ตอนที่ 955
บทที่ 955 อยากตายก็เข้ามา!
October 22, 2026
บทที่ 955 อยากตายก็เข้ามา!
ฉากที่ปรากฏบนท้องฟ้าทำให้สวี่ชิงแน่ใจทันทีว่าก่อนหน้านี้ตนคิดไว้ไม่ผิด ผู้บำเพ็ญลึกลับที่โผล่มาสกัดฝ่ามือเอกภพในช่วงสำคัญตอนสามเทพเจ้าเลื่อนขั้นวันนั้น
ก็คือจักรพรรดิมนุษย์
‘มิน่าการถอยทัพของนภาคิมหันต์ตอนนั้นทำให้ข้ารู้สึกดูราบรื่นเกินไป เหมือนการปรากฏตัวของข้าแค่ทำให้การถอยทัพนี้มีเหตุผลสมควร’
‘มาคิดดู ก่อนหน้านี้เทพชั้นสูงซิงเหยียนปรากฏตัวในเมืองหลวงจักรพรรดิเผ่ามนุษย์…น่ากลัวตอนนั้นองค์ท่านก็มีข้อตกลงกับจักรพรรดิมนุษย์แล้ว…’
สวี่ชิงพึมพำในใจ มองฉากยิ่งใหญ่เปี่ยมบารมีตรงหน้า เกิดความรู้สึกนับถือจักรพรรดินีผู้นั้นขึ้นมาเช่นกัน
‘หวังว่า…วันนี้จะสำเร็จ’
สวี่ชิงหาเหตุผลที่จะไม่อวยพรไม่เจอ โดยเฉพาะหลังผ่านการตีกลอง
ดังนั้น เขามองไปยังจักรพรรดินี
จักรพรรดินีที่เขาเห็น มั่นใจสุขุม สง่าดุจหงสา ราวกับทุกการเปลี่ยนแปลงอยู่ตรงหน้าล้วนไม่สั่นคลอน ทุกความยากลำบากล้วนข้ามไปได้ สีหน้าเรียบนิ่งโดยตลอด
หากเป็นสวี่ชิงก่อนเข้าเจ็ดเนตรโลหิต โลกทัศน์ของเขา ความเข้าใจของเขา ประสบการณ์ของเขายังไม่ได้เปิดกว้างถึงที่สุด
เช่นนั้นเขาอาจเข้าใจความสงบนิ่งของจักรพรรดินีเป็นอื่น
แต่บัดนี้ด้วยประสบการณ์ของเขา ย่อมมองออกว่าฐานะและความสูงส่งของนางทำให้นางไม่อาจเผยความรู้สึกของตัวเองได้โดยง่าย เพราะตอนนี้เผ่ามนุษย์ทุกคนกำลังจับตามาที่นาง
นาง คือแหล่งรวมพลังใจของเผ่ามนุษย์บนแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์ในปัจจุบัน
นางตื่นกลัว เผ่ามนุษย์ย่อมตื่นกลัว นางตระหนก เผ่ามนุษย์ย่อมตระหนก
เช่นเดียวกัน ยามนี้ไม่รู้มีเผ่าใหญ่รวมถึงผู้แข็งแกร่งบนแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์มากเท่าไร ยังมีเทพเจ้านับไม่ถ้วนที่กำลังแอบจับตาการบูชาครั้งยิ่งใหญ่ของเผ่ามนุษย์ด้วยวิธีการต่างๆ
ดังนั้นจินตนาการได้ว่าทุกสีหน้า ทุกประโยค ทุกการกระทำของจักรพรรดินีล้วนถูกขยายไม่รู้กี่เท่า ยังถูกแต่ละฝ่ายรับรู้อย่างลึกซึ้ง
เมื่อถูกรับรู้ทุกสิ่ง เช่นนั้นอันตรายก็จะมีมากขึ้น
ที่ว่าเหมือนเดินบนน้ำแข็งบางก็คือแบบนี้
นางจึงทำได้เพียงสงบนิ่ง
ในความคิดของสวี่ชิง ท้องฟ้าดังสนั่นรุนแรงกว่าเดิม ความรู้สึกแตกสลายเด่นชัด ผืนดินร่วมคำรน ไหวคลอนตามมา
พิภพผืนนี้คล้ายกลายเป็นทะเลโทสะเชี่ยวกรากในยามนี้ เผ่ามนุษย์กลับเป็นเรือเดี่ยวในคลื่นยักษ์เทียมฟ้า เคลื่อนขึ้นลงตามคลื่นลม เสี่ยงจมลงได้ตลอดเวลา
