บทที่ 667 เหตุการณ์เปลี่ยนแปลงขบถจันทร์

บทที่ 667 เหตุการณ์เปลี่ยนแปลงขบถจันทร์

ริมแม่น้ำเซ่นทมิฬ ตาแก่เจ้าของโรงเตี๊ยมที่มาจากเขตปกครองผนึกสมุทรไกลหมื่นลี้ ข้ามน้ำข้ามทะเลมาอย่างยากลำบาก เหน็ดเหนื่อยยากเข็ญตลอดทางมาถึงที่นี่ หลิงเอ๋อร์ที่เขาบอกว่ากินไม่อิ่ม นอนไม่หลับ ทั้งหนาวทั้งหิว…

ตอนนี้กำลังนั่งขัดสมาธิอย่างมีความสุขในห้องด้านหลังร้านยา ชีวิตที่ไร้ทุกข์ไร้กังวลในช่วงนี้ตลอดจนการยอมรับความปากหวานว่าง่ายเรียบร้อยจากเหล่าท่านปู่ท่านย่าชรา รวมกับความสัมพันธ์กับสวี่ชิง ทำให้นางราวกับองค์หญิงน้อย ใบหน้าเล็กๆ กลมขึ้นมาอีกเป็นกอง

ดูกลมยุ้ย น่ารักเป็นอย่างมาก

ตอนนี้ในมือของนางถือลูกกลอนที่สวี่ชิงให้เอาไว้

ลูกกลอนกระดูกเม็ดนี้จิ้งจอกดินเหนียวเก็บสะสมเอาไว้ ย่อมเป็นของไม่ธรรมดา จะต้องแปรสภาพมาจากผู้วิเศษยิ่งใหญ่คนใดของเผ่าวิญญาณบรรพกาลแน่นอน

บางทีสำหรับเผ่าพันธุ์อื่นอาจจะไม่มีความหมายเท่าใด แต่สำหรับเผ่าวิญญาณบรรพกาลแล้ว นี่เป็นของวิเศษล้ำค่า

โดยเฉพาะทางหลิงเอ๋อร์ทางนี้ นางมีพลังชะตาเผ่าวิญญาณบรรพกาลปกป้องคุ้มครอง ในช่วงเวลาสั้นๆ ไม่จำเป็นต้องขบคิดเรื่องสายเลือดถูกสาป ดังนั้นดูดซับพลังลูกกลอนกระดูกเม็ดนี้ ไม่มีข้อจำกัดอย่างอื่น ขีดจำกัดสูงสุดของร่างกายนาง ก็คือขีดจำกัดสูงสุดของการดูดซับ

รวมกับสวี่ชิงคุ้มกันให้นาง ก็ยิ่งปลอดภัยไร้ปัญหา

ดังนั้น ไม่นานนัก จากการโคจรของพลังบำเพ็ญ ลูกกลอนกระดูกละลายอย่างช้าๆ เกิดเป็นหมอกสีเงินเป็นกลุ่มๆ ทะลักเข้าไปตามจมูกของหลิงเอ๋อร์ ในขณะที่แผ่ซ่านไปทั่วร่าง ระลอกคลื่นพลังบำเพ็ญของนางก็พลันพุ่งเพิ่มขึ้น

ในตอนที่เพิ่งมาถึงแผ่นดินใหญ่เซ่นจันทรากับสวี่ชิง พลังบำเพ็ญของหลิงเอ๋อร์ก็เป็นระดับสร้างฐาน เพียงแต่ยังไม่เสถียร หลังจากผ่านเรื่องราวต่างๆ ตอนนี้ก็มั่นคงแล้ว

และการบำเพ็ญของเผ่าวิญญาณบรรพกาลไม่เหมือนกับเผ่าอื่นๆ เหมือนว่าไม่จำเป็นต้องผ่านการทะลวงช่องเวทหรือขั้นไฟแห่งชีวิต ตอนนี้จากการดูดซับลูกกลอนกระดูก กลิ่นอายบนร่างของหลิงเอ๋อร์ก็เข้าใกล้ขั้นแก่นลมปราณแล้ว

