บทที่ 102 ไม่อาจย้อนคืนมาได้

บทที่ 102 ไม่อาจย้อนคืนมาได้

เผชิญหน้ากับคำพูดของบรรพจารย์สำนักวัชระ สวี่ชิงไม่ได้พูดอะไร

เขาไม่มีนิสัยพูดอะไรมากมายกับคู่ต่อสู้ยามต่อสู้ ตอนนี้เขาหรี่ตา แทบจะในพริบตาเดียวกับที่บรรพจารย์สำนักวัชระถอยหลังไป อักขระบินทะยานที่ขาของเขาก็ส่องแสงกะพริบวูบทันที

เสี้ยวพริบตาต่อมา เงาร่างของเขาก็เป็นเหมือนสายรุ้งทางหนึ่ง พุ่งแหวกอากาศไปหาบรรพจารย์สำนักวัชระรวดเร็วเป็นอย่างยิ่ง เข้าประชิดในพริบตา ในขณะเดียวกันนั้น ข้างหลังยิ่งมีเงาป๋าปรากฏออกมาในทันที

หน้าตาที่โหดเหี้ยม ร่างกายที่แห้งแตกเหมือนบรรจุหินหนืดเอาไว้ ในเสี้ยวพริบตาที่ปรากฏตัวขึ้นก็มีความร้อนแผ่ซ่านไปทั่วทุกสารทิศ ทำให้หิมะในฟ้าดินละลายเป็นวงกว้างกลายเป็นฝน และกลายเป็นหมอก

เลือดลมของเขายิ่งกระตุ้นจนถึงขีดสูงสุด เคล็ดวิชาคีรีสมุทรโคจรโดยสมบูรณ์ ทำให้ตอนนี้รักษาวิชาฝึกกายาจนถึงขีดสูงสุด เพียงพริบตาก็มาถึงหน้าบรรพจารย์สำนักวัชระแล้วซัดหมัดออกไปเต็มแรง

จิตสังหารฉายวูบในดวงตาบรรพจารย์สำนักวัชระ ในขณะที่สะบัดมือเงานักรบวัชระใต้ร่างเขาก็เงยหน้าคำรามขึ้นฟ้า ซัดหมัดกลับมา

เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวดังขึ้น นี่เป็นการต่อสู้ของทั้งสองฝ่ายที่ไม่มีฝ่ายใดออมมือเลย ระเบิดออกไปทั่วทุกทิศ ร่างของสวี่ชิงถอยไปข้างหลัง มุมปากมีเลือดสดๆ ไหลออกมาท่ามกลางเสียงดังสนั่นหวั่นไหว

ลำพังเพียงเคล็ดวิชาฝึกกายาของเขา เทียบกับกายสร้างฐานของบรรพจารย์สำนักวัชระแล้วก็ยังด้อยกว่าเล็กน้อย

แต่บรรพจารย์สำนักวัชระก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน เลือดลมในกายเดือดพล่าน ถอยไปข้างหลังเหมือนกัน ในขณะที่สีหน้าเผยความเหี้ยมเกรียมก็ซ่อนความหวาดกลัวเอาไว้ลึก เขาจำสวี่ชิงได้โดยสมบูรณ์แล้ว แต่ยิ่งจำได้ ความตื่นตะลึงในใจเขาก็ยิ่งรุนแรง

แม้ว่าเขาจะเดาไว้แล้วว่าเด็กน้อยจะแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างรวดเร็วมาก แต่เขาก็ยังคิดไม่ถึงว่า นี่ยังไม่ทันจะได้หนึ่งปี อีกฝ่ายก็เปลี่ยนจากถูกตนไล่ล่าสังหารมาเป็นฝ่ายบุกมาสังหารตนที่สำนัก

อีกทั้งพลังก่อนและหลังเปลี่ยนไปอย่างมหาศาล

“เจ้า…” บรรพจารย์สำนักวัชระลมหายใจถี่กระชั้น คิดอยากจะเอ่ยปากพูดอะไร แต่สิ่งที่รอเขาคือความโหดเหี้ยมในดวงตาสวี่ชิงพลันฉายวูบพุ่งมา

เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวดังขึ้นอีกครั้ง การลงมือของสวี่ชิงรวดเร็วนัก ไม่ช้าเนิบและหยุดชะงักเลยแม้แต่น้อย ประชิดเข้ามาหมัดแล้วหมัดเล่าๆ กระทั่งว่าขาทั้งสองก็เป็นเช่นนั้นเช่นกัน ประเดี๋ยวๆ ก็เตะมา ส่วนหน้าผากก็เป็นอาวุธของเขาเช่นกัน เมื่อประชิดเข้ามาก็โขกไปอย่างโหดเหี้ยม