ส่วนบนม่านฟ้า มีเสียงเลื่อนลั่นทอดจากทะเลเพลิง สนั่นหวั่นไหวแทบหูหนวก
เห็นได้ว่าในนั้นแสงจันทร์สาดส่องเกิดเป็นอำนาจเทพเจ้า กลิ่นอายที่มาจากเทพชั้นสูงเยว่เหยียนกวาดสรรพสิ่งด้วยความโหดร้ายและเย็นชา
ศึกเทพเจ้า โดยเฉพาะศึกเทพเจ้าในระดับของเยว่เหยียนกับอัคคีไม่ใช่คนธรรมดาจะเห็นได้ด้วยตาเนื้อ
แม้สัมผัสได้ก็ไม่ชัดเจน
แสงจันทร์กับทะเลเพลิงบนม่านฟ้าจึงผสานเป็นภาพที่ไม่อาจจับต้อง
ในความเลือนรางนั้น ดวงจันทร์กำลังขยาย เพลิงกำลังม้วนกลับ
ความต่างของระดับพิสุทธิ์กับเพลิงพิบัติปรากฏชัดในม้วนภาพนี้
ความจริงหากเยว่เหยียนต้องการ สำหรับองค์ท่านจะกำราบเพลิงพิบัติแค่พลิกฝ่ามือก็ได้
แต่ชัดว่าองค์ท่านไม่คิดทำ
ส่วนจิ้งจอกดินด้านข้างก็เป็นเช่นนั้น องค์ท่านเดินอยู่ในรัตติกาลอย่างเยือกเย็น ดินตกจากฟ้า โคลนผุดบนพื้น เดินผ่านบริเวณใดทุกสิ่งทุกอย่างล้วนดูเหมือนจะกลายเป็นรูปปั้นดินมหึมา
รวมไปถึงเทพจากซากศพนับไม่ถ้วนที่กำลังถอยหลังไม่หยุดเบื้องหน้านาง
ชัดว่าในใจองค์ท่านทั้งสอง การคุ้มครองวิถีครั้งนี้เพียงต้องขัดขวางและจัดการนิดหน่อยเท่านั้น
ที่จริงใช่ว่าสังหารเพลิงพิบัติสองคนให้เผ่ามนุษย์ไม่ได้ แต่ตอนนี้ดูเหมือนเผ่ามนุษย์ยังจ่ายราคานี้ไม่ไหว
นี่อยู่เหนือขอบเขตข้อตกลงด้วยเช่นกัน
ทั้งหมดนี้อยู่ในสายตาจักรพรรดินี
ไม่ว่าการมาเยือนของเทพอัคคีเผ่าเอกภพแดนสีชาด หรือการปรากฏตัวของเทพเจ้าเผ่าเหวกระดูกนรกานต์ ความจริงก็อยู่ในการคาดหมายของนางอยู่แล้ว
การเลื่อนขั้นของเทพเจ้าทั้งสามตอนนั้น ในแง่หนึ่งถือเป็นการเผยอุปสรรคที่นางต้องเผชิญหลังจากนี้ให้เห็นล่วงหน้า
ดังนั้น…นางตัดสินใจร่วมมือกับเทพเจ้าทั้งสาม เสี่ยงอันตรายใหญ่หลวงออกมือในชั่วเวลาสำคัญที่สุดของอีกฝ่าย ต่อต้านฝ่ามือเอกภพนั้นให้เหล่าองค์ท่าน
ทำเช่นนั้นแลกกับการมาเยือนของเทพเจ้าทั้งสามในวันนี้!
แม้เหล่าองค์ท่านไม่ได้ออกเต็มแรง แต่ท่าทีเผยชัดเจน จักรพรรดินีก็รู้ดีแก่ใจว่านี่เป็นเพียงข้อตกลง
แม้เผ่านภาคิมหันต์เป็นศัตรูมานับแต่โบราณ แต่สำหรับอนาคตของเผ่ามนุษย์ ศัตรู…ก็ใช่ว่าเป็นพันธมิตรไม่ได้
อย่างไรเทียบกับเทพเจ้าองค์อื่นบนแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์ ที่มาของเทพเจ้าทั้งสามเหมาะสมยิ่งกว่า
แน่นอนว่าเงื่อนไขแรกยังต้องมีคุณสมบัติพอให้แลกเปลี่ยนกับเหล่าองค์ท่าน
จักรพรรดินีเลื่อนสายตาจากม่านฟ้า มองไปยังศพของจักรพรรดิมนุษย์ตงเซิ่งในเกลียวคลื่นทั้งห้ารอบดาวจักรพรรดิโบราณ
ความลับเกี่ยวกับที่มาของเทพเจ้าทั้งสาม คือสาเหตุที่จักรพรรดิมนุษย์ตงเซิ่งเปิดสงครามค้นหาภายใต้คำสั่งของแดนศักดิ์สิทธิ์
