บทที่ 376 คำตอบของเอ้อร์หนิว

บทที่ 376 คำตอบของเอ้อร์หนิว

สวี่ชิงหลับตา แผ่สัมผัสออกไป ผสานกับหินสีดำก้อนใหญ่เบื้องหน้า

พริบตาที่สัมผัสกับหินก้อนนี้ ในสมองของเขาก็มีหมอกหนาทึบขึ้นมา

ท่ามกลางหมอกหนาทึบ มีเสียงพึมพำดังมาแว่วๆ เสียงนี้ล่องลอย เหมือนไกลมาก แต่ก็เหมือนใกล้

“กระบี่แห่งจักรพรรดิ…ไม่ได้ชักออกมาง่ายๆ

“ครั้นเมื่อชักออกมา ฟ้าจักถล่มดินจักทลาย”

สวี่ชิงใจสั่นสะท้าน ตั้งใจฟังอย่างละเอียด จากนั้นเสียงแว่วเหล่านั้นก็ค่อยๆ กลายเป็นเบาะแส สะท้อนก้องอยู่ในจิตวิญญาณของเขาไม่หยุด

เบาะแสเหล่านี้ บอกเล่าเรื่องกระบี่จักรพรรดิ

กระบี่จักรพรรดิ มีอีกชื่อหนึ่งว่ากระบี่แห่งผู้ครองกระบี่ เป็นหนึ่งในวิชาระดับจักรพรรดิดั้งเดิมของเผ่ามนุษย์ สร้างขึ้นโดยจักรพรรดิหยวนไจ่ผู้ยิ่งยงคงกระพัน

ฆ่าฟันเป็นหลัก พลานุภาพคลอนสวรรค์ สังหารไร้อาณา

เคยล้างสังหารไปหมื่นเผ่า และมหาจักรพรรดิเคยใช้ฟาดฟันเทพเจ้าในโบราณกาลก่อน

จักรพรรดิโบราณเสวียนโยวในอดีตก็ชื่นชมกระบี่ของมหาจักรพรรดิเล่มนี้เป็นอย่างมาก

และหลังจากวังกระบี่สายหนึ่งกลายเป็นผู้ครองกระบี่ มหาจักรพรรดิก็นำวิชาระดับจักรพรรดิทั้งหมดตอนตนมาเก็บไว้ในกรมครองกระบี่ และเปิดให้ผู้ครองกระบี่มาสัมผัสรับรู้ตามลำดับที่แตกต่างกัน

โดยเฉพาะวิชากระบี่จักรพรรดิที่มหาจักรพรรดิเปิดเผยอย่างใจกว้าง ผู้ครองกระบี่ที่เพิ่งเข้ามาทุกคน หลังจากกลายเป็นผู้ครองกระบี่ จะได้รับโอกาสสัมผัสรับรู้หนึ่งครั้ง

แต่มีเพียงครั้งเดียว จากนั้นก็ต้องใช้แต้มทหารแลกเปลี่ยน

และกระบี่จักรพรรดินั้นก็สัมผัสรับรู้ได้ยากมาก จวบจนถึงปัจจุบันก็ยังไม่มีใครสามารถทำสำเร็จได้ในครั้งเดียว ส่วนใหญ่ต้องทำหลายครั้ง จึงจะสามารถฝืนประทับลงไปในใจได้ กลายเป็นเมล็ดพันธุ์กระบี่

ส่วนพลานุภาพกระบี่นี้ แข็งแกร่งแต่ก็ไม่แข็งทื่อ

และปัจจัยที่ใช้ตัดสินขีดจำกัดของพลานุภาพจะเกี่ยวข้องกับพลังบำเพ็ญของผู้บำเพ็ญ แต่ที่มากยิ่งกว่าคือเวลา

กระบี่จักรพรรดิต้องบ่มเพาะ ไม่ได้ชักออกมาง่ายๆ

และยิ่งใช้เวลาบ่มเพาะยาวนานเท่าไร เมื่อชักกระบี่ออกมา พลานุภาพก็จะยิ่งน่ากลัวเท่านั้น

