[ตอนที่ 185 มีสามีดีเป็นศรีแก่ตัว]

“ทำไมยังไม่นอนอีก” วายุพูดขึ้นหลังจากที่เขาเดินเข้าห้องมาแล้วเห็นยี่หวายังนอนดูโทรศัพท์อยู่

“คุณว่างไหม ฉันขอคุยอะไรด้วยหน่อย” เมื่อยี่หวาเห็นวายุพยักหน้าก็ลุกขึ้นจากเตียงเพื่อที่จะไปคุยข้างนอก เพราะเธอไม่อยากรบกวนเรนจิที่หลับไปแล้ว

“เธอมีอะไรหรือเปล่า”

“คุณพาญาณิศากับดาหลาไปไหนคะ” ยี่หวาเข้าประเด็นทันที เพราะก่อนหน้านี้เธอให้คนของฮาเดสตามไปจัดการญาณิศา แต่ก็พบว่าเธอถูกประกันตัวไปแล้ว ส่วนดาหลาก็คาดว่าวายุน่าจะจัดการแต่ก็ไม่เห็นเขาคุยโทรศัพท์หรืออะไรกับใครเลย

“ไม่ต้องห่วง ในเมื่อเธอให้โอกาสพวกเขาแล้วแต่พวกเขาก็ยังไม่จบ เพราะฉะนั้นต่อไปนี้คนพวกนั้นจะไม่มีทางมายุ่งกับเธอได้อีก”

“คุณไม่ฆ่าพวกเธอใช่ไหม”

“ความตายไม่เหมาะกับคนพวกนั้น พวกเขาต้องได้รับกรรม”

“ฉันเองก็เหนื่อยกับพวกเขาแล้ว ปล่อยให้คุณจัดการแล้วกัน”

“เธอเข้าไปนอนเถอะ ดึกแล้ว” วายุพูดพร้อมกับก้มลงจูบที่ปากของยี่หวาเบาๆ แต่เขาก็ไม่คิดว่าเธอจะจูบตอบเขาอย่างหนักหน่วง

“อื้ม~ ฉันยังไม่ง่วงเลยค่ะ” น้ำเสียงยี่หวาแหบพร่ามาก แถมท่าทางเธอตอนนี้ก็ยังดูยั่วยวนอีก

วันนี้สามีทำดี เธอจะให้รางวัล…

“เธอ…”

บนโซฟาก็ได้บรรยากาศไปอีกแบบ…

สามเดือนต่อมาที่ยี่หวารู้สึกว่าชีวิตเธอสงบสุขอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน สุดท้ายมันก็หายไปเพราะคนปลายสายของเธอตอนนี้

“คุณยี่หวาจะไม่เยี่ยมคุณดนัยณัฐจริงๆ เหรอคะ?” เสียงพยาบาลดูมีความกังวลอย่างชัดเจน ในตอนแรกดนัยณัฐก็อยู่ในคุก แต่พอออกมาก็พบว่าโรคกลัวการอยู่คนเดียวของเขารุนแรงขึ้นกว่าเก่า จนตอนนี้ต้องรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล

แต่เป็นเพราะว่าดนัยณัฐเอาแต่พึมพำว่าคิดถึงยี่หวา อยากเจอยี่หวา ทำให้เขาแทบจะกลายเป็นคนเสียสติไปแล้วตอนนี้

“เขาอาการแย่มากเหรอคะ”

“ใช่ค่ะ ช่วงนี้เขาเอาแต่พูดถึงคุณแล้วก็ร้องไห้ อย่างน้อยๆ ดิฉันก็อยากให้คุณมาเจอเขาสักหน่อย ไม่อย่างนั้นอาการเขาอาจจะแย่ลงกว่านี้ก็ได้นะคะ คิดเสียว่าช่วยชีวิตคนคนหนึ่งก็ได้ค่ะ”

“ก็ได้ค่ะ พรุ่งนี้ฉันจะไป”

“ขอบคุณมากเลยค่ะ คุณดนัยณัฐต้องดีใจมากแน่ๆ”

ยี่หวากดวางสายพร้อมกับถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย เนื่องจากผ่านมาหลายเดือนแล้วความรู้สึกของเธอต่อดนัยณัฐเริ่มเฉยชา เธอลืมความรู้สึกโกรธในอดีตไปหมดแล้ว เอาตรงๆ เธอก็เริ่มรู้สึกสงสารเขาขึ้นมาบ้าง เพราะเธอเองก็มีนิสัยเหมือนเขาที่เป็นคนถ้าเกลียดใครแล้วก็จะไม่สนใจเลย แต่เธอก็ไม่ได้แย่เหมือนเขาที่จะเกลียดคนที่ไม่เคยทำอะไรให้ อีกอย่างที่เขาเกลียดเธอก็มาจากความเข้าใจผิดและยุยงของญาณิศา

แต่ถึงจะสงสารยังไง ถ้าจะให้กลับไปเป็นพ่อลูกกันก็ทำไม่ได้อยู่ดี

เพราะฉะนั้นเธอต้องหาตัวช่วยที่จะทำให้เขาไม่โดดเดี่ยว แถมเธอเองก็ไม่ต้องเข้าไปยุ่งอีก “ฮัลโหลพี่ชาย!”

“น้ำเสียงน่าขนลุก มีอะไรให้ช่วยว่ามา” พีรพัฒน์รู้ได้ทันทีว่ายี่หวาต้องมีเรื่องอะไรแน่ ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่โทรมาพูดจาหวานๆ ใส่เขาแบบนี้

“พรุ่งนี้ไปโรงพยาบาลเป็นเพื่อนหน่อย”

“ใครเป็นอะไร!?!” พีรพัฒน์ตะโกนออกมาเสียงดัง ทำเอายี่หวาต้องดึงโทรศัพท์ออกจากหู

“ไม่ต้องตกใจขนาดนั้น แค่ไปเยี่ยมคนนิดหน่อย”

“ดนัยณัฐ?”