บทที่ 63 สวี่ชิงที่ขยันขันแข็ง

บทที่ 63 สวี่ชิงที่ขยันขันแข็ง

ฝึกบำเพ็ญต้องใช้ทรัพยากร

โดยเฉพาะการมาเยือนของเสี้ยวหน้าเทพเจ้าทำให้ทุกสรรพสิ่งถูกไอพลังประหลาดกัดกิน นี่ทำให้การได้มาซึ่งทรัพยากรยากลำบากมาก อีกทั้งส่วนมากล้วนแปดเปื้อนกลิ่นคาวเลือด

ในดวงตาของสวี่ชิงฉายแววครุ่นคิด หินวิญญาณและทรัพยากรที่เขาต้องการเป็นจำนวนมหาศาล และผลเก็บเกี่ยวจากการหลอมลูกกลอนขาวก็ไม่เพียงพอเลย

‘กรมปราบพิฆาตจ่ายหินวิญญาณให้สามก้อนทุกเดือน ลูกกลอนขาว…ถ้าข้าขยันสักหน่อย ทุกเดือนก็น่าจะได้หินวิญญาณยี่สิบก้อน คำนวณเช่นนี้ ทุกเดือนก็จะได้หินวิญญาณยี่สิบสามก้อน’

สวี่ชิงขมวดคิ้ว

หากตอนนี้เขาอยากรักษาระดับความเร็วการฝึกบำเพ็ญเอาไว้ ก็จะต้องใช้หินวิญญาณหนึ่งก้อนทุกวัน นึกถึงวัตถุดิบในการหลอมเรือที่ร้านของลูกศิษย์ยอดเขาที่หก ล้วนไม่มีที่ราคาหินวิญญาณต่ำกว่าหลายสิบก้อน

‘ทุกเดือนต้องจ่ายค่าช่องจอดเรือสามสิบก้อนหินวิญญาณ เช่นนั้นอย่างน้อยข้าต้องมีรายรับเป็นหินวิญญาณหกสิบก้อนขึ้นไปทุกเดือนถึงจะพอกล้อมแกล้มรักษาการฝึกบำเพ็ญของข้าต่อไปได้ หากอยากหลอมเรือเวท เงื่อนไขก็จะยิ่งมากขึ้นไปอีก’ สวี่ชิงคิดถึงตรงนี้ก็เปิดถุงเก็บของดู

ในนี้ตอนนี้ยังมีหินวิญญาณอีกยี่สิบก้อน นี่เป็นรางวัลที่กรมปราบพิฆาตมอบให้หลังจากที่เขาสังหารชิงอวิ๋นจื่อ

‘หากอยากได้หินวิญญาณมากขึ้นอีกมีสามวิธี หนึ่งคือไปล่าที่พื้นที่ต้องห้าม อีกวิธีคือสังหารคนร้าย สุดท้ายคือออกทะเล อาศัยความสามารถของตัวเองให้ได้มาซึ่งวัตถุดิบ’

สวี่ชิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง วิธีที่หนึ่งเขาต้องใช้เส้นทางของยอดเขาที่หนึ่ง เพราะพื้นที่ต้องห้ามข้างสำนัก หากจะเข้าออกก็ต้องมีหนังสืออนุญาตเดินทางของยอดเขาที่หนึ่ง อีกทั้งลูกศิษย์ยอดเขาอื่นเดินทางเข้าไปก็จะมีค่าใช้จ่ายในระดับหนึ่ง

ส่วนวิธีที่สาม ออกไปล่าในทะเล แน่นอนว่าเป็นวิธีที่เหมาะที่สุด แต่นอกจากจะมีเงื่อนไขทางเรื่องพลังบำเพ็ญแล้ว ก็มีเงื่อนไขของเรือเวทด้วย หากไม่มีความแข็งแกร่งในระดับหนึ่ง เกรงว่าจะไปไม่ได้กลับ

ด้านพลังบำเพ็ญสวี่ชิงมั่นใจว่าไหว แต่ระดับของเรือเวทต่ำเกินไป อีกทั้งจะยกระดับเรือเวทก็ต้องใช้หินวิญญาณและวัตถุดิบ นี่เป็นปัญหาที่วนไม่รู้จบ

‘ดังนั้นวิธีที่เร็วที่สุดก็คือฆ่าคนร้าย หรือไม่ก็แย่งชิงสหายสำนักเดียวกัน ใช้วิธีนี้ยกระดับเรือเวทและพลังบำเพ็ญให้ได้เร็วที่สุด จากนั้นก็ออกทะเลไปล่าได้แล้ว และจะทำให้ทุกอย่างเหมือนกับก้อนหิมะกลิ้ง พลังอำนาจไม่อาจต้านทานขึ้นเรื่อยๆ!’

