บทที่ 143 จิตสังหารเดือดพล่าน

บทที่ 143 จิตสังหารเดือดพล่าน

สวี่ชิงมีหลักดำเนินชีวิตของตัวเอง

ก่อนหน้านี้อีกฝ่ายไล่ฆ่าฉลามฟันเลื่อยระดับสร้างฐานตัวหนึ่งผ่านข้างหน้าตัวเองไป ไม่ใช่เขาไม่หวั่นไหว แต่ควบคุมไม่ลงมือ เพราะเขารู้สึกว่านี่ไม่ใช่ของของตน

เหมือนตอนนั้นที่หัวหน้าเหลยให้หมั่นโถวเขา ในใจนั้นขอบคุณ แต่ถ้าไม่ให้ เขาก็ไม่คิดว่านั่นเป็นเรื่องผิด

ดังนั้นตอนหลังที่เชื้อเชิญให้หัวหน้ากินงู ตัวเขากินได้อย่างผ่าเผย

ของของตัวเองเขากินได้ตามใจ

เรื่องวันนี้ก็เหมือนกัน ปลาเกราะเหล็กระดับสร้างฐานตัวนี้เขาเป็นคนล่อมา อีกทั้งยังเกือบจะฆ่าได้สำเร็จแล้ว กำลังอยู่ในขั้นตอนการดึงวิญญาณ

แต่อีกฝ่ายกลับลงมือชิงสังหารอย่างกำเริบเสิบสาน พฤติกรรมเช่นนี้ล้ำขีดความอดทนฆ่าคนของสวี่ชิง

คนที่แล้วที่ทำแบบนี้ก็คือเด็กหนุ่มเผ่าเงือก

สำหรับคนแบบนี้ หากแข็งแกร่งไร้เทียมทาน สวี่ชิงก็ใช่ว่าจะอดทนไปฆ่าล้างสังหารทีหลังไม่ได้ แต่เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายไม่ได้แข็งแกร่งขนาดนั้น ดังนั้นสวี่ชิงจึงอดทนไม่ได้

ตอนนี้ระหว่างที่พุ่งตัวไปอย่างรวดเร็ว ความเร็วของเขาเร็วจี๋ กริชในมือแผ่เพลิงดำน่ากลัวออกมาปาดไปที่คอของอีกฝ่ายทันที เสียงสนั่นหวั่นไหวสะท้อนก้อง

กระบี่สัมฤทธิ์เล่มใหญ่ของชายหนุ่มยอดเขาที่หนึ่งแม้จะแตกสลายไปแล้ว แต่ในขณะที่เขาสะบัดมือก็มีกระบี่มายาเล่มหนึ่งปรากฏข้างหน้าเขา เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วเพียงชั่วพริบตาเท่านั้น ปะทะเข้ากับกริชของสวี่ชิง

เสียงดังขึ้น สวี่ชิงไม่ลังเลแม้แต่น้อย เงาป๋าข้างหลังคำราม มือซ้ายกำหมัดชกออกไปอย่างรุนแรง

หมัดนี้ชกออกมาด้วยเคล็ดคีรีสมุทรร่วมกับพลังทั้งหมดของกายเวท ทำให้ความว่างเปล่าข้างหน้าเกิดเป็นคลื่นวน เหมือนจะสามารถฉีกทึ้งซึ่งทุกสิ่ง พุ่งไปหาชายหนุ่มยอดเขาที่หนึ่ง

ชายหนุ่มยอดเขาที่หนึ่งหน้าเปลี่ยนสี ร่างถอยไปอย่างรวดเร็ว มือทั้งสองประสานปางมือเร็วรี่ แต่ตอนนี้เองเงาก็ประชิดเข้ามาอย่างเงียบงัน แล้วเข้ามัดมือทั้งสองของเขา ทำให้การประสานปางมือของเขาชะงักไปเล็กน้อย

ผลกระทบจากการชะงักนี้มหาศาลนัก

หมัดซ้ายของสวี่ชิงประชิดเข้ามาในเสี้ยวพริบตา ชกไปที่เงากระบี่สัมฤทธิ์เล่มใหญ่บนหน้าอกชายหนุ่มคนนี้

