บทที่ 457 ตะเกียงปีกโลหิตวิญญาณทมิฬ

บทที่ 457 ตะเกียงปีกโลหิตวิญญาณทมิฬ

พลังฟ้าดินเข้มข้น หลั่งทะลักเข้ามาต่อเนื่องราวกับกระแสน้ำขึ้น ตอนนี้ท้องฟ้าบิดเบี้ยว ราวกับกลายเป็นมหาสมุทรปราณวิญญาณ

วิถีสวรรค์บรรพกาลในรอยแยก ฝ่ามือใหญ่ที่ยื่นออกมาเวลานี้ขยับอีกครั้ง ดึงต้นสิบลำไส้เข้าไปในรอยแยกทีละนิด สูดรับไม่หยุด

ร่างของสวี่ชิงกับนายกองค่อยๆ เข้าใกล้รอยแยก

ผู้ที่ได้รับประโยชน์ไม่ใช่แค่สวี่ชิงกับนายกอง ถึงแม้หนิงเหยียนกับชิงชิวที่อยู่ข้างๆ จะสู้พวกเขาสองคนไม่ได้ แต่สิ่งที่ได้รับก็ไม่ธรรมดาเลย พลังบำเพ็ญในร่างกายกำลังเคลื่อนไหว

ส่วนสวี่ชิง ตอนนี้ระลอกคลื่นอารมณ์โหมกระหน่ำ เขาสัมผัสวังสวรรค์วังที่หกของตน

วังสวรรค์วังที่หกนี้สีทองไปทั้งหลัง ใต้การควบคุมของวิถีสวรรค์ในส่วนลึก ด้านในวังสวรรค์ก่อตัวเป็นมหาสมุทร อสูรสมุทรบรรพกาลแหวกว่าย แผ่ซ่านคลื่นทำนองเต๋าออกมาเป็นระยะ

ไม่ธรรมดา!

พลังแห่งฟ้าดินรอบด้านยังคงหลั่งทะลักเข้ามา หัวใจสวี่ชิงเต้นรัวเร็ว ความปรารถนาฉายขึ้นมาในใจ สูดรับและสร้างวังสวรรค์วังที่เจ็ดของตนเองขึ้นมาทันที

หลังจากสิบอึดใจ สวี่ชิงเงยหน้าขึ้นพลัน ดวงตาฉายประกายแสงเจิดจ้า หลังจากสร้างวังสวรรค์วังที่หกในร่างขึ้นมา ปัจจุบันวังสวรรค์วังที่เจ็ดก็ก่อร่างแล้วกว่าครึ่ง

เจ็ดส่วน แปดส่วน เก้าส่วน..ง

ครู่ต่อมา จากการสูดลมหายใจลึกของสวี่ชิง วังสวรรค์วังที่เจ็ดของเขาก็ก่อร่างขึ้นมากกว่าเก้าส่วน

‘สิ่งที่คอยสะกดวังสวรรค์วังนี้…’ หัวสมองสวี่ชิงโลดแล่นอย่างรวดเร็ว เพิ่งฝึกบำเพ็ญกระบี่จักรพรรดิได้ไม่นาน ตอนนี้ยังไม่เหมาะ ดาบสะบั้นไพศาลก็คุณสมบัติไม่พอ

เคล็ดวิชาพรางมารยาชิงมรรคาก็พิเศษ ถึงจะเรียกว่าเคล็ดวิชา แต่อันที่จริงก็ถือว่าเป็นพลังวิเศษอย่างหนึ่ง แตกต่างกับวิหคทองหลอมหมื่นวิญญาณ ไม่เหมาะสมเช่นกัน

ส่วนเหล็กแหลมสีดำกับเจ้าเงา ขณะที่ความคิดนี้ฉายขึ้นมาก็ถูกเขาตัดทิ้งไปทันที

สองตนนี้ แม้วิธีการของเขาจะเฉียบคม แต่ส่วนลึกในใจสวี่ชิงก็ยังไม่เชื่อใจอย่างสมบูรณ์ ไม่ต้องเอ่ยถึงเรื่องสะกดวังสวรรค์เลย

‘ใช้ผลึกวารีสีม่วงได้ แต่สิ่งนี้เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในตัวข้า ข้ารู้จักมันน้อยเกินไป จะนำมาใช้งานง่ายๆ ไม่ได้

‘นอกจากนี้แล้ว อันที่จริงยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่นำมาสะกดได้!” ความคิดหัวสมองสวี่ชิงโลดแล่นนับร้อยครั้ง ไม่ลังเลอีกต่อไป กระตุ้นเขาจักรพรรดิภูตในทะเลความรู้สึกขึ้นมาทันที

ย้ายมันไปที่วังสวรรค์วังที่เจ็ด

พริบตาที่ผสานกัน วังสวรรค์วังที่เจ็ดสั่นคลอนขึ้นทันควัน สั่นไหวอย่างรุนแรง การมาเยือนของเขาจักรพรรดิภูต ทำให้วังสวรรค์วังที่เจ็ดเกิดการต่อต้าน

สวี่ชิงดวงตาแข็งค้าง การต่อต้านที่ใกล้เคียงกันนี้เขาเคยเจอมาแล้ว

นั่นคือตอนที่ผสานลูกกลอนพิษต้องห้าม

ตอนแรกเป็นเพราะตัวพิษแต่เดิมของลูกกลอนพิษต้องห้ามรุนแรงเกินไป การผสานต้องใช้เวลา สิ่งที่เขาต้องทำก็คือก่อนที่จะผสานเสร็จสมบูรณ์ตนต้องยังไม่ตาย

