บทที่ 694 ดินแดนพระจันทร์สีชาด

บทที่ 694 ดินแดนพระจันทร์สีชาด

เสี้ยวพริบตานี้ ฟ้าดิน ลมเมฆเปลี่ยนสี

เสี้ยวเวลานี้ หมื่นสรรพสิ่งล้วนคำรามลั่น

เสี้ยวขณะนี้ จิตใจของสรรพชีวิตทั้งหลายถาโถมเดือดพล่าน

รูปสลักเจ้าเหนือหัวที่ยืนตระหง่านบนที่ราบสำนึกบาป ค้ำฟ้าค้ำดิน นับตั้งแต่ห้วงเวลาในบรรพกาลมา ผ่านศักราชมากมาย เขา…ในที่สุดก็ขยับแล้ว!

แขนทั้งสองข้างของเขาเหมือนเสาค้ำยันฟ้าดิน ทรงพลังมหาศาล มาพร้อมด้วยความแข็งแกร่งเกียงไกร ใช้พลังฝ่ามือซัดหอบพายุ

เสียงลมพัดหวีดหวิวอื้ออึง ขณะเดียวกับที่พัดแผ่ระลอกไปรอบๆ มิติก็พังทลายข้างหน้าฝ่ามือของเขา กฎเกณฑ์และกฎระเบียบทุกอย่างล้วนร่วงมาที่มือทั้งของของเขา แล้วสลายเป็นเถ้าถ่าน

นั่นไม่ใช่ฝ่ามือของผู้บำเพ็ญ นั่นแทบจะเป็นฝ่ามือของเทพเจ้า

มือยักษ์สองข้างนี้ ท่ามกลางเสียงคำรามสั่นสะท้านห้วงโบราณกาลจนถึงปัจจุบัน ก็ซัดไปบนดาวพระจันทร์สีชาด!

กดเอาไว้อย่างมั่นคง

หยุดดาวพระจันทร์สีชาดไว้บนท้องฟ้า

เสียงครืนครันดังสะท้านฟ้า พลังที่มาจากดาวพระจันทร์สีชาด ในเวลาเนิ่นนานมานี้ได้พบกับการต่อต้านเป็นครั้งแรก องค์ท่านพยายามเคลื่อนหน้ามา แต่มือจากรูปสลักของเจ้าเหนือหัวหลี่จื้อฮว่าราวศิลาหนักแน่น!

เพียงพริบตาก็ต่างสั่นสะเทือน

การสั่นสะเทือนนี้ทำให้ดาวพระจันทร์สีชาดส่งเสียงครืนครันดังสนั่นออกมา แสงสีเลือดในนั้นยิ่งกะพริบวูบวาบรุนแรง ส่วนรูปสลักหลี่จื้อฮว่า ท่ามกลางการสั่นสะเทือนนี้ก็มีเศษหินร่วงลงมามากกว่าเดิมเช่นกัน

เสียงหัวใจเต้นประดุจสายฟ้าก็ค่อยๆ ดังก้องมาจากในรูปสลัก

ตุบๆ ตุบๆ ตุบๆ!

จากเสียงหัวใจเต้นที่ค่อยๆ ดังขึ้น เปลวเพลิงสีขาวที่รุนแรงกว่าก่อนหน้านี้ ท่ามกลางเสียงหัวใจเต้นที่ดังสนั่นหวั่นไหวนี้ก็ปะทุมาจากในรูปสลักของเจ้าเหนือหัวหลี่จื้อฮว่า แผ่ลามไปรอบๆ เสียงดังสนั่นหวั่นไหว

มองไกลๆ รูปสลักหลี่จื้อฮว่าเหมือนคบเพลิงรูปร่างมนุษย์ขนาดมหึมา

ประกายแสงของเขาเจิดจ้าพร่างพรายยิ่งกว่าดวงดารา

พลังของเขายิ่งทรงพลัง ราวเพลิงสวรรค์พัดกวาด

โหมซัดผืนดิน อาณาบริเวณทั้งหมด ดินแดนทั้งหมดบนพื้นดินล้วนถูกเปลวเพลิงกองนี้ปกคลุม เหลือเพียงท้องฟ้าเท่านั้น…

ดาวพระจันทร์สีชาดแทนที่ท้องฟ้าเหมือนกลายเป็นพื้นที่ต้องห้ามเพลิงขาว!

สีชาดและเพลิงสีขาวตรงนั้นกลายเป็นการเปรียบเทียบที่ชัดเจน แบ่งเขตกันอย่างชัดแจ้ง!

