บทที่ 1065 ข้าสยบดาวดวงนี้แล้ว!

บทที่ 1065 ข้าสยบดาวดวงนี้แล้ว!

โลกที่แปลงมาจากเศษชิ้นส่วนที่เกี่ยวกับเผ่าสวรรค์สร้างสืบของมหาจักรพรรดิหมิงเหยียน

วังใต้ดินอันกว้างใหญ่ แสงมืดสลัว กำแพงรอบๆ สลักภาพเอาไว้ แต่เมื่อมองไปกลับรางเลือน

มองรายละเอียดไม่ชัด ทำได้เพียงสัมผัสได้ว่ารูปภาพเหล่านั้นเหมือนจะเป็นของเหลว กำลังไหลวน แปรเปลี่ยนเป็นภาพนับไม่ถ้วน

ส่วนในวังใต้ดินแห่งนี้ว่างโล่ง นอกจากสระน้ำสีเขียวที่อยู่ตรงกลางแล้ว ก็มีเพียงสวี่ชิงและหนูสีทองเท่านั้น

นอกจากนี้แล้วไม่มีใครอีก และไม่มีเสียงใดๆ

มีเพียงเวลาที่ไหลไปช้าๆ

หนึ่งก้านธูป ผ่านไปเกือบครึ่งแล้ว

สวี่ชิงก้มหน้า จ้องมองน้ำในสระข้างหน้า สัมผัสได้ถึงพลังชีวิตที่น่ากลัวในนั้นไหลทะลักเข้ามาตามมือขวาไม่หยุด รักษาฟื้นฟูอาการบาดเจ็บของตน หล่อเลี้ยงกายเนื้อ

ความรู้สึกของพลังกลุ่มหนึ่ง และความสมบูรณ์แบบไร้ที่ติกำลังรุนแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว

“เผ่าสวรรค์สร้างสืบ…”

เผ่านี้สวี่ชิงไม่เคยได้ยินมาก่อน แต่ความน่าตื่นตะลึงของสระน้ำแห่งนี้ ในระดับหนึ่งก็ได้แสดงถึงความแข็งแกร่งของเผ่านี้ออกมาได้อย่างแจ่มชัด

ในเมื่อ จนถึงตอนนี้ นี่เป็นวัตถุเพียงอย่างเดียวที่ได้เจอว่ามันสามารถชดเชยกายเนื้อของตนได้ถึงขั้นนี้

นอกจากนั้น อาศัยการดูดซับเล็กน้อยเมื่อครู่ เขาก็มั่นใจ น้ำในสระแห่งนี้ไม่เป็นอันตราย!

“น่าเสียดาย มากะทันหันไป”

สวี่ชิงพึมพำ สายตาฉายแววเย็นเยือก เงยหน้ามองไปทางลูกหนูสีทองในสระน้ำ

การดูดซับของลูกหนูสีทองยังคงดำเนินต่อไป สระน้ำแปลกประหลาดนี้เห็นได้ชัดว่ามันมีแรงดึงดูดต่ออย่างมหาศาล ทำให้มันไม่ยอมเสียเวลาไปแม้แต่น้อย ชดเชยอย่างบ้าคลั่ง

สวี่ชิงคล้ายครุ่นคิด แต่ยังไม่ได้ทำเหมือนอีกฝ่ายที่ลงไปในสระโดยสมบูรณ์แบบนั้น

ดังนั้นแค่แตะมือขวาไปในน้ำเท่านั้น หักห้ามใจไว้

จวบจนกระทั่งหลังจากนั้น ในยามที่สวี่ชิงชดเชยไปได้ในระดับหนึ่ง ท้องของลูกหนูสีทองก็พองขึ้นมา ดูดซับจนถึงขีดสูงสุดแล้ว กลับมาข้างกายสวี่ชิงอย่างอาลัยอาวรณ์

