ขอบคุณที่ไม่ปล่อยให้ตัวเองต้องเจ็บตัว สุดท้ายขอโทษที่ปล่อยให้เธอตกอยู่ในอันตรายอีกแล้ว”

“ฉันไม่ค่อยชอบคำขอโทษเท่าไหร่ ขอรับไว้แค่คำชมกับคำขอบคุณแล้วกันค่ะ”

ซัพพอร์ตที่ได้ยินสองสามีภรรยาคู่นี้คุยกันแล้วอยากจะสลับหน้าที่กับกองทัพจริงๆ ทำไมเขาต้องมาเป็นคนขับรถตอนที่ทั้งสองคนอยู่ด้วยกันแบบนี้ด้วย

ขณะที่ยี่หวากำลังคุยกับวายุอยู่นั้นเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ซึ่งพอเห็นชื่อปลายสายเธอก็ถอนหายใจก่อนจะกดรับแบบไม่เต็มใจนัก “ห้ามดราม่า เรื่องมันจบแล้ว”

“พี่ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าเราเคยฆ่าตัวตายด้วย…” พีรพัฒน์พูดเสียงเบา ฟังจากน้ำเสียงก็รู้ได้ทันทีว่าเขารู้สึกผิดขนาดไหน

“ก็แค่อารมณ์ชั่ววูบ อย่าใส่ใจเลยค่ะ ว่าแต่โทรมามีเรื่องอะไรคะ คงไม่ใช่ว่าโทรมาแค่สำนึกผิดหรอกใช่ไหม”

“ช่วงนี้เราว่างแล้วใช่ไหม พอดียายเรา…”

“ยายใครนะ?” ยี่หวาพูดแทรกพีรพัฒน์ทันที

“ยายพี่เอง ยายพี่ เออ นั่นแหละ! พอดีมีงานเลี้ยงการกุศลเลยอยากชวนเรามาร่วมด้วย จะชวนสามีกับลูกชายเธอมาด้วยก็ได้”

“ปฏิเสธได้ไหม”

“มาเถอะ ไม่งั้นเจ้าเบลล์กับสกายต้องฆ่าพี่แน่ๆ สองแฝดนั่นอยากเจอเราจะแย่อยู่แล้ว” เขารู้ว่าถ้าเอาสองคนนี้มาอ้างยี่หวาจะต้องยอมมาแน่ๆ