บทที่ 1077 ข้าขออธิษฐาน…

บทที่ 1077 ข้าขออธิษฐาน…

เตาหลอมกระดูกนี้เป็นเตาหลอมที่แปลงมาจากกระดูกชาติที่สามของนายกองนั่นเอง โดยมีมหาจักรพรรดิวิชาเซียนในตอนนั้นหลอม พลังน่าครั่นคร้าม ใช้ความละโมบหลอมผืนฟ้า

ตอนนี้มือทรงพลังที่ก่อขึ้นจากหนอนสีฟ้านับไม่ถ้วนนั้นยกสูง พุ่งทะยานขึ้นมาจากมหาสมุทร ในยามที่คลื่นซัดโหม ก็มาถึงบนก้อนเนื้อที่หมิงเหยียนอยู่

ส่วนหมิงเหยียนนั่งขัดสมาธิในก้อนเนื้อดูเหมือนสุขุมเยือกเย็น แต่ความจริงแล้วมีเพียงตัวเขาเท่านั้นที่รู้ถึงความทรงพลังของร่างนี้ ตลอดจนความยากลำบากของการอยากจะควบคุมโดยสมบูรณ์

ความยากลำบากนี้ด้านหนึ่งมาจากผลกรรมเวรของกายเนื้อ อีกด้านหนึ่งคือ…พันธนาการต้องห้ามที่นายท่านเจ็ดทิ้งเอาไว้!

พันธนาการนี้แม้เขาจะสะกดควบคุมมันไว้ แต่ความจริงแล้วก็เป็นแค่ฝืนทำให้สมดุลก็เท่านั้น

เขาในตอนนี้ไม่สามารถควบคุมร่างนี้ได้โดยสมบูรณ์!

ดังนั้นในเสี้ยวพริบตาที่ในดวงตาเขาฉายประกายเย็นเยือก เตาหลอมกระดูกขนาดมหึมาที่พุ่งมาอย่างเร็วรี่ ฝาของมันก็เปิดออกทันที ครอบก้อนเนื้อชิ้นนี้เอาไว้ สะกดไปเต็มแรง

“หลอม!!”

เสียงคำรามนับไม่ถ้วนดังมาจากปากของหนอนสีฟ้ามากมายมหาศาล เปล่งออกมาพร้อมกัน

เสียงสะท้านสะเทือนฟ้า ส่วนมือใหญ่ที่แปลงมาจากหนอนสีฟ้าก็กระจายตัวกันในตอนนี้ กลายเป็นทะเลหนอน ล้อมอยู่รอบๆ เตาหลอมกระดูก หมุนวนอย่างเร็วรี่

พลังท่วมท้น สะท้านสะเทือนฟ้าดิน เกิดเป็นคลื่นวนสีฟ้าบนท้องฟ้า

อีกทั้งท่ามกลางการหมุนวนอย่างบ้าคลั่งนี้ หนอนเหล่านี้ต่างพ่นไอเย็นสุดขีดออกมา

ไอเย็นไหลทะลักเข้าไปในเตาหลอมกระดูก ไม่ได้ทำการแช่แข็งผนึก แต่แปรเปลี่ยนเป็นเพลิงน้ำแข็งผสานไปในเตาหลอม เริ่มทำการหลอมก้อนเนื้อ

เสียงครืนครานดังท่วมฟ้าทันที

เอ้อร์หนิวไม่กล้าประมาท สมาธิทั้งหมดจมอยู่กับการควบคุมและเพิ่มพลังให้กับเตาหลอม ทำการหลอมโดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น แต่เขาก็รู้ดี สุดท้ายแล้วความเป็นไปได้ที่จะสำเร็จมีไม่มาก

ในเมื่อนั่นคือมหาจักรพรรดิหมิงเหยียน

แต่ว่าในช่วงเวลาสำคัญนี้ ช่วงชิงเวลานับว่าเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด

เขาจะให้จักรพรรดินี ให้สวี่ชิงทางนั้นได้เวลาที่เพียงพอ

ทำให้จักรพรรดินีมาถึงโดยเร็วที่สุด ให้สวี่ชิงทางนั้นมีโอกาสใช้แผนสำรองที่เหลือ

ดังนั้น เขาสู้ตายแล้ว

ท่ามกลางเสียงระเบิดไม่ขาดสาย ทะเลคลื่นวนที่แปลงมาจากหนอนสีฟ้าหมุนเร็วขึ้น ทำให้การหลอมรุนแรงอย่างต่อเนื่อง

ส่วนที่ไกล จักรพรรดินีก็เห็นภาพฉากเหล่านี้ สีหน้าของนางเคร่งเครียด แสงสีทองในร่างกะพริบวูบวาบ บิดม้วนทุกสารทิศ มิติรางเลือน คล้ายว่าจะฝืนทะลวงทุกสิ่ง