ความรู้สึกดุดันทรงพลังทำให้บรรพจารย์สำนักวัชระสูดลมหายใจเข้าไม่หยุด เขาถูกรัศมีอำนาจของสวี่ชิงสะกดจนถอยหลังไปไม่หยุดภายใต้การโจมตีที่รวดเร็วเช่นนี้ นี่ยิ่งทำให้เขาตื่นตะลึง เงานักรบวัชระใต้ร่างเกิดสัญญาณว่าจะพังทลาย

“รนหาที่ตาย!” เห็นว่าเป็นเช่นนั้น บรรพจารย์สำนักวัชระคำรามเสียงต่ำทุ้ม สองมือประสานปางมืออย่างรวดเร็ว เคล็ดวิชาในกายโคจรทันที พลังระดับสร้างฐานผงาดขึ้นอีกครั้ง ก่อเป็นอำนาจกดดันสะกดไปยังสวี่ชิง ในขณะที่ประสานมือ ยิ่งมีแสงสีทองแสบตาปรากฏขึ้นข้างหลัง

แสงสีทองแปรเปลี่ยนเป็นแส้เส้นหนึ่งฟาดมาทางสวี่ชิงเต็มแรง ทุกที่ที่พาดผ่าน กลางอากาศมีเสียงระเบิดดังมา

เงาป๋าข้างหลังสวี่ชิงคำรามแผ่ความร้อนมหาศาลออกมาปะทะกับแส้เส้นนี้ ในเวลาเดียวกับที่เสียงดังสนั่นฟ้า เงาป๋าก็เข้าปะทะกับแส้เส้นนี้ ไม่แม้แต่จะสลายไปอีกทั้งยังคว้าแส้เอาไว้อีกด้วย แต่แรงการโจมตีที่เกิดจากพลังเวทระดับสร้างฐานนั้น ก็ยังทำให้สวี่ชิงสะท้านไปทั้งกาย กระอักเลือดออกมา

ร่างของเขางอม้วนตีลังการ่วงลงไปยังสำนักวัชระที่อยู่ข้างล่าง

ในขณะเดียวกัน เจ้าสำนักที่อยู่ในสำนักและผู้อาวุโสทั้งสาม ในดวงตาล้วนมีจิตสังหารฉายออกมา ลูกศิษย์ของพวกเขาก็เช่นกัน แววตาแฝงด้วยความแค้น ต่างพุ่งไปยังทิศที่สวี่ชิงร่วงลงมา แล้วลงมืออย่างรวดเร็ว

“ตายซะ!” บรรพจารย์สำนักวัชระที่อยู่กลางอากาศดวงตาแดงก่ำจิตสังหารท่วมฟ้า สองมือประสานปางมืออย่างรวดเร็ว

วิชาเวทระดับสร้างฐานก่อขึ้นอีกครั้ง นั่นเป็นตราประทับเวทขนาดมหึมาวงหนึ่งปรากฏบนท้องฟ้าขนาดหลายสิบจั้ง ลมหิมะหอบม้วนขึ้นเอง รอบๆ มันตอนนี้กำลังกดทับสวี่ชิงที่ร่วงลงมาด้วยพลังที่น่าหวาดหวั่นครั่นคร้าม!

ความรุนแรงของพลังทำให้ทั้งสำนักวัชระสั่นสะเทือน หิมะรอบๆ ที่อยู่ในคลื่นอากาศนี้ก็แหลกละเอียดเป็นเกล็ดหิมะ กระจายไปทั่วทุกทิศ

จากนั้นในดวงตาของบรรพจารย์สำนักวัชระก็มีประกายเย็นเยือกฉายวูบ มือทั้งสองเปลี่ยนจากประสานปางมือผลักออกไป เพียงเสี้ยวพริบตารอบตัวเขาก็มีเงาที่เหมือนกับนักรบวัชระที่อยู่ข้างล่างตัวเขาสองร่างปรากฏขึ้น แล้วชกหมัดทั้งสองออกไปพร้อมกัน

เงานักรบวัชระทั้งสาม หมัดหกหมัด ชกโจมตีมาที่สวี่ชิงจากสามทิศ

ทุกอย่างนี้หากเปลี่ยนเป็นระดับรวมปราณทั่วไป ต่อให้เป็นระดับบริบูรณ์ก็ยากจะแบกรับได้ วิชาเวทระดับสร้างฐานเดิมก็มีพลังที่แข็งแกร่งอยู่แล้ว เคล็ดวิชาเวทยิ่งมีพลังสยบ

