บทที่ 645 ยามอู่มาเยือน!

บทที่ 645 ยามอู่มาเยือน!

ในคลื่นวนบนฟากฟ้า เสียงอัสนีครืนครันฟาดผ่าลงมายังรังไหมสีเลือดต่อเนื่อง

รังไหมสีเลือด กำลังหดเล็กลง

แสงของสายฟ้านับไม่ถ้วนวิ่งผ่านรังไหมสีเลือดอย่างรวดเร็วราวกับน้ำตก กลายเป็นบ่ออัสนีบนพื้นดิน กะพริบวูบวาบพร่างพราย เสียงยิ่งดังสนั่นสั่นสะเทือนโลกหล้า

พลานุภาพของมันเหนือกว่าทัณฑ์ลิขิตสวรรค์ทั้งสามครั้งที่สวี่ชิงเคยประสบ กระทั่งกล่าวได้ว่าทุกสายในตอนนี้แฝงพลังบดฟ้าขยี้ดินเอาไว้เลยทีเดียว

นี่เป็นเพราะเหล่ารัฐทายาททั้งสี่ พวกเขาบังคับใช้อำนาจของตนเองทำให้ฟ้าดินบริเวณนี้เป็นของสวี่ชิง

และสิ่งที่รวมอยู่ด้วย ยังมีพลานุภาพที่หลงเหลืออยู่ของแท่นประหารเทพเจ้ารวมถึงประวัติศาสตร์ที่ที่แห่งนี้เคยเป็นสักขีพยาน

มันหนักหนาอย่างยิ่ง จึงเหนี่ยวนำสายอัสนีที่น่าครั่นคร้ามถึงเพียงนี้

ขณะเดียวกัน ยังอาศัยสายโลหิตเจ้าเหนือหัวที่ทั้งสี่มีอยู่ ประทานคุณสมบัติครอบครองพลังวิเศษแท่นประหารเทพเจ้านี้ให้กับสวี่ชิง เป็นการยอมรับสวี่ชิงแทนหลี่จื้อฮว่าเสด็จพ่อของพวกเขาจากต้นกำเนิดพลังวิเศษนี้

ทำให้เรื่องนี้ดำเนินไปอย่างสมเหตุสมผล

เมื่อเป็นเช่นนี้ พลานุภาพของทัณฑ์สวรรค์ย่อมยิ่งน่าสะพรึงกลัว

นี่เป็นผลลัพธ์ที่พวกรัฐทายาทต้องการ พวกเขาจะใช้ทัณฑ์สวรรค์บรรพกาลมาหลอมทุกสิ่งอย่างในอาณาบริเวณนี้ ทำให้ฟ้าดินที่นี่หดเล็กลงเรื่อยๆ ประทับไปบนร่างสวี่ชิง

นี่เป็นแรงหนุนอย่างหนึ่ง

ด้วยการหดเล็กลงและผลักดันนี้ ทำให้สวี่ชิงลงแรงน้อยแล้วได้ผลคุ้มค่า ใช้เวลาที่น้อยกว่าแต่สัมฤทธิ์ผลที่เป็นไปได้มากกว่า ควบคุมแท่นประหารเทพเจ้าได้อย่างแท้จริง

ไม่ใช่แค่ปรากฏขึ้นที่ทะเลความรู้สึก แต่จะเปลี่ยนมันให้กลายเป็นไม้ตายของตัวเองได้ในที่สุด

เพียงแต่ขั้นตอนนี้ สำหรับสวี่ชิงแล้วเหมือนกับการหลอมร่างกายและจิตวิญญาณ

ด้านนอกมีทัณฑ์สวรรค์โจมตี ฟ้าดินในรังไหมสีเลือดพังทลาย บดขยี้ลงมาที่เขา

การปะทะกันของทั้งภายในและภายนอก ทำให้ร่างกายของสวี่ชิงแตกร้าวอย่างต่อเนื่องรวมถึงจิตวิญาณค่อยๆ เหี่ยวเฉาลง ปราณก่อกำเนิดทั้งสิบสามของเขาตอนนี้กำลังปะทุออกมาสุดแรง