ดวงตาสวี่ชิงฉายประกายเย็นเยือก เทียบกับแย่งชิงสหายร่วมสำนักที่ไม่ได้มาหาเรื่องตัวเองแล้ว เขารู้สึกว่าฆ่าโจรร้ายเหมาะยิ่งกว่า

หลังจากตัดสินใจได้อย่างแน่วแน่ สวี่ชิงก็นั่งขัดสมาธิในเรือเวทระดับสองของตัวเอง เติมหินวิญญาณเข้าไปในค่ายกลรวมพลังวิญญาณก้อนหนึ่ง เริ่มการฝึกบำเพ็ญ

แต่ฝึกบำเพ็ญได้ไม่นานเท่าไร สวี่ชิงก็ลืมตาขึ้น หยิบป้ายฐานะของตัวเองออกมาอย่างสงสัย บนนั้นมีข้อความสั้นๆ ถ่ายทอดเสียงปรากฏอยู่

‘ศิษย์น้องสวี่ชิง ข้าคือโจวชิงเผิง คนที่ข้าเจอที่ร้านขายยาครั้งที่แล้วคือเจ้าใช่หรือไม่ เจ้าเปลี่ยนไปเยอะเลย ข้านึกอยู่ตั้งนานกว่าจะคิดออกว่าน่าจะเป็นเจ้า ข้าเห็นเจ้าเหมือนสนใจแมงดาพรายปรารถนาตัวนั้นมาก สิ่งนั้นข้ารู้จัก กิจการบ้านข้าก็คือวัตถุดิบยา หากเจ้าต้องการข้าฝากให้คนไปหามาให้เจ้าได้ เพียงแต่ราคาค่อนข้างสูง’

หลังจากที่อ่านแล้วสวี่ชิงก็คล้ายครุ่นคิด ดูออกว่าโจวชิงเผิงคิดจะหาหินวิญญาณจากเขา ส่วนเขาก็ต้องการแมงดาพรายปรารถนามาศึกษาค้นคว้าพิษของมันจริงๆ ดังนั้นจึงตกลง

เวลาไหลไป ไม่นานก็ผ่านไปหกวัน

ในหกวันนี้สวี่ชิงไปเข้าเวรที่กรมปราบพิฆาตทุกวัน และสังเกตรายชื่อคนร้ายด้วย สายของเขาก็ให้ความสนใจทางด้านนี้มากขึ้นตามความต้องการของเขา

เพียงแต่…ในกรมปราบพิฆาต คนที่หาเงินด้วยวิธีนี้ก็มีไม่น้อย ข่าวประเภทนี้ส่วนมากล้วนเก็บเป็นความลับกับตัวเอง ดังนั้นหลังจากที่สวี่ชิงได้ข่าวมาบ้างเป็นบางครั้ง เมื่อมุ่งหน้าไปก็มักจะคว้าน้ำเหลว

นี่ทำให้สวี่ชิงจำต้องเปลี่ยนวิธี

ในขณะเดียวกัน กรมปราบพิฆาตหลายวันมานี้ก็มีสมาชิกใหม่หลังจากสวี่ชิงเข้ามา

แต่สมาชิกใหม่คนนี้เห็นได้ชัดว่ามีเบื้องหลัง เขาไม่ได้อยู่หน่วยปราบเดียวกับสวี่ชิง หลังจากที่มาก็ไม่ใช่ระดับสมาชิก แต่ขึ้นเป็นนายกองของหน่วยปราบพสุธากองสามเลย

อีกทั้งคนคนนี้เหมือนมีฝีมืออยู่บ้าง รับตำแหน่งยังไม่ถึงสองวัน สมาชิกยี่สิบกว่าคนใต้บังคับบัญชาก็เชื่อฟังเคารพนอบน้อมหมด

ทว่าสี่หน่วยปราบของกรมปราบพิฆาต เนื่องจากมีรองเจ้ากรมคนละคนปกครองดูแล ดังนั้นนอกจากร่วมมือกันดำเนินภารกิจขนาดใหญ่แล้ว ปกติต่างฝ่ายต่างมองเป็นศัตรู กระทั่งว่าเดี๋ยวๆ ก็เกิดข้อพิพาทขัดแย้งกัน

ดังนั้นเรื่องที่หน่วยปราบพสุธากองสามเปลี่ยนนายกองคนใหม่ หน่วยอื่นก็แค่รับฟังไว้เท่านั้น เดิมก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรเท่าไรอยู่แล้ว มีเพียงแค่การรับตำแหน่งของคนคนนี้เท่านั้นที่ทำให้เกิดคลื่นลมบ้าง

เพราะ…นายกองที่สามของหน่วยปราบพสุธาที่รับตำแหน่งคนนี้ไม่ใช่เผ่ามนุษย์

สวี่ชิงเคยเห็นไกลๆ อยู่ครั้งหนึ่ง ก็จำนายกองที่สามหน่วยปราบพสุธาที่เลื่อนขั้นใหม่คนนี้ได้ทันทีว่าเป็นเด็กหนุ่มต่างเผ่าที่ยืนติดตามองค์ชายสามกลับมาอยู่ข้างหลังเมื่อหลายวันก่อนนั่นเอง

