บทที่ 303 อาจารย์ช่วยข้าด้วย

บทที่ 303 อาจารย์ช่วยข้าด้วย

สวี่ชิงไม่รู้ว่าคนพวกนี้เป็นพวกเดียวกับชายชราที่ตนฆ่าหรือไม่

แต่วิเคราะห์จากเสื้อผ้ามองไม่เห็นร่องรอยอะไร ไม่ว่าจะเป็นเงาร่างที่รวดเร็วเจ็ดแปดร่างนั่น หรือชายกลางคนระดับแก่นลมปราณวังสวรรค์สามวังที่แผ่พลังท่วมฟ้าในตอนนี้ เขาล้วนไม่คุ้นหน้าทั้งนั้น

แต่จากการวิเคราะห์ง่ายๆ สวี่ชิงรู้สึกว่าคนพวกนี้กับชายชราคนนั้นน่าจะไม่ใช่พวกเดียวกัน พวกเขาเหมือนซุ่มรออยู่ที่นี่ตั้งนานแล้วมากกว่า รอให้ตนปรากฏตัวขึ้นมา

อีกทั้งน่าจะรอมานานมาก สังเกตเห็นว่ารอบตัวเขาไม่มีผู้คุ้มครองถึงได้มา

ทำได้ถึงจุดนี้ก็จะต้องมีความแม่นยำในเรื่องร่องรอยของเขา

และร่องรอยของเขาก็มีเพียงคนในพันธมิตรเท่านั้นที่สืบได้ง่ายที่สุด

ไม่เช่นนั้นแล้ว เขาที่ซ่อนตัวมาตลอดทาง ต่อให้มีคนเห็นก็ไม่มีทางรู้สถานที่เป้าหมายของเขา

“สำนักกระบี่เมฆาจรดฟ้าปล่อยข่าวอย่างนั้นหรือ” สวี่ชิงถอยหลังไปโดยทันที

เพียงแต่ความเร็วของเขาแม้จะเหนือกว่าเงาร่างที่หัวเราะเหี้ยมเกรียมประชิดเข้ามา แต่กลับด้อยกว่าผู้บำเพ็ญแก่นลมปราณวังสวรรค์สามวัง

“คิดจะหนีอย่างนั้นหรือ!”

เสียงเย็นยะเยือกดังก้อง ผู้บำเพ็ญแก่นลมปราณวังสวรรค์สามวังคนนั้นพุ่งมาหาสวี่ชิงด้วยความเร็วที่เขามองไม่ชัด มุ่งมาพร้อมด้วยจิตสังหารรุนแรง มาถึงในเสี้ยวพริบตา

ในช่วงเวลาวิกฤต กวานสวรรค์ม่วงสูงสุดที่ศีรษะของสวี่ชิงก็เปล่งแสงขึ้นทันที ก่อเป็นพลังป้องกันแปรเปลี่ยนเป็นเกราะแสงในพริบตา สกัดกั้นพลังวังสวรรค์สามวังนี้เอาไว้

เสียงบึ้มดังขึ้น มุมปากสวี่ชิงมีเลือดไหลย้อย แม้จะต้านทานพลังวังสวรรค์สามวังไว้ได้ แต่ระลอกคลื่นพลังก็ยังทำให้เขาบาดเจ็บได้อยู่ดี

ทั้งสองฝ่ายแตกต่างกันเป็นอย่างมาก

รูม่านตาสวี่ชิงหดเล็ก ถอยหลังไปในทันที ทะยานหลบหนีไปที่ไกลอย่างไม่ลังเลใดๆ ทั้งสิ้น

ผู้บำเพ็ญแก่นลมปราณวังสวรรค์สามวังคนนั้นลอยตัวอยู่ที่เดิม มองเงาร่างที่หนีไปของสวี่ชิงอย่างเย็นชา ไม่ได้ไล่ตามไปในทันที แต่สำรวจรอบๆ อย่างรวดเร็ว หยั่งเชิงว่าจะมีผู้คุ้มครองของสวี่ชิงปรากฏตัวขึ้นหรือไม่

ส่วนคนอื่นๆ ก็ไปพร้อมกับความละโมบ ไล่ตามไปอย่างรวดเร็ว

ผู้ไล่ล่าเหล่านี้ล้วนพลังบำเพ็ญไม่ธรรมดากันทั้งนั้น ล้วนเป็นผู้บำเพ็ญแก่นลมปราณวังสวรรค์ ในนั้นมีห้าคนที่เป็นผู้บำเพ็ญแก่นลมปราณวังสวรรค์หนึ่งวัง สองคนเป็นแก่นลมปราณวังสวรรค์สองวัง พวกเขาต่างปะทุความเร็วอันน่าตื่นตะลึง ล้อมสวี่ชิงไปจากทุกด้าน

