บทที่ 1092 ผืนฟ้าของโลกใบเล็ก

บทที่ 1092 ผืนฟ้าของโลกใบเล็ก

“จากการสังเกตในช่วงหลายวันนี้ หนึ่งวันของโลกนี้มีประมาณสิบเจ็ดชั่วยาม ซึ่งยาวนานกว่าแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์”

สวี่ชิงมองดวงตาสีเลือดแปดดวงบนฟากฟ้าพลางพึมพำในใจ

“ถ้าเช่นนั้น อีกสี่ชั่วยาม ดวงตาที่เก้าก็จะปรากฏขึ้น”

“ในช่วงเวลาที่รอคอยนี้…”

สวี่ชิงหลับตาลง สัมผัสพลังบำเพ็ญและกำลังรบของตนในตอนนี้

สำหรับร่างเทพในอดีต เขานั้นคุ้นเคยเป็นอย่างดี ไม่ว่าจะเป็นอำนาจเทพหรือสิ่งอื่น ล้วนสามารถหลอมไปในการต่อสู้ได้ทั้งสิ้น ทำให้องค์ท่านแปรเปลี่ยนเป็นวิชาสังหารอันทรงพลังได้

ทว่าสำหรับร่างเซียนในปัจจุบัน…

ความจริงแล้วจนถึงตอนนี้ สวี่ชิงยังไม่เคยพึ่งพาร่างกายนี้ในการต่อสู้อย่างแท้จริงเลย

การประมือกับมหาจักรพรรดิหมิงเหยียนในอดีต ก็เป็นเพียงการร่วมกับศิษย์พี่ใหญ่ควบคุมอีกฝ่ายเท่านั้น ไม่ได้แสดงพลังวิเศษหรือวิชาใดๆ

ดังนั้นสวี่ชิงในตอนนี้ ในช่วงเวลาที่รอคอยการปรากฏของดวงตาที่เก้า จุดสำคัญของการสัมผัสรับรู้ของเขาคือการจัดระเบียบวิชาของร่างกายร่างนี้

“ร่างเซียนสูงสุดของข้า ฝึกบำเพ็ญสิบยอดวิถี เนื่องจากสมบัติวิญญาณของข้ามีเก้าคลัง หวนสู่อนัตตาก็มีเก้าคลังเช่นกัน ดังนั้นขีดจำกัดสูงสุดของข้าในตอนนี้คือเก้ายอดวิถี…”

“ห้าสุดยอดแรกในนั้น ได้แก่ ธาตุทอง ไม้ น้ำ ไฟ ดิน เป็นพื้นฐานของการฝึกฝนบำเพ็ญเพียร และเป็นกฎแห่งวัฏจักรฟ้าดินเช่นกัน”

“อีกทั้งในตอนนั้น ข้าได้ใช้อวัยวะภายในทั้งห้าเป็นรากฐาน ใช้ร่างในการฝึกบำเพ็ญวัฏจักร ไม่ได้ยึดตามต้นกำเนิดของฟ้าดิน เช่นนี้แล้ว…กำลังรบของข้าจึงไม่ถูกจำกัดอยู่แค่ในสถานที่หรือโลกใดโลกหนึ่ง”

“ไม่ว่าที่ใด ข้าล้วนสามารถปลดปล่อยพลังธาตุทั้งห้าที่เป็นของข้าได้ทั้งสิ้น”

สวี่ชิงหลังจากครุ่นคิดก็ยกมือขวาขึ้น ฝ่ามือกางอออกเล็กน้อย สายตาจับจ้องไปในนั้น

ในชั่วพริบตาถัดมา พลังธาตุทองอันเข้มข้นก็รวมตัวกันในฝ่ามือของเขา หลังจากที่ค่อยๆ ถึงขีดสูงสุด ดวงตาของสวี่ชิงก็เผยประกายอันคมกริบ

“ธาตุทองสูงสุดสามารถควบคุมธาตุทองทั้งหมดในฟ้าดินได้ และไม่มีวิชาตายตัว การใช้งานอย่างไรขึ้นอยู่กับเพียงเสี้ยวความคิดเท่านั้น!”

