บทที่ 357 การแข่งขันของกลุ่มอัจฉริยะฟ้าประทาน

บทที่ 357 การแข่งขันของกลุ่มอัจฉริยะฟ้าประทาน

สวี่ชิงเห็นหญิงชุดแดงก็จำนางได้

หญิงชุดแดงเห็นสวี่ชิงแล้วเช่นกัน สองตาใต้หน้ากากกลับเรียบสงบไร้ระลอกคลื่นใด

นางไม่รู้จักสวี่ชิง และไม่ได้สนใจรูปลักษณ์ภายนอกของสวี่ชิงเลยแม้แต่น้อย

นางเห็นความอัปลักษณ์น่าเกลียดของมนุษย์มามากมายตั้งแต่ยังเล็ก และเข้าใจดีว่าหน้าตานั้นเป็นเพียงเปลือกนอกเท่านั้น ต่อให้จะหน้าตาดีเพียงใด ถ้ามาหาเรื่องนาง สภาพเน่าเปื่อยหลังจากที่ฆ่า ก็เหมือนกับการเน่าเปื่อยของพวกคนหน้าตาอัปลักษณ์

ไม่แตกต่างกัน

และพริบตาต่อมาเคียวยมทูตผีร้ายของนางก็สื่อจิตเทพมา เพียงพริบตาดวงตาเรียบสงบของนางก็เกิดประกายเย็นเยียบ

“มือภูตกับเจ้าหมาบ้าอยู่ที่นี่ มือภูตอยู่บนเสาตรงหน้า ส่วนเจ้าหมาบ้าอยู่ในกลุ่มคนด้านล่าง”

หญิงชุดแดงยิ้มเย็น จ้องมองสวี่ชิงบนเสาอย่างพินิจ ถอนสายตากลับมา

ที่นี่มีกฎห้ามสังหารคน นางจึงตัดสินใจจะแอบหาโอกาส หาวิธีเล่นงานอีกฝ่ายให้ตาย

ดวงตาสวี่ชิงก็เย็นชาเช่นกัน เวลานี้ก็ปล่อยมือ ร่างร่วงลงจากเสามรรคาสวรรค์พ้นพันธะ

และพริบตาที่ร่างของเขาออกจากเสามรรคาสวรรค์พ้นพันธะ แสงมหัศจรรย์หลายสายก็ระเบิดออกมาจากเสามรรคาสวรรค์พ้นพันธะ

แสงนี้พรั่งพรู ทำให้คนทั้งหมดที่นี่ตกตะลึง สีหน้าพรั่นพรึง กระทั่งหลุดอุทานออกมาไม่น้อย

“แสงพวกนั้น!”

“สวรรค์!”

“นี่มันเกินไปแล้ว!!”

“สมแล้วที่เป็นศิษย์น้องของเฉินเอ้อร์หนิว ยอดเยี่ยมจริงๆ หลังจากนี้เราเรียกเขาว่าสวี่ซานหนิวกันเถอะ!”

ต้องรู้ว่าที่สวี่ชิงทะยานขึ้นไปตลอดระยะทางจนถึงพันจั้งก่อนหน้า กลายเป็นอันดับหนึ่งของคนที่เข้าร่วมครั้งนี้ กลุ่มคนที่จ้องมองอยู่เบื้องล่างก็เพียงวิพากษ์วิจารณ์กันไปมา ไม่ถึงกับอุทานตกตะลึง

ทว่าตอนนี้ พวกเขาไม่ตกตะลึงไม่ได้

เพราะแสงที่สาดออกมาจากเสามรรคาสวรรค์พ้นพันธะมากเกินไปจริงๆ

หลายครั้งที่คนอื่นที่ปีนเสามรรคาสวรรค์พ้นพันธะแล้วได้รับไปสองถึงสามสาย ถ้าดวงแย่หน่อยก็ไม่ได้ไปสักสาย ถึงอย่างไรรางวัลของเสามรรคาสวรรค์พ้นพันธะก็มีความเป็นไปได้อยู่หลายส่วน

แม้จะบอกว่ายิ่งปีนป่ายขึ้นไปสูง ยิ่งขับไล่วิญญาณอาฆาตมาก โอกาสที่จะได้รางวัลก็ยิ่งมากตาม แต่ตอนนี้แสงที่สาดออกมามีถึงสิบหกสาย

กลุ่มแสงสิบหกสายล้วนเปล่งประกายเจิดจ้า ดึงดูดสายตาทั้งหมด สั่นสะเทือนจิตใจพวกเขา

สวี่ชิงไม่ได้รู้สึกเกินคาด

เขาก่อนหน้านี้พบแล้วว่าขอแค่วิญญาณอาฆาตในทะเลความรู้สึกถูกทำลาย เสามรรคาสวรรค์พ้นพันธะก็จะสื่อคลื่นจิตเทพรางวัลออกมา

