บทที่ 675 พิธีสำเร็จเทพ

บทที่ 675 พิธีสำเร็จเทพ

ในคราบร่างก่อนเป็นเทพของชื่อหมู่ สวี่ชิงเงยหน้ามองไปข้างบน

สุดสายตาของเขาคือเมฆทัณฑ์ที่ก่อขึ้นในคราบร่างก่อนเป็นเทพของชื่อหมู่ ขอบเขตของเมฆกลุ่มนี้ไม่ใหญ่มาก แม้จะมีสายฟ้าแต่ก็ไม่น่ากลัว และจากลางสังหรณ์ สวี่ชิงสัมผัสได้ว่าโลกภายนอกตอนนี้มีเมฆทัณฑ์ที่ใหญ่ยิ่งกว่าปรากฏขึ้น

เมฆที่ปรากฏในคราบร่างก่อนเป็นเทพของชื่อหมู่นี้ ส่วนใหญ่แล้วล้วนเป็นภาพมายาของเมฆทัณฑ์โลกข้างนอกจากการเหนี่ยวนำของพลังบำเพ็ญสวี่ชิง

นายกองข้างๆ สีหน้าแปลกประหลาด

“ศิษย์น้องเล็ก ข้าอายุปูนนี้แล้วเป็นครั้งแรกที่ได้เจอกับเหตุการณ์เช่นนี้

“เจ้าอยู่ในคราบร่างก่อนเป็นเทพของชื่อหมู่ เช่นนั้นการพิพากษาของทัณฑ์ลิขิตสวรรค์ คนที่ต้องผ่านทัณฑ์เป็นเจ้าหรือเป็นคราบร่างก่อนเป็นเทพของชื่อหมู่กันแน่

“หากเป็นคราบร่างก่อนเป็นเทพของชื่อหมู่ เช่นนั้นทัณฑ์ที่ลงมาเยือนจะต้องน่ากลัวอย่างแน่นอน แต่ว่าคราบร่างก่อนเป็นเทพของชื่อหมู่ก็น่ากลัวเหมือนกัน

“หากเป็นเป็นเจ้า เช่นนั้นทัณฑ์ที่ลงมาเยือน ภายใต้การขวางกั้นจากคราบร่างก่อนเป็นเทพของชื่อหมู่ เจ้าจะปลอดภัยไร้เคราะห์ การปรากฏขึ้นของคราบร่างก่อนเป็นเทพของชื่อหมู่จะรับทัณฑ์แทนเจ้า!

“น่าสนใจ ข้าไม่เคยเห็นเรื่องแบบนี้มาก่อน และเทพเจ้าที่มีคราบร่างก่อนเป็นเทพก็มีให้เห็นน้อยมาก โดยเฉพาะคราบร่างก่อนเป็นเทพที่ไร้สติสัมปชัญญะ มีแต่สัญชาตญาณแบบนี้”

สวี่ชิงดวงตาเปล่งประกายเช่นกัน คล้ายครุ่นคิด

ตอนนี้ม่านฟ้าข้างนอก เมฆหมอกตลบม้วน ต่อให้เป็นท้องฟ้าที่แดงฉานก็ไม่อาจขวางกั้นกฎเกณฑ์แห่งวิถีสวรรค์ได้ ดังนั้นไม่นานนักเมฆดำก็ปกคลุมเหนือศีรษะ แผ่ลามไปบนทะเลเลือด

ชั้นเมฆปะทะ ส่งเสียงฟ้าผ่าครืนครันสะท้อนก้อง ทุกเสียงล้วนดังสนั่นหวั่นไหว สะเทือนไปทั่ว คล้ายกำลังพิจารณา

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง การพิจารณาของทัณฑ์ชีวิตก็มีคำตอบ

เพียงพริบตา เมฆทัณฑ์บนท้องฟ้าปะทุ ท่ามกลางเสียงครืนครัน ทัณฑ์สวรรค์สายหนึ่งก็แลบแปลบปลาบออกมา แปรเปลี่ยนเป็นมังกรอัสนีตัวหนึ่ง พุ่งตรงไปยังคราบร่างก่อนเป็นเทพของชื่อหมู่