หลังจากผ่านความทรมานและความเจ็บปวดเช่นนั้นมา ในที่สุดก็นำลูกกลอนพิษต้องห้ามผสานเข้าไปในวังสวรรค์ได้สำเร็จ

ส่วนพระจันทร์สีม่วงรวมถึงวิหคทองและอสูรสมุทรบรรพกาล กลับไม่มีการต่อต้านเช่นนี้

สวี่ชิงเข้าใจ ถึงแม้พระจันทร์สีม่วงจะมีกายทิพย์สูงส่ง แต่ถึงอย่างไรก็เป็นสิ่งที่ตนช่วงชิงมา สุดท้ายก็กลายเป็นสิ่งของที่เป็นของเขาเอง แบบเดียวกันกับวิหคทองรวมถึงอสูรสมุทรบรรพกาล จึงไม่มีการต่อต้าน

แต่ถึงแม้ตนจะซาบซึ้งเขาจักรพรรดิภูตนี้จนสำเร็จ ทว่าสุดท้ายก็ยังเป็นการเลียนแบบอยู่ดี ในระดับหนึ่งมันเป็นสิ่งของภายนอกอยู่ครึ่งหนึ่ง ไม่ใช่สิ่งที่เป็นของตนเอง

เมื่อเป็นเช่นนี้ คิดจะใส่มันไว้ในวังสวรรค์ ผสานรวมกับร่างกายตน การเกิดการต่อต้านกันขึ้นมาจึงไม่ใช่เรื่องแปลก

ดวงตาสวี่ชิงฉายประกายเย็นวาบ อ้าปากสูดรับฉับพลัน ทันใดนั้นพลังฟ้าดินมหาศาลรอบด้านก็หลั่งทะลักเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง เข้าไปในวังสวรรค์วังที่เจ็ดเพื่อสนับสนุน ระดับพลังที่เพิ่มมากขึ้นผสานเข้าไปในเขาจักรพรรดิภูต

พริบตาต่อมา เขาจักรพรรดิภูตสั่นสะเทือน ค่อยๆ ซ้อนทับกับวังสวรรค์วังที่เจ็ด

ขั้นตอนนี้ไม่รวดเร็วนัก แต่ก็ไม่ได้เชื่องช้าเหมือนครั้งลูกกลอนพิษต้องห้าม โดยเฉพาะตอนนี้ที่พลังฟ้าดินรอบตัวสวี่ชิงเข้มข้นมหาศาล ทำให้เขามีพลังช่วยค้ำจุนที่ไม่ขาดสาย

สามส่วน ห้าส่วน เจ็ดส่วน…

สวี่ชิงนั่งลงขัดสมาธิ ฉับพลันพลังฟ้าดินรอบๆ ก็หลั่งทะลักเข้ามาทีละระลอก

หลังจากผ่านไปสามสิบอึดใจ เขาจักรพรรดิภูตก็ผสานเข้ากับวังสวรรค์วังที่เจ็ดอย่างสมบูรณ์ และวังสวรรค์วังที่เจ็ดก็สร้างขึ้นเสร็จสมบูรณ์จากเสียงที่ดังกึกก้องครืนครันในสมองสวี่ชิง

รูปร่างภายนอกไม่ใช่ราชวัง แต่เป็นเหมือนศาลเจ้า

ในศาลเจ้า จักรพรรดิภูตนั่งขัดสมาธิ ด้านหลังมีดาบยาวสองเล่ม บนหัวเข่ามีเสาจักรพรรดิเบี่ยงทมิฬ ทั่วร่างแผ่ท่วงทำนองเต๋าที่น่าหวาดหวั่นออกมา ดวงตาปิดสนิท แต่มองจากรูปร่างแล้ว เหมือนกับสวี่ชิงทางนี้ไม่ผิดเพี้ยน!

พริบตาที่วังสวรรค์วังที่เจ็ดสร้างเสร็จ บนตัวสวี่ชิงก็แผ่คลื่นพลังที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าออกมา ขณะที่กลิ่นอายปะทุขึ้น สวี่ชิงก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงความแข็งแกร่งในตอนนี้ของตนเอง

เทียบกับตอนที่ยังไม่ได้มายังเซียนแท้สิบลำไส้ แตกต่างกันราวฟ้าดับเหว

‘วาสนาครั้งนี้ ยิ่งใหญ่มากจริงๆ!

‘แต่ มันยังไม่จบ!’

สวี่ชิงลืมตา สัมผัสได้ว่าพลังฟ้าดินรอบตัวตอนนี้เริ่มเบาบางลง เขารู้ว่าครั้งนี้ตนช่วยเหลือวิถีสวรรค์ได้อย่างสมบูรณ์ และสิ่งที่ได้รับมาในตอนแรกกำลังจะสิ้นสุดลง

เขาจึงยกมือขวาขึ้น ล้วงตะเกียงชีวิตปีกโลหิตออกมา

ขณะที่มือซ้ายทำปาง ฉับพลันพลังฟ้าดินรอบๆ ก็หลั่งทะลักเข้ามาทันควัน ไม่ได้ผสานเข้าไปในร่าง แต่พุ่งเข้าไปในตะเกียงชีวิต

เขาจะใช้พลังแห่งฟ้าดินนี้ ชำระล้างตะเกียงวิญญาณให้ตน