เสียงสนั่นหวั่นไหวดังขึ้น กระบี่แตกสลาย หมัดของสวี่ชิงปะทะไปที่อกของชายหนุ่มคนนี้อย่างทรงพลังไม่อาจต้านทานได้

ชายหนุ่มยอดเขาที่หนึ่งรูม่านตาหดเล็ก เลือดกระอักออกมา ร่างถอยไปข้างหลังดุจว่าวสายป่านขาด แต่ไม่รอให้เขาสลายการฉีกทึ้งที่เกิดจากแรงที่น่ากลัวในร่าง มหาสมุทรข้างล่างก็ส่งเสียงครืนคราน อสูรคอยาวบรรพกาลโผล่หัวออกมาแล้วกลืนเขาลงไป

ยิ่งมีเงาดาบสวรรค์มหึมาเล่มหนึ่งมาพร้อมด้วยพลังน่าครั่นคร้ามปรากฏขึ้นข้างหลังสวี่ชิง ฟันไปยังชายหนุ่มยอดเขาที่หนึ่งอย่างโหดเหี้ยม

ช่วงสำคัญของวิกฤตอันตราย ชายหนุ่มยอดเขาที่หนึ่งคนนี้ดวงตาแดงก่ำขึ้นมาทันที ส่งเสียงคำรามออกมา ในกายเขาตอนนี้เหมือนมีเตาไฟจุดติดลุกโชนเหมือนสภาวะแสงนภา ปะทุขึ้นอย่างฉับพลัน

ประกายแสงเจิดจ้าสาดส่องไม่หยุด อสูรคอยาวบรรพกาลที่อยู่ข้างหลังแตกสลายทันที กลายเป็นเศษชิ้นส่วนนับไม่ถ้วนร่วงลงทะเล แม้จะก่อตัวได้อีกครั้ง แต่เห็นได้ชัดว่าถูกทำร้ายแสนสาหัส และในเสี้ยวพริบตาที่ดาบสวรรค์ฟันลงมาก็มีเสียงดังสนั่นดังออกมา

แม้จะฟันลงมาโดยสมบูรณ์ แต่กลับไม่ได้ฟันชายหนุ่มยอดเขาที่หนึ่งขาดเป็นสองท่อน ภายใต้การปะทุจากเตาไฟในกายเขา ชายหนุ่มยอดเขาที่หนึ่งแค่เลือดไหลมุมปากเท่านั้น อาศัยแรงถอยไปข้างหลังร้อยจั้ง

สวี่ชิงดวงตาจ้องเพ่ง มองออกว่าเตาไฟในร่างของอีกฝ่ายก่อนหน้านี้แม้จะคล้ายกับสภาวะแสงนภา แต่เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ น่าจะเป็นเคล็ดวิชาลับบางอย่างที่สามารถสำแดงพลังบางส่วนของสภาวะแสงนภาออกมาได้

แต่สำแดงเคล็ดวิชาลับเช่นนี้ก่อนจะก่อไฟชีวิตขึ้น ไม่มีทางที่จะไม่บาดเจ็บ

ความจริงแล้วก็เป็นเช่นนั้น ในพริบตาที่ชายหนุ่มยอดเขาที่หนึ่งคนนี้ถอยหลัง กระอักเลือดคำโตออกมา ความรู้สึกของเตาไฟในร่างหายไปในพริบตา สีหน้าก็ขาวซีด แต่แววตาที่มองมายังสวี่ชิงไม่หลบหลีกแม้แต่น้อย จิตสังหารกลับยิ่งรุนแรงขึ้นด้วยซ้ำ

เขาไม่รู้จักสวี่ชิง และก็ไม่คิดว่าตัวเองจำเป็นต้องรู้จักด้วย ในฐานะที่เป็นศิษย์ปิดด่านที่เจ้ายอดเขาที่หนึ่งรับไว้ในช่วงนี้ ในฐานะที่เป็นองค์ชายเก้าของยอดเขาที่หนึ่ง เขาไม่ได้เจอกับศิษย์สำนักเดียวกันที่ซัดจนตนกระอักเลือดมานานแล้ว

