บทที่ 814 นกทมิฬสีเลือด

บทที่ 814 นกทมิฬสีเลือด

Ink Stone_Fantasy

เสียงของสวี่ชิงราวคั่นด้วยกาลเวลา คล้ายเปล่งอยู่ใต้น้ำ สะท้อนก้องอยู่ในมิติแห่งนี้

ทุกคำล้วนแฝงไว้ด้วยความหมายเต๋า หลังจากรวมกันแล้วกลายเป็นหยาดน้ำกระตุ้นวิถีเต๋าลึกลับ หยดลงบนผิวน้ำ

ส่งเสียงเสียงใสกังวาน

ติ๋ง…

ขณะที่เสียงนี้ดังก้อง ระลอกคลื่นเป็นริ้วๆ ก็ปรากฏขึ้น แผ่ระลอกออกไป

ที่แห่งนี้…ก็กลายเป็นผืนน้ำโดยไม่ทันรู้ตัว

ส่วนองค์ชายห้าเหนือผิวน้ำ ร่างเงาทั้งแปดของพระองค์สั่นสะท้าน พระพักตร์ฉายแววตื่นตะลึง ในใจยิ่งโหมซัดถึงขีดสุด

พระองค์ไม่เคยเห็นพลังวิเศษประเภทนี้มาก่อน!

จึงไม่เคยมีความรู้สึกเช่นนี้ แต่พระองค์สัมผัสได้ว่ากลิ่นอายที่ในมิตินี้ทรงพลังอย่างยิ่ง กระทั่งทำให้เขารู้สึกถึงต้นกำเนิดเต๋า

สิ่งที่ทำให้ใจพระองค์ครืนครันมากที่สุดคือพระองค์สัมผัสได้ว่าในพริบตานี้ ตนเสียการควบคุมทั้งหมดไป ร่างกายของเขาขยับไม่ได้แม้แต่น้อย พลังบำเพ็ญของเขาคล้ายถูกแช่แข็ง วิชาเวทและทุกอย่างของเขา ล้วนถูกหยุดนิ่ง

สีหน้าตกตะลึง ราวกับกลายเป็นชั่วนิจนิรันดร์

มีเพียงความคิดที่ยังโลดแล่นได้ แต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไร จากนั้นฉากที่ยิ่งทำให้พระองค์พรั่นพรึงก็ปรากฏขึ้น ตามเสียงของสวี่ชิงก็ดังขึ้นอีกครั้ง

“มีสรรพสิ่งซึ่งแฝงพลังวิเศษทั้งหมด ของวิเศษเวททั้งหมด สภาวะทั้งหมดเอาไว้ ล้วนคงอยู่ในบ่อน้ำนี้…และรวมถึงพระองค์ตัวจริงด้วย”

ขณะที่เสียงสะท้อนก้อง ระลอกคลื่นบนผิวน้ำก็ยิ่งแผ่ระลอก ในสายพระเนตรขององค์ชายห้าจะเห็นว่ามีเงาของตัวพระองค์เองปรากฏขึ้นบนผิวน้ำใต้พระบาท…

ไม่เพียงเงาของพระองค์เท่านั้น ยังมีของวิเศษเวททั้งหมดของพระองค์ กระทั่งเปลวเพลิงซึ่งเป็นวิชาเวทของเขาก็ลุกโชนอยู่ในนั้น

ไม่ใช่แค่นั้น วิชาเวทมากมาย รวมถึงการบำเพ็ญของพระองค์ทั้งชีวิต

กระทั่งวิถีสวรรค์ กฎเกณฑ์ที่พระองค์สัมผัสรับรู้มาทั้งหมด กระทั่งแท่นบูชารวมถึงโถอัฐิก็ปรากฏขึ้น

ความลับทุกอย่าง สิ่งของทั้งหมดของเขา ไม่ว่าจะวิชามายาหรือสิ่งของที่เป็นรูปธรรมล้วนปรากฏขึ้น

ฉากนี้ ทำให้ใจองค์ชายห้าส่งเสียงดังครืนครัน เขาพิจารณาได้ทันทีว่า…หากตัวตนที่อยู่บนผิวน้ำได้รับบาดเจ็บ จะต้องส่งผลกระทบกับร่างกายตนเป็นแน่

ลางสังหรณ์นี้ทำให้เขาพยายามดิ้นรน แต่ในยามนี้เขาเคลื่อนไหวไม่ได้เลย

ร่างพระองค์บนผิวน้ำ ยิ่งแจ่มชัดขึ้นเรื่อยๆ

และขณะเดียวกัน การต่อสู้ระหว่างเขากับสวี่ชิงครั้งนี้คล้ายอยู่ในมิติเอกเทศ ทว่าความจริงยังเกิดขึ้นในวังหลวง เพียงแต่ด้วยการแทรกแซงของค่ายกลในวังหลวง จึงถูกแบ่งแยกออกมา

