บทที่ 1034 อย่าหวังจะได้ฮุบกินคนเดียว! ....................

บทที่ 1034 อย่าหวังจะได้ฮุบกินคนเดียว!

………………..

เสียงของชายหนุุ่มชุดหรูหราแฝงด้วยความร้อนใจ ทันทีที่ดังเข้าไปในหมอกเลือด ตัวเขาก็ไม่สนใจความปลอดภัยพุ่งเข้าไปข้างในทันที

ในขณะเดียวกัน ผู้บำเพ็ญองครักษ์ใต้บัญชาการของเขาก็ต่างปะทุกำลังรบแล้วทั้งหมด

องครักษ์เหล่านี้ล้วนเป็นองครักษ์ส่วนตัวที่ตระกูลของชายหนุ่มคนนี้จัดไว้ให้เขา พลังบำเพ็ญไม่ธรรมดา จำนวนก็มากมาย ตอนนี้จากการลงมือเต็มกำลัง หมอกเลือดนั่นแม้จะไม่ธรรมดาแต่ก็ไม่อาจทานทนได้

ดังนั้นเสี้ยวขณะต่อมา จากเสียงระเบิดเลื่อนลั่นที่ดังก้องท่วมฟ้า หมอกเลือดกลุ่มนี้เหมือนถูกมือใหญ่ไร้รูปร่างซัด แตกทลายทันที

แหลกเป็นเสี่ยงๆ ท่ามกลางเสียงกึกก้องกัมปนาทก็เหมือนถูกพัดกวาดไปอย่างบ้าคลั่ง

เผยให้เห็นเงาร่างสามร่างในนั้น!

หนึ่งคือเยวี่ยตง นางในตอนนี้ดวงหน้างามเย็นชา แฝงด้วยจิตสังหาร กำลังประสานมือแผ่ระลอกคลื่นพลังวิชาเซียนออกมา

อีกหนึ่งคือหุ่นเชิดศพสีดำอายุประมาณเจ็ด แปดขวบ ยืนอยู่ตรงข้ามกับเยวี่ยตงอยู่ในท่าทางลักษณะหนีบตรงกลางไว้ กำลังร่วมกันร่ายคาถาเพื่อผนึกตัวเสี่ยเฉินจื่อที่อยู่ตรงกลางไว้

เส้นไหมเจ็ดสีจำนวนมหาศาลที่แปรเปลี่ยนมาจากวิชาเซียนของเยวี่ยตงและหุ่นเชิดศพปกคลุมเสี่ยเฉินจื่อเอาไว้แล้ว บางส่วนเชื่อมต่อกับชะตาของอีกฝ่ายไปแล้ว

เห็นได้ชัดว่าหากเป็นเช่นนี้ต่อไป อีกไม่นานเท่าไร เสี่ยเฉินจื่อก็จะถูกวิชาเซียนหลอม

ส่วนเสี่ยเฉินจื่อก็กำลังดิ้นรนเช่นกัน แต่ไม่ได้ผลนัก

เพียงแต่…การเปลี่ยนแปลงอย่างมหาศาลที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันที่โลกภายนอกตลอดจนเสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวทั่วทุกสารทิศก็ส่งผลกระทบต่อการหลอมที่กำลังเนินอยู่เช่นกัน

การหอบม้วนมาอย่างบ้าคลั่ง แผนการเดิมคือซัดคนที่สู้กันอยู่ที่นี่ให้แยกจากกัน นั่นคือแผนการช่วยคนของชายหนุ่มชุดหรูหรา

แต่ตอนนี้…ด้วยความบังเอิญ ความพลิกผันของชะตากลับกลายเป็นลมที่ช่วยชีวิตเสี่ยเฉินจื่อ

ดังนั้น เพียงพริบตา การดิ้นรนจากเสี่ยเฉินจื่อก็เพิ่มขึ้นทันที พลังบำเพ็ญทั่วทั้งร่างปะทุขึ้นอย่างไม่สนใจอะไรทั้งนั้น กระทั่งว่าไม่เสียดายที่จะระเบิดโลกใบใหญ่ของตัวเองสองใบจนแหลกสลาย ก่อให้เกิดเป็นพลังทำลายล้าง พัดกวาดทั่วทุกสารทิศ

ส่วนชายหนุ่มชุดหรูหราที่พุ่งมาอย่างรวดเร็วคนนั้น เสียงร้อนรนที่ดังจากปากของเขาทำให้เอ้อร์หนิวดวงตาเบิกกว้าง ในสั่นสะท้าน คล้ายว่าจิตใจปั่นป่วนขึ้นจากเหตุนี้ ทำให้เส้นไหมวิชาเซียนเกิดคลื่นแผ่ระลอก

ดังนั้นเสี้ยวขณะต่อมา หุ่นเชิดศพที่ร่วมมือกับเขาก็ได้รับผลกระทบจากเขาด้วยเช่นกัน ร่างศพสะเทือน เส้นไหมขาดสะบั้น

