บทที่ 85 เทพชั่วร้ายเหยียบเกาะ

บทที่ 85 เทพชั่วร้ายเหยียบเกาะ

เศษซากกระดูกสีน้ำตาลอ่อนกระจัดกระจายอยู่บนหาดทรายสีดำ มีบางส่วนที่สลายกลายเป็นสายลมแล้ว และยังมีบางส่วนมีเศษเนื้อเน่าติดอยู่เหมือนจะผ่านไปไม่นานนัก เผยให้เห็นความหยาบกระด้างของความทุกข์ทรมาน

ลมทะเลพัดผ่านทรายกรวดก่อเป็นลมหมุนบนพื้นทับถมอยู่ในกะโหลกคนและสัตว์

สิ่งที่สะท้อนในตาสวี่ชิง ทั้งเกาะกิ้งก่าทะเลเต็มไปด้วยความมืดหม่นและโหดร้าย มีเพียงแสงสายัณห์ที่เหมือนกับใบไม้สีแดงใบหนึ่งร่วงลงมาบนชายหาด ราวกับเป็นผ้าคลุมหลุมศพให้พวกมัน

น่าเสียดาย ที่ผ้าคลุมหลุมศพนี้ก็เป็นสีแดงเช่นเดียวกัน

สวี่ชิงถอนสายตาที่มองไปยังซากกระดูกรอบๆ ในความมืดที่ทยอยคืบคลานเข้ามาของฟ้าดิน เขาเดินไปทางป่าอย่างเรียบนิ่ง ร่างของเขาก็หายลับไปด้านในจากการเดินเข้าไปใกล้

ราวกับสองฝ่ามือใหญ่ปกคลุมลงมาในจังหวะที่เขาเหยียบย่างเข้าป่า ฟ้าราตรีท้องฟ้ามืดมิด ช่วงกลางวันหลีกทางหลบให้

เงาสวี่ชิงเหมือนเป็นดวงวิญญาณดวงหนึ่งในป่า ผลุบๆ โผล่ๆ บนยอดไม้ใหญ่อย่างรวดเร็ว สายตาของเขาราวนกทะเลบรรพกาล ขณะที่ตรงไปด้านหน้าก็สังเกตรอบด้านอย่างใจเย็น

สำหรับป่าแล้ว สวี่ชิงคุ้นเคยเป็นอย่างดี

แม้ที่นี่จะเป็นเกาะในทะเล ไม่ใช่พื้นที่ต้องห้ามเหมือนตอนนั้น แต่ด้วยประสบการณ์การใช้ชีวิตในป่า ในที่แห่งนี้ก็เหมือนๆ กัน โดยเฉพาะพืชคลุมดินบนพื้นดิน ทั้งยังมีสมุนไพรบางส่วนที่พบเห็นได้บ่อย สิ่งนี้ขณะที่ทำให้สวี่ชิงรู้สึกคุ้นเคย ร่างกายจึงเหมือนกับปลากระดี่ได้น้ำ เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วปราดเปรียวในป่าแห่งนี้

แต่เขาก็ค่อยๆ พบสถานที่พิเศษ

ในป่าผืนนี้มีต้นไม้มากมายที่ล้มระเนระนาด แต่บริเวณที่ล้มระเนระนาดส่วนใหญ่อยู่ตำแหน่งแถบชายทะเล เชื่อมต่อกันมาเป็นทาง

สวี่ชิงหรี่ตาลง ตอนนี้มาถึงจุดที่ต้นไม้ล้มระเนระนาดแห่งหนึ่ง เขาสังเกตรอบๆ รวมไปถึงจุดที่ต้นไม้ล้มหักกับทิศทางที่ล้มลง จากนั้นก็ก้มหน้ากวาดตามองต้นไม้ที่หักโค่นบนพื้นเหล่านั้น

‘บนต้นไม้มีเกล็ดอยู่…’ สวี่ชิงเก็บเกล็ดสีดำเทาขนาดฝ่ามือชิ้นหนึ่งขึ้นมาจากต้นไม้โค่น ด้านบนมีกลิ่นจางๆ อยู่วูบหนึ่ง

‘คราบของกิ้งก่าทะเล ยิ่งไปกว่านั้นยังผ่านไปแล้วพักหนึ่ง’ ในสมองสวี่ชิงพิจารณาแล้วเรียบร้อย เห็นได้ชัดว่ากิ้งก่าทะเลจะคลานขึ้นมาจากท้องทะเลแล้วเดินตรงไปยังป่า จุดที่เดินผ่านต้นไม้ก็ล้วนถูกชนจนล้มระเนระนาด

‘ตำแหน่งเช่นนี้มีหลายเหตุผล อธิบายว่ากิ้งก่าทะเลทุกตัวมาลอกคราบที่นี่ ทางที่เดินล้วนไม่เหมือนกัน ก็สมเหตุสมผล