มหาจักรพรรดิปีกมารที่ประมือกับนางสีหน้าเปลี่ยนไป มองพลังอำนาจเทพในเสี้ยวขณะนี้ของจักรพรรดินีออก ในใจเกิดความคิดอยากจะถอยขึ้นมาเล็กๆ อย่างอดไม่ได้ แต่ร่างแยกหมิงเหยียนที่อยู่ข้างๆ ในตากลับฉายแววเด็ดเดี่ยว ร่างเพียงไหววูบก็แปรเปลี่ยนเป็นดอกบัวสีดำดอกหนึ่ง

เพลิงดำลุกโหม ขณะเดียวกับที่ปกคลุมทุกสิ่ง ก็ผนึกปิดตายมิติเศษชิ้นส่วนที่อยู่

เพียงพริบตา ที่ที่พวกเขาอยู่ก็รางเลือนไปโดยสมบูรณ์ มองไม่ชัด มีเพียงเสียงระเบิดครืนครานเลื่อนลั่นส่งเสียงประสานกับเตาหลอม

สวี่ชิงทางนี้ก็ฉวยโอกาสนี้ ทำการชิงร่างช่วงสุดท้ายต่อกายเนื้อมหาจักรพรรดิร่างนี้อย่างสุดกำลัง

โลกภายนอกดุเดือด ในเตาหลอมกระดูกที่เอ้อร์หนิวกำลังหลอมอยู่ เปลวไฟลุกโหมร้อนแรงเช่นกัน

ก้อนเนื้อกำลังลุกไหม้ สารสกัดที่มาจากเจ้าเหนือหัวฝ่ายต่างๆ ในนั้นก็เริ่มเดือดพล่าน

หมิงเหยียนที่นั่งขัดสมาธิอยู่ข้างใน ในดวงตาทั้งสองข้างที่ลืมขึ้นฉายประกายเย็นเยือก

เอ้อร์หนิวทางนั้นเป็นการคำนวณที่ผิดพลาดครั้งแรกของเขาในแผนการครั้งนี้

ผู้บำเพ็ญตัวเล็กๆ ที่เขาเดิมไม่ได้ให้ความสำคัญสักเท่าไร ในช่วงเวลาสำคัญนี้กลับนำความยุ่งยากวุ่นวายมาให้

“สิ่งที่ทำให้ข้าผิดคาดไปเล็กน้อยคือการอนุมานของข้า ก่อนหน้านี้ไม่อาจสังเกตเห็นว่าในตัวคนผู้นี้มีความไม่ชอบมาพากล มองรากฐานของคนคนนี้ไม่ออก และสัมผัสถึงการมีอยู่ของเตาหลอมกระดูกไม่ได้…”

“หากไม่ใช่ว่ามีคนก่อนกวนข้า ก็เป็น…ในตัวคนคนนี้มีปัญหาเป็นอย่างมาก”

“น่าสนใจ ศิษย์พี่ศิษย์น้องคู่นี้ ล้วนแต่ไม่ธรรมดาถึงเพียงนี้เชียว”

“เช่นนั้น อาจารย์ของพวกเขา…”

มหาจักรพรรดิหมิงเหยียนดวงตาทั้งสองหรี่ลง แค่นเสียงขึ้นจมูก

แม้จะเกิดเรื่องไม่คาดฝันเล็กน้อย แต่เขาก็ยังคงมีความมั่นใจว่าสามารถควบคุมทุกอย่างได้

“เพื่อชีวิตใหม่ครั้งนี้ ข้าเตรียมการเนิ่นนานนัก โดยเฉพาะถ้ำที่ปิดด่านแห่งนี้ ไม่ได้มาจากแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์”

“มีถ้ำนี้อยู่ จะทำให้โลกภายนอกไม่อาจรบกวนข้าได้แม้แต่น้อย”

“ส่วนข้าแม้จะเพราะเห็นกายเนื้อร่างนี้ เปลี่ยนแผนกะทันหัน แต่…ทุกอย่างล้วนอยู่ในการควบคุมของข้า”

หมิงเหยียนในใจสงบนิ่ง ตอนนี้เผชิญหน้ากับพลังหลอม เขาสูดลมหายใจลึก เพียงพริบตา ของเหลวนอกร่างก็น้อยลงไปถึงสามส่วน จากนั้นก็พ่นออกมาเบาๆ

ทันใดนั้น ศีรษะของเขาก็มีดอกบัวสีดำดอกที่สองปรากฏขึ้น แผ่เปลวเพลิงสีดำน่ากลัว ยิ่งมีโซ่เหล็กมากมายพุ่งออกมา พันรัดไปกับดอกที่อยู่ใต้ร่างของเขาดอกนั้น

