บทที่ 1108 ทิ้งหนัง

บทที่ 1108 ทิ้งหนัง

เขตเชื่อมต่อทางตะวันตกกับทางใต้ของวงแหวนที่ห้า

ใต้แสงเหนือแดงชาดบนเวิ้งฟ้า ฝนหนืดหลั่งริน ปกคลุมทั่วทิศ

ทั้งมีลมแรงแทรกผ่าน พัดอย่างบ้าคลั่ง ทำให้ฝนหนืดที่นี่แห้งอย่างรวดเร็ว กลายสภาพเป็นกาว ก่อเกิดเป็นพลังผนึก

ถึงขั้นว่าเขตแดนยังเป็นกาว

แม้แต่ทางอากาศยังยากหลบหนี คล้ายว่าห้วงมิตินี้เป็นหนึ่งเดียวกับกาว

อานุภาพชวนตะลึง พลังทำลายล้างแปลกประหลาดชวนประหวั่น

สวี่ชิงอยู่ตรงรัศมีนี้ด้วย

ทั้งตัวเปี่ยมฝนหนืด เชื่อมกับฟ้าดิน อากาศ ทั่วสารทิศอย่างรวดเร็ว

ติดผิวหนังบนตัวเขาแน่น

กาวรอบตัวยังทบทวี เพิ่มจำนวนและหนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ

ถ้าเขาไม่อาจหลุดพ้นในเวลาอันสั้น เมื่อลมพัดจนแห้ง เขาจะกลายเป็นสิ่งของกลางอำพัน

ไม่อาจสลัดพ้นอีก

แต่ท่าทางสวี่ชิงไม่ร้อนรน

เขามีวิธีทำลายกาวนี้

ดังนั้นสิ่งสำคัญที่เขาวิเคราะห์ตอนนี้ไม่ใช่การต่อสู้ แต่เป็นปัจจัยนอกเหนือวิธีการต่อสู้กับจิตใจของชายหนุ่มตรงหน้า

ดูเหมือนไม่เกี่ยวกับการต่อสู้ แต่ความจริงเป็นแก่นสำคัญของศึกนี้

ด้วยตามปกติอีกฝ่ายไม่ควรแน่วแน่ตั้งแต่ช่วงต้นรอบสองของการทดสอบล่าสัตว์นครเซียน

ถึงอย่างไรทำเช่นนี้ก็ได้ไม่คุ้มเสีย

ถ้าตัวเองบาดเจ็บ รอบสองของการทดสอบล่าสัตว์นครเซียนย่อมอันตรายนัก

โดยเฉพาะป้ายสวี่ชิงเพิ่งขึ้นขั้นสองเท่านั้น ไม่น่าทำให้คนอื่นยึดติดเช่นนี้

ด้วยพลังต่อสู้ของอีกฝ่าย น่าจะมีป้ายที่คว้ามาได้ง่ายกว่า

ไม่จำเป็นต้องทุ่มสุดตัวเช่นนี้

ไม่ใช่การกระทำของคนฉลาด

‘แบบนี้ยิ่งผิดปกตินัก’

ความคิดพวกนี้แล่นผ่านสมองสวี่ชิงชั่วพริบตา เขามองขอบฟ้าที่ห่างออกไป

การคาดเดาในใจชัดเจนกว่าเดิม

ความเด็ดเดี่ยวเพิ่มขึ้นมา

ฝนหนืดรอบตัวโดนลมแรงพัดจนแห้งอย่างรวดเร็วกลายเป็นกาวแล้ว ผนึกสรรพสิ่งทั่วสารทิศ

‘มัวคิดมากไม่ได้แล้ว ต่อให้แลกด้วยการบาดเจ็บก็ต้องจบศึกนี้โดยเร็ว’

นัยน์ตาสวี่ชิงฉายแววเยียบเย็น เมื่อขับเคลื่อนความคิด เลือดในตัวเขาถาโถมไหลหลั่งชั่วพริบตา

ต่อมาทั้งตัวสั่นสะท้าน ภายใต้การควบคุมของเขา เลือดแดงสดทั่วร่างพลันพ่นออกมาตามรูขุมขน

นานเข้ายิ่งมากขึ้น กลายเป็นหมอกโลหิตแผ่กระจายฉับพลัน!

หมอกโลหิตแผ่ซ่าน ทำให้ฟ้าดินชุ่มชื้น

วิธีนี้สวี่ชิงเลียนแบบเจ้าเมืองวัยกลางคนนั่น ใช้เลือดตัวเองเป็นสื่อนำ แฝงซ่อนเจตจำนง แผ่กระจายทั่วทิศ หลอมรวมกับฝนหนืดที่กำลังถูกลมพัดแห้งพวกนั้น

เสริมความชื้นให้ฝนหนืดซึ่งถูกพัดแห้งไปชั่วพริบตา

ดังนั้นจึงยากแข็งตัวเป็นกาว ฝนหนืดกลายเป็นสีแดงก่ำ

ขั้นตอนผึ่งลมไม่อาจทำสำเร็จด้วยเหตุนี้ เปลี่ยนเป็นช้าลง

วิธีทำให้ฝนหนืดกลายเป็นกาวแปลกประหลาดจริงๆ อานุภาพชวนตะลึงเช่นกัน แต่กลับมีข้อบกพร่องร้ายแรง

