บทที่ 182 แผนการอันบ้าคลั่ง

บทที่ 182 แผนการอันบ้าคลั่ง

เห็นเปลวไฟลุกโชนในร่างสวี่ชิง นายกองก็หน้าเปลี่ยนสี เอ่ยขึ้นอย่างรวดเร็ว

“อย่าเพิ่งฆ่านาง ข้าจะเอาไว้ใช้!”

แทบจะในพริบตาที่เขาเอ่ยปาก ร่างของสวี่ชิงก็ขยับแล้ว มาถึงข้างหน้าองค์หญิงสามที่ยังแกล้งทำเป็นไม่เข้าใจในพริบตา ขณะที่ลมหายใจขององค์หญิงสามหยุดชะงัก มือขวาสวี่ชิงก็ตบไปที่หน้าของนาง

เสียงเพี๊ยะดังขึ้น องค์หญิงสามพ่นเลือดเป็นฝอย ร่างกระแทกกับผนังเรือราวว่าวที่ขาดจากสายป่าน ในขณะที่ผนังเรือแตกเป็นเสี่ยง ร่างของนางก็ถูกซัดกระเด็นไป

แต่เสี้ยวพริบตาต่อมาหางของวิหคทองที่อยู่ข้างหลังสวี่ชิงก็ปล่อยโซ่สีดำเส้นหนึ่งออกมาพันรัดนางเอาไว้ในพริบตา แค่ลากก็กระชากนางกลับเรือ โยนไปข้างหน้านายกอง

สวี่ชิงไม่ได้ฆ่านาง ไม่เช่นนั้นการโจมตีเมื่อครู่นั่นก็สามารถขยี้นางแหลกไปได้เลย แต่ว่าเขาเก็บถุงเก็บของของนางเอาไว้

ตอนที่ร่วงลงพื้น องค์หญิงสามกระอักเลือดออกมาอีกครั้ง กระดูกทั่วทั้งร่างแหลกไปกว่าครึ่ง แต่ดวงตากลับไม่มีแววตื่นกลัว ทว่ากลับฉายความไม่เข้าใจ กระอักเลือดพลางถามอย่างสงสัย

“เขาใช้ชื่อเจ้าทำเรื่องมากมายเจ้าไม่สนใจหรือ ไม่ไปหาเรื่องเขา ทำไมมาทำร้ายข้า”

“เพราะนี่เป็นเรื่องระหว่างพี่น้อง ไม่เกี่ยวอะไรกับคนนอก เจ้าคนนอกคอยยุยงอยู่ตรงนี้ ไม่ลงมือเจ้าแล้วจะลงมือกับใคร หากเปลี่ยนเป็นข้า ข้าก็ลงมือกับเจ้าเหมือนกัน”

นายกองถอนหายใจ ย่อตัวนั่งลงข้างหน้าองค์หญิงสาม ยกแขนของนางข้างหนึ่งขึ้นแล้วปล่อยลง มองแขนของนางห้อยเหมือนไม่มีกระดูกแล้วก็ส่ายหน้า

“แหลกหมดเลย แต่ว่ายังเหลือลมหายใจอยู่ มีลมหายใจก็พอแล้ว”

องค์หญิงสามไม่เข้าใจ นางรู้สึกว่าเรื่องไม่ควรเป็นเช่นนี้ถึงจะถูก กำลังอ้าปาก นายกองก็ซัดนางสลบ สะบัดมือเก็บนางลงไปในถุงเก็บของพิเศษใบหนึ่ง แล้วจึงเงยหน้ามองสวี่ชิง

“สาบานด้วยชื่อของข้าหรือ” ไม่มีคนนอกแล้ว สวี่ชิงจ้องนายกองเอ่ยเนิบนาบ

“ล้อเล่นๆ เอ๋ สวี่ชิง ตั๋ววิญญาณเจ้าร่วงแล้ว” นายกองสีหน้าเป็นปกติ หลังจากกะพริบตาปริบๆ ก็ร้องเสียงดังขึ้นมา คลำๆ ไปบนพื้น ในมือก็มีตั๋ววิญญาณราคาหนึ่งร้อยใบหนึ่ง แล้วยื่นให้สวี่ชิงอย่างเจ็บปวดเหลือแสน

สวี่ชิงรับมาด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ จ้องนายกองต่อไป

“ให้ฟ้าผ่าหรือ”

“ฮ่าๆ จะเป็นไปได้อย่างไร ศิษย์น้องเจ้าฟังผิดแล้ว ข้าต้องตำหนิเจ้าเสียหน่อย คำพูดของคนนอกจะไปเชื่อได้อย่างไร ในฐานะที่เป็นศิษย์พี่ของเจ้า ในฐานะที่เป็นนายกองของเจ้า ข้าไม่มีทางทำเรื่องแบบนั้นเด็ดขาด ก็เหมือนกับเจ้าไม่เคยติดหินวิญญาณข้าแบบนั้น”