แม้ว่าหลังจากชักกระบี่ไปหนึ่งครั้ง พลานุภาพจะลดหลั่นลงมาเท่าเดิม แต่การสยบเช่นนี้ก็น่าประหวั่นพรั่นพรึงมาก

เคยมีผู้ครองกระบี่บ่มเพาะเอาไว้ถึงพันปี เมื่อชักออกมา ใช้พลังบำเพ็ญปราณก่อกำเนิดขั้นสูงสุดข้ามไปซ่อนวิญญาณขั้นใหญ่ สังหารผู้บำเพ็ญหวนสู่อนัตตาคนหนึ่งทิ้งได้ทันที

แน่นอนว่านั่นเป็นช่วงก่อนหน้าที่เทพเจ้าจะมาเยือน ตอนนั้นพลังวิญญาณฟ้าดินยังเข้มข้น หมื่นเผ่าอายุยืนจนน่าตกตะลึง

ตอนนี้ไม่เท่าสมัยก่อน แต่กระบี่จักรพรรดิยังคงเป็นหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้เผ่าต่างๆ หวาดกลัวกรมครองกระบี่เผ่ามนุษย์ เพราะเจ้าไม่มีทางรู้เลยว่าในกรมครองกระบี่มีพวกผู้เฒ่าไม่ยังตายอยู่หรือเปล่า พวกเขาบ่มเพาะกระบี่มานานเพียงใดแล้ว

ขณะเดียวกันก็จินตนาการได้ว่า หลังจากที่เผ่าใดได้ครอบครองวิชาสังหารเช่นนี้ จะต้องจัดคนกลุ่มหนึ่งไว้คอยบ่มเพาะกระบี่ทั้งชีวิตโดยเฉพาะ ไม่ปล่อยให้ออกไปด้านนอกเป็นแน่

แค่เพื่อเมื่อชักกระบี่นั้นออกมาในช่วงเวลาสำคัญจะทรงอำนาจน่าตกตะลึง

สิ่งเหล่านี้คือหนึ่งในทักษะของกรมครองกระบี่ และเป็นสาเหตุที่ทำไมจักรพรรดิต้องเปิดเผยวิชากระบี่จักรพรรดินี้ให้แก่ผู้ครองกระบี่ทั้งหมดในตอนนั้น

เขาต้องการสร้างกรมครองกระบี่ให้มีรากฐานยากที่จะถูกสั่นคลอนและดำรงอยู่นิจนิรันดร์นั่นเอง

แต่กระบี่นี้สัมผัสรับรู้ยากเหลือเกิน หาใช่ผู้ครองกระบี่จะสัมผัสรับรู้ได้สำเร็จทุกคน ดังนั้นจำนวนครั้งในการสัมผัสรับรู้นั้นจึงเป็นสิ่งที่สำคัญ ครั้งนี้เท่ากับว่าสวี่ชิงกับนายกองและจางซืออวิ้นได้รับรางวัลเป็นกรณีพิเศษหนึ่งครั้ง

สวี่ชิงรู้ตัวดีว่าเขาไม่รู้กระแสเวลาด้านนอก ตอนนี้อยากจะแหวกหมอกหนาทึบตรงหน้านี้อย่างมาก แต่ปราณหมอกในสัมผัสรับรู้นี้เข้มข้นเกินไป เขาทุ่มสุดกำลังก็ขจัดออกไปอย่างรวดเร็วไม่ได้

ทำได้เพียงโหมแรงสุดกำลัง เดินไปข้างหน้าในหมอกหนาทึบไม่หยุด อยากไปดูด้านหลังหมอกหนาทึบให้ชัดๆ

เวลาก็ค่อยๆ ผ่านไปเช่นนี้

ไม่รู้ว่านานเท่าไร ในที่สุดหมอกหนาทึบเบื้องหน้าในครรลองสายตาก็เบาบางขึ้น เขาเห็นกระบี่เล่มหนึ่งรางๆ ด้านหลังหมอกหนาทึบ