‘ไม่รู้ว่าจุดสุดท้ายที่พวกกิ้งก่าทะเลเลือกจะลอกคราบ จะเป็นการเลือกสุ่ม…หรือว่าเป็นพื้นที่เหมือนๆ กัน’

สวี่ชิงครุ่นคิด ตัดสินใจจะไปดูให้แน่ใจตามเส้นทางที่กิ้งก่าทะเลที่เดินผ่านไปไม่รู้ตั้งแต่ตอนใดแล้ว หลังจากที่ตัดสินใจ ความเร็วเขาก็เพิ่มขึ้นทันควัน และเร็วขึ้นเรื่อยๆ ตามการลักษณะของเส้นทาง

แต่ความระแวดระวัง ก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้นในใจเขา

สวี่ชิงไม่รู้ว่าที่นี่มีผู้บำเพ็ญที่พลังบำเพ็ญสูงกว่ารวมปราณหรือไม่ แม้ว่าระหว่างทางที่มาเขาจะวิเคราะห์แล้ว หนังกิ้งก่าทะเลแม้จะมีมูลค่าไม่ธรรมดา แต่ระดับสร้างฐานส่วนใหญ่ก็มองเมินมัน

แต่จะไม่ป้องกันเลยก็ไม่ได้ ถึงอย่างไรก็มีเรื่องมากมายที่ไม่ใช่อาศัยการพิจารณาง่ายๆ แล้วจะเพิกเฉยได้

ตอนนี้สายลมจากป่าพัดมา พัดพากลิ่นเน่าของต้นไม้ใบหญ้ามาด้วย สวี่ชิงสูดเข้าไปเฮือกหนึ่งไม่ได้กลิ่นอายอื่นใดจากในนี้ ดังนั้นการเคลื่อนไหวจึงไม่หยุดลง ยังคงเดินหน้าต่อ

หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วยาม ตอนที่ท้องฟ้ายิ่งกลายเป็นสีดำเข้ม เมื่อเข้าใกล้พื้นที่ภูเขา สวี่ชิงก็กระโจนตัวขึ้นไปนั่งยองบนยอดไม้ ในสายตามีประกายเย็นเยียบ จ้องเขม็งไปยังจุดที่ไม่ห่างนัก

ด้านหน้าของเขา มีคราบกิ้งก่าทะเลที่ขาดวิ่นชิ้นหนึ่ง ทั้งแผ่นเป็นสีดำเทาแห้งกรัง เห็นได้ชัดว่าผ่านไปแล้วนานมาก เหมือนกับว่าขาดเสียหายจากการแย่งชิง

ตอนที่สวี่ชิงมาตรวจสอบวัตถุดิบก็รู้ว่ามีเพียงใช้วิธีการรักษาคราบกิ้งก่าทะเลแบบพิเศษขณะที่เพิ่งลอกคราบเท่านั้นจึงยังมีมูลค่าอยู่ มิเช่นนั้นหากปล่อยไว้นานเกินไปจนจิตวิญญาณสูญสลายก็จะไม่เหลือมูลค่าใดอีก

สิ่งนี้จึงเป็นสาเหตุที่ว่าเพราะเหตุใดการแย่งชิงคราบกิ้งก่าทะเลจึงต้องมีคาวเลือด เพราะคนที่มายังเกาะนี้เหมือนกับสวี่ชิง ล้วนต้องไปเฝ้ารอ จากนั้นจังหวะที่กิ้งก่าทะเลลอกคราบ จึงลงมือแย่งชิงกัน

สวี่ชิงครุ่นคิด ออกจากยอดไม้ ออกสำรวจรอบๆ ในบริเวณที่กว้างขึ้น

จนกระทั่งเขาตรวจสอบรอบภูเขารอบหนึ่ง ก็เห็นคราบกิ้งก่าทะเลแบบนี้อีกหลายชิ้นจากการที่ขึ้นไปบนเขานี้ ขณะเดียวกันจุดที่เขาพบคราบกิ้งก่าทะเลก็ล้วนอยู่ใกล้ๆ ภูเขา ยิ่งไปกว่านั้นพอยิ่งอยู่บนเขาสูง เศษคราบแบบนี้ก็ยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ

ทั้งหมดนี้ทำให้เขาได้คำตอบแล้ว

‘การลอกคราบของกิ้งก่าทะเล น่าจะมีพื้นที่พิเศษอยู่ ที่สูงหรือ’

สวี่ชิงเงยหน้า มองไปยังภูเขาที่สูงที่สุดในกลุ่มภูเขามากมายในเกาะกิ้งก่าทะเล สายตาเฉียบคมขึ้นมา

‘ที่นั่นน่าจะเป็นจุดขุมทรัพย์ที่แท้จริงในเกาะแห่งนี้ เพียงแต่พวกที่จะตรงไปทางนั้น จะต้องเป็นกิ้งก่าทะเลที่แข็งแกร่งมากทั้งหมดแน่นอน หนังของพวกมันถึงมีมูลค่าที่สุด!’

