บทที่ 553-2 คนหนุ่มสาวไม่พิถีพิถันคุณธรรมของผู้บำเพ็ญ (2)

บทที่ 553-2 คนหนุ่มสาวไม่พิถีพิถันคุณธรรมของผู้บำเพ็ญ (2)

สีหน้าผู้บำเพ็ญเผ่าผืนนภาตนนั้นตื่นเต้น แลบลิ้นเลียริมฝีปาก

“สมบัติล้ำค่าอย่างตะเกียงแห่งชีวิต เจ้ากลับมีถึงห้าดวง! ดูท่าจะเป็นอัจฉริยะฟ้าประทานเผ่ามนุษย์โลกภายนอกที่บุกเข้ามาในแผ่นดินใหญ่เซ่นจันทราของพวกเรา…ไม่รู้ว่าถ้ากินเจ้าเข้าไปรสชาติจะเป็นเช่นไร”

ขณะที่กล่าว ผู้บำเพ็ญเผ่าผืนนภาตนนี้ก็ประกบปางสองมือ หน้ากากเจ็ดปราณด้านหลังทั้งหมดพลันลืมตาขึ้น จ้องไปทางสวี่ชิงเขม็ง ส่งเสียงกรีดร้องออกมา

เสียงนี้ฝ่าอากาศ กลายเป็นระลอกคลื่น พลังน่าตกตะลึง

สวี่ชิงถอยหลังไปเช่นกัน เจ้าเงาแผ่ไปในเงามืด ก้างปลาในมือ จิตสังหารคละคลุ้งในใจ

เขาทราบดีว่าต้องรีบสู้รีบจบ ไม่เช่นนั้นหากดึงดูดมามากกว่านี้ คงหลบหนีออกไปได้ยากยิ่ง จึงร่างไหววูบ แผ่นหลังก่อร่างปีกออก ระเบิดความเร็วทั่วร่าง พุ่งเข้าหาศัตรูที่บุกมา

ผู้บำเพ็ญเผ่าผืนนภาตนนั้นหัวเราะเยาะ พุ่งมาเช่นกัน

แต่ไม่ทันที่ทั้งสองฝ่ายจะปะทะกัน จู่ๆ ม่านตาสวี่ชิงก็หดเล็กลง เขาเห็นร่างเลือนรางร่างหนึ่งปรากฏขึ้นด้านหลังผู้บำเพ็ญเผ่าผืนนภาคนนั้นอย่างไร้ซุ่มเสียงในพริบตานี้

อย่างไม่มีเค้าลาง อย่างไม่มีร่องรอย ขณะที่ผู้บำเพ็ญเผ่าผืนนภาตนนี้ไม่ทันสังเกต ร่างเงานั้นก็ยกมือซ้ายขึ้น วางไว้ที่ปาก ทำท่าทางบอกให้สวี่ชิงเงียบๆ

จากนั้นก็ยกมือขวาขึ้น กดไปที่ศีรษะผู้บำเพ็ญเผ่าผืนนภาตนนี้

พลังบำเพ็ญที่ใกล้เคียงกับสมบัติวิญญาณวูบหนึ่ง เปล่งแสงวาบจากร่างเงานี้แล้วหายไป ผู้บำเพ็ญเผ่าผืนนภาไม่ทันได้ต้านทาน เสี้ยวขณะที่รู้สึกตัว ความพรั่นพรึงบนหน้ากากก็กลายเป็นนิจนิรันดร์

เสียงโพละดังขึ้น ร่างสูงใหญ่ของเขาแตกสลายทันที กระทั่งเจ็ดปราณก็เช่นกัน แตกสลายไปทั้งหมด เหลือเพียงหน้ากากบนใบหน้าที่ยังอยู่

เลือดเนื้อนับไม่ถ้วนรวมถึงเนื้อวิญญาณของปราณก่อกำเนิดถูกชักนำไปทางหน้ากากนี้ หลังจากทำให้หน้ากากนี้กลายเป็นสีเลือด ร่างเลือนรางที่จัดการตบคนจนตายด้วยฝ่ามือเดียวก็ยกมือขึ้น รับหน้ากากนั้นเอาไว้

“ดวงดีไม่เลว เจ้าเด็กเผ่าผืนนภาคนนี้ เป็นพวกทายาทตระกูลสูงศักดิ์จริงๆ ทั้งทำให้ข้ารวบรวมเนตรสวรรค์เพิ่มมาได้อีกดวง”

ร่างเงานั้น เวลานี้ชัดเจนขึ้นเล็กน้อย

ชายชราร่างผอมแห้งราวกับโครงกระดูกคนหนึ่ง แววตาแฝงความเย็นเยียบ แผ่กลิ่นอายจิตสังหาร แต่ดูรูปร่างเขาแล้วเป็นเผ่ามนุษย์

เขากวาดตามองสวี่ชิงผาดหนึ่ง

“เผ่ามนุษย์จากพื้นที่ภายนอกรึ”

สวี่ชิงหวาดระแวงอย่างยิ่ง ถอยหลังไปหลายก้าว พลังพิษต้องห้ามในร่างโอบล้อม แอบซ่อนก้างปลาไว้ เจ้าเงาหลบอยู่ในแสงเพลิง ล้อมรอบอยู่ทุกด้าน ไม่แสดงตัวออกมาแม้แต่น้อย

ชายชราเผ่ามนุษย์ตรงหน้าคนนี้ สร้างแรงกดดันให้สวี่ชิงมหาศาลจริงๆ

พลังบำเพ็ญของอีกฝ่ายคล้ายจะเป็นสมบัติวิญญาณ แต่ก็คล้ายจะไม่ใช่ เห็นได้ชัดว่ามีการปกปิดไว้ แต่ไม่ว่าอย่างไร อย่างน้อยก็เป็นระดับปราณก่อกำเนิดห้าทัณฑ์ขั้นบริบูรณ์

