บทที่ 246 ย่านการค้าเมืองผีแดนต้องห้ามปักษาราชัน (1)

บทที่ 246 ย่านการค้าเมืองผีแดนต้องห้ามปักษาราชัน (1)

ทวีปปักษาสวรรค์ทักษิณมีพื้นที่ต้องห้าม แต่แดนต้องห้ามมีเพียงแห่งเดียว

นั่นก็คือแดนต้องห้ามปักษาราชัน

พื้นที่กินเขตเมืองทวีปปักษาสวรรค์ทักษิณไปกว่าครึ่ง หากไม่มีเทือกเขาสัจจะธรรมกั้นขวาง รวมกับเหตุผลพิเศษบางประการ เกรงว่าพื้นที่แดนต้องห้ามปักษาราชันคงกว้างใหญ่กว่านี้

แต่ต่อให้เป็นเช่นนั้น หลายปีมานี้พื้นที่ของแดนต้องห้ามปักษาราชันก็ยังคงขยายออกไป กระทั่งว่ามีบางส่วนลามไปในเทือกเขาสัจจะธรรมแล้ว

หากเป็นเช่นนี้ต่อไป หลายพันปีให้หลัง ทั้งทวีปปักษาสวรรค์ทักษิณจะกลายเป็นแดนต้องห้ามปักษาราชัน

และความแตกต่างของพื้นที่ต้องห้ามกับแดนต้องห้ามคือเผ่าพันธุ์

ในพื้นที่ต้องห้ามส่วนใหญ่เป็นสัตว์ร้ายบางชนิดและสิ่งประหลาด อีกทั้งโบราณสถานลึกลับและผนึก แต่ไม่ได้มีเผ่าพันธุ์มากมายเป็นหมื่นเผ่า มีเพียงแดนต้องห้ามเท่านั้นที่จะให้กำเนิดเผ่าพันธุ์ที่มีสติปัญญาได้

ยกตัวอย่างเช่นแดนต้องห้ามมรณะบนทะเลต้องห้าม

เผ่าสิงซากสมุทรก็ถือกำเนิดขึ้นเช่นนี้ อีกทั้งตำแหน่งที่ตั้งเผ่าอยู่แค่ชายขอบแดนต้องห้ามมรณะ ดังนั้นในแดนต้องห้ามปักษาราชันก็มีเผ่าพันธุ์ประเภทนี้เช่นกัน

เนื่องจากวิหคเพลิงสวรรค์เป็นมิตรกับมนุษย์ จึงไม่อนุญาตให้เผ่าที่ถือกำเนิดในแดนต้องห้ามปักษาราชันออกไปข้างนอก ทุกฝ่ายจึงอยู่อย่างสงบ ไม่รบกวนซึ่งกันและกัน มีการไปมาหาสู่ไม่มาก

แม้บางครั้งจะมีขั้วอำนาจเผ่ามนุษย์เข้าไปในแดนต้องห้ามปักษาราชันก็เป็นเช่นนี้ ไม่ว่าจะได้รับทรัพยากรหรือล่าสัตว์อสูร ต่างเลี่ยงเผ่าพันธุ์มีสติปัญญาในแดนต้องห้ามปักษาราชัน

แต่ก็มีเผ่าพันธุ์บางเผ่าในแดนต้องห้ามปักษาราชันชอบทำการค้าแลกเปลี่ยนทรัพยากรบางอย่างกับเผ่ามนุษย์

ยกตัวอย่างเช่นย่านการค้าเมืองผี

ย่านการค้าเมืองผีฟังชื่อก็รู้ความหมาย ย่านภูตผี พื้นที่แลกเปลี่ยน

เผ่าพันธุ์นี้ไม่ได้มีเฉพาะที่แดนต้องห้ามปักษาราชัน ความจริงในแดนต้องห้ามหลายๆ แห่งก็มีเผ่าพันธุ์ประเภทนี้ปรากฏตัวทั้งนั้น ดูแล้วเหมือนเมืองเมืองหนึ่ง เพียงแต่ข้างในพิลึกพิศดาร ตัวตนที่อยู่ล้วนเป็นสิ่งประหลาด