คิดถึงจุดนี้ สวี่ชิงก็ไม่ลังเลอีก ตรงไปยังยอดเขาสูงสุดนั้นด้วยความเร็วสูงสุด ตลอดทางไม่มีชะงักแม้แต่น้อย พุ่งทะลวงอย่างรวดเร็ว ก็สังเกตเห็นผู้บำเพ็ญนั่งยองกันอยู่บนยอดเขาหลายแห่ง

คนเหล่านี้ส่วนใหญ่ล้วนเป็นผู้บำเพ็ญไร้สังกัด พลังบำเพ็ญอยู่ราวๆ รวมปราณขั้นห้า แม้จะไม่แข็งแกร่งมาก แต่ก็มองเห็นความโหดร้ายในดวงตาแต่ละคนได้อย่างชัดเจน

และพวกเขาก็รู้กำลังตนเองอย่างชัดเจน จุดที่เลือกล้วนเป็นยอดเขาที่เตี้ยลงมาหน่อย สำหรับการมาเยือนของสวี่ชิง แต่ละคนก็ล้วนจ้องเขม็งระแวดระวัง พอเห็นว่าเขาแค่ผ่านทางมาเท่านั้น จึงค่อยผ่อนคลายลง

สวี่ชิงเองก็ผ่อนลมลงเช่นเดียวกัน เขารู้สึกว่าผู้บำเพ็ญขั้นต่ำมากขนาดนี้ล้วนมารวมกันที่นี่ อธิบายได้ว่าการความคิดก่อนหน้านี้ของตนเองไม่ผิด โอกาสที่ตัวตนระดับสร้างฐานจะอยู่ที่นี่มีไม่มากนัก

แต่เขาก็ไม่ชะล่าใจ เพราะถ้าหากมีระดับสร้างฐานอยู่จริง เช่นนั้นความเป็นไปได้ที่จะแฝงตัวอยู่ก็คือจุดที่เขากำลังจะไปในตอนนี้

ผ่านไปไม่นานนัก สวี่ชิงก็ข้ามภูเขาไปหลายแห่งด้วยความรวดเร็ว ในที่สุดก็มาถึงบนยอดเขาที่สูงที่สุดบนเกาะกิ้งก่าทะเลเช่นนี้ พลังปราณหลายสายก็ปะทุลงมาจากยอดเขาจากการที่เขามาถึง จับจ้องมาที่เขาทางนี้

สวี่ชิงหยุดเท้า หลังจากสัมผัสอย่างละเอียด ก็ประหลาดใจเล็กน้อย เขายังคงไม่พบกับกลิ่นอายระดับสร้างฐาน

ดังนั้นเขาก็เลยเดินต่อไปด้านหน้าอย่างเฉยเมย ขณะเดียวกันก็ยังสังเกตเห็นเศษคราบกิ้งก่าทะเลที่ขาดวิ่นมหาศาลบนยอดเขานี้

กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากคราบกิ้งก่าทะเลเหล่านี้อย่างน้อยก็เป็นระดับรวมปราณขั้นห้าหก สิ่งนี้ทำให้สวี่ชิงแน่ใจกับความคิดของตนเอง เวลาที่กิ้งก่าทะเลลอกคราบนั้นจะตรงขึ้นที่สูงจริงๆ

ส่วนเรื่องคลื่นปราณที่ตรวจสอบมายังเขาเหล่านั้น สวี่ชิงไม่สนใจ พุ่งทะยานขึ้นไปยังยอดเขา เพียงไม่นานก็มาถึงจุดหมาย

พื้นที่ยอดเขาเป็นพื้นที่แอ่งกระทะขนาดใหญ่ มีต้นไม้ห้อมล้อมทั้งสี่ด้าน มีผู้บำเพ็ญกระจายตัวอยู่ไม่น้อย พลังบำเพ็ญของเขาแข็งแกร่งกว่าผู้บำเพ็ญบนยอดเขาลูกอื่นมาก ส่วนใหญ่อยู่ในระดับรวมปราณขั้นแปดขั้นเก้า กระทั่งรวมปราณขั้นบริบูรณ์ก็มีอยู่ไม่น้อย

ไม่มีระดับสร้างฐานอยู่เลยจริงๆ!

และสายตาของกลุ่มผู้บำเพ็ญในกลุ่มเหล่านี้แต่ละคนมีทั้งโหดร้าย บ้างก็เย็นเยียบเผยความกระหายเลือด เห็นได้ชัดเจนว่าเป็นพวกเดนตาย

ยิ่งไปกว่านั้นในนี้ยังมีเผ่ามนุษย์อยู่ไม่มาก ส่วนใหญ่จะเป็นพวกต่างเผ่า ในนี้มีทั้งที่เดินทางมาคนเดียวและเดินทางเป็นกลุ่ม

และมีบางส่วนที่กลิ่นคาวทะเลบนตัวรุนแรงอย่างชัดเจน เห็นได้ชัดว่าเป็นพวกโจรสลัดที่ร่อนเร่อยู่ในทะเลมาตลอดทั้งปี