บทที่ 942 สิงสู่!

บทที่ 942 สิงสู่!

………………..

คำพูดนี้ราวกับสายฟ้าฟาดผ่ากลางนภา ตกลงสู่โลกมนุษย์ และตกลงสู่ใจของขุนนางทั้งภายในและภายนอกดาราจักรพรรดิโบราณ

กลายเป็นเสียงดังก้องกังวาน แต่ไม่ได้ทำให้เกิดพายุโหมยิ่งกว่าเดิม

เพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ ทำให้ผู้คนตกตะลึงตั้งแต่เริ่มต้น

ประการแรกคือการก่อกบฏแบบสายฟ้าแลบของหนิงเหยียน จากนั้นสิ่งของสามอย่างที่เขานำมาบูชาก็สร้างความฮือฮายิ่งขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งการลงโทษของดวงชะตาเผ่ามนุษย์ซึ่งกลายร่างเป็นโซ่ตรวนผูกมัดจักรพรรดิมนุษย์

สิ่งนี้สามารถสั่นคลอนดวงชะตาได้ มีความหมายเพียงอย่างเดียวว่า…สิ่งที่หนิงเหยียนพูดเป็นความจริง

แต่เมื่อเทียบกับสิ่งเหล่านี้ การโจมตีของอ๋องเจิ้นเหยียนนั้นเป็นสิ่งที่ทำให้ผู้คนไม่อยากจะเชื่อและทำให้จิตใจของพวกเขาปั่นป่วนมากที่สุด

ไม่มีใครคาดคิดว่าอ๋องเจิ้นเหยียนซึ่งมุ่งมั่นและขยันขันแข็งเพื่อเผ่ามนุษย์ และเป็นถึงเทพสงครามแห่งเผ่ามนุษย์ จะทรยศได้

เรื่องนี้ไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย

พวกเขาไม่อาจคาดเดาได้ว่า ด้วยเหตุผลกลใดอ๋องเจิ้นเหยียนจึงเลือกที่จะต่อสู้กับจักรพรรดิมนุษย์!

ท้ายที่สุดแล้ว เมื่ออยู่ในระดับและสถานะเช่นอ๋องเจิ้นเหยียน ก็มีสิ่งที่กระทบจิตใจได้น้อยลงเรื่อยๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาเขาทุ่มเทต่อสู้อย่างสุดใจเพื่อเผ่ามนุษย์จริงๆ

ประสบการณ์เฉียดตายหลายครั้ง การบาดเจ็บสาหัสหลายครา และการสังหารต่างเผ่า เรื่องเหล่านี้…ไม่อาจปลอมแปลงได้

ทว่าเทพเจ้าที่มีจิตวิญญาณอันแสนอิสระและสูงส่ง ผู้ทุ่มเทให้กับการต่อสู้เพื่อเผ่ามนุษย์จนสุดใจ กลับหันดาบ…มาเผชิญหน้ากับจักรพรรดิมนุษย์

ทั้งหมดนี้ทำให้เกิดคลื่นลูกใหญ่ อาจกล่าวได้ว่าเป็นการพลิกผันอย่างใหญ่หลวง

ดังนั้นตัวจริงของหนิงเหยียนที่อยู่ในที่นี้ ตอนนี้ จึงไม่สำคัญในใจของผู้คนอีกต่อไป

แม้แต่ขุนนางเก่าบางคน ก็ตัดสินใจได้ทันทีในห้วงเวลานั้น

คดีใหญ่เกี่ยวกับหนิงเหยียนเมื่อหลายปีก่อน ความทรงจำยังคงชัดเจนอยู่ในใจของผู้คน ณ ที่แห่งนี้

เพียงแต่เรื่องราวเกี่ยวกับพี่ชายของหนิงเหยียนซึ่งก็คือองค์ชายสิบเอ็ด เป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับจักรพรรดิมนุษย์ และทุกคนไม่มีทางและไม่ยินดีที่จะแตะต้องมัน

ดังนั้นโซ่เหล็กที่พันธนาการร่างกายจึงยังพังทลายอย่างต่อเนื่อง จักรพรรดิมนุษย์ที่ถูกผูกมักกลางอากาศ สีหน้าของพระองค์สงบราบเรียบ มีเพียงเสียงเอ่ยแผ่วเบาที่สะท้อนอยู่ในดาวจักรพรรดิมนุษย์

“ข้าไม่ได้แปลกใจกับการปรากฏตัวของเจ้านักหรอก มีเพียงการลงมือของอ๋องเจิ้นเหยียนเท่านั้นเป็นสิ่งแรกที่ทำให้ข้าประหลาดใจในวันนี้”

“อ๋องเจิ้นเหยียน คำตอบนี้เจ้ายินดีจะมอบแก่เราหรือไม่?”

จักรพรรดิมนุษย์เงยหน้าขึ้นมองไปที่อ๋องเจิ้นเหยียนที่กำลังต่อสู้กับขันทีเฒ่า

อ๋องเจิ้นเหยียนไม่พูดอะไรสักคำ ยังคงโจมตีอย่างเต็มที่ เสียงคำรามสะท้อนก้อง แสงดาบระเบิดบนท้องฟ้า

สิ่งที่ตอบจักรพรรดิมนุษย์คือพี่ชายของหนิงเหยียนซึ่งก็คือองค์ชายสิบเอ็ดเพียงคนเดียว

“การเลือกที่จะฟาดฟันท่าน เป็นไปเพื่อเผ่ามนุษย์ เพื่อความชอบธรรม! เสด็จพ่อ จักรพรรดิมนุษย์เช่นท่านเป็นดั่งเนื้อร้ายของเผ่ามนุษย์ ไม่คู่ควรที่จะเป็นจักรพรรดิ!”