ภาพนี้สวี่ชิงรู้สึกน่าอัศจรรย์นัก

‘คล้ายกับลูกกลอนพิษต้องห้าม…วิธีการฝึกฝนในอดีตไม่เหมือนกับตอนนี้’

สวี่ชิงพึมพำในใจ ลูกกลอนพิษต้องห้ามที่เปิดได้จากกล่องปรารถนา หลังจากผสานไปในร่างกายแล้วก็เป็นเช่นนี้ เพียงแต่เนื่องจากสวี่ชิงตอนนั้นกับลูกกลอนพิษต้องห้ามไม่ได้มีต้นกำเนิดพลังเดียวกัน เขาจึงเลือกผสานมันเข้าไปในวังสวรรค์ ใช้วิธีการอ้อมๆ นี้ เป็นวิชาควบคุมขั้นต้นในตอนนั้น

แต่ทางหลิงเอ๋อร์ต่างออกไป

จากหมอกสีเงินทะลักไปหาหลิงเอ๋อร์ทั้งหมด ลูกกลอนกระดูกหายไปจากมือของนาง ในยามที่ปรากฏอีกครั้งก็มาปรากฏในร่าง เหมือนกลายเป็นแก่นพลังภายใน

เพียงพริบตา พลังสายเลือดก็พลันปะทุในร่างหลิงเอ๋อร์ ขณะที่เลือดลมโหมทะลัก ก็จะเห็นว่าข้างหลังหลิงเอ๋อร์มีเทพีนักรบสวมชุดเกราะองค์หนึ่งปรากฏขึ้นรางๆ

สตรีผู้นี้ร่างสูงโปร่ง งดงามบริสุทธิ์ จิตสังหารทั่วทั้งร่างเด่นชัด มือถือทวนยาว จะเห็นอสรพิษมังกรวนล้อมอยู่รอบกาย คำรามไปยังท้องฟ้าอย่างหยิ่งทะนง

นี่ถึงจะเป็นร่างจริงของเผ่าวิญญาณบรรพกาล

เผ่านี้ยามเด็กเป็นงู บรรลุนิติภาวะเป็นมนุษย์ เมื่อสายเลือดบริบูรณ์ก็จะมีมังกรสวรรค์เคียงข้าง อสรพิษมังกรคุ้มกาย กำลังรบน่าตื่นตะลึง

‘ปีศาจ!’

สวี่ชิงดวงตาฉายประกายวาบ เขามองออกแล้ว วิธีการฝึกบำเพ็ญของหลิงเอ๋อร์เหมือนกับการฝึกบำเพ็ญของอสูรร้ายบางประเภท คือการฝึกฝนแก่นพลังภายในของตัวเอง ขุดค้นสายเลือดของตัวเองเป็นหลัก

และการทะลวงขั้นครั้งนี้ สำหรับหลิงเอ๋อร์แล้วมีความหมายเป็นอย่างยิ่ง จึงไม่อาจสำเร็จในระยะเวลาเพียงสั้นๆ ต้องใช้เวลาช่วงหนึ่งในการหล่อเลี้ยง ดังนั้นไม่นานนัก หลิงเอ๋อร์ที่จมอยู่ในการฝึกบำเพ็ญ ก็แปรเปลี่ยนเป็นแสงทางหนึ่ง พุ่งมาบนแขนของสวี่ชิง กลายเป็นตราประทับ

สวี่ชิงสามารถสัมผัสได้ถึงสภาวะของหลิงเอ๋อร์ได้อย่างชัดเจนผ่านตราประทับ หลังจากพบว่าทุกอย่างราบรื่น สวี่ชิงก็สำรวจปราณของตัวเองเล็กน้อย