ของที่ขายมักจะเป็นวัตถุที่หาได้ยากในเผ่ามนุษย์ อีกทั้งยังเป็นสิ่งชั่วร้ายเป็นหลัก

สวี่ชิงเข้ามาในแดนต้องห้ามปักษาราชันครั้งนี้ เป้าหมายแรกของเขาก็คือย่านการค้าเมืองผี

“ย่านการค้าเมืองผีในแดนต้องห้ามปักษาราชันลึกลับซ่อนเร้นไม่แน่นอน หากอยากเข้าไปก็ไม่ได้พึ่งวาสนา…” ตอนนี้เป็นเวลากลางดึก สวี่ชิงอยู่ในแดนต้องห้ามปักษาราชันเงาร่างประดุจภูตผี ห้อตะบึงไปข้างหน้า

เขาประเดี๋ยวก็ทะยานขึ้น ประเดี๋ยวก็เปลี่ยนทิศทางอย่างรวดเร็ว ประเดี๋ยวก็เหาะเหินไปยังยอดไม้สังเกตรอบๆ อย่างละเอียดรอบคอบ ประเดี๋ยวก็หยิบผงออกมาจากกระเป๋าโปรยไปข้างตัว

หากผู้บำเพ็ญยอดเขาลำดับหนึ่งเห็นการกระทำแต่ละอย่างของสวี่ชิงจะต้องตกใจแน่นอน เพราะสวี่ชิงเคลื่อนไหวได้ช่ำชองและถูกต้องทั้งหมด

กระโดดทะยานเพราะบนพื้นมีสัตว์เลื้อยคลานหลบซ่อนอยู่ เปลี่ยนทิศทางฉับพลันเพราะข้างหน้ามีไยคล้ายไยแมงมุมและผู้ล่า ส่วนที่เหาะเหินไปยังยอดไม้ก็เพื่อสำรวจทิศทางได้ดียิ่งขึ้น ไม่หลงในป่า

เหตุที่ไม่เหาะเหินบนฟ้าเพราะท้องฟ้าในพื้นที่ต้องห้ามไม่มีที่หลบซ่อน ไม่มีทางรู้ได้เลยว่าอันตรายจะพลันปรากฏขึ้นทิศทางใด

ต่อให้กำลังของสวี่ชิงตอนนี้ไม่ธรรมดา แต่เขาก็ยังคงยำเกรงพื้นที่ต้องห้ามเช่นเดิม

ความยำเกรงนี้ผสานไปในเลือด ขอเพียงแค่เลือดยังคงไหลเวียนก็ไม่มีวันจางหายไป

‘ไม่ว่าจะเป็นพื้นที่ต้องห้ามที่ใด การสังหารที่ไร้ประโยชน์ไม่ควรทำทั้งสิ้น กลิ่นคาวเลือดเป็นหนึ่งในปัจจัยดึดดูดสัตว์ร้ายเสมอ’ สวี่ชิงหรี่ตา มือขวาพลันยื่นไปคว้าหนอนแปลกประหลาดตัวหนึ่งที่พุ่งออกมาจากดินข้างๆ

หนอนตัวเรียวยาว ขนาดประมาณสามชุ่น ดูแล้วเหมือนปลา แต่หางกลับมีหนามแหลม ตอนที่มันพุ่งออกมา ร่างของมันพุ่งกลับหลัง ใช้หางแหลมคมเป็นอาวุธ คิดจะแทงคอสวี่ชิง

“ปลาหนามบก” สวี่ชิงขยี้หัวปลาตัวนี้จนแหลกละเอียด โยนซากของมันไปในถุงเก็บของ

จะทำการฆ่าอย่างไร้ประโยชน์ไม่ได้ แต่การฆ่าเพื่อได้มาซึ่งทรัพยากรนั้นทำได้

ในหนามของปลาหนามบกมีพิษร้ายแรง สร้างภัยคุกคามร้ายแรงกับผู้บำเพ็ญระดับสร้างฐานที่ยังไม่ได้ก่อไฟชีวิตได้