พลังวิชาเวทซัดลงมา พื้นดินสั่นคลอน

เสียงดังกึกก้องสะท้อนไปทั่วทิศ บิดม้วนมิติ

ระลอกคลื่นพลังหอบม้วนไปรอบๆ ขุนเขาทลาย

ภายใต้การล้อมโจมตีเช่นนี้ ท่ามกลางเสียงดังสนั่นหวั่นไหวจากวิชาเวทของคนทั้งหลาย สองมือสวี่ชิงประสานปางมืออย่างรวดเร็ว วิชาเวทแต่ละทางๆ ก่อตัวขึ้นในมือเขา ไอน้ำเป็นกลุ่มๆ แปรเปลี่ยนเป็นอสูรทะเล คำรามกระโจนไป

เสียงดังสะท้านฟ้าสะเทือนดินดังขึ้นทันที สวี่ชิงกระอักเลือดสดๆ ออกมา ในตาฉายจิตสังหารรุนแรง แต่ศัตรูมีเยอะเหลือเกิน อีกทั้งแต่ละคนล้วนไม่ธรรมดา ทำให้เขาไม่อาจโจมตีอย่างเป็นผลได้

ตอนนี้ในขณะที่ทำได้เพียงต้านทานอยู่ตลอด ก็ทิ้งระยะห่างอย่างรวดเร็ว ถอยหลังต่อไป หนีอย่างร้อนรน ดูแล้วค่อนข้างน่าสังเวช

และพลังคุ้มครองจากกวานสวรรค์ม่วงสูงสุด เนื่องจากรับพลังวิชาเวทมากเกินไป จึงเกิดระลอกคลื่นพลังรุนแรง

มองไกลๆ ที่นี่พลังน่าหวาดหวั่นลอยอวล พลังระดับแก่นลมปราณสะท้านฟ้า เปลวเพลิงน่าครั่นคร้ามลุกโชน ก่อเป็นตาข่ายสวรรค์กับดักพิภพ

สีหน้าของสวี่ชิงฉายความตึงเครียดออกมา คลื่นสมุทรเก้าซ้อนพลันโหมซัดมา แปรเปลี่ยนเป็นคลื่นลูกแล้วลูกเล่า กระหน่ำซัดไปรอบๆ

แต่ในตอนนี้เอง ปลายขอบฟ้าไกลมีเสียงแหลมเล็กดังแหวกอากาศมา เป็นชายกลางคนระดับแก่นลมปราณวังสวรรค์สามวังคนนั้นนั่นเอง

เขาก้าวเท้าประชิดมาจากกลางอากาศ กลิ่นอายทั่วทั้งร่างเต็มไปด้วยอำนาจสยบ รอบกายยิ่งมีประกายแสงพร่างพรายไหลวน ทำให้เขาที่อยู่กลางท้องฟ้า ทั้งตัวเหมือนมาพร้อมด้วยความศักดิ์สิทธิ์ แต่ตอนนี้ในดวงตาทั้งสองกลับฉายความไม่แน่ใจออกมา

“ไม่มีผู้คุ้มครองจริงๆ หรือ”

แทบจะในทันทีที่คำพูดของเขาดังออกมา สวี่ชิงก็พลันเงยหน้าขึ้น ดวงตาฉายแววลิงโลดยินดี ตะโกนเสียงดังไปบนท้องฟ้า

“ท่านอาจารย์! ท่านอาจารย์ช่วยข้าด้วยขอรับ!”

คำพูดเขาแค่ดังออกมา คนทั้งหลายก็หน้าเปลี่ยนสี ในเสี้ยวพริบตาที่หันมองไปที่ไกล สวี่ชิงก็หันหลัง พลังบำเพ็ญในร่างโคจร ความเร็วปะทุจนถึงขีดสูงสุด ยิ่งไปกว่านั้นยังสะบัดมือเรียกเรือเวทออกมา ทำให้ความเร็วได้รับการเพิ่งพลังขึ้นอีก แม้แต่คุณสมบัติเทพก็ยังแผ่ออก แปรเปลี่ยนเป็นรุ้งยาว หนีไปอย่างรวดเร็ว

“ลูกไม้ตื้นๆ!” ผู้บำเพ็ญแก่นลมปราณวังสวรรค์สามวังคนนั้นแค่นเสียงหัวเราะ แต่ก็ยังคงไม่ไล่ตามไปเช่นเดิม

แต่ฟ้าดินกว้างโล่งข้างหน้าสวี่ชิงที่กำลังหนีอย่างรวดเร็วจู่ๆ ก็มีระลอกคลื่นแผ่ระลอกมา มือยักษ์ข้างหนึ่งปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าอย่างฉับพลัน ฝ่ามือหนึ่งซัดมาบนเรือเวทสวี่ชิง

เสียงระเบิดดังมาจากเรือเวท แต่ไม่ได้แหลกละเอียดไปโดยสิ้นเชิง มันเปลี่ยนทิศทางจากการควบคุมของสวี่ชิง พุ่งทะยานไปอีกทางหนึ่ง