นายกองเอ่ยอย่างเคร่งขรึม

“นายบำเรอหรือ” สวี่ชิงพูดต่อ

นายกองถอนหายใจ

สวี่ชิงจ้องนายกอง

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง นายกองก็ตบหน้าผาก จู่ๆ ก็พูดขึ้นด้วยท่าทางลึกลับ

“สวี่ชิง พวกเรายังไม่พูดเรื่องนี้ ข้ามีเรื่องดีเรื่องหนึ่ง…ครั้งนี้ข้าปลอมตัวเป็นเผ่าสิงซากสมุทรก็เพื่อจะเอาหัวใจศพระดับสูง

“แต่นี่ก็เป็นเพียงแค่เป้าหมายที่หนึ่งของข้าเท่านั้น ข้ายังมีเป้าหมายที่สำคัญกว่า เดิมข้ารู้สึกว่าตัวเองคงอันตราย ทำไม่สำเร็จแน่นอน แต่หากพวกเราร่วมมือกันจะต้องทำได้แน่

“เจ้ารู้หรือไม่ว่าเผ่าสิงซากสมุทรมีของวิเศษมากมาย แล้วก็ยังมีแดนลับที่สำคัญอีกมาก แดนลับหนึ่งถูกทำลายไปง่ายๆ ก็ล้วนส่งผลกระทบต่อสนามรบทั้งนั้น แน่นอนว่านี่ไม่เกี่ยวอะไรกับพวกเรา เป้าหมายของข้าครั้งนี้คือวัตถุศักดิ์สิทธิ์หลัก…เก้าเทวรูปบรรพชนศพ!!

“ว่ากันว่าการก่อตั้งเผ่าสิงซากสมุทรเผ่านี้ แรกเริ่มเลยคือเริ่มจากเก้าเทวรูป วัสดุของเทวรูปทั้งเก้ามันพิเศษมาก ในโลกนี้ไม่มีที่อื่นอีก

“และการแปรสภาพของเผ่ามนุษย์เป็นเผ่าซากสมุทรก็ล้วนสำเร็จได้จากเทวรูปทั้งเก้านี้ พวกมันกระจายอยู่ในพื้นที่เผ่าสิงซากสมุทร เป็นสถานที่ต้นกำเนิดการแปรสภาพเป็นเผ่าสิงซากสมุทร ยิ่งเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ในการรักษาของพวกมัน

“อีกทั้งสิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ตอนนี้ผู้แข็งแกร่งแม่ทัพเผ่าสิงซากสมุทรล้วนอยู่สนามรบด้านนอก การป้องกันภายในไม่ได้เข้มงวด มีการจัดวางและแผนรับมือฉุกเฉินบางอย่าง แต่เด็กสาวที่ถูกเจ้าทำร้ายเกือบตายคนนั้นมีตำแหน่งที่ไม่ธรรมดา นางเป็นองค์หญิงสามของเผ่าสิงซากสมุทร นางพาพวกเราไป เผ่าสิงซากสมุทรจะต้องไม่สงสัยในทันที รอเมื่อพวกมันรับรู้ถึงปัญหา พวกเราก็หนีไปไกลแล้ว”

นายกองพูดถึงตรงนี้ก็หน้าตาตื่นเต้น ในดวงตาฉายความบ้าคลั่งเอาชีวิตมาล้อเล่นเหมือนที่สวี่ชิงเคยเห็นตอนอยู่บนเกาะเผ่าเงือก

และคำพูดของนายก็ทำให้สวี่ชิงรูม่านตาหดเล็ก เขารู้ดีว่ามุ่งหน้าไปยังดินแดนเผ่าสิงซากสมุทรเรื่องแบบนี้ ก็คงจะมีแต่คนที่ใจกล้าบ้าบิ่นเท่านั้นถึงจะทำได้

และหลังจากที่ไปถึงดินแดนของพวกมัน เป้าหมายยังเป็นวัตถุศักดิ์สิทธิ์หลักของเผ่าสิงซากสมุทรอีกด้วย เรื่องนี้เอาคำว่าใจกล้าบ้าบิ่นมาอธิบายได้แล้ว ต่อให้ภายในเผ่าสิงซากสมุทรตอนนี้ว่างเปล่า มีแต่คนบ้าคลั่งเท่านั้นถึงจะเกิดความคิดแบบนี้ขึ้นมาได้

สวี่ชิงมองนายกองอย่างล้ำลึก เขารู้สึกว่าอาการเสียสติของนายกองไม่ดีขึ้นเลย เรื่องแบบนี้มีแต่คนบ้าเท่านั้นถึงจะไปทำ ดังนั้นจึงคิดจะปฏิเสธ

นายกองเอ่ยอย่างตื่นเต้นอีกครั้ง