“ธาตุไม้ น้ำ ไฟ ดิน ก็เช่นเดียวกัน”

สวี่ชิงหรี่ตาลง วิถีแห่งธาตุทั้งห้าในความรู้สึกของเขาในตอนนี้ เปรียบได้กับตัวต่อไม้แต่ละชิ้นๆ ต่อออกมาเป็นรูปร่างใด ขึ้นอยู่กับความคิดของตนเอง

“ตามทฤษฎีแล้ว สิ่งที่จำกัดพลังของธาตุทั้งห้านี้คือจินตนาการของข้า”

“ซึ่งหมายความว่า พลังวิเศษของวิถีแห่งธาตุทั้งห้าต่อไปนี้ จำเป็นที่ข้าจะต้องไปบรรลุและสร้างสรรค์ขึ้นเอง”

“อีกทั้งที่สำคัญที่สุดคือ… ธาตุทั้งห้าเดี่ยวๆ ก็สามารถกลายเป็นพลังวิเศษได้ เมื่อถักทอเข้าด้วยกัน ก็สามารถกลายเป็นพลังวิเศษได้เช่นกัน”

หลังจากแสดงวิถีธาตุทั้งห้าทีละอย่างๆ ในมือ ค่อยๆ สำรวจไปเรื่อยแล้ว สวี่ชิงก็ครุ่นคิด

“นอกจากนี้ ความสามารถของเจ้าเงา ไม่ถูกจำกัดด้วยร่างเทพและร่างเซียน”

สวี่ชิงสะบัดมือ ทันใดนั้นเงาที่อยู่ใต้ร่างเขาก็แผ่ขยายออกไป ปกคลุมบนพื้นดิน หลังจากที่ปกคลุมภูเขาทั้งลูก สวี่ชิงก็มองเห็นร่างจริงของเจ้าเงา

ต้นไม้ใหญ่ที่มีโลงศพห้อยอยู่ และดวงตาแต่ละดวงๆ

ล้วนแผ่คลื่นอารมณ์ที่แสดงประจบประแจงออกมา

“ยังมีกระบี่จักรพรรดิ”

สวี่ชิงพึมพำ

กระบี่จักรพรรดิ เป็นของบำเพ็ญเซียน ย่อมไม่สามารถเก็บไว้ในร่างเทพได้อีกต่อไป ดังนั้นสวี่ชิงจึงนำออกมา หลอมรวมเข้ากับร่างเซียน

สัมผัสกระบี่จักรพรรดิภายในร่าง ในสมองของสวี่ชิงมีเพลงกระบี่ที่มหาจักรพรรดิครองกระบี่เคยถ่ายทอดให้ปรากฏขึ้น

“สมบัติปฐพี แหวกนภา วังสวรรค์ ประกายดาวและ…โลกมนุษย์”

สวี่ชิงหวนนึกถึงเพลงกระบี่ทั้งห้า ครู่หนึ่งหลังจากนั้น ความคิดของเขาก็ยังคงดำเนินต่อไป

“นอกจากนี้ วิชาของข้า ยังรวมถึงวิหคทองหลอมหมื่นวิญญาณและวิชาเซียน”

หว่างคิ้วของสวี่ชิงแสงเพลิงสีดำฉายวูบหนึ่ง เงาวิหคทองก็ปรากฏขึ้นด้านหลังเขา เปลวเพลิงสีดำแผ่ขยายออกไปรอบทิศ ภายใต้การควบคุมและการเสริมพลังจากธาตุไฟสูงสุดของเขา พลังของเปลวเพลิงนี้ก็พุ่งทะยานในทันที

รวมถึงวิหคทองด้วย ก็มีหางจำนวนมหาศาลงอกออกมาจากความว่างเปล่า ส่งเสียงร้องอย่างยินดีมาหาสวี่ชิง

จ้องมองอยู่ครู่หนึ่ง สวี่ชิงก็สัมผัสรับรู้วิชาเซียนของตัวเอง

วิชาเซียน เป็นวิชาต้องห้ามประเภทหนึ่ง สวี่ชิงศึกษาไม่มาก มีเพียงหกรากราคะตัณหาวิชาหนึ่ง ห้ามหาสละเซียนวิชาหนึ่ง

วิชาแรกคือรอยเต๋าอำนาจ วิชาหลังคือการพึ่งพาสัมผัสรับรู้ของตนเอง

“เอามาใช้ได้”

สวี่ชิงหลังจากครุ่นคิด จู่ๆ ดวงตาขวาก็เปล่งประกายเย็นเยือก พลังอำนาจลบเลือนก่อขึ้นภายใน

“ส่วนของวิเศษเวท…”

สวี่ชิงยกมือขึ้น ประกายแสงสามทางส่องประกาย แปรเปลี่ยนเป็นสมบัติล้ำค่าสามอย่าง

หนึ่งคือเข็ม สามารถเย็บเชื่อมผลกรรมเวรได้

หนึ่งคือ กรรไกร สามารถตัดขาดการรับรู้ความเข้าใจได้

หนึ่งคือโล่ สามารถปกป้องตนเองได้

สองอย่างแรกมาจากบรรพจารย์บ่อเกิดกาลกิณี ส่วนอย่างสุดท้ายสวี่ชิงได้มาจากแดนศักดิ์สิทธิ์ปีกมาร

