บทที่ 1040 ข้าขออธิษฐาน…Edit

บทที่ 1040 ข้าขออธิษฐาน…

ระบบดาวที่หนึ่งมีรูปร่างโดยรวมคล้ายสามเหลี่ยม ในนั้นมืดมัวไปหมด คล้ายว่ามีพลังสูงสุดบางอย่างปกคลุม ไม่อาจสำรวจได้!

ระบบดาวที่สองชัดมาก ในนั้นก็มีสัญลักษณ์เช่นกัน แต่กลับเป็นเพียงแค่เค้าร่างเท่านั้น

ระบบดาวที่สามและที่สี่หลักๆ แล้วก็เป็นเช่นนี้

แต่ระบบดาวที่ห้าต่างออกไป สัญลักษณ์ชายชราที่นั่งขัดสมาธิอยู่ที่ใจกลางชัดกว่าค่อนข้างมาก

และกวาดตามองไประบบดาวอื่นๆ ก็ต่างมีสัญลักษณ์น่าครั่นคร้ามเช่นกัน บ้างแจ่มชัด บ้างเป็นเพียงแต่เค้าร่าง ขนาดแตกต่างกันไป รูปร่างไม่เหมือนกัน

จ้องมองพวกนี้ สวี่ชิงในใจราวระเบิดกึกก้องอย่างรุนแรง

ตอนนั้นหลังจากที่เขาฟื้นคืนชีพมาใหม่ด้วยเลือดเนื้อของซ่างฮวง ในความรู้สึกรับรู้ก็มีความรู้ความเข้าใจรางๆ บางอย่าง ยกตัวอย่างเช่นระบบดาวทั้งสามสิบหก

จวบจนกระทั่งติดตามอวี้หลิวเฉินไปยังมหาสมุทรนอก หลังจากถูกวาฬตัวมหึมาตัวนั้นกลืนลงไป เขาก็ได้เจอชายชราที่บอกว่ามาจากเมืองเซียนระบบดาวที่ห้า

พูดคุยกับชายชราทำให้โลกทัศน์ของสวี่ชิงกว้างไกลยิ่งขึ้น เขามั่นใจว่าจักรวาลแห่งนี้ที่เขาอยู่เป็นหนึ่งในระบบดาวทั้งสามสิบหก

แต่ก็เพียงแค่นี้เท่านั้น

รู้ข้อมูลแต่ไม่มีภาพที่เป็นรูปธรรม ก็ไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ระบบดาวไหน

ดังนั้นตอนนี้ในยามที่แผนที่ดาวระบบดาวทั้งสามสิบหกนี้ทันทีที่ปรากฏต่อหน้าเขา จิตใจของเขาก็ระเบิดเสียงดังกึกก้องดั่งฟ้าถล่มปฐพี คลื่นรุนแรงมากพอจะทำให้ทะเลความรู้สึกปั่นป่วนอย่างรุนแรง

ในที่สุดเขาก็รู้ถึงระบบดาวที่ตัวเองอยู่แล้ว

ระบบดาวที่เก้า!

และในระบบดาวที่เก้า ขั้วอำนาจมากมาย เหนือ ใต้ ตะวันออก ตะวันตกล้วนมีสัญลักษณ์น่าครั่นคร้ามทั้งนั้น

แต่สวี่ชิงไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือไม่ ไม่ว่าจะเป็นสัตว์อสูรยักษ์หรือจะเป็นแม่น้ำสีทอง หรือจะเป็นเจดีย์สีดำหรือตุ๊กตากระดาษล้วนล้วนกำลังหันปลายทางชี้ไปยังทางเสี้ยวหน้า

คล้ายว่าถูกดึงดูดชักนำ

อีกทั้งหากพิจารณาจากระดับความชัดเจนแล้ว เสี้ยวหน้าคือสัญลักษณ์ที่แจ่มชัดที่สุดในบรรดาระบบดาวทั้งสามสิบหก!

ไม่มีสิ่งใดเทียบเทียมได้

สำหรับสัญลักษณ์อื่นๆ ของระบบดาวที่เก้า ตลอดจนสัญลักษณ์ชายชราของระบบดาวที่ห้า กระทั่งว่ากวาดตามองสัญลักษณ์ทั้งหมดที่ปรากฏให้เห็นในระบบดาวทั้งสามสิบหกต่างก็ยังด้อยกว่ามันอยู่เล็กน้อย

มีเพียงระบบดาวที่หนึ่งเนื่องจากรางเลือน ดังนั้นจึงเห็นไม่ชัด ไม่รู้ว่าข้างในมีอะไรที่น่ากลัวอย่างเสี้ยวหน้าหรือไม่

แต่ไม่ว่าจะอย่างไร แผนที่ดาวที่เห็นข้างหน้า ก็ได้สั่นสะเทือนจิตใจของสวี่ชิงราวกับเปิดฟ้าผ่าแผ่นดิน เปิดโลกทัศน์ของเขาในชั่วพริบตา

โลกอยู่เบื้องหน้า

ดวงดาวอยู่ในสายตา

ระบบดาวกว้างใหญ่ไพศาล

เทียบกันแล้ว แผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์เหมือนกับเม็ดทรายในหาดทราย เล็กจ้อยไม่มีค่าให้พูดถึง แต่เพราะการมีตัวตนอยู่ของซ่างฮวง ก็ทำให้เม็ดทรายเม็ดนี้…พร่างพรายเจิดจรัสเป็นอย่างยิ่ง

ดังนั้นจนกระทั่งครู่หนึ่ง สวี่ชิงถึงได้สูดลมหายใจลึก ฝืนให้ตัวเองสงบจิตใจลงมาจากความรู้สึกปั่นป่วนถาโถม

