บทที่ 464 เขาจักรพรรดิภูตจุติ

บทที่ 464 เขาจักรพรรดิภูตจุติ

……….

ข้อมูลเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาอยากจะรับรู้ แต่เป็นสิ่งที่ฉายขึ้นมาเองในใจตอนที่เขาเห็นแสงนั่นรวมถึงวิชาเทพ ราวกับพวกมันแฝงอยู่ในแสงและวิชาเทพนั่นอยู่แล้ว

การรับรู้จากการถูกกระทำ ทำให้สวี่ชิงเส้นเลือดปูดโปนไม่หยุด ในสมองเจ็บปวดเหมือนถูกทิ่มแทงเป็นระลอก ดวงตาก็อาบย้อมไปด้วยเลือดทันที นูนออกมาเลาๆ ราวกับจะระเบิดออกมา

ขณะที่เจ็บปวด จากการที่ในสมองฉายข้อมูล จู่ๆ เขาก็เข้าใจปรากฏการณ์บางอย่างในโลกมนุษย์

ดวงตาของเทพเจ้า ในชีวิตของทุกชีวิต ล้วนเป็นเหมือนสมุดภาพวาดที่ชัดเจนมากๆ เล่มหนึ่ง

ตอนที่องค์ท่านเห็นเจ้า อดีต อนาคตของเจ้า ภาพนับไม่ถ้วนที่ก่อตัวขึ้นทั้งหมดทั้งมวลซ้อนทับกัน ผสมผสานกัน เปลี่ยนแปลงกัน

ทุกการกระทำ กระทั่งตอนที่เดินมากขึ้นหนึ่งก้าว ทุกครั้งที่เร็วขึ้นครู่หนึ่ง หรือตอนที่หยุดชะงัก ก็ส่งผลกระทบกับอนาคตได้ทั้งนั้น กลายเป็นตัวแปรแต่ละตัวแปร แตกกิ่งก้านสาขาที่หลากหลายออกมา

ดังนั้น ภาพอนาคตคือการเปลี่ยนแปลงนับไม่ถ้วน พวกมันร่วมตัวกันจนกลายเป็นแม่น้ำสายยาวที่ยิ่งใหญ่สายหนึ่ง ซ้อนทับกันจนกลายเป็นสมุดภาพแห่งชีวิต

สมุดภาพนี้เล่มหนามาก แน่นอนว่าคนธรรมดาไม่อาจสัมผัสได้และยอมรับได้ ต่อให้เป็นผู้บำเพ็ญ ก็มีเพียงผู้บำเพ็ญที่พลังถึงขั้นหนึ่งแล้ว จึงจะมองเห็นส่วนนี้ได้

มีแต่การไปสู่จุดสูงสุด อาจจะมองเห็นได้ชัดเจนยิ่งขึ้น

เพราะหลังจากมองเห็นสมุดภาพได้ครบถ้วน ในพริบตานั้นข้อมูลก็ไม่ใช่สิ่งที่กายหยาบธรรมดาจะรับได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่านี่เป็นเพียงข้อมูลสมุดภาพของบุคคลหนึ่งเท่านั้น

หากมองสรรพชีวิตของโลกทั้งใบ มองตัวตนของโลกใบนี้ เช่นนั้น “ความหนักหนา” ของมันก็จะไปถึงระดับน่าเหลือเชื่อ

พริบตาที่ข้อมูลมหาศาลระเบิดออกมา ทำให้พลังบำเพ็ญของผู้ที่แบกรับเกิดการทลายลงในระดับที่แตกต่างกัน

อันที่จริงสิ่งนี้ก็เป็นหนึ่งในสาเหตุที่มองเทพเจ้าตรงๆ ไม่ได้

เพราะเทพเจ้าก็มีสมุดภาพเช่นนี้อยู่ด้วยเช่นกัน สิ่งที่อยู่ด้านในไม่ใช่แค่อนาคต แต่ยังมีข้อมูลการบรรยายที่ไม่อาจบรรยายได้อยู่

เมื่อจำนวนมากขึ้น ก็ยิ่งหนักอึ้ง

ดังนั้นบางครั้ง เทพเจ้าอาจไม่ได้มีความคิดที่จะสร้างการทำลายล้างขึ้นมา แต่หลังจากที่สรรพชีวิตมองเห็นองค์ท่าน ทำให้ต้องแบกรับข้อมูลมหาศาล จนร่างกายรับไม่ไหว บ้างก็ถูกผลกระทบจนกลายพันธุ์ บ้างก็ตายในพริบตา

มีเพียงเสี้ยวหน้าเทพเจ้าบนท้องฟ้าเท่านั้นที่แตกต่างออกไป

ตอนที่องค์ท่านกำลังหลับตา สามารถจ้องมองได้

มีเพียงตอนที่ลืมตาขึ้น ถึงจะระเบิดทั้งหมดออกมา

เทียบกับเทพเจ้าองค์อื่นแล้ว เหมือนจะเป็นการแสดงความอ่อนแออย่างหนึ่ง แต่การรุกล้ำขององค์ท่านคือที่สุดของเทพเจ้า ครอบคลุมไปทั้งแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์ รุกรานทุกสรรพสิ่ง