ขณะเสียงดังกึกก้องเลื่อนลั่น สายฟ้าพังทลายบนคราบร่างก่อนเป็นเทพของชื่อหมู่ แปรเปลี่ยนเป็นแสงสายฟ้าวงรีนับไม่ถ้วนกระจายไปทั่ว คราบร่างก่อนเป็นเทพของชื่อหมู่ไม่เสียหายแม้แต่น้อย

ต่อให้สายฟ้ายังคงฟาดผ่า ทัณฑ์สวรรค์ฟาดลงมาทางแล้วทางเล่า

แต่ผลสุดท้ายก็ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง

นี่คือทัณฑ์ลิขิตสวรรค์ที่ห้าของสวี่ชิง ไม่ใช่คราบร่างก่อนเป็นเทพของชื่อหมู่!

ทัณฑ์ลิขิตสวรรค์ของสวี่ชิงเนื่องจากเป็นชุดต่อเนื่องกัน แตกต่างจากคนอื่น ครั้งแรกคือพลังชะตาเขตปกครองผนึกสมุทรสลาย ครั้งที่สองคือกฎเกณฑ์ท่วมฟ้าสอดประสานฟาดลงมา ครั้งที่สามคือรัฐทายาทใช้ร่างตัวแทนทะเลทราย เรียกทัณฑ์มหาศาลมา

ครั้งที่สี่ยิ่งน่ากลัว ปะทุมาในแท่นประหารเทพเจ้า

แต่ละครั้งล้วนน่ากลัวขึ้นเรื่อยๆ

แต่เทียบกับครั้งก่อนหน้านี้ ครั้งที่ห้า…ก็ค่อนข้างจะธรรมดา

ครั้งนี้ไม่มีการช่วยเหลือจากรัฐทายาท ทัณฑ์ลิขิตสวรรค์ไม่อาจเหมือนครั้งที่สามพิจารณาสวี่ชิงรวมไปกับทะเลทราย ฟาดทัณฑ์น่าครั่นคร้ามลงมา

และสวี่ชิงก็ไม่ได้สัมผัสรับรู้แท่นประหารเทพเจ้า ทำให้ทัณฑ์ลิขิตสวรรค์น่ากลัวขึ้นไปอีก

ดังนั้นครั้งนี้ในด้านการพิจารณา เขาแอบอยู่ในคราบร่างก่อนเป็นเทพของชื่อหมู่ ไม่ได้เป็นหนึ่งเดียวกัน

และทัณฑ์อัสนีแค่นี้ คิดจะสั่นสะเทือนคราบร่างก่อนเป็นเทพของชื่อหมู่นั้น เป็นไปไม่ได้เลย

ต่อให้เกิดทัณฑ์อัสนีเก้าสิบเก้าทางฟาดมาบนคราบร่างก่อนเป็นเทพของชื่อหมู่ก็เป็นเช่นนี้

คราบร่างก่อนเป็นเทพของชื่อหมู่แสงสายฟ้าฉายแสงเจิดจ้าวูบวาบ และภายใต้แสงนั้น ภายนอกตลอดไปจนผิวของคราบร่างก่อนเป็นเทพไม่เสียหายเลยแม้แต่น้อย

ไม่นานนักทัณฑ์ลิขิตสวรรค์ก็จบสิ้น เมฆหมอกบนท้องฟ้าสลายไป ฉายประกายแสงพร่างพราย นี่คือแสงของอายุขัยสวรรค์ หมายถึงว่าสวี่ชิงจบสิ้นการผ่านทัณฑ์แล้ว

ทุกอย่างราบรื่นดีมาก

แต่ในคราบร่างก่อนเป็นเทพของชื่อหมู่ คิ้วของสวี่ชิงกลับขมวด สีหน้าฉายแววคร่ำเคร่ง

นายกองที่อยู่ข้างๆ ในดวงตาก็ฉายประกายวาววับเช่นกัน จ้องคราบร่างก่อนเป็นเทพของชื่อหมู่ที่อยู่ข้างบนเขม็ง

‘ไม่ค่อยชอบมาพากล!’