ความลับนี้ส่งถึงแดนศักดิ์สิทธิ์ในที่สุด พร้อมกันนั้นจักรพรรดิมนุษย์ตงเซิ่งก็บอกต่อคนรุ่นหลัง
จักรพรรดินีถอนสายตาลงไปยังขอบฟ้า เพลิงเทวะของนางลุกโชนถึงช่วงสำคัญแล้ว
“ในข้อตกลงนี้มีของอีกอย่างหนึ่ง”
พริบตาที่มองไป ตรงสุดขอบฟ้ามีเสียงตีกลองสนั่นหวั่นไหวทอดมา
เสียงนี้ดังทอดมาไม่หยุด สะเทือนจิตใจทุกชีวิต ท้องฟ้าถอดสี ผืนดินกลายเป็นความว่างเปล่า ทั้งพิภพกำลังสั่นรุนแรงในพริบตานี้
ท้องฟ้าเป็นเช่นนั้น ผืนดินเป็นเช่นนั้น ขุนเขาสายธารเป็นเช่นนั้น สรรพชีวิตก็เป็นเช่นนั้น
ราวกับการมีอยู่บางอย่างที่น่ากลัวหาใดเปรียบกำลังเดินมายังโลกท่ามกลางเสียงสะเทือนเลื่อนลั่น
ไม่นาน ความว่างเปล่าถูกแหวกออก รอยแยกมหึมาสายหนึ่งทะลุจากตะวันตกสู่ตะวันออกท่ามกลางฟ้าดิน ความยาวดูไร้สิ้นสุด เงยหน้ามองยากเห็นสุดขอบ
และในรอยแยกนั้นมีลมทางเหนือพัดมา
ลมนี้เย็นเยือก ทำลายพลังชีวิต พัดแรงขึ้นทุกที สุดท้ายเกิดเสียงคร่ำครวญ กลายเป็นพายุที่รุนแรงพอให้สะกดกาลเวลา
ผู้ใดพบเห็นล้วนตื่นกลัว
ไม่ว่าเทพอัคคีหรือเทพเจ้ารัตติกาล ยามนี้ล้วนตัวสั่นเทา มองทอดไปยังพายุ
เหล่าองค์ท่านเห็นเงาร่างสองสายเหยียบพายุออกมาจากรอยแยก
เงาร่างสองสายหนึ่งใหญ่หนึ่งเล็ก
เงาใหญ่นั้นมีกายขนาดพันจั้ง ทั้งตัวเต็มไปด้วยเกราะกระดูกสีทอง ราวกับงอกอยู่บนกายเนื้อ ไม่แยกจากกัน ความศักดิ์สิทธิ์เด่นชัดบนตัวเป็นพิเศษ
ส่วนหัวก็มีหมวกเกราะ กลับไม่ปิดบังใบหน้า เพียงแต่ใบหน้าประหลาด…ตรงนั้นดำมืดทั้งผืนราวกับหลุมดำ
ไม่มีเครื่องหน้า
ด้านหลังเป็นสายเส้นแล้วเส้นเล่าที่เกิดจากอัสนีสีทองนับไม่ถ้วน แผ่ขยายหมื่นจั้ง ยิ่งใหญ่น่าตื่นตะลึง
รวมกันเป็น…ปีกมหึมาคู่หนึ่ง!
พลังกดดันน่าครั่นคร้าม กลิ่นอายน่าหวาดกลัวมาเยือนโลกนี้พร้อมการมาถึงขององค์ท่าน
ข้างกายมีผู้ติดตามเหมือนคนรับใช้ กายสวมชุดยาวสีเทา ไอหมอกสีเทากระจายออกทั่วร่าง ในตัวมีเสียงคำรามก้องสะท้อน ถึงกับเป็นเทพชั้นสูง
แม้ไม่ใช่เพลิงพิบัติ แต่ก็เป็นขั้นเพลิงกรรม
การมีอยู่เช่นนี้ถึงกับเป็นแค่ผู้รับใช้เทพ เห็นได้ถึงฐานะสูงส่งของเทพเกราะกระดูกสีทองที่เหยียบพายุออกมาจากรอยแยก
“เผ่าราชันประกาศิตอุดร!”
จักรพรรดินีกล่าวคำแช่มช้า น้ำเสียงทุ้มต่ำ
เผ่าราชันประกาศิตอุดรอันเป็นลำดับสองในกลุ่มเผ่านับไม่ถ้วนบนแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์
มองทั่วทั้งเมืองหลวงจักรพรรดิ เรียกได้ว่าเป็นเผ่าแข็งแกร่งที่สุด
ที่มาเยือนตอนนี้ ก็คือเทพชะตาหนึ่งในหมู่มวลเทพของเผ่านี้ ระดับพิสุทธิ์ขั้นสูงสุด!
