ตอนที่ 207
บทที่ 208 ฉันมีเรื่องจะสารภาพกับคุณ
October 22, 2026
เกาจ้านรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย เมื่อถูกอ่านความคิดในใจได้
“ไม่ดีเหรอ ? ซูจิ้งจะได้ดีขึ้นมา”
“คุณผิดแล้ว”
น้ำเสียงของอวี้หนานเฉิงยังคงมั่นคง
“ในอนาคตเมื่อคุณต้องแต่งงาน พ่อแม่ของคุณต้องตรวจสอบ ถ้าถึงเวลานั้นแล้ว พวกเขารู้ว่าคุณปกปิดเรื่องอะไรไว้มากมายจากประวัติทางการแพทย์ของถานซูจิ้ง พวกคุณไม่มีทางถูกยอมรับแน่นอน”
อวี้หนานเฉิงรู้จักพ่อแม่ของเกาจ้านมาตั้งแต่เด็ก เขายอมตามใจเกาจ้านทุกอย่าง เพียงเพราะว่าเขาเป็นผู้ใหญ่ แต่พวกเขาไม่สามารถรับเรื่องโกหกปิดบังได้ ไม่ยากที่จะคิดเลยว่า ถ้าหากว่าในอนาคตพวกเขารู้ว่าเกาจ้านปกปิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ไว้ พวกเขาจะเกลียดผู้หญิงคนนี้ขนาดไหน
“ถ้าคุณอยากจะเสี่ยงทั้งชีวิตของถานซูจิ้งถูกพ่อแม่ของคุณเกลียดละก็ คุณก็สามารถทำแบบนี้ได้”
คำพูดของอวี้หนานเฉิง แทบจะปิดกั้นความคิดก่อนหน้านี้ของเกาจ้าน
คิ้วของเกาจ้านแทบจะขมวดเป็นปม
“อันที่จริงการประลองนี้ก็ไม่มีอะไรเลย ฉันไม่กลัวพ่อแม่รู้แล้วจะไม่ยอมรับ ฉันกลัวว่าเมื่อถึงตอนนั้นซูจิ้งจะยังไม่ได้สติ ถ้าเธอได้สติขึ้นมาแล้วรู้ว่าฉันประกาศความสัมพันธ์ของเธอกับฉันออกไป แล้วเธอจะโกรธ อันที่จริงตอนนี้ฉันกับเธอก็อยู่ระหว่างการเลิกรา”
เพียงเพราะว่าสมองของถานซูจิ้งไม่ค่อยโอเค และถูกเขาเก็บกลับมาก็เท่านั้น
หลังจากถึงจุดนี้ อวี้หนานเฉิงก็รู้สึกว่าตัวเองไม่มีอะไรที่จะต้องพูดต่อไปอีกแล้ว จึงทำเพียงตบไหล่เขา
“ที่ฉันต้องพูดก็พูดไปหมดแล้ว ต่อจากนี้ อันหรานน่าจะมีเรื่องอะไรจะพูดกับคุณ”
“คงเป็นอย่างนั้น”
เกาจ้านพยักหน้า
เซิ่งอันหรานเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของถานซูจิ้ง แทบจะเป็นเพื่อนคนเดียวของเธอ และเป็นผู้แบ่งปันความลับต่อกัน เธอเป็นคนเดียวในโลกที่พูดเรื่องอาการป่วย ตอนนี้คนป่วยอยู่กับเขาที่นี่ แน่นอนว่าเธอจะต้องมีอะไรพูดเป็นธรรมดา
หลังจากผ่านไปสักพัก เซิ่งอันหรานก็ออกมาจากห้องนอน
อวี้หนานเฉิงยืนขึ้นอย่างรู้งาน
“ผมไปโรงจอดรถแล้วขับมารอข้างล่างนะ”
หลังจากพูดเสร็จเขาก็มองเซิ่งอันหราน แล้วจากไป
“นั่งสิ”
“ไม่ล่ะ”
สีหน้าของเซิ่งอันหรานเรียบเฉย “ดูจากท่าทางแล้ว คุณคงไม่ฟังคำพูดของอวี้หนานเฉิงเท่าไหร่”
”ฟังหมดแล้ว“
เกาจ้านอธิบาย “ล้วนเป็นสิ่งที่ดี และทั้งหมดก็เพื่อประโยชน์ของผม แต่เมื่อไตร่ตรองอย่างรอบคอบแล้ว แต่เมื่อพิจารณาแล้วก็ไม่มีที่ใดเลยที่จะเงียบเลย อย่างไรซะเขาก็ไม่ได้อยู่ในจุดของผม”
“แต่ฉันมาจากจุดยืนของซูจิ้ง”แววตาของเซิ่งอันหรานเฉียบคม เธอจ้องมองอย่าไม่สะทกสะท้าน “เมื่อพูดออกมาก็ไม่ได้ดูน่าฟังขนาดนั้น”
“คุณพูดมาเถอะ ผมเตรียมพร้อมแล้ว ตั้งแต่ที่รู้ประวัติทางการแพทย์ของจิ้งจิ้งวันนั้นผมก็เตรียมทุกอย่างไว้แล้ว”
“ในการเตรียมพร้อมของคุณ มีการเตรียมการอะไรไว้ไหมถ้าวันหนึ่งคุณทนต่อไปไม่ได้ และมีแผลนจะเลิกกับเธอไหม ?”
น้ำเสียงของเซิ่งอันหรานจริงจัง เธอถามคำถามนี้อย่างจริงจังโดยไม่มีการล้อเล่นหรือประชด เธอกำลังถามคำถามนี้
ถ้าวันหนึ่งคุณไม่รักเธอแล้ว หรือเหนื่อยกับชีวิตแบบนี้ และทนใช้ชีวิตกับเธอต่อไปไม่ได้แล้ว เธอจะทำยังไงล่ะ ?
เกาจ้านกำหมัดแน่น “คุณรอเดี๋ยว”
หลังจากพูดจบ เขาก็เดินไปยังมุมอ่านหนังสือที่เปิดอยู่ เปิดประตูชั้นล่างสุดของตู้หนังสือ แล้วหยิบเอาตู้เซฟอะลูมิเนียมแบบพกพาออกมา
“นี่คือใบรับรองอสังหาริมทรัพย์ทั้งหมดของผม มีชื่อของผมอยู่ทั้งหมด 36 แห่ง และทรัพย์สินที่มีค่าที่สุดคืออยู่ในเกียวโต อสังหาริมทรัพย์สามในหกของจินหลิงเป็นร้านค้าเชิงพาณิชย์ให้เช่า ส่วนที่เหลือถูกแบ่งไปทำรีสอร์ตในที่ต่างๆ และนี่คือรถภายใต้ชื่อของผม และนี่คือหลักฐานการเป็นเจ้าของหุ้นภายใต้ชื่อของผม...........”