“ระดับขั้นของเสี้ยวหน้าเป็นครึ่งก้าวสู่สุทธิ์เทพ…ดังนั้น ระดับความเจิดจ้าขององค์ท่านอยู่เหนือซึ่งทุกสิ่ง”

“เช่นนั้นสัญลักษณ์รอบๆ ระบบดาวที่เก้า พลังของเหล่าองค์ท่านจะเป็นระดับใดกัน นายแห่งเทพหรือ ราชาเทพหรือ”

“มีความเป็นไปได้มากว่าจะเป็นอย่างหลัง”

“เช่นนั้นเสี้ยวหน้าเทพเจ้าเดิมอยู่ที่ระบบดาวที่เก้าหรือมาจากระบบดาวอื่น”

“เหนือ ใต้ ตะวันออก ตะวันตกทั้งสี่ทิศล้วนแต่ถูกเสี้ยวหน้าชักนำอยู่รางๆ ทั้งนั้น…”

สวี่ชิงครุ่นคิด สัตว์อสูรยักษ์ทางนั้นเขาไม่คุ้นเคย แม่น้ำสีทองก็ไม่เคยเห็นตัวตนที่คล้ายกันมาก่อน แต่เจดีย์สีดำนั่นเขาเคยเห็นเจดีย์ที่คล้ายกันองค์หนึ่ง

“เศษซากเจดีย์ใต้ทะเลต้องห้าม ภายหลังข้าหลอมผสานมันไปในเรือศึกบรรพกาลของตัวเอง เจดีย์วิเศษเทพศักดิ์สิทธิ์…ไม่รู้ว่ากับเจดีย์สีดำนี้มีความเชื่อมโยงหรือไม่”

“ส่วนตุ๊กตากระดาษสุดท้ายนั่น…”

ดวงตาสวี่ชิงฉายประกายเยือกเย็น เขาคิดถึงในศึกที่มหาจักรพรรดิครองกระบี่แตกดับ เต๋อหลัวจื่อที่ปรากฏตัวคนนั้น!

“วิชาของเต๋อหลัวจื่อเกี่ยวกับกระดาษ จะเกี่ยวกับตุ๊กตากระดาษนี้หรือไม่”

นานจากนั้น สวี่ชิงก็สะกดความคิดต่างๆ ที่ผุดขึ้นมาไม่หยุดลงไป

สิ่งที่ได้เห็นในวันนี้น่าตื่นตะลึงนัก เขาต้องการเวลาไปทำให้มันตกตกผลึกสักหน่อย

และที่นี่เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่สถานที่ที่เหมาะ

ดังนั้น สายตาสวี่ชิงกวาดไปรอบๆ ความรอบรู้แห่งเทพแผ่ออก หลังจากนั้นครู่หนึ่ง สวี่ชิงเงยหน้าขึ้น ทอดสายตามองความว่างเปล่าที่ไกลออกไป

ที่นี่ เขาหาใบหน้าที่หลบหนีไปดวงนั้นไม่เจอ

แต่ความล้ำค่าของแผ่นที่ดวงดาวนี้ มองจากมุมหนึ่งแล้วมีราคาน่าตื่นตะลึงนัก

ดังนั้นสวี่ชิงจึงคัดลอกมันไว้ในสมอง หลังจากจดจำมันได้อย่างขึ้นใจ ร่างก็ไหววูบ เริ่มทำการค้นหาเป็นบริเวณกว้างยิ่งขึ้น

แต่โดยสัญชาติญาณแล้ว เขาไม่ไปเข้าใกล้แแผ่นที่ดวงดาวยิ่งใหญ่ไพศาลนั่น

แสงเทียนชั้นที่หนึ่งของแผ่นหยกมีพลังหลอมผสานที่น่ากลัว เช่นนั้นชั้นที่สองนี่ สวี่ชิงรู้ว่าตัวเองจะต้องยิ่งระมัดระวัง

ที่นี่มีความเป็นไปได้สูงมากว่ามีการหลอมผสานที่คล้ายกัน

เช่นนี้เอง หนึ่งชั่วยามผผ่านไป

จากการค้นหาของสวี่ชิง ความรู้สึกอันตรายน่าแปลกประหลาดกลุ่มหนึ่งค่อยๆ ผุดขึ้นมาในใจเขา

รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

จนกระทั่งตอนนี้มาถึงขั้นอกสั่นขวัญแขวน

นี่ทำให้สวี่ชิงยิ่งมั่นใจในการคาดเดาของตัวเองก่อนหน้านี้

“อยู่นานไม่ได้”

แม้จะเสียดายที่การเดินทางครั้งนี้หาใบหน้าดวงนั้นไม่เจอ อีกทั้งไปจากชั้นนี้ กลับไปยังภาพบันทึกเงาเคลื่อนไหวที่เปลวเทียนอยู่ น่ากลัวว่ามีความเป็นไปได้สูงที่จะหาไม่เจอ นี่ทำให้เป้าหมายของสวี่ชิงครั้งนี้ไม่บรรลุผล

แต่สวี่ชิงก็ยิ่งเข้าใจในเรื่องหนึ่ง บางครั้ง วาสนาก็เป็นเช่นนี้

ตัวเองเห็นสองครั้ง ค้นหาสองครั้ง ล้วนล้มเหลว

นี่หมายความว่า…ใบหน้าดวงนั้นบางทีอาจจะมีจิตเจตจำนงของตัวเอง มันไม่อยากถูกหาเจอ

“น่าเสียดาย…”