บทที่ 2 สั่งสอนเธอสักหน่อย

เซิ่งอันหรานถอดรองเท้าออก นอนบนเตียงผ่าตัด แม้ว่าจะเตรียมใจพร้อมแล้ว ตัวเธอยังเย็นเฉียบมากๆ

เธอเอาเด็กนี่ไว้ไม่ได้ เธอยังเป็นนักศึกษาในมหาวิทยาลัย เธอจะโดนคนดูถูก…

“ลูก ขอโทษ…”กุมบนท้องน้อย เซิ่งอันหรานแสดงความอาลัยอาวรณ์ออกมาเล็กน้อย

ในเวลาที่การผ่าตัดกำลังจะเริ่ม เสียงดัง“ปัง” ประตูห้องผ่าตัดถูกเตะออกอย่างแรง เหล่าผู้ชายสวมชุดสูทสีดำเข้ามาเหมือนเป็นฝูง ชั่วพริบตาเดียวทำให้ในห้องผ่าตัดกลายเป็นที่คับแคบขึ้นมา

“คุณ พวกคุณเป็นใคร?”

เรื่องเกิดขึ้นกะทันหัน เหล่าหมอและพยาบาลต่างก็ตกใจ มีดผ่าตัดตกลงบนเตียงผ่าตัด เซิ่งอันหรานก็ตกใจตื่นเหมือนกัน

เซิ่งอันหรานยังไม่ทันตั้งตัว ผู้ชายคนหนึ่งเดินตรงมาจับเธอไว้ ยาชาเข็มหนึ่ง ฉีดเข้าไป

หมอและพยาบาลที่เผชิญกับฉากนี้ มึนงงไปเลย

ผู้ชายที่ยังไม่ไปควักเงินหนาๆ ปึกหนึ่งออกมาจากกระเป๋า โยนไปที่คุณหมอนั้น พูดเสียงเย็น“ผู้หญิงคนนี้ ไม่เคยมาหาคุณ เข้าใจไหม?”

“เข้าใจ!!!” เหล่าหมอและพยาบาลสองสามคนกลัวตัวสั่น

รอยาชาหมดแล้ว เซิ่งอันหรานตื่นขึ้นอย่างวิงเวียน กลับพบว่าตัวเองอยู่ในห้องน้ำที่หรูหราห้องหนึ่ง

มีคนผลักประตูเข้ามาพอดี

"คุณเซิ่งตื่นแล้วเหรอ?" ที่เข้ามาคือผู้ชายวัยกลางคนหนึ่ง ในมือถืออาหารเลิศรส เห็นเซิ่งอันหรานมองตัวเองอย่างระแวดระวัง ยิ้มออกมาบางๆ

"คุณ คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันนามสกุลเซิ่ง"

เซิ่งอันหรานยิ่งระวังตัวขึ้น คนคนนี้รู้ว่าเธอชื่ออะไร เธอกลับไม่รู้จัก "พวกคุณพาฉันมาที่นี่หมายความว่าไง?"

"คุณเซิ่ง คืนนั้น...เป็นอุบัติเหตุ"

ปรากฏว่าพวกเขาจัดผู้หญิงผิด!

พ่อบ้านพูดอย่างเสียใจ "คุณชายไม่คิดจะตามต่อ แต่คิดไม่ถึงว่าคุณเซิ่งจะท้อง ในเมื่อตั้งท้อง เด็กคนนี้คุณชายก็ต้องรับไว้"

เซิ่งอันหรานเข้าใจทันที คุณชายที่เขาพูดถึง ก็คือผู้ชายน่ารังเกียจที่ชิงครั้งแรกของเธอไปคนนั้น!

"มีสิทธิ์อะไร! เขามีสิทธิ์อะไร! บอกคุณชายของพวกคุณ ลูกของฉัน ฉันอยากจะเอาออกก็คือเอาออก!"

พ่อบ้านไม่มีทางเลือก ยื่นหนังสือพิมพ์ที่ติดตัวมาให้เซิ่งอันหราน

"คุณดูอันนี้ก่อนดีกว่าไหม?"

เซิ่งอันหรานไม่อยากรับ กลับเหลือบเห็นพาดหัวข่าวบรรทัดหนึ่งอย่างไม่ตั้งใจ

"ภายในตระกูลเซิ่งเกิดข่าวปลอม จู่ๆ หุ้นเช้าวันนี้ดิ่งลง ตระกูลเซิ่งควรแก้ปัญหาอย่างไรดี?"