จิตสังหารในดวงตาของเขาตอนนี้รุนแรง ขณะมองสวี่ชิงอย่างเย็นเยือกก็ปรับสมดุลเลือดลมที่เดือดพล่านในกาย เช็ดเลือดที่มุมปาก มือขวายกขึ้นแล้วสะบัด ทันใดนั้นกระบี่สัมฤทธิ์เล่มใหญ่แต่ละเล่มๆ ก็ปรากฏข้างหลังเขาติดๆ ทันที

กระบี่มีจำนวนมาก สร้างขึ้นสามสิบเล่มในพริบตา เรียงเป็นเหมือนค่ายกลรูปสี่เหลี่ยมรูปว่าวข้างหลังเขา ในขณะเดียวกับที่แผ่จิตกระบี่เหี้ยมโหดออกมา จากการที่เขายกมือขวาชี้ไปที่สวี่ชิง กระบี่สัมฤทธิ์เล่มใหญ่พวกนี้ก็พุ่งไปหาสสวี่ชิงอย่างรวดเร็ว

ร่างของเขาพุ่งทะยานออกไป ทั้งคนเหมือนแปลงเป็นกระบี่พุ่งเข้าไปหาสวี่ชิง

สวี่ชิงสีหน้าสงบนิ่ง ร่างพุ่งออกไปเหมือนกันอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อย ขณะที่สะบัดมือเพลิงดำในช่องเวททั้งสิบเอ็ดช่องในร่างก็ปะทุออกมานอกร่าง ทำให้ทั้งตัวเขาเหมือนกลายเป็นมนุษย์เพลิง กริชแต่ละเล่มๆ ก็ปรากฏขึ้นตามเปลวไฟ รัศมีอำนาจท่วมท้น

พวกเขาสองคนเข้าปะทะกันกลางอากาศทันที เสียงสนั่นหวั่นไหวดังก้องสะเทือนฟ้าสะเทือนดิน

กริชทุกเล่มของสวี่ชิงแตกสลายหมด เปลวไฟบนร่างก็หม่นแสงไป แต่ชายหนุ่มยอดเขาที่หนึ่งคนนั้นก็เหมือนกัน กระบี่สัมฤทธิ์เล่มใหญ่แตกสลาย ปากกระอักเลือดไม่หยุด

การปะทะของทั้งสองยิ่งรุนแรง

สวี่ชิงไม่สนใจอาการบาดเจ็บ วิชาฝึกกายาร่วมกับกายเวทแข็งแกร่งจนตื่นตะลึง

แต่ชายหนุ่มยอดเขาที่หนึ่งก็ไม่ธรรมดา เงากระบี่แต่ละทางๆ ก่อตัวขึ้นรอบๆ สลับกับโจมตีกับสวี่ชิงกลางอากาศ สังหารกันอย่างมืดฟ้ามัวดิน ทุกที่ที่พาดผ่านมหาสมุทรเสียงดังสนั่นหวั่นไหว

มือขวาสวี่ชิงเพียงสะบัดมือขวา ทันใดนั้นก็เกิดคลื่นลูกใหญ่แปรเปลี่ยนเป็นมือยักษ์คว้าไปยังชายหนุ่มยอดเขาที่หนึ่ง ส่วนชายหนุ่มคนนั้นก็ประสานปางมือแตะไปที่หว่างคิ้ว ที่หว่างคิ้วก็มีตราประทับดวงอาทิตย์ดวงหนึ่งปรากฏขึ้นแล้วกะพริบสาดแสงไปที่มือยักษ์ข้างล่าง มือข้างนั้นที่เกิดจากน้ำทะเลก็สลายไปทันที

สวี่ชิงขมวดคิ้ว แต่ก็ยังคงลงมือต่อเช่นเดิม กระทั่งว่าครั้งหนึ่งที่สองคนเข้าใกล้กัน เขาก็ใช้ศีรษะโขกไปอย่างแรง

ท่ามกลางเสียงดังสนั่นหวั่นไหว มุมปากสวี่ชิงมีเลือดไหลออกมา ส่วนชายหนุ่มคนนั้นร้องโหยหวนออกมา ศีรษะเหมือนจะระเบิด ร่างถอยไปข้างหลังอย่างรวดเร็ว

สวี่ชิงกำลังจะไล่ตามไป แต่หัวไวฉุกคิดขึ้นได้ก็ถอยหลังไปในทันที

艾琳小說