ไม่ชอบมาพากลจริงๆ ทั้งๆ ที่ทัณฑ์สวรรค์โลกภายนอกจบสิ้นแล้ว อายุขัยสวรรค์ก็สาดลงมาตามแสงพรายรุ้ง แต่ในคราบร่างก่อนเป็นเทพของชื่อหมู่ เมฆทัณฑ์เบาบางที่ปรากฏออกมาก่อนหน้านี้กลับไม่สลายไป

และสวี่ชิงก็สัมผัสถึงความรู้สึกพวยพุ่งซัดโหมของพลังบำเพ็ญหลังจากที่ผ่านทัณฑ์เหมือนก่อนหน้านี้จากร่างตัวเองไม่ได้

เหมือนว่าเขายังไม่ได้ผ่านทัณฑ์

แต่ก่อนหน้านี้ทัณฑ์สวรรค์ฟาดลงมาแล้วจริงๆ…

“ถูกคราบร่างก่อนเป็นเทพของชื่อหมู่กินเข้าไปแล้ว!” จู่ๆ นายกองก็เอ่ยขึ้นมา น้ำเสียงแฝงด้วยความตกใจสงสัย

“ศิษย์น้องเล็ก เรื่องนี้ไม่ถูกต้อง มีเรื่องผิดปกติ พวกเราถอยกลับไปในประตูใหญ่ก่อน!”

“สายไปแล้ว…” สวี่ชิงเอ่ยเสียงแหบแห้ง สีหน้าเคร่งเครียดจนถึงที่สุด เขาสัมผัสได้ว่าตัวเองถูกจับเป้าหมายไว้ ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็ไม่อาจสกัดกั้นได้

การจับเป้าหมายเช่นนั้นทำให้สวี่ชิงมีความรู้สึกเหมือนเทพเจ้าจับจ้อง ตอนนี้ร่างสั่นสะท้าน พิษต้องห้ามซัดโหม ต้นกำเนิดพลังเทพพระจันทร์สีม่วงปะทุ นิ้วเทพเจ้าติงหนึ่งสามสองก็สั่นสะท้านเช่นกัน

“พลังที่เกี่ยวกับเทพเจ้าทั้งหมดในกายข้าล้วนถูกจับเป้าหมาย!”

แทบจะในทันทีที่คำพูดของเขาดังออกมา คราบร่างก่อนเป็นเทพของชื่อหมู่ที่ปกคลุมไปทั่วทั้งเทือกเขาทนทุกข์ก็พลันสั่นคลอน ม่านฟ้าที่แปลงมาจากมันขณะที่เดือดพล่าน เมฆทัณฑ์ก่อนหน้านี้ก็ปะทุตามมา

ยิ่งมีอำนาจเทพฟาดลงมาจากฟ้า ผสานไปในเมฆทัณฑ์ และเมฆทัณฑ์นั่นภายใต้อำนาจเทพก็ระเบิดทันที แตกกระจายไปทั่วสารทิศ ศิลาจารึกว่างเปล่าสีทองขนาดมหึมาหลักหนึ่งปรากฏออกมาจากในเมฆทัณฑ์แหลกสลายนี้

ศิลาจารึกนี้มีขนาดร้อยจั้ง ลอยลงมาเสียงดังสนั่นหวั่นไหวมาทางสวี่ชิงทางนี้

จากการลอยลงมา กลิ่นอายเทพเจ้าพวยพุ่งท่วมฟ้า สิ่งมีชีวิตทั้งหลายาบนพื้นต่างหวาดกลัว ในใจเกิดสายฟ้าฟาดผ่า

สวี่ชิงหน้าเปลี่ยนสี นายกองดวงตาเบิกกว้าง ตื่นตะลึงสุดขีด

“นี่คือจารึกเทพ ใช้โลหิตเทพเขียนชื่อเอาไว้บนนั้น ผ่านความตายทั้งห้าธาตุ จุดเพลิงเทวะขึ้น แล้ววางจารึกเทพไปในร่างเทพโบราณ ก็จะสามารถชิงคุณสมบัติเทพเจ้ามาได้ เกิดเป็นตำแหน่งเทพเจ้าของตัวเอง!