และวิญญาณอาฆาตที่เขาทำลายไปก็สิบหกตนพอดี

ดังนั้นเขาเตรียมใจสำหรับเรื่องนี้ไว้แล้ว และคิดไว้แล้วว่าจะรับมืออย่างไรเช่นกัน

ถึงอย่างไรเรื่องนี้จะใช้ดวงอย่างเดียวมาอธิบายก็ยาก คนที่นี่ไม่ใช่คนโง่ จะต้องมีคนสงสัยแน่ และแทนที่จะให้คนคาดเดา สวี่ชิงรู้สึกว่าสู้ชี้แนวทางเองเลยจะดีกว่า

เขาจึงยกมือขวาขึ้น ฉับพลันตราประทับวิญญาณศึกเจ็ดสิบกว่าตราก็ปรากฏขึ้นบนมือ เวียนวนรอบๆ ก่อตัวขึ้นเป็นเจตจำนงต่อสู้สะเทือนสวรรค์ ครืนครันฟ้าดิน

เมื่อตราประทับวิญญาณศึกออกมาก็มีเสียงฮือฮาอีกครั้ง

ในกลุ่มคนมีชายกลางคนหน้าปรุอัปลักษณ์หนึ่ง หลังจากเห็นภาพนี้ก็ถลึงตาโต แอบสัมผัสตราสี่สิบกว่าตราที่อยู่ในร่างกายตนเอง รู้สึกเลื่อนลอยเล็กน้อย

ท่ามกลางความตกตะลึงของผู้คน ขณะที่ตราประทับวิญญาณศึกเหล่านั้นวนเวียน แสงจ้าสิบหกสายจากเสามรรคาสวรรค์พ้นพันธะก็พุ่งเข้าหาสวี่ชิง ล้อมรอบกายเขา กลายเป็นปราณหมอกสีต่างๆ เข้าไปที่มือของเขา

ในปราณหมอกเหล่านี้ สวี่ชิงสัมผัสได้ถึงปราณธาตุทองซ่างจางสามสาย ส่วนที่เหลือคือปราณอื่น เช่นปราณจานเหมิงรวมถึงปราณแห่งแสงซุ่ยหยางเป็นต้น

แต่น่าเสียดาย ในนี้ไม่มีวิชาสืบทอดอยู่เลย

แต่ก็เข้าใจได้ ถึงอย่างไรสิ่งที่มีอยู่น้อยที่สุดบนเสามรรคาสวรรค์พ้นพันธะก็คือวิชาสืบทอดนั่นเอง

ถึงอย่างไรหลังจากที่อาวุธนี้ปรากฏขึ้น ผู้บำเพ็ญเผ่ามนุษย์มากมายหลายยุคสมัยปีนที่นี่เป็นระยะเวลาหลายต่อหลายปี ก็ปรากฏขึ้นมาแค่สามร้อยกว่าครั้งเท่านั้น

ยิ่งไปกว่านั้นคนเหล่านั้นก็อยู่ที่ระดับสูงกว่าหนึ่งพันจั้งทั้งสิ้น ถึงจะได้สืบทอดวาสนามา

แต่สำหรับสวี่ชิง กลิ่นอายสิบหกสายนี้ก็ถือเป็นของชั้นดี โดยเฉพาะปราณธาตุทองซ่างจาง

ส่วนกลิ่นอายอื่นๆ เขาสามารถนำไปแลกเปลี่ยนกับคนอื่นได้

ดังนั้นท่ามกลางความตกตะลึงและอิจฉาของผู้คน สวี่ชิงจึงร่อนลงพื้นแล้วออกจากที่นี่ทันที

เขารู้ว่าตราประทับวิญญาณศึกของตนเองสามารถดึงความสนใจของผู้บำเพ็ญทั่วไป แต่ไม่อาจปิดบังโถงครองกระบี่ได้ ทว่าต่อให้สืบสาวราวเรื่องนี้จนถึงที่สุด เขาก็ไม่ได้กลัวเลย

เขาได้เงาเขาจักรพรรดิภูตมาอย่างถูกต้อง ขณะเดียวกันตอนที่ปีนก่อนหน้านี้ก็สัมผัสบางอย่างได้ว่าอักขระกับรูปสักการะบนเสา มีจำนวนมากที่อยู่ในสภาพหม่นหมอง

สภาพเหมือนกับอักขระสักการะหลังจากที่วิญญาณอาฆาตถูกเขาทำลายไม่ผิดเพี้ยน

เห็นได้ชัดว่าก่อนหน้านี้ เคยเกิดภาพเช่นเดียวกันมาก่อน

ดังนั้นสวี่ชิงจึงสงบใจ พุ่งทะยานออกไปท่ามกลางความเคารพยำเกรงจากศิษย์สำนักต่างๆ

หลังจากกลับมาก็เรียกเจ้าใบ้มาทันที ให้เขาไปหาผู้บำเพ็ญที่อยากแลกเปลี่ยนปราณมหัศจรรย์เหล่านี้ และต้องการใช้สิ่งของแลกกับปราณธาตุทองซ่างจาง