ในระดับหนึ่งเท่าก็เท่ากับเป็นของวิเศษอักขระเจ็ดแปดชิ้นใช้พร้อมๆ กัน

ใกล้จะวิกฤตเต็มที แต่ในขณะนี้ ในเสี้ยวพริบตาที่สวี่ชิงใกล้จะร่วงลงไปยังสำนักวัชระ ลูกศิษย์สำนักวัชระข้างล่างต่างลงมือพร้อมกัน หมัดเงาจากนักรบวัชระทั้งสามประชิดเข้ามาจากรอบๆ ตราประทับมหึมาข้างบนกดลงมา ประกายเย็นเยียบในดวงตาสวี่ชิงก็กะพริบวูบ มือทั้งสองของเขาพลันประสานปางมือขึ้น รอบกายพลันปะทุระลอกคลื่นวิญญาณที่น่าหวาดกลัวออกมาทันที ระลอกคลื่นนี้ขยายออกไปข้างนอกไม่หยุด แค่พริบตาก็ไกลออกไปเกือบร้อยจั้ง แปรเปลี่ยนเป็นทะเลวิญญาณ!

รัศมีพลังอำนาจน่าครั่นคร้ามระเบิดออกมาข้างนอกในครั้งเดียว ก็ทำให้เกิดแรงที่น่ากลัวกวาดออกไปรอบๆ ระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวจากการระเบิดของพลัง

เจ้าสำนักวัชระ ผู้อาวุโส ลูกศิษย์ที่อยู่ข้างล่างพวกนั้น พลังบำเพ็ญของพวกเขาเมื่ออยู่ภายใต้การปลดปล่อยพลังวิญญาณของสวี่ชิงก็ต่างร่างสั่นสะท้าน พลังแหลกสลายไปทุกคนในเสี้ยวพริบตานี้ทันทีโดยไม่มีใครเป็นข้อยกเว้น!

ทุกที่ที่พาดผ่าน ภูเขาระเบิดสนั่นหวั่นไหว สิ่งก่อสร้างพังถล่ม ทุกๆ คน…ร่างกายและจิตวิญญาณสลายสิ้น!

ส่วนวิชาเวทที่บรรพจารย์สำนักวัชระสำแดงออกมาก็ระเบิดเสียงดังท่วมฟ้าไปในการปะทุของทะเลวิญญาณนี้

เงานักรบวัชระทั้งสามลางเลือนไปทันใดเหมือนรอยเงาในสายลมที่พัดผ่าน สลายไปอย่างตาเนื้อไม่อาจเห็น ตราประทับมหึมากลางท้องฟ้าก็เช่นกัน มันร่วงลงมาตามแรงก็เหมือนเจอลมบ้าคลั่ง เลือนสลายไปอย่างรวดเร็ว

บรรพจารย์สำนักวัชระสีหน้าเปลี่ยนไปมหาศาล ร่างถอยหลังไปไกลมาก แต่ก็ยังถูกกับเศษเสี้ยวพลังอยู่ดี มุมปากมีเลือดสดๆ ไหลย้อยออกมาอีกครั้ง อาการบาดเจ็บในร่างกายสาหัสขึ้นอีก ในขณะเดียวกันแขนซ้ายก็ถูกเงาที่สวี่ชิงบังคับคลุมไปอย่างไม่ทันรู้ตัว

แม้เขาจะหลบหลีกได้เฉียดฉิว แต่ทั้งแขนซ้ายก็ดำคล้ำ ไอพลังประหลาดเข้มข้นเป็นอย่างมาก ยิ่งมีเหล็กแหลมสีดำอันหนึ่งพุ่งมาอย่างรวดเร็ว ทะลุผ่านแขนขวาของเขาไปทันที

นอกจากนี้ สิ่งที่ยิ่งทำให้ใจของเขาสั่นสะท้านคือเขาพบว่าเลือดลมของตัวเองไม่เสถียร ในกายมีสัญญาณว่าถูกพิษ นี่ทำให้บรรพจารย์สำนักวัชระสีหน้าเคร่งเครียดย่ำแย่สุดขีด เขารีบหยิบลูกกลอนออกมาอย่างรวดเร็วแล้วกลืนลงไป ร่างพลันถอยหลังทิ้งระยะห่าง

แต่สายตากลับจ้องสวี่ชิงที่ร่างร่วงไปยังซากสำนักวัชระเขม็ง ฉายจิตสังหารรุนแรงออกมา

“ทะเลวิญญาณที่ระเบิดออกมาทีเดียวจากคัมภีร์แปรสมุทรของสำนักเจ็ดเนตรโลหิตสามารถสั่นคลอนระดับสร้างฐานได้จริงๆ แต่เจ้าก็ทำได้เพียงแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวเท่านั้น ต่อไปเจ้าตายแน่!”