บริเวณที่มือยักษ์ปรากฏขึ้นก่อนหน้านี้ ตอนนี้ฝ่ามือได้หายไปแล้ว แปรเปลี่ยนเป็นชายชราหน้าแดงชุดคลุมยาวสีดำคนหนึ่ง ข้างหลังเขาก็มีผู้บำเพ็ญระดับสามวังเหมือนกัน

เขายืนอยู่ตรงนั้นสัมผัสรับรู้รอบๆ อย่างไม่แน่ใจเหมือนกัน ไม่ได้ไล่ตามสวี่ชิงไป

แต่ทิศทางที่สวี่ชิงเปลี่ยนไปทางนั้น มิติแผ่ระลอกคลื่นอีกครั้ง ใบหน้ามหึมาดวงหนึ่งพลันปรากฏขึ้น ใบหน้านี้ไม่มีผม ในดวงตาเต็มไปด้วยเส้นเลือด อ้าปากมาพร้อมด้วยความเหี้ยมโหดและดุร้าย กัดไปที่เรือเวทสวี่ชิงเต็มแรง

เสียงระเบิดดังก้อง เรือเวทของสวี่ชิงระเบิดอีกครั้ง

สวี่ชิงปวดใจ ทำได้แค่เก็บมันลงไปอย่างรวดเร็ว กัดฟันเปลี่ยนทางใหม่ พุ่งออกไปอีกครั้ง

แต่ก็มีเงาของศัตรูปรากฏขึ้นเช่นเดิม มันแปรเปลี่ยนเป็นชายกลางคนรูปร่างสูงใหญ่บ้าคลั่ง ขวางอยู่ข้างหน้า ขณะหัวเราะเหี้ยมเกรียมวังสวรรค์สามวังที่อยู่ข้างหลังก็สะกดทับลงมา

สวี่ชิงร่างสั่นสะท้านบ้าคลั่ง กระอักเลือดออกมา ระลอกเกราะป้องกันที่แผ่มาจากกวานสวรรค์ม่วงสูงสุดรอบกายยิ่งแแผ่ระลอกรุนแรง

ในตอนที่ไม่อาจหลบหลีกได้ ชายกลางคนระดับแก่นลมปราณสังสวรรค์สามวังในตอนแรกคนนั้นก็ก้าวมา

ตอนนี้รอบๆ สวี่ชิงมีผู้บำเพ็ญระดับแก่นลมปราณวังสวรรค์สามวังปรากฏขึ้นสามสี่คนแล้ว

ขณะเดียวกัน บนพื้นดินก็มีเงาผู้บำเพ็ญหลายสิบร่างทยอยทะยานมา คนพวกนี้ล้วนแต่ดักรออยู่รอบๆ รัฐเนตรคะนึง

สวี่ชิงเห็นคนพวกนี้ สีหน้าเคร่งเครียด ทันใดนั้นก็หยิบยันต์ส่งข้ามไร้ขั้นตอนออกมาแล้วบีบมัน

เพียงพริบตา พลังส่งข้ามก็ปะทุ เงาร่างของสวี่ชิงหายไปจากที่ตรงนั้น

ผู้บำเพ็ญระดับแก่นลมปราณเหล่านี้ต่างไม่ได้ตามไปตรวจสอบและไม่ได้ไล่ล่าตามไปจากการหายตัวไปของเขา ขณะเดียวกัน ความละโมบและจิตสังหารทั้งหมดที่อยู่บนใบหน้าเมื่อก่อนหน้านี้ก็หายไปในพริบตา สิ่งที่นี่ตกใจยิ่งกว่านั้นคือ ในขณะที่สีหน้าสลายไป เงาร่างของคนพวกนี้ก็ค่อยๆ รางเลือน

จวบจนหลังจากนั้นครู่หนึ่ง ก็เหมือนถูกลบไป หายไปจากที่เดิม

พื้นแผ่นดินเงียบสงบ ผ่านไปอีกครึ่งชั่วยาม ก้อนหินก้อนหนึ่งบนพื้นจู่ๆ ก็บิดเบี้ยว แปรเปลี่ยนเป็นชายชราหน้าปรุประสวมชุดนักพรตสีเขียว ชายชราคนนี้ตรวจสอบรอบๆ อย่างระมัดระวัง ดวงตาฉายประกายล้ำลึกออกมา

“แม้จะเป็นเขตแดนมายา แต่การโจมตีทุกครั้งก่อนหน้านี้ล้วนเป็นของจริง จากพฤติกรรมของสวี่ชิงคนนั้น หรือจะไม่มีผู้คุ้มครองติดตามจริงๆ

“แต่ไม่มีผู้คุ้มครอง เขาจะกล้าออกมาข้างนอกอย่างไม่เกรงกลัวเช่นนี้หรือ