เหมือนว่าต่อให้เป็นเทพเจ้าองค์อื่นก็อยู่ในขอบเขตการรุกรานขององค์ท่านด้วย เพราะสถานที่ที่องค์ท่านมองไปสามครั้ง จะถูกเรียกว่าแผ่นดินเทวะ

ย้อนแย้งมาก

ไม่อาจอธิบายได้

ข้อมูลเหล่านี้อยู่ในสมองสวี่ชิงเต็มไปหมด กลายเป็นความขัดแย้งเช่นกัน ทำให้ทวารทั้งเจ็ดของเขามีเลือดไหลออกมา ร่างสั่นสะท้านอย่างรุนแรง กระทั่งเลือดเนื้อในร่างก็เริ่มปริแตก

เขาสัมผัสถึงความน่ากลัวที่มาจากมือที่ผสานแสงสายนั้นไว้ได้อย่างรุนแรง

นั่นเป็นอำนาจเทพเจ้าที่แตกต่างกับลูกกลอนพิษต้องห้ามและพระจันทร์สีม่วงอย่างสิ้นเชิง ยิ่งไปกว่านั้นยังบริสุทธิ์ยิ่งกว่า

ความรู้สึกวิกฤตเป็นตาย กำลังปะทุขึ้นในใจสวี่ชิงอย่างหยุดไม่อยู่

สวี่ชิงหายใจหอบถี่ โคจรลูกกลอนพิษต้องห้ามและพลังพระจันทร์สีม่วงในร่างทันที แผ่ไปทั่วร่างหนุนำร่างตนต้านทานกับวิชาเทพที่น่ากลัวนี้

ภาพอนาคตรอบตัวเขาค่อยๆ เลือนรางลงต่อเนื่อง มีเค้าลางจางลง

ความเร็วในการพลิกของสมุดแต่ละหน้าก็ลดลง

แต่ยังทำให้สลายหายไปไม่ได้ ทั้งสองฝ่ายไม่ยอมอ่อนข้อ ต้านทานกันไม่หยุด

ฉู่เทียนฉวินบนท้องฟ้า มองดูภาพนี้ สีหน้ายิ่งเหี้ยมเกรียม

เขาทุ่มสุดกำลังเพื่อจะสังหารสวี่ชิง ใช้ต้นกำเนิดหลักของร่างตนร่างนี้ออกมา

สายตาในกล่องใบนั้นคือพลังงานหลักของร่างทดสอบเทพเจ้าร่างนี้ของเขา ร่างเขาเกิดเปลี่ยนแปลงก็เพราะกล่องใบนี้

ด้วยสมองของเขาแบกรับข้อมูลนี้ไว้ได้ แม้ร่างทดสอบสี่ร่างที่เหลือซึ่งรวมลูกชายของเขาจะมีวิธีการเปลี่ยนแปลงที่ใกล้เคียงกัน แต่ในหัวใจไม่มีกล่องใบนี้อยู่

มีเพียงเขาที่มี นี่จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาคงสติสัมปชัญญะไว้ได้

และการปะทุของต้นกำเนิดหลัก จะส่งผลกับความสามารถในการฟื้นคืนชีพของเขาอย่างรุนแรง

แต่ตอนนี้เขาไม่สนใจเรื่องนี้แล้ว ที่เขาสนใจก็คือภาพอนาคตมากมายนับไม่ถ้วนที่เกิดจากวิชาเทพที่เขาต้องทุ่มมาถึงเพียงนี้เพื่อสำแดงออกมา กลับเริ่มเลือนรางเสียแล้ว

ไม่ใช่เพียงเท่านี้ กระทั่งการพลิกหน้าสมุดของตนก็เริ่มกินแรงขึ้นเรื่อยๆ ทั้งหมดนี้ต่างหากที่เขาสนใจ ตอนนี้ความบ้าคลั่งในดวงตาก็ยิ่งเข้มข้นขึ้น

เขาไม่มีทางยอมให้เป็นเช่นนี้ จึงอ้าปากสูดอย่างแรงทันที

ร่างของเขาตั้งแต่ช่วงเอวลงมาแห้งเหี่ยวไปในพริบตาภายใต้การสูดนี้ เลือดเนื้อทั้งหมดสลายหาย กระดูกทั้งหมดหลอมละลาย เพียงพริบตาครึ่งท่อนล่างของเขาก็กลายเป็นฝุ่นผง

ต้นกำเนิดพลังเทพที่แฝงอยู่ก็ไหลย้อนกลับไปที่ร่างกายท่อนบนของฉู่เทียนฉวินจากการสลายไป สุดท้ายก็ไปรวมกันที่คอหอยกลายเป็นลำแสงสายที่สองพุ่งออกมาจากปากเขาฉับพลัน ผสานกับมือขวาที่สำแดงวิชาเทพข้างนั้น