บนใบหน้าสวี่ชิงฉายแววลังเล แต่ก็เลือกที่จะยกมือขึ้น สิ้นสุดโอกาสครั้งนี้

ขณะเดียวกันก็เอาขวดที่สามารถบรรจุของเหลวได้อย่างมหาศาลหลายขวดออกมาจากถุงเก็บของ ลองเอาน้ำพวกนี้ไป

“โอกาสนี้ไม่รู้ที่มาที่ไป จำต้องเพิ่มความไตร่ตรองให้มากก่อน ถึงจะตัดสินใจว่าจะใช้น้ำนี้มาชำระล้างกายเนื้อได้หรือไม่”

“หากเอาไปไม่ได้ โอกาสนี้อย่าได้สัมผัสอีกเลยจะเป็นดี หวังว่าจะเอามันไปได้”

สวี่ชิงพึมพำ เสียงดังสะท้อนแผ่งเบาไปในวังใต้ดินแห่งนี้ อีกทั้งการกระทำทุกอย่างก่อนหน้านี้ ล้วนแต่ฉายความระมัดระวังออกมาทั้งสิ้น

และไม่นานนัก เขาก็เงยหน้าขึ้นมาเล็กน้อย ถอนหายใจเบาๆ สีหน้าฉายความลังเลและความเสียดาย

น้ำในสระไม่อาจเอาไปได้

“น่าเสียดาย น่าเสียดาย…”

สวี่ชิงนึกๆ เผยสีหน้าไม่ยอมจำนนออกมา ทดลองใช้วิธีมากมายไปลองอีกครั้ง ลองเอามันไปอีกหน แต่ไม่ว่าจะลองอย่างไร สุดท้ายล้วนล้มเหลวทั้งสิ้น

น้ำในสระเหล่านั้นดูเหมือนลงไปในขวดแล้ว แต่ทันทีที่ไหลลงไปมันก็หายไปเองหมด

สวี่ชิงถอนหายใจยาว ลุกขึ้นไปจากสระ ขณะเดียวกันก็เรียกหนูสีทองออกมาแทะมิตินี้ให้เป็นรู

ลูกหนูสีทองเรอออกมาทีหนึ่ง สีหน้ายินดีปรีดา อ้าปากกว้าง กัดไปกลางอากาศเต็มแรง เสียงกร๊อบดังขึ้น ภาพฉากที่เหมือนกับโลกที่ดอกบุปผาสราญรมย์อยู่ปรากฏอีกครั้ง

มิติถูกมันกัดเกิดรอยแยก เผยช่องออกมา

แต่ว่าครั้งนี้ ลูกหนูสีทองเหมือนไม่สนใจไยดีเศษมิติแล้ว ไม่ได้ไปกินมัน แต่กลับมาเกาะอย่างเกียจคร้านบนไหล่สวี่ชิง

สวี่ชิงสูดลมหายใจลึก ร่างเพียงไหววูบก็แปรเปลี่ยนเป็นลำแสงสีทอง พุ่งตรงไปยังรอยแยกมิติ

เพียงพริบตาก็หายไปในนั้น

ทุกอย่างเป็นปกติ

เวลาหนึ่งก้านธูปตอนนี้ผ่านไปแล้วกว่าครึ่ง

และเสี้ยวขณะต่อมา เงาร่างของสวี่ชิงก็กลับมาในรูโหว่แห่งนี้ สายตาเป็นประกาย ต่างจากความลังเลก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง

“ก่อนหน้านี้ไม่ว่าจะเป็นคำพูดหรือการกระทำของข้าล้วนแสดงออกมาถึงความระมัดระวัง และความสงสัยตลอดจนความเสียดายต่อโอกาสนี้ อีกทั้งสุดท้ายแล้วก็เลือกที่จะจากไป”

“จากไปอย่างราบรื่น”

“เช่นนั้นมีความเป็นไปได้กี่ประเภท”