ส่วนคำกล่าวนี้ของอีกฝ่าย ชั่วขณะนี้สวี่ชิงเดาความคิดคนผู้นี้ไม่ได้ เขาจึงเลือกไม่ตอบคำถาม

เขาไม่เชื่อว่าหลังจากอีกฝ่ายสังหารเผ่าผืนนภาไปแล้ว จะยังอยู่ที่นี่ต่อ

ความคิดของสวี่ชิงถูกต้อง ขณะที่ชายชราผู้นี้กล่าว สายตาก็กวาดไปรอบด้าน จากนั้นก็มองมาทางสวี่ชิงอีกครั้ง

เขาคล้ายจะไม่ใส่ใจกับการเงียบนิ่งของสวี่ชิง ยกมือขวาขึ้นประกบปาง ฉับพลันระลอกคลื่นสายโลหิตเผ่ามนุษย์ ก็ปะทุขึ้นมาพร้อมกันที่ร่างของทั้งสองคน

เมื่อเห็นเช่นนี้ สีหน้าชายชราก็ผ่อนคลายลง

“เจ้าหนู เห็นแก่ว่าเจ้าก็เป็นเผ่ามนุษย์เช่นกัน ข้าจะเตือนเจ้าให้รีบเก็บผลึกเพลิงสวรรค์ในถุงเก็บของเจ้าในกล่องใบนี้ หากไม่อยากถูกผู้บำเพ็ญทั้งทะเลเพลิงสวรรค์มาไล่ล่าสังหาร”

ชายชราพูดพลางยกมือขวาขึ้น โยนกล่องหยกสีดำใบหนึ่งออกมา ลอยอยู่เหนือหินหนืด

วัสดุกล่องหยกใบนี้พิเศษ อยู่ในนหินหนืดก็เป็นปกติ ไม่ถูกเปลวไฟทำลายแม้แต่น้อย

“ของสิ่งนี้ราคาหนึ่งหมื่นก้อนหินวิญญาณ รวมถึงข้อมูลกับการใช้งานกล่อง!” ชายชราจ้องสวี่ชิง

และที่ไกลๆ ก็มีกลิ่นอายปะทุขึ้น กำลังเข้ามาใกล้

สวี่ชิงไม่พูดจา หยิบถุงเก็บของใบหนึ่งโยนไป หันหลังจะพุ่งออกไปไกลอย่างเร็วรี่

“ไม่เอากล่องหรือ” ชายชราเพิ่งพูด กล่องที่ลอยอยู่ในหินหนืดก็อันตรธานหายไป

ภาพนี้ ทำให้ชายชราเผ่ามนุษย์เลิกคิ้ว

“มีลูกเล่นอยู่บ้าง”

เขาพูดพลางร่างไหววูบ ไปอีกด้านหนึ่งอย่างรวดเร็วไกลๆ ร่องรอยหายไปในพริบตา

โลกนี้น้อยนักที่จะมีพวกเจตนาดีโผล่มากะทันหันเช่นนี้ ดังนั้นสำหรับการเอ่ยปากร้องขอหินวิญญาณของชายชรา สวี่ชิงจึงโล่งใจ แต่ก็ย่อมไม่ลดความระแวดระวังที่ควรมีลง

ขณะที่จากไป เขาก็ซ่อนเร้นกลิ่นอายสุดกำลัง สังเกตรอบๆ เมื่อมั่นใจว่าอีกฝ่ายไม่ได้ตามมาจึงแผ่พิษของตนเองไปรอบด้าน

และยืนยันเรื่องนี้อีกครั้ง

ส่วนกล่องสีดำนั่น เขาให้เจ้าเงาเก็บกลับมา

ขณะที่พุ่งด้วยความเร็วสูงตอนนี้ เจ้าเงาก็ส่งคลื่นอารมณ์มาหาเขา ยืนยันว่ากล่องใบนี้ไม่มีกลไกอะไรซ่อนอยู่ เป็นแค่กล่องที่ทำจากวัสดุพิเศษเท่านั้น

สวี่ชิงถึงรับมาตรวจสอบอีกรอบ เมื่อมั่นใจว่าไม่มีปัญหา เขาก็แผ่พิษต้องห้ามเข้าไปด้านในอีกหลายรอบถึงวางใจ

จากนั้นก็ดำลงไปในหินหนืด หยิบผลึกสีแดงสามสิบกว่าก้อนในถุงเก็บของใส่ลงไปในนั้นทั้งหมด

‘จากการพิจารณาก่อนหน้านี้ของข้ารวมถึงคำพูดของเผ่าผืนนภาตนนั้น ร่างข้ามีผลึกเพลิงสวรรค์อย่างนั้นหรือ เช่นนั้นก็น่าจะเป็นผลึกวารีสีแดงที่เกิดจากการใช้ไฟหลอมตะเกียงแห่งชีวิตที่นี่แน่

‘กล่องใบนี้ หลบเลี่ยงได้หรือ

‘ต้องรีบพิสูจน์ให้ไวเสียแล้ว’

ขณะที่สวี่ชิงใคร่ครวญ ก็ลอยออกมาจากหินหนืด ในเมื่อเผ่าผืนนภาสามารถมองลงไปใต้หินหนืดได้ เช่นนั้นการดำดิ่งเพื่อซ่อนตัวก็ไม่มีประโยชน์

แววตาสวี่ชิงฉายประกายประหลาด ไหววูบไปไกล

ผ่านไปสี่วันเช่นนี้