ผลึกวารีสีม่วงตอนนี้ก็มีบทบาทสำคัญเช่นกัน พลังฟื้นฟูที่มันแผ่ออกมา ราวกับหยาดน้ำทิพย์ที่หล่อเลี่ยงทุกสรรพสิ่ง และทำให้สวี่ชิงรับแรงกดดันได้มากขึ้นมหาศาล

เมื่อเป็นเช่นนี้ ความเป็นไปได้ของเขาก็เพิ่มมากขึ้นเช่นกัน

ตอนนี้ จากสายอัสนีที่ฟาดผ่าลงมาต่อเนื่อง จากการที่รังไหมสีเลือดหดเล็กลงอย่างเห็นได้ชัด

ร่างกายสวี่ชิงสั่นสะท้าน เห็นรอยแตกบนผิวหนังมองหลายทาง เลือดสดหลั่งริน และแสงจากสายฟ้านับไม่ถ้วนที่แล่นผ่านรังไหมสีเลือดเข้ามาเพื่อหลอมทุกสิ่งในรังไหมสีเลือด ประกอบกับแรงกดดันมหาศาลในนี้ ที่จะบดขยี้ทุกอย่างให้แหลกราญเป็นผุยผง

และเมื่อรังไหมสีเลือดหดลงทุกครั้ง ฟ้าดินด้านในก็พังทลายไปกว่าครึ่ง แท่นประหารเทพเจ้าที่เกิดจากการรวมตัวกันดาบตอนนี้ ก็เริ่มพังทลายลงมาเป็นอันดับแรกท่ามกลางเสียงครืนครัน

กลายเป็นฝุ่นฟุ้งตลบ พุ่งไปทางสวี่ชิง

จากนั้นดาบสวรรค์ที่เกิดขึ้นจากการรวมตัวกันของม่านฟ้าซึ่งพาดผ่านด้านบนรังไหมสีเลือดก็ถล่มลงมาเช่นกัน กลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยซ้ำยังถูกบดขยี้จนกลายเป็นฝุ่นผง คลุ้งไปทางสวี่ชิงเช่นเดียวกัน

จากนั้นคือแท่นพิธีที่สวี่ชิงอยู่ แตกหักพังทลาย

ส่วนลูกเจี๊ยบที่ถูกโยนเข้าไปด้านในเหล่านั้น ตอนนี้กำลังคร่ำครวญ ดวงชะตาพวกเขาถูกเชื่อมไว้กับสวี่ชิง กลายเป็นตัวตายตัวแทนกับตัวรับทัณฑ์แทนไปแล้ว

ภายใต้แรงกดดันมหาศาลนี้ พวกเขากำลังช่วยสวี่ชิงแบ่งเบาความเป็นความตาย ทยอยห่อเหี่ยวไปทีละตัว

จนสุดท้าย ขณะที่รังไหมสีเลือดหดตัวลง ทุกสิ่งอย่างที่นี่ก็กลายเป็นฝุ่นผง ปะปนกับแสงของสายอัสนี ปกคลุมรอบกายสวี่ชิง

ส่วนขนาดของรังไหมสีเลือด ขณะที่หดลงในยามนี้ก็เหลือไม่ถึงสามจั้ง สั่นคลอนอย่างรุนแรง ราวกับจะถล่มลงมาได้ตลอดเวลา

สายอัสนียังคงฟาดผ่าต่อไป แสงของสายฟ้ายังคงแล่นแปลบปลาบไม่หยุด

“แม้ข้าจะบอกเขาว่าต้องรอให้เขาทำให้สำเร็จ ผนึกต้องห้ามประกาศิตซีหนานถึงจะสำแดงออกมา ก็เพื่อให้เขาทำให้แท่นประหารเทพเจ้ากลายเป็นท่าไม้ตายได้มั่นคงยิ่งขึ้น

