บทที่ 213 เลือดชโลมเสื้อผ้า

บทที่ 213 เลือดชโลมเสื้อผ้า

สวี่ชิงข่มจิตสังหารเอาไว้เนิ่นนานแล้ว

นับตั้งแต่ที่รู้ว่าปรมาจารย์ไป่ถูกแทง ในร่างกายเขาก็ราวกับมีใบมีดแหลมคนกำลังกรีดกรายอย่างบ้าคลั่ง อยากจะทะลวงออกมาจากร่างกาย อยากจะสังหารเสียให้เรียบ

แต่เขาก็ทำไม่ได้ ทำได้เพียงฝืนข่มจิตสังหารโถมฟ้านี้ไว้ ทำให้ตนเองจำเป็นต้องสงบลง พิจารณาอย่างใจเย็นมุ่งหน้าไปยังผืนอินทนิล อยู่ที่นั่นก็ยิ่งต้องระมัดระวัง ต่อให้จับคนร้ายได้ก็ยังสังหารทิ้งไม่ได้

ทำได้เพียงค่อยๆ ทรมาน แล้วเค้นคนร้ายหลังม่านที่แท้จริงออกมาจากปากเขา

จนมาถึงตอนนี้ ในที่สุดเขาก็หาเบาะแสพบ และตอนนี้ก็ไม่ระงับจิตสังหารอีกต่อไป ขณะที่ระเบิด สวี่ชิงก็พุ่งฉับพลัน ไปอยู่เบื้องหน้าผู้บำเพ็ญเผ่าดาราสมุทรคนหนึ่งอย่างรวดเร็ว

ผู้บำเพ็ญนี้เป็นหญิงสาว ไฟชีวิตสองดวงในร่างกายวูบไหวอย่างรุนแรงจากการเข้าประชิดของสวี่ชิง เมื่อเห็นว่ากำลังจะดับมือขวาของสวี่ชิงก็ยื่นออกพร้อมกับความเคียดแค้นที่หาสิ่งใดเปรียบได้ไม่ ความบ้าคลั่งที่น่าตกตะลึง กลิ่นอายที่น่ากลัวแทงทะลุไปที่ท้องของหญิงสาวคนนี้ ล้วงเข้าไปด้านใน

คว้าไฟชีวิตของนางแล้วบีบอย่างรุนแรง!

เสียงตูมดังขึ้น เสียงกรีดร้องอันน่าสังเวชดังออกมาจากปากของผู้บำเพ็ญเผ่าดาราสมุทรคนนี้อย่างเจ็บปวด นี่คือความเจ็บปวดที่นางไม่เคยประสบมาก่อนเลยในชีวิต นี่คือความทรมานจากการที่ไฟชีวิตถูกทำลายทั้งเป็น

ยังไม่จบ หลังจากสวี่ชิงบีบอย่างแรง ก็จัดการคว้าไฟชีวิตอีกดวงไว้แน่น แล้วกระชากไฟชีวิตทั้งสองดวงออกมาทั้งหมด เลือดสดหลั่งริน ช่องเวททั้งหมดในร่างกายผู้บำเพ็ญหญิงคนนี้ก็พังทลายครืนครันในพริบตาจากการแตกสลายของไฟชีวิต

เสียงร้องที่น่าสังเวชยิ่งกว่าดังขึ้น และอ่อนแรงลงอย่างรวดเร็ว

ทั้งหมดนี้ ทำให้นางหลั่งเลือดออกมาจากทวารทั้งเจ็ดทั่วร่าง แต่การสังหารของสวี่ชิงยังไม่จบ เขาใช้หัวกระแทกไปที่หน้าผากผู้บำเพ็ญหญิงคนนี้ พริบตานั้นที่ใบหน้าที่แต่เดิมสะสวยของหญิงสาวคนนี้ก็ถูกทุบเหมือนผลไม้เน่า แตกเละออกมา