นั่นก็คือความหนืดของมัน ต้องรอลมพัดแห้งถึงค่อยส่งผล กลายเป็นกาวอย่างแท้จริง

เห็นชัดว่าชายหนุ่มคนนั้นทราบช่องโหว่นี้ เขาจึงสำแดงวิชานี้ต่อหน้าคู่ต่อสู้น้อยนัก

มักซ่อนตัวแล้วโจมตีสังหารฉับพลัน

การตัดสินใจใช้ตอนนี้ ด้วยไม่อยากปะทะกับสวี่ชิงซึ่งหน้า คิดถ่วงเวลาเท่านั้น

ตอนนี้เมื่อเห็นสวี่ชิงเจอข้อบกพร่อง ทั้งมีวิธีแก้ไข ชายหนุ่มมีปานบนแก้มขวาสีหน้าไม่น่าดู แต่กลับไม่ผิดคาดนัก

ตามความเข้าใจเขา ศัตรูตรงหน้านี้ ไม่ว่าเชาวน์ปัญญาหรือการตอบสนองล้วนเรียกว่าน่ากลัว ถือเป็นศัตรูแข็งแกร่ง

เขาไม่คิดว่าใช้วิชากาวดักแล้วจะผนึกอีกฝ่ายได้โดยง่าย

ดังนั้นแม้ว่าเสียดายอยู่บ้าง แต่เขายังถอยโดยไม่ลังเล ขณะเดียวกันสองมือยังทำมุทรา ฟ้าดินเปลี่ยนสี คลื่นลมก่อตัว

เขาถึงขั้นใช้พลังบำเพ็ญตนโดยไม่เสียดาย เสริมอำนาจพายุตัวเอง ต้องอาศัยลมพัดแรงขึ้นเช่นนี้ ถึงถ่วงสมดุลการแก้สถานการณ์ของสวี่ชิงได้

คนหนึ่งเป่าให้แห้ง คนหนึ่งเพิ่มความชื้น

ขอเพียงรักษาความสมดุล…

ต่อให้สร้างผนึกไม่สำเร็จ แต่ยึดตัวไว้ได้ ถือว่าบรรลุจุดประสงค์การผนึกและถ่วงเวลาแล้ว

โดยเฉพาะยางหนืดคลุมตัวอีกฝ่าย แม้ว่าหมอกโลหิตชุ่มฉ่ำ มีความชื้น ไม่แข็งตัวอย่างสมบูรณ์ แต่ความหนืดยังอยู่

คุมตัวต่อได้

วิธีนี้ทำให้เห็นว่าพรสวรรค์กับแผนการของชายหนุ่มเป็นเลิศ โดยปกติแผนการเขาย่อมสำเร็จ

ถึงขั้นว่าเพื่อแผนนี้ เขาเตรียมวิธีต้านวิชาช้อนจันทราในบ่อน้ำของสวี่ชิงเป็นการเฉพาะ เมื่อมาถึงยังสำแดงภาพห้าสี ผลาญวิชาห้วงมิติของสวี่ชิงด้วย

ตามความเข้าใจของเขา วิชาห้วงมิติน่าจะยากสำแดงหลายครั้ง

ไม่ว่าทำได้หรือไม่ ผลาญทำลายก่อนถือว่าไม่เลว

ฟ้าดินกลายเป็นกาวหนืดรวมถึงห้วงมิติด้วย สำหรับวิชาห้วงมิติย่อมมีอุปสรรคระดับหนึ่ง

‘หากถูกเขาทลายอีก อย่างมากแค่ยุติศึกนี้ ข้าเพียงบอกตำแหน่งกับคนผู้นั้น เขามาช้าเกินไป ข้าเองหมดหนทาง’

เมื่อนึกถึงตรงนี้ ชายหนุ่มเสริมแรงลมพลางสำแดงอำนาจแห่งไฟ ถอยหลังเตรียมพร้อมรอบด้าน

ทว่า… ฉากที่เขาคาดไม่ถึง ทั้งทำให้ใจสั่นสะท้านกลับปรากฏชั่วพริบตานี้

เห็นเพียงสวี่ชิงที่ติดกับยางหนืดทั่วทิศนับไม่ถ้วน พริบตานี้ร่างกายเขาแผ่ปราณกระบี่สะท้านฟ้าสะเทือนดินออกมา

ปราณกระบี่นี้… มาจากกระบี่จักรพรรดิ

ไม่ตัดยางหนืดรอบทิศ ด้วยภายใต้เงื้อมมือชายหนุ่ม กระบี่จักรพรรดิยากเฉือนตัดทุกสิ่งชั่วพริบตา ทั้งอาจติดขัดด้วย

ดังนั้นอานุภาพกระบี่เลยระเบิดออกมาจากตัวสวี่ชิง

สิ่งที่เฉือนคือ… ผิวหนังสวี่ชิง!

เพียงพริบตาคมประกายจากกระบี่จักรพรรดิเฉือนตัดระหว่างผิวเนื้อสวี่ชิงอย่างเด็ดเดี่ยว

แยกผิวเนื้อจากกันอย่างสมบูรณ์!

ขณะเดียวกันคมกระบี่ยังรวมตัวก่อนแหวกผ่านออกมา

คล้ายแบ่งร่างสวี่ชิงเป็นสองส่วนทันที

รอยยาวเริ่มจากจิตวิญญาณเขา ผ่านหน้าผาก ใบหน้า ทรวงอก กระทั่งทั้งตัว…

ผิวหนังแยกออกเหมือนเสื้อผ้า