หัวสมองเขาก็โหมเสียงครืนครันสนั่น พลิกฟ้าพลิกแผ่นดิน

เพราะแม้จะเป็นกระบี่ที่ดูธรรมดาๆ แต่ภายในกลับแฝงการฆ่าสังหารที่น่าสะพรึงเอาไว้

ปราณพิฆาตที่ยากจะพรรณนา จิตสังหารที่สั่นคลอนจิตใจ แผ่ซ่านออกมาจากบนกระบี่เล่มนั้น

ราวกับว่าจะพุ่งตัดชั้นเมฆ ฟาดฟันทุกสิ่ง ทำลายฟ้าดินทั้งหมด

หินสีดำก้อนใหญ่ที่เป็นที่ตั้งของมันราวกับสะกดมันไว้ไม่ได้ ต้องพันธนาการด้วยโซ่เหล็กหลายชั้น ถึงจะฝืนทำให้กระบี่เล่มนี้ทิ้งภาพคงค้างได้

สวี่ชิงหายใจหอบถี่ สมองขาวโพลน มีเพียงแค่กระบี่ด้านหลังหมอกหนาทึบนี้ที่ค่อยๆ แจ่มชัดขึ้นในครรลองสายตา เจตจำนงน่าหวาดหวั่นของมันก็ยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

และขณะที่เขากำลังเลื่อนลอย ในทะเลความรู้สึกก็ค่อยๆ ปรากฏรูปร่างกระบี่เล่มนี้ขึ้นมา

การสัมผัสรับรู้ของสวี่ชิงที่แม้แต่นายท่านเจ็ดยังตกตะลึง เห็นจุดที่เลิศล้ำที่สุดของเขาได้

เวลานี้ความปรารถนาอันแรงกล้าปรากฏขึ้นในใจสวี่ชิง เขากำลังจะแหวกปราณหมอกนี้อีกครั้ง กำลังจะหลอมรวมกระบี่เล่มนี้ไว้ในใจให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

ทว่าตอนนี้เอง…

พลังดึงดูดน่าหวาดหวั่นพลันดูดดึงจากทางด้านหลังกะทันหัน ลากตัวเขาออกมาด้านนอกฉับพลัน หลังจากฟ้าดินโกลาหลในพริบตานั้น ร่างของสวี่ชิงก็สะท้าน เมื่อเงยหน้ามอง ก็พบว่าตนไม่ได้อยู่ในที่ที่สัมผัสรับรู้แล้ว

และด้านนอกตำหนัก

จางซืออวิ้นก็อยู่ที่นี่ด้วย ตาแดงเถือก เหมือนกำลังข่มความปรารถนาในใจอย่างสุดกำลัง

หญิงชุดแดงชิงชิวก็อยู่ไม่ไกลนัก มองพวกเขาอย่างเย็นชา

นางรู้ว่าคนเหล่านี้ไปสัมผัสรับรู้วิชาระดับจักรพรรดิเผ่ามนุษย์ แต่นางก็ไม่รู้ว่าทำไมตนเองที่ไม่มีคุณสมบัติ แต่โถงครองกระบี่ก็ยังให้นางรออยู่ที่นี่

“รอๆๆ แล้วต้องให้ข้ารอไปถึงเมื่อไรกัน!” ชิงชิวไม่พอใจอย่างยิ่ง

สวี่ชิงไม่สนใจชิงชิวกับจางซืออวิ้น เขารีบเงยหน้าขึ้นมองไปทางจุดที่ตนเองสัมผัสรับรู้ก่อนหน้า ในใจโหมความปรารถนาขึ้นมหาศาล

โดยเฉพาะตอนที่เขาสัมผัสโครงร่างกระบี่ในทะเลความรู้สึกได้ครู่หนึ่ง

แม้จะเลือนรางมาก แต่ก็มองออกว่านั่นเป็นเงากระบี่จริงๆ เพียงแต่เมื่อไม่มีรากฐานจึงค่อยๆ หายไป ดูจากความเร็วเกรงว่าอย่างมากสุดก็สองปีก็จะหายไปจนหมด