ทั่วร่างสวี่ชิงเต็มไปด้วยเลือดสด หันหน้ากลับไปมองเผ่าดาราสมุทรสองคนที่เหลือด้วยสีหน้าเคร่งขรึม โดยเฉพาะองค์หญิงเผ่าดาราสมุทรคนนั้น

เสียงวิหคทองครืนครันด้านหลังเขา สูบศพที่หัวเละไปแล้วอย่างแรง แต่กลับสูดอะไรมาไม่ได้เลย ดังนั้นจึงหันหน้ามององค์หญิงเผ่าดาราสมุทรอย่างโหดเหี้ยม

ปราณพิฆาตแผ่ซ่านไปทั้งตัวสวี่ชิงราวกับเทพชั่วร้าย วิหคทองที่อยู่ข้างๆ ก็ราวกับเป็นอสูรร้ายแห่งโลกา พลังลั่นฟ้าสะเทือนดินใต้แสงจันทร์

“สวี่ชิง เรื่องนี้…”

องค์หญิงเผ่าดาราสมุทรคนนั้นหน้าขาวซีด ในดวงตาเผยความตกตะลึง เพิ่งจะเอ่ยปาก ผู้บำเพ็ญคุ้มครองเผ่าดาราสมุทรคนหนึ่งด้านหลังสุด ก็เปล่งเสียงคำรามกราดเกรี้ยวออกมา พุ่งตัวออกไปฉับพลัน

“องค์หญิงรีบหนี!!”

ระหว่างที่พูด ผู้บำเพ็ญเผ่าดาราสมุทรก็เปล่งแสงเจิดจ้า ระหว่างที่ไฟชีวิตเผาไหม้ช่องเวททั้งหมดก็ระเบิดออก กลิ่นอายการระเบิดตนเองแผ่ซ่านในร่างกายของนาง และทำปางมือกระตุ้นถาดกลมสามถาดที่วางไว้รอบๆ

ถาดกลมสามใบนั้นแผ่กลิ่นอายที่น่าตกตะลึงออกมากลายเป็นอัสนีหลายสาย ก่อตัวขึ้นเป็นตาข่ายบนท้องฟ้า สะกดกักขังมาที่สวี่ชิง

องค์หญิงเผ่าดาราสมุทรคนนั้นเห็นเช่นนี้ก็กัดฟันกรอด หันหลังฉับพลัน ทะยานตรงไปทางมหาสมุทร นางรู้ว่ากลับไปเจ็ดเนตรโลหิตไม่ได้แล้ว ตอนนี้ต้องรีบหนีไปให้ไวที่สุด

แต่พริบตาที่นางพุ่งไปในมหาสมุทร เต่าทะเลขนาดยักษ์ตัวหนึ่งพุ่งออกมาฉับพลันจากใต้ทะเล ในดวงตามีความตกตะลึงหวาดผวาและสิ้นหวัง ปากเองก็ไม่รู้ว่าพูดได้อย่างไรถึงส่งเสียงเคี๊ยกเคี๊ยก เข้ามากัดนาง

ขณะเดียวกันเหล็กแหลมสีดำก็พุ่งออกไปจากทางสวี่ชิงอย่างรวดเร็ว ก่ออัสนีสีดำหลายสายขึ้นกลางอากาศ พุ่งเข้าหาองค์หญิงเผ่าดาราสมุทร

จังหวะนี้เต่าทะเลก็เข้าปะทะองค์หญิงเผ่าดาราสมุทร และมีพลังของเหล็กแหลมสีดำเข้าประชิด ระเบิดเสียงครืนครัน

ขณะเดียวกันจิตสังหารโถมปะทุในดวงตาสวี่ชิงก็ไม่ได้ลดน้อยลงเลย ใต้ตาข่ายยักษ์อัสนีที่ก่อตัวขึ้นจากถาดกลมสามใบ พริบตาที่จะคลุมตัวเขา พลังวิหคทองหลอมหมื่นวิญญาณในร่างสวี่ชิงก็ปะทุขึ้นฉับพลัน