ต่างหมุนวน ทำให้โซ่ทะลุผ่านก้อนเนื้อ พุ่งไปทางเตาหลอมกระดูก โจมตีไปจากข้างใน

มาพร้อมด้วยเปลวเพลิงดำมหาศาล สะกดควบคุมเปลวเพลิงน้ำแข็ง

และการปรากฏขึ้นของดอกบัวสีดำสองดอกก็ทำให้กลิ่นอายของหมิงเหยียนปะทุขึ้นอีกครั้ง ในขณะที่สยบการหลอมของเปลวไฟน้ำแข็งจากทั่วทุกสารทิศ เขาก็ต่อกรกับพันธนาการในกายของนายท่านเจ็ดพลางดับเทียนข้างหลังไปด้วย

ทำให้ความสมดุลที่ถูกทำลายไปก่อนหน้านี้กลับคืนมาใหม่อีกครั้ง

“เตาหลอมนี้ก็มีข้อดีเหมือนกัน ช่วยข้าขวางกั้นโลกภายนอกได้อย่างมาก ทำให้ข้ามีเวลามากยิ่งขึ้น ไปรีบควบคุมกายเนื้อร่างนี้โดยเร็วที่สุด”

“อย่างมากครึ่งชั่วยาม ข้าน่าจะควบคุมพลังกายเนื้อได้กว่าครึ่ง ถึงตอนนั้น…”

หมิงเหยียนดวงตาทั้งสองลืมขึ้นส่วนลึกในดวงตามีประกายสีม่วงฉายวูบวาบ

เสี้ยวขณะต่อมา รูม่านตาของเขาก็พลันหดเล็ก

“ในดวงตาข้ามีแสงสีม่วงหรือ”

หมิงเหยียนในใจหนักอึ้ง สำหรับผู้วิเศษอย่างเขาเช่นนี้ ไม่รู้ก็หมายถึงเหตุการณ์ไม่คาดฝัน หมายถึงการเปลี่ยนแปลง และแสงสีม่วงในดวงตาก็คือเหตุการณ์ไม่คาดฝันครั้งที่สองของแผนการครั้งนี้

และในขณะที่หมิงเหยียนในใจสั่นสะท้าน แสงสีม่วงมากยิ่งกว่าเดิมก็พลันปะทุมาจากร่างของเขาอย่างไม่อาจควบคุมได้ ปกคลุมไปทั่วทั้งร่างในพริบตา และเผยต้นกำเนิดออกมา

ต้นกำเนิดอยู่ในเลือดเนื้อที่หน้าอกของเขา

ตรงนั้นมีวัตถุที่ก่อนหน้านี้มหาจักรพรรดิหมิงเหยียนสัมผัสไม่ได้

นั่นคือผลึกแก้วสีม่วงก้อนหนึ่ง!

ในพริบตาที่สังเกตได้ถึงผลึกแก้วก้อนนี้ผ่านจากต้นกำเนิด สีหน้าของมหาจักรพรรดิหมิงเหยียนก็เปลี่ยนไป เปลี่ยนไปอย่างมหาศาลแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

สิ่งที่ทำให้อารมณ์ของเขาแผ่ระลอกคือวัตถุชิ้นนี้อยู่นอกเหนือความรู้ความเข้าใจของเขา!

ในการอนุมานของเขาก่อนหน้านี้ เขาสัมผัสไม่ได้ถึงการมีอยู่ของมัน กระทั่งว่าแม้แต่หลังจากที่ช่วงชิงแล้ว ทั้งๆ ที่ผลึกแก้วสีม่วงนี้อยู่ในร่างของตัวเอง แต่ก่อนที่จะแผ่แสงสีม่วงออกมา เขากลับไม่เคยสัมผัสได้เลยแม้แต่น้อย

เหมือนกับว่าคุณสมบัติของวัตถุนี้อยู่เหนือความคิดของเขา

หากมันไม่อยากให้เขาสัมผัสรับรู้ได้ เขาไม่มีทางสัมผัสได้ชั่วนิรันดร์

และเหตุการณ์ไม่คาดฝันเช่นนี้ เทียบกับการปรากฏตัวขึ้นของเอ้อร์หนิวก่อนหน้านี้ทำให้จิตใจของเขาสั่นสะท้านรุนแรงยิ่งกว่า

โดยเฉพาะในผลึกแก้วสีม่วงนั้น คล้ายว่ามีเงาร่างสีดำที่ไม่มีเครื่องหน้าร่างหนึ่งอยู่รางๆ เหมือนเป็นเงาทางหนึ่ง

แทบจะในพริบตาที่เขามองไป เงานี้ก็พลันลืมตาขึ้นมา

เสี้ยวขณะถัดไป ผลึกแก้วสีม่วงก็เหมือนถูกเหนี่ยวนำ ประกายแสงท่วมฟ้าปะทุขึ้น ก่อเป็นทะเลแสง ปกคลุมไปทั่วทุกส่วนของกายเนื้อ และปกคลุมไปยังวิญญาณของหมิงเหยียน