ต่อให้เป็นครั้งแรกที่สวี่ชิงมายังแดนต้องห้ามปักษาราชัน ไม่ว่าจะเป็นพื้นที่ต้องห้ามหรือพืชพรรณนานาสวี่ชิงล้วนเข้าใจเป็นอย่างดี เรียกได้ว่าเขาเตรียมตัวมามากเท่าที่จะทำได้ ทั้งเผ่าพันธุ์และสัตว์ร้ายในแดนต้องห้ามปักษาราชันแห่งนี้ก็ศึกษาข้อมูลมามากมาย

‘ผู้คนที่เพิ่งค้นพบย่านการค้าเมืองผีในตอนแรก อยากเข้าไปต้องอาศัยโชคอย่างเดียวเท่านั้น แต่ภายหลังจากค้าขายแลกเปลี่ยนกันหลายปี ย่านการค้าเมืองผีก็เริ่มมอบวัตถุที่ชื่อว่าขลุ่ยผีให้

‘ในช่วงสามเค่อของยามจื่อ[1] ใช้ต้นไม้สามต้นวางเป็นรูปสามเหลี่ยมในที่ว่างโล่งของแดนต้องห้ามปักษาราชัน จุดเทียนสามเล่มวางไว้สามตำแหน่ง ไปยืนอยู่ตรงกลางเป่าขลุ่ยผี ย่านการค้าเมืองผีก็จะปรากฏข้างหน้า’

สวี่ชิงพึมพำในใจ นี่คือวิธีที่ถูกต้องที่สุดตามวิธีที่อ่านเอกสารมากมายและวิเคราะห์อย่างละเอียด และเขาก็ซื้อขลุ่ยผีมาจากสำนัก

ตอนนี้สวี่ชิงทะยานไปอย่างรวดเร็ว เงยหน้ามองท้องฟ้า จากนั้นร่างก็พุ่งไปที่ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง สำรวจรอบๆ ครู่หนึ่ง

‘ที่นี่นับว่าเหมาะสมอยู่’

เพียงสวี่ชิงยกมือขวาขึ้น เหล็กแหลมก็พุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว กวาดไปรอบๆ ทันที ทันใดนั้นต้นไม้สามต้นก็ถูกตัดเป็นท่อนจากบนพื้นจากการพุ่งผ่านอย่างรวดเร็วของสายฟ้าสีดำแต่ละสาย

ต้นไม้สามต้นล้มลงเสียงดังสนั่นหวั่นไหว

หนึ่งในนั้นเป็นต้นที่สวี่ชิงยืนอยู่ ตอนนี้จากต้นไม้ทั้งสามต้นที่กระแทกลงพื้น ร่างสวี่ชิงลอยกลางอากาศ ก้มหน้าสะบัดมือ ต้นไม้ใหญ่ทั้งสามบนพื้นก็หมุนประกอบเป็นรูปสามเหลี่ยม

เหล็กแหลมดำพุ่งมา บรรพจารย์สำนักวัชระที่อยู่ในนั้นสังเกตรอบๆ อย่างระมัดระวัง ทำท่าเหมือนปกป้องเจ้านายอย่างภักดี

สวี่ชิงจัดการอยู่ครู่หนึ่ง ร่างลอยต่ำลงยืนอยู่กลางต้นไม้ทั้งสาม หยิบเอาเทียนสีขาวสามเล่มออกมาวางบนต้นไม้ จากนั้นมือขวาก็ยกขึ้น ในมือมีขลุ่ยที่ทำจากกระดูกเลาหนึ่ง

สวี่ชิงเงยหน้ามองท้องฟ้า ถือขลุ่ยเอาไว้ รอเวลา

ไม่นานนักก็ถึงช่วงสามเค่อของยามจื่อ

สวี่ชิงไม่ลังเลใดๆ ทั้งสิ้น ถือขลุ่ยผีจรดที่ริมฝีปาก เป่าเบาๆ

子时