“หนึ่ง ข้ามาที่นี่ไม่มีคนวางแผนแอบลอบควบคุม ทุกอย่างล้วนเป็นเรื่องบังเอิญ เป็นข้าที่คิดมากระแวงไปเอง”

“ในเมื่อหากมีผู้วางแผนนำโอกาสที่ไม่รู้ถึงจุดประสงค์มาให้ข้าจริงๆ เช่นนั้นเห็นการกระทำของข้าเช่นนี้ มีโอกาสเป็นอย่างสูงมากว่าเพื่อทำให้ข้าวางใจ ก็เลือกที่จะให้ข้านำน้ำนี้ไปได้ เอาไปใช้อย่างวางใจ”

“แต่การที่จะเอามันไปก็ยังคงล้มเหลว อีกทั้งในตอนที่ข้าเลือกที่จะจากไป ก็ไม่เจอกับการขัดขวางอะไร นี่ไม่ตรงกับหลักเหตุผล”

“สอง มีคนแอบวางแผนอยู่จริงๆ แต่อีกฝ่ายกลับไม่ให้ข้าเอาไป ขณะเดียวกันก็ปล่อยให้ข้าจากไป เช่นนั้น เป้าหมายของเขาคือ…”

ประกายแวววาวในดวงตาสวี่ชิงฉายวาบ

“หากเป็นเช่นนั้นจริง มีโอกาสเป็นอย่างมากว่าเป็นหมากที่ไม่ได้หวังผลตาหนึ่ง”

“แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม หากมีผู้วางแผนลอบวางแผนข้าจริงๆ โอกาสนี้ข้าจะคว้าหรือไม่ สุดท้ายแล้วก็เหมือนกัน อีกฝ่ายเมื่อควรจะลงมือก็จะลงมือ”

สวี่ชิงสายตาเด็ดเดี่ยว ต่อให้โอกาสนี้ในใจของเขาจะยังมีความสงสัยลังเล แต่วาสนานี้ยิ่งใหญ่เกินไป หลังจากที่เขาผ่านการหยั่งเชิง ตอนนี้ก็กัดฟันกรอด

ร่างเพียงไหววูบก็ก้าวไปบนสระน้ำทันที นั่งขัดสมาธิไปในนั้น ดูดซับด้วยพลังทั้งหมด

น้ำทั้งสระระเบิดเสียงครืนครานทันที เกิดคลื่นวนขึ้นมา

ภายใต้การดูดซับและเหนี่ยวนำจากสวี่ชิง ทะลักไปทั่วทุกที่ของร่างกายเขาอย่างรวดเร็ว

ความรู้สึกได้รับการหล่อเลี้ยงมากกว่าก่อนหน้านี้ร้อยเท่า

พลังชีวิตก็เช่นกัน

จวบจนทันทีที่เวลามาถึงหนึ่งก้านธูป ดวงตาทั้งสองของสวี่ชิงก็พลันลืมตื่นขึ้นมา

การหล่อเลี้ยงร่างกายเขามาจนถึงจุดอิ่มตัว

น้ำในสระนี้จะอย่างไรก็ไม่สามารถหล่อเลี้ยงกายเนื้อที่สร้างขึ้นจากซ่างฮวงได้อย่างไร้ขีดจำกัด

ขณะเดียวกัน โลกเบื้องหน้าของเขาก็เริ่มรางเลือน อยู่ในสภาวะสลายไป

และจิตเทพที่ไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ แฝงอยู่ที่ดังสะท้อนที่นี่ก่อนหน้านี้ ก็ดังออกมาอีกครั้งในตอนนี้

“ครบหนึ่งก้านธูปแล้ว วาสนาของเจ้าสิ้นสุดแล้ว”

จากเสียงที่ดังแผ่มา โลกทั้งใบสลายไป ส่วนเงาร่างของสวี่ชิงก็มาปรากฏอยู่กลางท้องฟ้าดาราอีกครั้ง