นี่ทำให้พลังดิ้นรนที่เกิดขึ้นจากการแตกทลายของโลกเสี่ยเฉินจื่อด้านหนึ่งเพิ่มขึ้นด้านหนึ่งลดลง เดือดพล่านทันที ร่างของเขายิ่งปะทุแสงเลือดทั่วทั้งร่างออกมา สำแดงเคล็ดวิชาลับที่สร้างความเสียหายให้กับรากฐานไม่น้อยเลยปะเภทหนึ่งออกมา แปรเปลี่ยนร่างเป็นแสงเลือดทางหนึ่ง…

เพียงกะพริบวูบในที่สุดก็สลัดหลุด

หายไปจากตรงกลางระหว่างเยวี่ยตงและหุ่นเชิดศพ ในตอนที่ปรากฏตัวขึ้นก็อยู่ที่ไกลแล้ว

ทันทีที่ปรากฏตัวขึ้น เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย ปะทุแสงเลือดขึ้นอีกครั้ง พุ่งไปทางท้องฟ้า ทุ่มทุกอย่างที่มี แล้วพลันหายลับไป

หนีรอดไปได้!

ส่วนหุ่นเชิดศพเด็กอายุเจ็ด แปดขวบที่แปลงมาจากสวี่ชิงตอนนี้ใบหน้าไร้อารมณ์ กลิ่นอายความตายบนร่างตลบอวล ดวงตาไร้แววมองไปทางที่เสี่ยเฉินจื่อหนีไป นิ่วไม่ขยับเขยื้อน

ไม่ได้ไล่ตามไป

เพราะหุ่นเชิดที่เขาแปลงมาตอนนี้มีพลังบำเพ็ญเพียงระดับหวนสู่อนัตตาเท่านั้น อีกทั้งยังไม่มีสติปัญญาเป็นของตัวเอง ดังนั้นการกระทำที่เกินหน้าที่ล้วนกลายเป็นช่องโหว่ได้ทั้งสิ้น

แม้การมาถึงของชายหนุ่มชุดหรูหราจะทำให้เหยื่อของตนหนีรอดไปได้อย่างไม่ตั้งใจ แต่ร่องรอยก็ยังหลงเหลืออยู่

ดังนั้นสวี่ชิงไม่ร้อนรน เหยื่อ หนีไม่พ้น

แต่สรุปแล้ว การเกิดขึ้นของเรื่องนี้เป็นอุปสรรคเพิ่มขึ้นมาอีกเล็กน้อย สวี่ชิงไม่สนใจได้ เยวี่ยตงที่แปลงมาจากเอ้อร์หนิวจะไม่แสดงท่าทีอะไรไม่ได้

ดังนั้นนางจึงพลันหันหน้าไป จ้องชายหนุ่มชุดหรูหราเขม็ง

“เจ้าหมายความว่าอย่างไร!”

ภาพนี้อยู่นอกเหนือจากความคาดคิดของชายหนุ่มชุดหรูหราในร้อนรนคิดอยากจะช่วยจริงๆ เขาตอนนี้ยิ้มขื่น รู้ว่าความหวังดีของตัวเองกลายเป็นประสงค์ร้ายไปเสียแล้ว ดังนั้นจึงรีบอธิบาย

“แม่นางตงเอ๋อร์ ระหว่างทางข้าได้ยินมาว่าเจ้ากลับมาแล้วก็เป็นห่วงในความปลอดภัยของเจ้า ดังนั้นจึงรีบตามมาในทันที คิดไม่ถึงว่าจะเป็นแบบนี้…ข้า…”

“หุบปาก!”

เยวี่ยตงคำรามเสียงต่ำ แววตาไม่เป็นมิตร การเข้ามาปั่นป่วนของอีกฝ่าย เรื่องนี้เดิมก็ทำให้เอ้อร์หนิวไม่สบอารมณ์อยู่แล้ว และคำก็แม่นางตงเอ๋อร์สองคำก็แม่นางตงเอ๋อร์นั่นก็ทำให้เอ้อร์หนิวรู้สึกอึดอัดไม่สบายใจเหมือนกัน

โดยเฉพาะ…จากในความทรงจำของเยวี่ยตงแม้เขาจะรู้ว่ามีคนเกี้ยวพาแต่กลับรางเลือนมาก เห็นได้ชัดว่าเยวี่ยตงไม่สนใจผู้เข้ามาเกี้ยวพาเลยสักนิด

ดังนั้น สำหรับคนที่อยู่ข้างหน้า เอ้อร์หนิวมองฐานะตัวตนไม่ออกภายในระยะเวลาสั้นๆ

และภายใต้ความไม่สบอารมณ์และความอึดอัดสองอย่างนี้ จิตสังหารของเขาก็ผุดขึ้นมาเช่นกัน แต่ว่า…สายตาของเอ้อร์หนิวกวาดผ่านองครักษ์ของอีกฝ่ายที่อยู่รอบๆ ก็ยังคงเก็บจิตสังหารลงไป

แต่คิดถึงความเย็นชามาโดยตลอดของเยวี่ยตง เอ้อร์หนิวแค่นเสียงขึ้นจมูก

“อย่าให้ข้าเห็นเจ้าอีกนะ!”