“ชื่อสิบเอ็ดน้อยนี้ ข้าไม่ได้ยินจากปากท่านมานานมากแล้ว ในอดีตชื่อนี้ทำให้ข้าอบอุ่นใจ แต่ตอนนี้…เมื่อชื่อนี้ออกจากปากท่าน ฟังดูช่างเสแสร้งสิ้นดี!”

สีหน้าขององค์ชายสิบเอ็ดบิดเบี้ยว ดวงตาแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือดฝอย เผยให้เห็นความชิงชังสุมแน่น ไม่ประหลาดใจที่จักรพรรดิมนุษย์มองเห็นตัวตนของเขา

ในมุมมองของเขา ตัวตนพวกนั้น เขาไม่สนใจแม้แต่น้อย สิ่งที่เขาสนใจมีเพียงอย่างเดียว…นั่นคือการสังหารจักรพรรดิมนุษย์!

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงอดทนและเตรียมการมานานหลายปี

สีหน้าของจักรพรรดิมนุษย์เรียบเฉย ถอนสายตาจากอ๋องเจิ้นเหยียนมองไปองค์ชายสิบเอ็ด ดูเหมือนจะไม่สนใจคำถากถางของอีกฝ่าย และพูดต่อไปอย่างใจเย็น

“เจ้าสิงร่างหนิงเหยียนตั้งแต่เมื่อไร?”

เมื่อองค์ชายสิบเอ็ดได้ยินดังนั้นก็หัวเราะลั่น สีหน้าของเขาในขณะนี้ดูดุร้ายยิ่งกว่าเดิม

โดยปกติเขามักจะมืดมนอารมณ์ไม่ผันผวนเช่นนี้ แต่วันนี้ต่างออกไป ที่จริงแล้วเขาอดทนและเตรียมการมานานเกินไป ในที่สุดวันนี้ก็ระเบิดออกมา เพื่อที่จะแก้แค้น

อารมณ์ของเขาจึงเป็นเช่นนี้

“แน่นอนว่าเป็นเพราะเสด็จพ่อเอง ที่จับน้องชายหน้าโง่ของข้าขังไว้ในคุกหลวง เพื่อให้ท่านทำเช่นนั้น ข้าจึงจงใจปรากฏตัวในคดีนั้น”

“มีเพียงวิธีนี้เท่านั้น ที่จะชี้นำเป้าหมายไปที่หนิงเหยียนได้ ข้าคำนวณไว้แล้วว่าหนิงเหยียนจะใช้ระฆังถามเซียนเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตนเอง และผู้ยิ่งใหญ่เช่นท่าน กำลังยุ่งกับเรื่องสนตัว จึงไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้นัก”

“ดังนั้นการคุมขังเขาจึงเป็นทางเลือกเดียว”

“ด้วยเหตุนี้ ข้าจึงสามารถใช้คุกหลวง เข้าสิงร่างเขาผ่านความคิดข้า”

เสียงขององค์ชายสิบเอ็ดดังไปทั่วทุกทิศ

สวี่ชิงได้ยินดังนั้นก็ฉุกคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

“คนชุดดำลึกลับในบ้านของชาวบ้านในวันนั้น…เป็นองค์ชายสิบเอ็ดจริงๆ ด้วย”

ดวงตาของสวี่ชิงหรี่ลง ปีนั้นเขาค้นวิญญาณเพื่อติดตามเบื้องหลังผู้ที่ใส่ร้ายสำนักพรรคเซียนพิสดาร และเคยพบบ้านของคนธรรมดาหลังหนึ่ง

ที่นั่น เขาได้พบกับคนชุดดำเป็นครั้งแรก

ขณะที่ครุ่นคิด สวี่ชิงก็คิดถึงสิ่งที่หนิงเหยียนเคยพูดตอยู่ในคุก ว่าเขารู้สึกถึงความผันผวนที่คุ้นเคยในส่วนลึกของคุก..

และเหตุผลที่อีกฝ่ายสิงร่างหนิงเหยียนก็ชัดเจน ตัวตนขององค์ชายสิบเอ็ดนั้นอยู่ในความมืดมน และสิ่งที่เขาต้องทำคือการเข้าใกล้จักรพรรดิมนุษย์

นอกจากนี้ ในเมืองหลวงจักรพรรดิเผ่ามนุษย์ การปลงพระชนม์จักรพรรดิมนุษย์นั้นมีอุปสรรคใหญ่

ดังนั้นเรื่องนี้จะสำเร็จได้ ต้องป้องกันการช่วยเหลือจากคนนอก

ดังนั้นดาราจักรพรรดิโบราณที่ใช้บูชาบรรพชน ซึ่งแยกตัวออกจากภายในและภายนอก จึงเป็นสนามรบที่ดีที่สุด

ที่นี่ คนนอกที่ต้องการเข้ามา จำเป็นต้องมีคุณสมบัติเหมาะสม

และคุณสมบัติที่ว่านั้น มีเพียงจักรพรรดิมนุษย์เท่านั้นที่จะมอบให้ได้ด้วยดวงชะตา

ทว่าต่ตอนนี้ดวงชะตาผันผวน กลายเป็นโซ่เหล็กตรึงจักรพรรดิมนุษย์ไว้ จักรพรรดิมนุษย์ไม่สามารถเรียกดวงชะตามาช่วยเหลือได้ จนกว่าจะแก้ปัญหาได้

เห็นได้ชัดว่าหมากตานี้อีกฝ่ายรอมานานมากแล้ว