รัฐทายาททั้งสี่สีหน้าเคร่งขรึมขึ้นเรื่อยๆ จ้องไปที่รังไหมสีเลือดเขม็ง พวกนายกองที่อยู่ไกลออกไปก็จ้องมองทั้งหมดนี้อย่างสยดสยองพรั่นพรึง

พวกเขากำลังรอ

เวลาไหลผ่านไป ครึ่งชั่วยามต่อมา คลื่นวนบนท้องฟ้าเหมือนเชื่อมกับบ่ออัสนีที่กินอาณาเขตกว้างใหญ่ขึ้นอีกแห่งหนึ่ง มันราวกับเป็นอุโมงค์ ทำให้บ่ออัสนีทางนั้นทะลักออกมาไม่หยุด

จนกระทั่งร่างเงาของรังไหมสีเลือดถูกสายอัสนีนับไม่ถ้วนนั้นปกคลุมจนมองไม่ชัด

มีเพียงแห้งเหี่ยววูบหนึ่งฉายออกมาจากด้านในเดี๋ยวชัดเดี๋ยวเลือน ทำให้คนที่รออยู่ด้านนอก รู้สึกกังวลในระดับที่ต่างกัน

และตอนนี้เอง จู่ๆ จิตสังหารวูบหนึ่งก็ปะทุขึ้นมาจากความแห้งเหี่ยวนั้น แผ่ขยายไปรอบด้านในพริบตา สะท้านฟ้าสะเทือนดิน

จิตใจของทุกคนโหมระลอกคลื่นขึ้น คลื่นวนบนท้องฟ้าก็ชะงักไป เสียงกระซิบเสียงหนึ่ง ค่อยๆ ดังออกมาจากในรังไหมสีเลือด

“เขาจักรพรรดิภูตแปรเป็นแท่นประหาร ดวงชะตาติงหนึ่งสามสองแปรเป็นร่องดาบ!”

เมื่อคำพูดดังออกมา รอยแตกของรังไหมสีเลือดแผ่ลามออกไปอย่างรวดเร็ว ราวกับมีพลังน่ากลัววูบหนึ่งกำลังบ่มเพาะอยู่ภายใน

“วิถีสวรรค์แปรเป็นตัวดาบ พิษต้องห้ามคำสาปเทพเจ้าแปรเป็นคมดาบ แสงประกายอรุณแปรเป็นประกายดาบ!”

จากการสะท้อนก้องของเสียงพึมพำครั้งที่สอง รังไหมสีเลือดนี้ก็ส่งเสียงครืนครัน เริ่มแตกสลาย

“วิหคทองเป็นตัวประสาน พระจันทร์สีม่วงแปรเป็นตราประทับ!

“ใช้ขวดกาลแห่งเวลาบรรจุ…

“ใช้ตะเกียงชีวิตนาฬิกาแดดขับเคลื่อน…”

เสียงพึมพำยังคงก้องสะท้อน พวกอู๋เจี้ยนอูและหนิงเหยียน ยามนี้หน้าขาวซีด ถอยหลังไปตามสัญชาตญาณ พวกเขาสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังที่น่าตกตะลึง กำลังพวยพุ่งออกมาจากรังไหมสีเลือดนั่น

ในคลื่นพลังนี้ ราวกับแฝงพลังแห่งกฎเกณฑ์วูบหนึ่งไว้ด้วย ทำให้สายอัสนีของคลื่นวนบนท้องฟ้าเลือนรางระหว่างฟาดผ่าลงมา

จนกระทั่ง เสียงพึมพำสุดท้ายดังก้อง

“เมื่อนาฬิกาแดดถึงเที่ยงตรง ฟ้าดินจะฟาดฟันพร้อมกัน!”