หลี่จื้อฮว่าฟื้นคืนชีพ

แต่เขายังไม่ตื่นขึ้นมา

การฟื้นคืนชีพนี้เป็นเพียงแต่กลิ่นอายและการเต้นของหัวใจเท่านั้น ดวงตาทั้งสองของเขายังไม่ลืมตาขึ้นโดยสมบูรณ์

แต่ต่อให้เป็นเช่นนี้ก็มากพอที่จะสั่นคลอนแผ่นดินใหญ่เซ่นจันทราทั้งผืนแล้ว ยิ่งคลายพลังกดดันเทพเจ้าที่เกิดจากในพริบตาที่ดาวพระจันทร์สีชาดมาถึงไปอีกมาก

พวกรัฐทายาทต่างฟื้นฟูกลับมา

นายกองทางนั้นนอกร่างรายล้อมด้วยดวงอาทิตย์สีทองเก้าดวง เขายืนอยู่กลางอากาศ ดวงตาทั้งสองฉายแววบ้าคลั่ง มองไปยังดาวพระจันทร์สีชาด เขากลืนน้ำลายไปตามสัญชาตญาณ

ส่วนสวี่ชิงจำต้องพูดว่าจักรพรรดิวิญญาณบรรพกาลยังนับว่าเป็นสหายร่วมกลุ่มที่พึ่งพาได้ ผ้าคลุมที่แปลงมาจากองค์ท่านช่วยป้องกันสวี่ชิงพลังกดดันมหาศาลนี้ในทางอ้อม ตอนนี้ก็เป็นเช่นนั้นเช่นกัน

“ไป!”

ทันทีที่คนทั้งหลายต่างผ่อนคลายลง รัฐทายาททางนั้นก็เอ่ยเสียงต่ำ ร่างพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ไปตามแขนของรูปสลักเสด็จพ่อของ

องค์หญิงหมิงเหมยอยู่ข้างๆ องค์หญิงห้าและน้องแปดอยู่ข้างหลัง ทะยานอย่างรวดเร็วพุ่งไปข้างหน้า

ส่วนน้องเก้าเร็วที่สุด เพียงไม่กี่ก้าวก็นำรัฐทายาทไป เหมือนว่าแปรเปลี่ยนเป็นคมกระบี่ พุ่งไปยังพระจันทร์สีชาด

นายกองและสวี่ชิงอยู่ข้างหลัง ทั้งสองคนก็ทุ่มสุดกำลัง ศึกนี้พวกเขาในฐานะที่เป็นคนเริ่มย่อมต้องไปด้วยตัวเอง

‘การฟื้นตื่นของเจ้าเหนือหัวครั้งนี้ไม่มีทางเป็นเวลานานอย่างแน่นอน ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาฟื้นตื่นขึ้นมา พวกเราต้องขึ้นไปบนดาวพระจันทร์สีชาด เข้าไปในวังจันทรา

ในพริบตาที่เราเจอชื่อหมู่ ถึงจะเป็นเวลาที่เจ้าเหนือหัวตื่น’

นายกองลมหายใจหอบถี่ ส่งจิตเทพออกมาทันที สวี่ชิงพยักหน้า ทั้งสองสำแดงความเร็วทั้งหมด ใกล้ดาวพระจันทร์สีชาดเข้ามาเรื่อยๆ

ศึกเทพเจ้าครั้งนี้…เปิดฉากขึ้นแล้ว!

แต่คิดจะขึ้นไปบนดาวพระจันทร์สีชาด ไม่ใช่เรื่องง่าย

ต่อให้ดาวพระจันทร์สีชาดตอนนี้ถูกมือทั้งสองของเจ้าเหนือหัวหยุดไว้ ทำให้มันไม่อาจจากไปได้ อีกทั้งยังมีเส้นทางที่เชื่อมต่อ แต่จากการเข้ามาใกล้ พลังกดดันที่มาจากดาวพระจันทร์สีชาดก็ยังคงน่ากลัวเป็นอย่างยิ่งอยู่ดี

พลังปฏิกิริยาน้ำขึ้นน้ำลงที่แผ่ออกมาจากในนั้นฉีกทึ้งทำลายทุกสิ่ง

มิติรอบๆ กำลังพังทลาย รอยแยกแต่ละทางๆ ปรากฏขึ้นอยู่ตลอด ต่อให้เป็นพวกรัฐทายาท ในยามที่ใกล้จะเข้าใกล้ดาวพระจันทร์สีชาดก็ก้าวได้อย่างลำบากยากเย็นเช่นกัน

นายกองทางนั้นก็เช่นกัน มีเพียงน้องเก้าเท่านั้นที่สีหน้าสงบนิ่งโดยตลอด ฝีเท้ามั่นคง ทีละก้าวๆ เข้าไปใกล้เรื่อยๆ

แล้วก็ยังมีอีกคนคือสวี่ชิง ด้านหนึ่งเป็นผลจากผ้าคลุม และเหตุผลที่สำคัญยิ่งกว่านั้นก็คืออำนาจพระจันทร์สีชาดในร่างของเขา

สำหรับคนอื่นแล้วนี่เป็นพลังกดดันและอุปสรรคขัดขวาง แต่สำหรับเขากลับฉายความสนิทสนมเป็นอย่างยิ่งออกมา ยิ่งเคลื่อนไปข้างหน้า ความสนิทสนมเช่นนี้ก็ยิ่งมากขึ้น