ตอนที่ 183
บทที่ 183 ปล่อยฉัน คุณคนเลว
October 22, 2026
“คุณหญิง ระวังหน่อย มีประตู”
เสียงของคนรับใช้ดังเข้ามา เซิ่งอันหรานจับวงกบประตู“ใช่แล้ว เด็กสองคนล่ะ?คนเยอะเกินไป ต้องมองดูพวกเขาอย่างรอบคอบ”
“คุณชายน้อยกับคุณหนูถูกส่งกลับไปที่ห้องแล้ว มีพี่เลี้ยงพิเศษคอยดูแล สนิทกันมากอยู่ด้วยกันตลอดเวลา คุณหญิงวางใจเถอะ วันนี้ลมแรง รีบเข้าไปเถอะ อย่าปล่อยให้เย็น”
“ไม่เป็นไร ไม่ต้องสนใจฉัน ฉันจะไปรับลม ทำให้สร่างเมา”
เซิ่งอันหรานดึงมือของตัวเองจากมือคนรับใช้ ถือโอกาสโบกมือ ให้คนรับใช้ออกไป
สายลมยามเย็นใต้ชายคาของระเบียง ยังมีกลิ่นหอมของต้นกุหลาบจันทร์
เซิ่งอันหรานถูกสายลมพัด ก็สร่างเมาแล้ว นั่งลงบนโต๊ะหินในลานบ้าน
“พี่สะใภ้ไม่เป็นไรใช่ไหม?”
เสียงผู้ชายดังขึ้นมา เซิ่งอันหรานชะงักไปเล็กน้อย หรี่ตามองไปทางเสียง มองเห็นร่างในชุดสีเทาเดินมาอยู่ชายคาของระเบียง ผู้ชายใส่สูทสีเทาเงิน อายุไม่ต่างจากอวี้หนานเฉิงมาก
เธอจำได้ไม่ชัดเจน ผู้ชายคนนี้เป็นคนที่ผู้อาวุโสเพิ่งจะแนะนำเธอจบ ก็เป็นญาติคนแรกที่แสดงความยินดีให้เธอ
เรียกเธอว่าพี่สะใภ้ งั้นคงเป็นลูกพี่ลูกน้องของอวี้หนานเฉิง
“ไม่เป็นไร”เธอตอบเสียงเรียบเฉย ฝืนให้ดูมีสติสัมปชัญญะ
อยู่ในตระกูลที่ร่ำรวย ก็ไม่สามารถจะขายหน้าได้
ผู้ชายหน้าตาหล่อเหลา เห็นเธอตอบรับ ก็เดินเข้ามา หลังจากนั้นก็วางขวดพลาสติกใสไว้บนโต๊ะหิน พูดอย่างห่วงใย
“นี้เป็นน้ำตาลที่ทำให้สร่างเมา กินเม็ดเดียวพรุ่งนี้ก็จะไม่ปวดหัวแล้ว ผมเห็นว่าพี่สะใภ้ดื่มไปเยอะแล้ว ก็เป็นห่วง ดังนั้นจึงตามมาดู หวังว่าจะไม่ล่วงเกิน”
รู้ว่าจะล่วงเกินก็ยังเดินตามมา ไม่รู้ว่าหญิงชายอยู่ตามลำพังไม่เหมาะสมเหรอ?
จู่ๆเซิ่งอันหรานก็รู้สึกเลี่ยนมาก ปลิ้นปล้อนจนทำให้คนเกลียด
“ขอบคุณ”เธอพยักหน้าอย่างมีมารยาท กลับไม่ได้ยื่นมือไปรับ
“พี่สะใภ้กับพี่อวี้หนานเฉิงรู้จักกันเมื่อไหร่เหรอ?ทำไมเมื่อก่อนผมไม่เคยได้ยินพี่ชายเอ่ยถึง?”
ผู้ชายถามตามอำเภอใจ
เซิ่งอันหรานตาปรือมองเขา สมองรู้สึกปวดหัว“ฉันรู้จักกับเขาไม่นาน นายไม่ได้ยินเขาเอ่ยถึงก็เป็นเรื่องปกติมาก”
“แบบนี้เอง งั้นดูเหมือนว่าพี่ชายจะชอบคุณมาก ไม่งั้น รู้จักไม่นานก็คงไม่ตัดสินใจแต่งงาน ฉุกละหุกขนาดนี้”
“เขาอยากจะแต่งงานกับฉัน?”เซิ่งอันหรานได้ยินคำนี้ไม่ชัดเจน รู้สึกว่าอยากจะหัวเราะ“เขาจะอยากแต่งงานกับฉันได้ยังไง รักครั้งแรกเขากลับมาแล้ว เฝ้าภาวนารีบจะเลิกกับฉัน”
“รักครั้งแรก”
ผู้ชายสายตาตื่นเต้นขึ้นมา มีความสนใจ“ดูเหมือนว่าพี่สะใภ้จะมีคำพูดที่คับแค้นใจกับพี่ชายมากนะ คุณพูดให้ผมฟัง มีโอกาสผมจะพูดให้เขาฟัง”
“พูดอะไรล่ะ?”เซิ่งอันหรานรำคาญจนผลักเขา ผู้ชายไม่ได้ป้องกัน เกือบจะล้ม ก็ขมวดคิ้วขึ้นทันที ใช้สายตารังเกียจมองเธอ
“อย่าพูดว่าเขาไม่อยากแต่งงานกับฉัน ถ้าเขาอยาก ฉันก็ยังไม่ยินยอม คนที่ชอบฉันมีเยอะแยะไปหมด เขาอวี้หนานเฉิงถือว่าไม่ได้อยู่ในเกรด!”
พูดชายได้ยินก็ชะงัก หัวเราะออกมา“คำพูดนี้ผมชอบฟัง เขาถือว่ามีเกรด ท่าทางเขาแบบนั้น ยังโชคดีที่เกิดมาในตระกูลนี้ พี่สะใภ้ พูดเถอะพวกคุณรู้จักกันได้ยังไง…”
“พวกเราเหรอ?”
เซิ่งอันหรานเงยหน้าขึ้นมองผู้ชายที่อยู่ตรงหน้า กะพริบตา จู่ๆก็ดึงคอเสื้อของผู้ชาย และพูดคำด่าออกมา“อวี้หนานเฉิง ผู้ชายสารเลว…”
บางทีเป็นเพราะสาเหตุของการดื่มเหล้า ท่วมตัวเซิ่งอันหรานเต็มไปด้วยความงดงามที่กระจายออกมา เข้าใกล้แบบนี้ กลิ่นแอลกอฮอล์ปะทะบนใบหน้าทำให้ผู้ชายตะลึงทันที