เขาเงยหน้าขึ้นฉับพลัน วิหคทองด้านหลังแหงนหน้าเปล่งเสียงคำราม พุ่งทะยานขึ้นด้านบน ร่างใหญ่โต หางพญาหงส์ เปลวเพลิงสีดำ เวลานี้ราวกับเป็นคันศรทะยานสู่ท้องฟ้า ปะทะเข้ากับตาข่ายยักษ์อัสนีนั่น พริบตาต่อมาตาข่ายอัสนีก็ฉีกขาดสลายหายไป ถาดกลมสามใบก็แตกลั่นเสียงดังเปรี๊ยะ แตกกระจัดกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

ไม่อาจต้านทานได้เลย!

พลังของสวี่ชิงที่ระเบิดออกมาในพริบตานี้เทียบเท่ากับพลังต่อสู้ไฟชีวิตสี่ดวง แค่ผู้บำเพ็ญไฟชีวิตสองดวง ต่อให้มีอาวุธเวทก็ยังไม่อาจก่อคลื่นใหญ่ขึ้นได้

พริบตาต่อมา ร่างสวี่ชิงหายไป ปรากฏตัวเบื้องหน้าผู้บำเพ็ญเผ่าดาราสมุทรที่คิดจะระเบิดตนเองเพื่อถ่วงเวลาสวี่ชิงไว้คนนั้น มือขวายกขึ้นกดลงไปบนหน้าผากคนผู้นี้ ขณะที่ดวงตาผู้บำเพ็ญเผ่าดาราสมุทรคนนี้เผยความหวาดกลัวและความสิ้นหวังอย่างมิอาจพรรณนา สวี่ชิงก็สูบอย่างรุนแรง

เพลิงพิฆาตปะทุ ฝืนดูดวิญญาณของนางมา ความเจ็บปวดที่ถูกสูบวิญญาณทั้งเป็นทำให้ผู้บำเพ็ญเผ่าดาราสมุทรกรีดร้องเสียงแหลมอย่างน่าเวทนา ร่างกายสั่นสะท้านรุนแรง วิหคทองหลอมหมื่นวิญญาณก็ระเบิดขึ้นด้วยเช่นกัน ทำการสูบกลางอากาศอีกครั้ง

ผู้บำเพ็ญคนนี้ตัวสั่นเทิ้มไปพลางเลือดลมมหาศาลก็ระเบิดออกจากทวารทั้งเจ็ดลอยขึ้นกลางอากาศ วิญญาณกับเลือดลมล้วนถูกสูบออกไป ขั้นตอนทั้งหมดก็เพียงสองอึดใจเท่านั้น ผู้บำเพ็ญเผ่าดาราสมุทรคนนี้ก็กลายเป็นศพแห้ง ล้มลงแตกกระจายสลายกลายเป็นฝุ่น

ขณะเดียวกัน องค์หญิงเผ่าดาราสมุทรที่ถูกเต่าทะเลเข้าสกัดและถูกเหล็กแหลมสีดำขวางเอาไว้ ใบหน้านางก็ขาวซีดถึงขีดสุด

นางมองคนในเผ่าที่ตายไปในช่วงเวลาสั้นๆ มองไปยังสวี่ชิงที่เวลานี้หันหลังมา พร้อมกับเปลวเพลิงโหดเหี้ยมถึงที่สุดเดินตรงเข้ามาหาตนเอง ความหวาดกลัวในสายตาทำให้สตินางจะแทบแตกกระเจิง

นางคิดถึงภาพวันแรกที่เห็นสวี่ชิงต่อสู้กับเด็กสาวชุดดำเกาะบูรพาสงัดคนนั้น นางคิดถึงสาเหตุที่ชื่อเสียงชั่วร้ายของกรมปราบพิฆาตแพร่ออกมาในเจ็ดเนตรโลหิตช่วงนี้ และคิดถึงใบหน้างามของอีกฝ่ายที่ตนเองไปเยี่ยมเยียนหลายต่อหลายครั้งก่อนหน้า