‘ต้องรีบทำให้ปราณอื่นๆ นอกจากปราณพระจันทร์สีม่วงยกระดับถึงเหนี่ยวนำห้าทัณฑ์ได้ทั้งหมด

‘หลังจากผ่านทัณฑ์ที่ห้า ข้าก็จะเป็นระดับปราณก่อกำเนิดบริบูรณ์

‘แล้วก็มีศิษย์พี่ใหญ่ทางนั้น ต้องเอาไตไปให้เขา’

คิดถึงตรงนี้ สวี่ชิงก็เอากระจกออกมา ก้าวไปในตำหนักโถงสูงสุดตำหนักขบถจันทร์ หลอมรวมไปในรูปสลักเทพเจ้า ทันทีที่ลืมตาขึ้น เขาก็ได้ยินเสียงโหวกเหวกของนายกอง

‘อาชิงน้อย ข้าสัมผัสไตได้แล้ว!

‘ศิษย์น้องเล็ก เพื่อข้าแล้วเจ้าจะต้องจ่ายค่าตอบแทนที่แสนสาหัสอย่างแน่นอน เรื่องนี้ศิษย์พี่ใหญ่ไม่มีทางลืมแน่!’

บนประตูใหญ่ สัญลักษณ์ขนาดเล็กของนายกองปรากฏขึ้น เผยให้เห็นใบหน้าที่ตื่นเต้น

สวี่ชิงมองเขาผาดหนึ่ง เพียงสะบัดมือก็มีไตสีทองชิ้นหนึ่งพุ่งไปยังสัญลักษณ์ ผสานไปในนั้นในพริบตา ไม่นานในสัญลักษณ์ก็มีเสียงสบายใจของนายกองดังมา

‘ในที่สุดข้าก็กลายเป็นชายอกสามศอกที่สมบูรณ์อีกครั้งแล้ว!

‘ศิษย์น้องเล็ก คราวนี้พวกเราก็เตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว ขาดแค่เปิดประตูบานนี้เท่านั้น วางใจเถอะ เจ้าและข้าโจมตีทั้งภายในและภายนอก รวมกับสายเลือดเทพพิบัติพวกนั้น อีกไม่นานพวกเราก็ทลายได้!’

นายกองสีหน้าพยศดื้อดึง ในใจเต็มไปด้วยความฮึกเหิม เห็นได้ชัดว่าการได้ไตกลับคืนมา ทำให้ความมั่นใจของเขาพุ่งเพิ่มมหาศาล

‘จริงสิ ศิษย์น้องเล็ก ตัวตนของจิ้งจอกดินเหนียวตัวนั้นคืออะไร เจ้ามีเบาะแสหรือยัง’

สวี่ชิงพยักหน้า

“เป็นเทพชั้นสูงซิงเหยียน”

นายกองดวงตาจ้องเพ่ง

สวี่ชิงไม่รีบไม่ร้อน เล่าเรื่องให้นายกองฟัง รวมไปถึงสถานที่สุดท้ายที่เขาไปกับจิ้งจอกดินเหนียว และประตูที่เพิ่มขึ้นมาบานนั้น

นายกองเมื่อฟังแล้วก็คล้ายครุ่นคิด

‘ที่แท้ก็เป็นท่านผู้นี้นั่นเอง ข้าไม่เคยเจอมาก่อน แต่ศิษย์น้องเล็ก จากที่เจ้าเล่าให้ฟัง เทพชั้นสูงสวยสะคราญหยาดเยิ้มผู้นี้น่าจะมีจุดประสงค์ไม่ดี’

นายกองเลียริมฝีปาก เอ่ยเสียงต่ำทุ้ม

‘ศิษย์น้องเล็ก เจ้าทำเพื่อศิษย์พี่ใหญ่มากพอแล้ว ข้าทนเห็นเจ้าเป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้ เอาอย่างนี้…เจ้ากลับไปแนะนำข้ากับแม่สาวยั่วสวาท…อะแฮ่ม เทพชั้นสูงผู้นี้