ดังนั้น ทุกคนที่วังหลวงจึงเห็นการประมือของทั้งสองในสัมผัสรับรู้ได้อย่างชัดเจน

พวกเขาเห็นเพลิงศพพิสดารขององค์ชายห้า เห็นโซ่แปลกประหลาดที่แปรมาจากโถอัฐิ ยิ่งเห็นฉากที่องค์ชายห้าจะดึงจิตวิญญาณของสวี่ชิงออกมา

ขณะเดียวกัน พวกเขาก็เห็นการลงมือของสวี่ชิงด้วย

แม้การเสวนาเต๋าในวันนั้นสวี่ชิงจะลงมือเช่นกัน แต่สำแดงเพียงสภาวะเทพเจ้าออกมา ดังนั้นวันนี้ ยามที่สภาวะเทพเจ้าของเขาสำแดงวิชาออกมา ทำให้คนมากมายใจโหมซัด

การมาเยือนของภูเขาทั้งสาม เป็นเพียงส่วนหนึ่งในลูกคลื่น

ถึงอย่างไรการลงมือของสวี่ชิงกับผีเสื้อน้อยวันนั้น คนส่วนใหญ่ก็สัมผัสได้

แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขาโหมลูกคลื่นขึ้นมาอย่างแท้จริง คือวิชาที่ปรากฏอยู่ตอนนี้

วิชานี้ ไม่มีผู้ใดเคยเห็นมาก่อน!

อ๋องสวรรค์ทั้งสิบสามก็ใจสั่นสะท้าน จักรพรรดิมนุษย์ทางนั้นโน้มตัวมาเล็กน้อย ดวงตาฉายประกายประหลาด

ภายใต้สายตาที่จับจ้องของทุกคน ในมิติ เสียงสงบนิ่งของสวี่ชิงสะท้อนก้อง

“เขา ก็คือเจ้า”

ทันทีที่ประโยคนี้ดังออกมา สมองขององค์ชายห้าก็ลั่นครืนครัน โลกเบื้องหน้าพลันพร่าเลือน ราวกับมีสายน้ำไหลบ่าลงมาบดบังจนทุกอย่างเลือนราง

การค้นพบนี้ ทำให้ใจพระองค์สั่นอีกครั้ง ตระหนักได้ทันที…ว่าสิ่งที่เห็น ไม่ใช่ร่างตนในผิวน้ำอีกต่อไป

แต่เป็นร่างที่อยู่เหนือผิวน้ำ

จิตสำนึกเขาก็ไม่ได้อยู่ในร่างเหนือผิวน้ำนั่นแล้วโดยไม่ทันรู้ตัว ทว่า…ผสานกับร่างในผิวน้ำ

ไม่อาจต้านทาน ไม่อาจหยุดยั้ง!

ความรู้ความเข้าใจนี้ ทำให้ความคิดองค์ชายห้าแล่นเร็วจี๋ไร้ที่สิ้น เขาไม่ยอมแพ้ แต่ไม่มีวิธีแก้ อยากดิ้นรน แต่กลับไร้ความหมาย

จนกระทั่ง เขาเห็นมือข้างหนึ่ง

มือของสวี่ชิง ยกขึ้น ช้อนลงมาบนผิวน้ำเบาๆ

ท่าทางเรียบง่ายนี้แฝงไว้ด้วยวิชาเต๋าไร้ที่สิ้นสุด และวิชาของเขาก็ไร้ซึ่งกลิ่นอายของโลกีย์ ให้ความรู้สึกสุขสงบบางอย่าง

และก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ

ช้อนจันทราในบ่อน้ำสำหรับสวี่ชิง หลังจากสัมผัสรับรู้แล้วช้อนดวงจันทร์ในใจตนขึ้นมาได้ การจะช้อนจิตวิญญาณของผู้อื่นขึ้นมาจึงง่ายดายอย่างยิ่ง

กระทั่งช่วงนี้ เขาก็กำลังขบคิดถึงการเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางอื่นๆ ของช้อนจันทราในบ่อน้ำ

วิชาเต๋านี้ สามารถช้อนสรรพสิ่งในใต้หล้าขึ้นมาได้ในระดับหนึ่ง โดยไม่ได้จำกัดแค่ดวงจันทร์

ดวงจันทร์ เป็นเพียงการกล่าวถึงเอกลักษณ์ของวิชาเท่านั้น

ดังนั้น เขาในตอนนี้จึงยกมือขึ้นอย่างสุขุมเยือกเย็น ยื่นไปที่องค์ชายห้าในผิวน้ำแล้วช้อนขึ้นมาเบาๆ ขณะที่น้ำไหลลงมา วิญญาณขององค์ชายห้า ก็ปรากฏอยู่ในฝ่ามือสวี่ชิง