วันนั้นสวี่ชิงสังเกตเห็นในดวงตาของเด็กหนุ่มต่างเผ่าฉายแววเหยียดหยามออกมาเมื่อเห็นองค์ชายสามโอบพี่สาวร่วมเผ่าทั้งสองคนของเขา

ส่วนสถานะของเขา ไม่นานคนที่คอยจับตามองทุกคนในกรมปราบพิฆาตก็ขุดออกมาได้ สวี่ชิงได้ยินสมาชิกของกองที่หกพูดถึง จึงได้รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นเผ่าเงือก

เผ่าเงือกแม้จะต่างเผ่าพันธุ์ แต่เป็นพันธมิตรกับสำนักเจ็ดเนตรโลหิต มีกิจธุระไปมาหาสู่กันมากมาย และคนคนนี้ก็ได้ยินมาว่าก็มีสถานะสูงส่งในเผ่าเงือกเช่นกัน

หลังจากที่องค์ชายสามพามา เนื่องจากเขาอยากฝากตัวเข้าสำนักเจ็ดเนตรโลหิต จึงมายังกรมปราบพิฆาตด้วยการจัดการขององค์ชายสาม

ส่วนสถานะขององค์ชายสาม สวี่ชิงก็คาดเดาเอาไว้แล้ว และก็ได้ถามคนอื่นๆ ด้วย เพื่อพิสูจน์ในสิ่งที่เขาคิด

เจ้ายอดเขาของยอดเขาที่เจ็ดแห่งสำนักเจ็ดเนตรโลหิตมีลูกศิษย์สายตรงสามคน ชายสองหญิงหนึ่ง

ทั้งสามคนนี้ทุกคนอยู่ที่ยอดเขาที่เจ็ดก็เป็นบุคคลปานรัชทายาทองค์หญิง เพียงคำเดียวก็สามารถทำให้ลูกศิษย์นับไม่ถ้วนของยอดเขาที่เจ็ดก้มศีรษะ กระทั่งว่าทั้งสำนักเจ็ดเนตรโลหิตก็เป็นเช่นนี้

นับเป็นลำดับลูกศิษย์สายตรงของสำนักเจ็ดเนตรโลหิต

และเพราะเจ้ายอดเขาของยอดเขาที่เจ็ดก็พรสวรรค์เยี่ยมยอดน่าตะลึงอยู่แล้ว ชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่วทั้งทวีปปักษาสวรรค์ทักษิณ กำลังรบมหาศาล อำนาจก็เช่นเดียวกัน ดังนั้นในสถานะที่เป็นถึงลูกศิษย์สายตรงของเขา ลำดับในสำนักเจ็ดเนตรโลหิตย่อมสูงมากเช่นกัน

หนึ่งในนั้นเป็นองค์ชายใหญ่ปิดด่านทะลวงจุดติดขัดมานาน ไม่มีใครเห็นหลายปีแล้ว แต่สวี่ชิงได้ยินตอนที่สหายร่วมกองซุบซิบกันว่า องค์ชายใหญ่ผู้นี้ลึกลับมาก กำลังรบยิ่งน่ากลัว

ในตอนที่เป็นระดับสร้างฐานก็เคยสังหารคนระดับเดียวกันมากมาย อีกทั้งยังมีวีรกรรมโหดเหี้ยมสังหารล้างเผ่าเล็กๆ ต่างเผ่าหลายเผ่า ลำดับขององค์ชายใหญ่ในบรรดาลูกศิษย์สายตรงของทุกยอดเขาในสำนักเจ็ดเนตรโลหิตอยู่ลำดับที่สอง

ตอนซุบซิบ หัวหน้ากองหกที่กินผิงกั่วอยู่ข้างๆ ก็พูดชี้จุดสำคัญขึ้นมา

“ปกติแล้ว คนแบบนี้ส่วนมากไม่ใช่คนกระหายเลือด แต่ด้วยนิสัยสุดโต่ง เมื่อถูกแตะเกล็ดใต้คอมังกร ย่อมต้องฆ่า”

สวี่ชิงได้ยินประโยคนี้ ก็เห็นด้วยว่าย่อมต้องเป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว

ส่วนศิษย์พี่รอง ตอนสหายร่วมกองพูดถึง แต่ละคนล้วนมีสีหน้าหวาดกลัวนิดๆ เทียบกับองค์ชายใหญ่ผู้ลึกลับที่น้อยนักจะมีคนพบเห็นในหลายปีมานี้ คนที่เคยเห็นองค์หญิงรองมีมากมายก่ายกอง