องค์ท่านเดินมา อัคคีก้มหน้า รัตติกาลสำรวม ซิงเหยียนกับเยว่เหยียนก็เคร่งขรึม
แม้เป็นพิสุทธิ์ด้วยกันทั้งหมด แต่ผู้นี้ชัดว่าอยู่ใกล้แท่นเทวะกว่าเหล่าองค์ท่าน
“ผู้บำเพ็ญแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์เปลี่ยนเป็นเทพใช่ว่าทำมิได้”
“แต่บัดนี้ประกาศิตอุดรมีเรื่องสำคัญ จักรพรรดิเผ่ามนุษย์ พิธีสำเร็จเทพของเจ้าเอาไว้อีกสามพันปีค่อยดำเนิน”
ในพายุนั้น เทพชะตากล่าวคำเรียบนิ่ง
เสียงตกถึงแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์ กลายเป็นกฎผนึกฟ้าผนึกดิน
พูดจบ สายตาองค์ท่านตกที่ตัวจักรพรรดินี น้ำเสียงเรียบนิ่งราวกับเป็นเพียงคำสั่ง และผู้ฟังไม่มีทางเลือกให้ปฏิเสธ
จักรพรรดินีนิ่งเงียบ แต่เพลิงเทวะบนดาวจักรพรรดิโบราณยามนี้นอกจากไม่ลดลง กลับจะยิ่งโชติช่วงขึ้นมาตามคลื่นในใจของนาง
เสียงเลื่อนลั่นดังทอดมา การลุกไหม้รุนแรงหาใดเปรียบ
เห็นเป็นเช่นนั้น เทพชะตาเผ่าราชันประกาศิตอุดรผู้นี้ยกมือด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก
ฉับพลันพายุรอบด้านพลิกม้วนรวดเร็วท่ามกลางเสียงหวีดคำรามสะท้านฟ้าสะเทือนดิน กำลังจะกวาดซัดไปยังจักรพรรดินีและดาวจักรพรรดิโบราณ
แต่ในตอนนั้นเอง ตะวันดวงใหญ่โผล่ออกมาตรงกลางระหว่างจักรพรรดินีกับเทพชะตาผู้นี้ แสงเรืองรองระยับฟ้าดินสะท้อนทั่วทิศ
รัศมีผ่านบริเวณใดพายุก็หยุดนิ่ง
และในตะวันดวงใหญ่นั้น มีเงาร่างสายหนึ่งเดินออกมา
ร่างกายดูคล้ายสตรี แต่ใบหน้ากลับมีความเป็นชาย ดวงอาทิตย์ด้านหลังรัศมีไร้สิ้นสุด ใต้ฝ่าเท้าปรากฏกลุ่มเผ่าและผีร้ายร้องหวีดแหลมนับไม่ถ้วน
เป็นเทพชั้นสูงรื่อเหยียนผู้แข็งแกร่งที่สุดในเทพเจ้าทั้งสามแห่งนภาคิมหันต์นั่นเอง
ชั่วขณะที่ปรากฏตัวมาขวางเทพชะตาเผ่าราชันประกาศิตอุดร พร้อมกันนั้นมือขวาองค์ท่านพลันยกโบก อักขระเทพเจ็ดสีลอยไปหาจักรพรรดินี
“เราสามเทพเจ้าแห่งนภาคิมหันต์ยึดมั่นในคำสัตย์ แม้ไม่ทำเรื่องนอกเหนือข้อตกลง แต่ในข้อตกลงจำต้องทำตาม วันนั้นตกลงกันว่าเจ้าจะช่วยสุดกำลัง หากอุปราชไอศวรรย์ยังพ่ายแพ้ ของสิ่งนี้จะเป็นของเจ้าดังเดิม ตอนนี้มันเป็นของเจ้าแล้ว”
“จักรพรรดินีเผ่ามนุษย์แห่งแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์ ข้อตกลงในภายภาคหน้าก็เช่นเดียวกัน!”
เทพสุริยันกล่าวคำแช่มช้า จากนั้นก้าวเดินไปทางเทพชะตาเผ่าราชันประกาศิตอุดรผู้นั้น
“เผ่าราชันประกาศิตอุดร ที่นี่คือทางตะวันออกของแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์ ไม่ใช่ทางเหนือที่เจ้าอยู่ มือของพวกเจ้า…ยื่นมาไกลเกินไปแล้ว”
พูดจบ ตะวันดวงใหญ่ด้านหลังเทพสุริยันยิ่งเปล่งแสงเรืองรอง เกิดเป็นรัศมีบาดตาแผ่คลุมเทพชะตาที่มุ่นหัวคิ้วไว้ด้านใน
อักขระเทพเจ็ดสีนั้นยามนี้ก็เข้าใกล้จักรพรรดินี ถูกนางยกมือคว้าไว้
ในเผ่ามนุษย์แทบไม่มีใครรู้จักอักขระเทพแผ่นนี้