บทที่ 1124 ไม่เกี่ยวกับบุญคุณความแค้น มีแค่ความเป็นตายเท่านั้น

บทที่ 1124 ไม่เกี่ยวกับบุญคุณความแค้น มีแค่ความเป็นตายเท่านั้น

………………..

หลายวันผ่านไป

บนท้องฟ้าเหนือแดนตะวันตก สวี่ชิงกลายเป็นเสี้ยวเงา เคลื่อนตัวไปข้างหน้า

ตำแหน่งเขาตอนนี้ยังห่างจากธารโลหิตเทพเจ้า ต้องผ่านค่ายกลเคลื่อนย้ายโบราณอีกครั้ง ส่วนค่ายกลเคลื่อนย้ายโบราณซึ่งใกล้ที่สุด…

‘ด้วยความเร็วข้าตอนนี้ อย่างเร็วก็อีกสองวัน!’

สวี่ชิงพึมพำในใจ เก็บกลิ่นอายทั้งหมด รวมถึงซ่อนรอยกลีบบุปผาตรงหว่างคิ้ว ขณะเดียวกันยังสำแดงเคล็ดวิชาลับ ห้อตะบึงไปทางค่ายกลเคลื่อนย้ายโบราณ

เวลาผ่านไปทีละน้อย

ความรู้สึกอันตรายยิ่งเด่นชัด

วิกฤติเป็นตายยากควบคุมเช่นนี้ ทำให้สวี่ชิงยิ่งมั่นใจในการวิเคราะห์ของตนก่อนหน้านี้

ด้วยเป็นถึงศิษย์เซียนชั้นล่าง ในฐานะดาวกลับไม่มีสิทธิ์เข้าร่วมการหยั่งรู้ นี่คือเรื่องไม่สมเหตุสมผล

ดังนั้นสวี่ชิงจึงตัดสินว่าผู้หยั่งรู้เหมือนตนคนนั้น มีโอกาสว่าเป็นดาวเพียงหนึ่งเดียวแห่งแดนตะวันตก หลี่เมิ่งถู่

‘ในข้อมูลอีกฝ่าย แม้อธิบายว่ามีพลังต่อสู้ระดับเจ้าเหนือหัวช่วงกลาง แต่ด้านหนึ่งอาจเพราะข้อมูลบนแผนที่ล้าหลัง อีกด้านคือเป็นไปได้ว่าปกปิดพลังต่อสู้’

ในใจสวี่ชิงวิเคราะห์อย่างรวดเร็ว เคลื่อนผ่านม่านฟ้าโดยความเร็วไม่ถดถอย

หลังจากนั้นอีกวันกว่า

แสงเหนือบนม่านนภากลับเป็นปกตินานแล้ว แสงแดงชาดราวสายน้ำไหล ทอดยาวไร้สิ้นสุด ใต้แสงเหนือสวี่ชิงที่กำลังมุ่งหน้าท่าทางจริงจัง หันกลับมามองสถานที่ห่างไกลทันที

แม้ว่าป้ายนครกึ่งเซียนของเขาถูกเก็บซ่อน แต่ทำให้ผู้ครองป้ายรัศมีต่ำกว่าเขาสัมผัสไม่ได้เท่านั้น ไม่อาจปิดบังผู้ครองป้ายที่มีรัศมีมากกว่าเขา

ตอนนี้การสืบสัมผัสจากป้ายของเขา รัศมีสิบล้านลี้มีดวงแสงเจิดจรัสหนึ่งปรากฏฉับพลัน

ความเร็วของดวงแสงชวนตะลึง ชั่วอึดใจก่อนห่างจากเขาสิบล้านลี้ พริบตาต่อมากลับย่นระยะทางกว่าครึ่ง

เพียงพริบตาขอบฟ้าที่สวี่ชิงเห็นพลันมีอสนีบาตไร้สิ้นสุด สายฟ้าฟาดนับไม่ถ้วน จำนวนมากนับล้าน ปะทุอยู่ตรงนั้น สะบั้นแหวกผ่านสรรพสิ่ง

ฟ้าแลบฟ้าคำราม อสรพิษเงินร่ายรำทันที

ชั่วพริบตาก็เคลื่อนกวาดม่านฟ้า ปกคลุมทั่วทิศไว้ใต้อสนีบาต

ทำให้รัศมีสิบล้านลี้เหมือนวันสิ้นโลก ฟ้าถล่มชั่วพริบตา อสนีบาตสะเทือนปฐพี กลิ่นอายชวนประหวั่นเปี่ยมล้น

ต่อจากนั้นค่อยมีคนผู้หนึ่งเดินออกมาจากทะเลอสนีน่าพรั่นพรึง

คนผู้นี้สวมชุดดำ ผมดำทั้งศีรษะ ทั้งเป็นชายหนุ่ม

นัยน์ตาดั่งดวงดาว รูปงามหล่อเหลา แต่ชวนรู้สึกว่าแปลกประหลาด โดยเฉพาะแสงอสนีส่องประกายตรงนัยน์ตา ท่าทางสง่างาม

