[ตอนที่ 69 ไม่ใช่แค่สวย ฝีมือเธอยังน่ากลัวอีกด้วย]

“พี่สาวระวังนะครับ ข้างในยังมีพวกของผมอีกสองคน พวกมันเก่งมากแถมพวกมันยังมีอาวุธปืนอีกด้วย ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวก่อนนะครับ” ดูเหมือนว่าผู้ชายคนนี้คงเป็นแค่คนที่โดนจ้างมาสินะ

ถ้าอย่างนั้นเธอก็ไม่มีธุระกับคนกระจอกแบบนี้

ยี่หวาไม่สนใจประคองหญิงสาวและเปิดประตูโกดังเข้าไป ก็พบกับผู้ชายสามคน คนหนึ่งถูกมัดมือปิดปากนั่งอยู่บนเก้าอี้ ตามตัวมีรอยช้ำเล็กน้อย ส่วนอีกสองคนกำลังยืนเล่นโทรศัพท์อยู่

“พี่ชาย!” หญิงสาวที่ยี่หวากำลังประคองอยู่ตะโกนออกมาทั้งน้ำตา

“เธอเป็นใคร! มาทำอะไรที่นี่ หุ่นดีซะด้วย โชคดีจริงๆ อยู่เฉยๆ ก็มีเหยื่อมาให้กินถึงที่” ชายคนหนึ่งพูดขึ้นก่อนจะเอามือลูบหน้าด้วยท่าทางโรคจิต สายตาแทะโลมมาทางยี่หวา

แต่ยี่หวาก็ไม่ได้สนใจสักนิดกลับหยิบมีดที่ขโมยมาจากผู้ชายสามคนนั้นขึ้นมา แล้วปาไปที่หน้าผู้ชายที่เพิ่งพูดจบ ทำให้เลือดค่อยๆ ไหลออกมาจากแก้มของเขา

“แก!” อีกฝ่ายหยิบปืนขึ้นมา แต่ยี่หวาเร็วกว่าปามีดอีกเล่มไปที่ข้อมือของชายคนนั้น จนทำให้เลือดพุ่งกระฉูด ปืนในมือตกลงที่พื้น “โอ๊ย!”

“น่าจะโดนเส้นเลือดใหญ่ ถ้าไม่รีบไปโรงพยาบาลระวังเลือดหมดตัว” น้ำเสียงยี่หวาดูเป็นห่วงแต่สีหน้าเย็นชาไร้ความรู้สึก ในมือกำลังควงมีดอีกเล่มเล่นเพื่อไว้ป้องกันไม่ให้อีกฝ่ายเล่นตุกติก

“ฝากไว้ก่อนเถอะ!” ผู้ชายคนนั้นจ้องมาทางยี่หวาอย่างอาฆาต ก่อนจะหันไปสั่งผู้ชายอีกคน “ไปโรงพยาบาล!”

“ครับนาย!”

ในขณะที่ผู้ชายสองคนนั้นกำลังเดินออกไปจากโกดังก็ถูกยี่หวาเรียกเอาไว้ “เดี๋ยว” ก่อนจะหันไปพูดกับผู้หญิงตรงหน้า “เธอไปหาพี่ชายก่อน”

“ค่ะ พี่สาว”

“ฉันจะตายอยู่แล้วมีอะไรอีก!” ชายคนนั้นหันมาทำหน้าไม่พอใจใส่ยี่หวา สีหน้าเขาดูเจ็บปวดมาก

ยี่หวาไม่ตอบเพียงแต่เดินเข้าไปแล้วหยิบผ้าสะอาดในกระเป๋าพับให้หนาแล้วกดทับเข้าไปที่แผล ก่อนจะนำผ้าสะอาดอีกผืนพับเป็นสามเหลี่ยมแล้วพันไปที่ข้อมือ

ชายทั้งสองคนถึงกับพูดไม่ออก ไม่รู้ว่าพวกเขาควรจะตกใจอะไรก่อนดี อย่างแรกคือสิ่งที่ผู้หญิงคนนี้ทำ อย่างที่สองคือหน้าตาที่สวยมากของเธอ เมื่อครู่พวกเขาอยู่ห่างจากเธอนิดหน่อยเลยเห็นแค่หุ่น แต่พอได้เห็นหน้าชัดๆ ไม่คิดว่าบนโลกใบนี้จะมีผู้หญิงที่สวยขนาดนี้อาศัยอยู่ด้วย

แถมเธอไม่ใช่แค่สวย ฝีมือเธอยังน่ากลัวอีกด้วย!

“ขอบคุณครับ ว่าแต่คุณผู้หญิงชื่ออะไร” ชายคนที่บาดเจ็บถามขึ้นขณะที่ยี่หวากำลังพันแผลให้

“อีกเดี๋ยวถ้าพวกนายดูหนังก็คงรู้จักชื่อฉันเอง”

“น้องสาวเป็นดาราเหรอ” ชายอีกคนพูดขึ้นบ้าง

“ตอนนี้ยังไม่ใช่”

“ถ้าเธอเป็นดารา พวกเราจะเป็นแฟนคลับเธอ”

“ฉันไม่อยากมีแฟนคลับเป็นคนร้าย”

“นับจากนี้พวกเราจะเป็นคนดี พวกเราจะหางานใหม่ อันที่จริงงานนี้พวกเราก็โดนคนจ้างมาให้ลักพาตัวเด็กสองคนนั้นมาขังไว้ในนี้แค่นั้น แต่เพราะเด็กผู้ชายมันขัดขืนพวกเราก็เลยลงมือไปนิดหน่อย”

“ถ้าเลิกได้ก็ดีต่อตัวพวกนายเอง” พอยี่หวาทำแผลให้คนร้ายเสร็จก็เดินไปหาสองพี่น้องที่กอดกันร้องไห้อยู่ ยี่หวาหยิบมีดออกมาตัดเชือกที่ข้อมือและข้อเท้าให้เขา “ไปโรงพยาบาลไหม”