พูดแล้ว เอ้อร์หนิวก็คว้าไปทางสวี่ชิงทางนั้น ดูเหมือนควบคุมเส้นไหมไร้รูปร่าง พาหุ่นเชิดศพที่แปลงมาจากสวี่ชิงไปด้วย จะไปจากที่นี่

ส่วนชายหนุ่มมองเยวี่ยตงอย่างระมัดระวัง ภายใต้ความกังวลเฝ้าหวัง ใบหน้าเต็มไปด้วยความละล้าละลัง

ตอนนี้เห็นเยวี่ยตงจำลังจะจากไป เขาก็ร้อนใจขึ้นมาทันที รีบเอ่ยเสียงดัง

“แม่นางตงเอ๋อร์ ข้าไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ข้า…ข้าเป็นห่วงความปลอดภัยของเจ้า ห้าร้อยกว่าวันที่เจ้าจากไป ข้าเฝ้าคิดถึงเจ้าทุกชั่วขณะจิตเลย”

เอ้อร์หนิวในใจยิ่งรังเกียจ รู้สึกสะอิดสะเอียนนัก เร่งความเร็วขึ้น

สวี่ชิงใบหน้าไร้อารมณ์ แต่ในใจกลับเฝ้าสังเกตชายหนุ่มชุดหรูหรา มันช่าง…ละครที่เกิดขึ้นกับศิษย์พี่ใหญ่สนุกดีจริงๆ

ส่วนชายหนุ่มชุดหรูหราคนนั้นตอนนี้ใบหน้าขาวซีด ในใจถูกความเสียใจมหาศาลเติมเต็ม มองเงาร่างของเยวี่ยตงจากไปไกลเรื่อยๆ สีหน้าของเขาขมขื่น พึมพำเสียงต่ำ

“ตงเอ๋อร์ข้าไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นะ เพื่อการพบกันในวันนี้ ในห้าร้อยกว่าวันข้ายังตั้งใจทุ่มเทเตรียมของกำนัลไว้ให้เจ้าด้วย…”

เอ้อร์หนิวที่ทะยานอยู่ที่ไกลหยุดชะงักทันที

ส่วนเสียงของชายหนุ่มชุดหรูหราก็ยังคงพึมพำขมขื่นต่อไป

“ข้ารู้ว่าเจ้าก็จะไม่รับอยู่ดี ในอดีตของกำนัลที่ข้ามอบให้ล้วนถูกปฏิเสธทุกครั้ง ข้า…”

คำพูดของเขายังพูดไม่ทันจบ เอ้อร์หนิวก็พลันหันมา

“ของกำนัลอะไร”

ชายหนุ่มชุดหรูหราอึ้งตะลึงก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นใบหน้าก็เต็มไปด้วยความยินดีลิงโลด รีบพูดขึ้น

“เป็นไขกระดูกมังกรดารา ก่อนหน้านี้ข้าสืบข่าวได้ยินมาจากตระกูลหลัน พลังบำเพ็ญของเจ้าทำร้ายร่างกายของตัวเจ้าเอง ดังนั้นจึงไปขอไขกระดูกนี่มาจากบรรพจารย์เพื่อเจ้าโดยเฉพาะ…”

พูดแล้วชายหนุ่มชุดหรูหราก็เอาขวดหยกใบหนึ่งออกมาจากถุงเก็บของทันที

เสี้ยวขณะต่อมา เงาร่างของเอ้อร์หนิวหายไปจากที่ไกล ยามปรากฏตัวอีกครั้งก็มาอยู่ข้างหน้าชายหนุ่มชุดหรูหราคนนี้แล้ว คว้าเอาขวดหยกมา หลังจากเปิดออกก็ดมกลิ่น เก็บไว้ในอกเสื้อ เอ่ยราบเรียบ

“ของกำนัลของเจ้าข้ารับเอาไว้แล้ว แต่การกระทำของเจ้าก่อนหน้านี้ก็ยังทำให้คนไม่อาจ…”

ชายหนุ่มชุดหรูหราตื่นเต้น เขาไล่เกี้ยวพาตงเอ๋อร์มาหลายปี นี่เป็นครั้งแรกที่อีกฝ่ายรับของกำนัลของตน ดังนั้นในใจของเขาพลุ่งพล่าน เขารู้สึกว่านี่เป็นสัญญาณอย่างหนึ่ง

สัญญาณที่ตงเอ๋อร์ประทับใจในตัวเขา!

“ต้องตีเหล็กตอนร้อน!”

ดังนั้นขระที่เอ้อร์หนิวพูดเขาก็เอากำไลวงหนึ่งออกมาอย่างรวดเร็ว

“ตงเอ๋อร์ นี่เป็นของกำนัลที่ข้าเตรียมไว้ให้เจ้าเหมือนกัน ทำขึ้นมาจากผลึกดารา”

คำพูดของเอ้อร์หนิวที่ยังพูดไม่ทันจบหยุดชะงักทันที