มองสมบัติทั้งสามนี้ สวี่ชิงอ้าปากสูดลมหายใจเข้าไป ทันใดนั้นสมบัติระดับมหาจักรพรรดิทั้งสามชิ้นนี้ก็แปรเปลี่ยนเป็นลำแสงหลอมรวมไปในปากเขา เขาเก็บไว้ในร่างกายเพื่อหล่อเลี้ยง

“ส่วนไพ่ตาย…”

สวี่ชิงดวงตาเปล่งประกายคมกริบ

“มิติสูงสุดแทนด้วยช้อนจันทราในบ่อ นั่นคืออย่างที่หนึ่ง เวลาสูงสุดแทนด้วยผลกระทบจากของตะเกียงชีวิตนาฬิกาแดดต่อเวลา นั่นคืออย่างที่สอง และยังมีไม้ตายอีกอย่างที่น่าจะสำแดงออกมาได้ เพียงแต่สิ่งที่ประกอบไพ่ตายใบนี้จะใช้ห้าธาตุ”

“นั่นคือแท่นประหารเทพเจ้า หรือกล่าวให้แม่นยำกว่านั้น ควรเรียกว่าแท่นประหารเทพเจ้าห้าธาตุ!”

“ส่วนอย่างสุดท้าย…”

สวี่ชิงสูดหายใจเข้าลึก สีหน้าเปลี่ยนมาจริงจังขึ้นมาก

“การเปลี่ยนแปลงอื่นๆ ของมิติสูงสุดและเวลาสูงสุด”

ในห้วงความคิดของสวี่ชิงมีภาพแต่ละฉากๆ ที่ตัวเองสัมผัสและมองเห็นหลังจากที่ลืมตาขึ้นในเส้นทางคลื่นวนเส้นนั้น

“อวกาศ กว้างใหญ่ไร้ขีดจำกัด แต่ก็เล็กจิ๋วไร้ขีดจำกัด”

“เวลา ยาวนานไร้ขีดจำกัด แต่ก็สั้นเพียงชั่วพริบตา”

สวี่ชิงขมวดคิ้ว แต่ไม่นานก็คลายลง เขารู้ว่าตัวเองในตอนนี้มีสิ่งที่จะต้องสัมผัสรับรู้บรรลุมากมาย ส่วนที่เขาจะขุดค้นในร่างเซียนนี้ก็เช่นกัน

นี่คือเหตุผลที่แท้จริงที่เขาเลือกมายังวงแหวนดวงดาวที่ห้า เมืองหลวงเซียน เพื่อเรียนรู้และฝึกฝน

“จะเร่งร้อนเกินไปไม่ได้”

สวี่ชิงจิตใจค่อยๆ สงบลง หลับตาลง หยั่งรู้เงียบๆ

เช่นนี้เอง เวลาก็ผ่านไปทีละน้อย ในพริบตาที่สี่ชั่วยามผ่านไป ท้องฟ้าก็พลันแปรปรวน เสียงฟ้าผ่าพลันพุ่งทะลุท้องฟ้าระเบิดขึ้นในโลกนี้

ทำให้สรรพชีวิตในโลกนี้ ต่างล้วนจิตใจสั่นสะท้านไปทั้งสิ้น ในยามที่เงยหน้าขึ้นตามสัญชาตญาณ บนท้องฟ้า…ก็มีดวงตาที่เก้าก็ปรากฏขึ้น

ในชั่วพริบตาที่องค์ท่านลืมตาขึ้น ท้องฟ้าสีดำก็กลายเป็นสีแดงฉาน!

พื้นดินอันมืดมิดก็ถูกย้อมด้วยสีแดงฉานในทันทีเช่นกัน โลกทั้งใบ… ราวจมอยู่ในแสงเลือด

กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ลงมาจากท้องฟ้าแรงกดดันอันน่าหวาดหวั่นแปรเปลี่ยนเป็นพายุ พัดกวาดไปยังทุกพื้นที่

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีเสียงพึมพำดุจเสียงวิถีสวรรค์ ดังก้องอยู่ในหูของสรรพชีวิตทั้งหลาย

กลายเป็นเสียงฟ้าผ่า

หลังจากนั้น สรรพชีวิตในโลกนี้ ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์ธรรมดาหรือผู้บำเพ็ญ ไม่ว่าจะอยู่ในหมู่บ้านหรือเมือง หรือแม้แต่ในที่รกร้างกันดาร…