ตรงหว่างคิ้วมีกลีบบุปผาหกกลีบครึ่งหมุนวน

เป็นหลี่เมิ่งถู่นั่นเอง

ยามเดินมาราวสวมรอยตะวันจันทรา คล้ายกลายเป็นเจ้าแห่งฟ้าดินนี้

ทุกย่างก้าวทำให้สวี่ชิงสั่นสะท้านในใจ

สิ่งที่มาพร้อมกันคือความรู้สึกกดดันรุนแรง ราวพายุเคลื่อนกวาด พัดเรือนผมยาวของสวี่ชิง ชายเสื้อสะบัดโบก

ทั้งไม่เอ่ยวาจาใด ชั่วพริบตายามปรากฏตัว เมื่อเห็นสวี่ชิงแล้ว หลี่เมิ่งถู่ระเบิดอานุภาพสะท้านฟ้าสะเทือนดินทันที

อานุภาพนี้คือการแสดงออกของรอยวิถี ทั้งเป็นกลิ่นอายของอำนาจ

เหนือกว่าอำนาจเจ้าเหนือหัวที่สวี่ชิงเคยเจอก่อนหน้านี้ ถ้าเทียบว่าพลังอำนาจคนอื่นเป็นแสงดาว อานุภาพบนตัวหลี่เมิ่งถู่ก็คือแสงจันทร์กระจ่าง

ตอนนี้เมื่อระเบิดออกมา ตรงหน้าหลี่เมิ่งถู่เกิดรอยประทับมหึมา

ประทับนี้แผ่กลิ่นอายความตายเข้มข้นถึงขีดสุด

ยามก่อตัวคำเย็นชาหนึ่งดังออกมาจากปากหลี่เมิ่งถู่

“ตาย!”

เมื่อเอ่ยคำนี้ ลมเมฆหอบม้วน ฟ้าดินเปลี่ยนสี ตอนนี้ทั่วแดนเผยปราณมรณะชวนสะพรึง มายาภูตผีปีศาจคล้ายสิ่งชั่วร้ายบนยมโลก

เสียงกรีดร้องยิ่งโหยหวน

ความรู้สึกถึงความตายชวนประหวั่นและยากต้านทานถาโถมใส่สวี่ชิงชั่วพริบตา

คล้ายโดนเพ่งเล็งจากสิ่งที่มองไม่เห็น ไม่อาจต้านทาน ไม่อาจหลบเลี่ยง

คล้ายตัวอักษรกับอำนาจนี้คือสิ่งแน่นอน กลายเป็นกฎเกณฑ์ วิถีสวรรค์ สรรพสิ่ง

นี่คือหนึ่งในสี่อำนาจใหญ่ของหลี่เมิ่งถู่

คำสาปมรณะ!

เมื่อลงมือก็ใช้อำนาจและไพ่ตาย!

เห็นชัดว่าจิตสังหารและความเด็ดเดี่ยวของหลี่เมิ่งถู่เป็นเช่นนี้ สาเหตุหลักเป็นเพราะก่อนหน้านี้เขาใช้อำนาจอีกอย่าง สำแดงวิชาผ่านบัญชา สืบรู้ข้อมูลของสวี่ชิง

ทราบว่าศัตรูที่ตัวเองต้องเผชิญหน้าดูถูกไม่ได้แม้แต่น้อย

ดังนั้นลงมือแล้วก็ต้องชิงปลิดชีพในคราเดียว ไม่ให้อีกฝ่ายสบโอกาสสำแดงวิชา!

แม้ว่าไม่เห็นกลีบดอกตรงหว่างคิ้วสวี่ชิง ไม่ได้ยืนยันว่าคนตรงหน้าคือคนที่ตัวเองตามหาหรือไม่ แต่ตามข้อมูลอีกฝ่าย เขาทราบว่ามีโอกาสปกปิดรอยประทับ

ดังนั้นตลอดทางมานี้ ขอเพียงเป็นผู้ครองป้ายในรัศมี เมื่อเจอเขาย่อมใช้ไพ่ตาย

หากตายแล้วก็ช่าง

เมื่อโดนสังหาร มรดกย่อมกลับคืนมา

แต่สิ่งที่เจอตลอดทางกลับ… ถ้ามีคนต้านไพ่ตายของตนได้ ถ้าอย่างนั้นอีกฝ่าย… ก็มีโอกาสเป็นคนที่ตนตามหา!

ยอมฆ่าผิด ไม่ละเว้น

ตอนนี้ก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น

สวี่ชิงหน้าเปลี่ยนสียกใหญ่ ใจสะท้านชั่วพริบตา ภายใต้อำนาจซึ่งไม่อาจหลบหลีกต้านทาน ร่างกายเขาอ่อนแรงทันที เห็นชัดด้วยตาเปล่า ชีวิตกำลังดับมอด กลิ่นอายกำลังหายไป

คล้ายโดนสาปให้เป็นส่วนหนึ่งกับความตาย ทำให้ชะตาชีวิตพังทลาย