ตอนที่ 224
บทที่ 225 คนเนรคุณไม่รู้จักบุญคุณคน
October 22, 2026
“แต่คนไม่เป็นไร”
โจวฟังจ้องมองสีหน้าของเจ้านายไม่ปกติ ก็รีบอธิบาย
อวี้หนานเฉิงขมวดคิ้ว พูดประเมินด้วยเสียงเย็นชา
“ไม่รู้จักประมาณตน”
หลังจากนั้นไม่กี่วินาที ปิดเอกสารและลุกขึ้น ในขณะที่ใส่เสื้อคลุมก็พูดถาม“โรงพยาบาลที่ไหน?”
“หา?”โจวฟังชะงักไปเล็กน้อย ในสมองเหมือนพายุเฮอริเคน แทบจะนำปากต่ำช้าของตัวเองกระแทกพื้น นี่คือหาที่ตายไหม?
“เธออยู่โรงพยาบาลไหน?”อวี้หนานเฉิงมองโจวฟัง พูดอีกครั้งอย่างไม่อดทน
โจวฟังพูดอ้ำอึ้งนานมาก“คุณเซิ่ง เธอไม่ได้พักที่โรงพยาบาล”
“ไม่ได้พักโรงพยาบาล?แล้วอยู่ที่ไหน?”
“เธอ เธอถูกกู้เจ๋อพาไปแล้ว”
เพิ่งจะพูดจบ การตอบสนองภายในเวลานี้ ชั่วพริบตาเดียวสีหน้าของอวี้หนานเฉิงก็จมดิ่งลง
“ประธานอวี้”โจวฟังมองสังเกตสีหน้าของอวี้หนานเฉิงอย่างระมัดระวัง“ยังจะออกไปไหมครับ?”
อวี้หนานเฉิงกำหมัดแน่น
“ออกไปแน่นอน”
“ไปที่ไหนล่ะ?”
โจวฟังไม่เข้าใจ“คุณเซิ่งไม่ได้อยู่โรงพยาบาล หรือไปที่บ้านกู้เจ๋อ?ประธานอวี้ นี้ไม่ค่อยเหมาะสม ไม่งั้นคุณก็โทรศัพท์ไปหาคุณเซิ่ง?”
“นายคิดว่าฉันนอกจากหาเธอ ออกไปทำเรื่องอื่นไม่ได้แล้วใช่ไหม?”
อวี้หนานเฉิงพูดเสียงน่ากลัว สายตาราวกับจะฆ่าคน โจวฟังถอยออกไปโดยไม่รู้ตัว
โจวฟังยิ้มกว้าง“ผมไม่ใช่หมายความว่าแบบนี้ ประธานอวี้ ท่าทางอันสง่างามของท่านไม่มีผู้หญิงคนไหนในเมืองจินหลิงไม่รู้จัก จะเป็นแบบนั้นได้ยังไง งั้นท่านจะไปที่ไหน”
“นายไม่ต้องตามมา รออยู่ที่นี่”
อวี้หนานเฉิงพูดประโยคนี้ออกมาอย่างอารมณ์ไม่ดี เดินลอยหน้าลอยตาออกไป
——
ภายในร้านอาหารฝรั่งเศสชื่อดังในเมืองจินหลิง ในห้องโถงใหญ่
เซิ่งอันหรานถอดผ้าพันแผลบนศีรษะออกก่อนจะออกจากบ้าน เปลี่ยนเป็นผ้าพันแผลกันน้ำ ก็ถูกเส้นผมขวางไว้แล้ว บาดแผลไม่ได้สะดุดตา
“บอกคุณว่าไม่ต้องนำของขวัญราคาแพงให้เธอ ของเล่นของเธอมากพอแล้ว”
กู้เจ๋อยิ้มเล็กน้อย ยื่นมือไปบีบแก้มของซิงซิงน้อยที่กำลังฉีกของขวัญ
“ไม่เกี่ยวกับแพงหรือไม่แพง ฉันแค่อยากจะทำดีกับเจ้าหญิงที่รักของฉันหน่อย เธอจะได้ไม่ต้องวิ่งไปหาคนอื่น”
เซิ่งเสี่ยวซิงทำเสียงฮึดฮัด พูดอย่างไม่มีหัวใจ“ใครให้ป่าป๊าอยู่แต่ข้างนอก หนูไม่พบคุณกี่ครั้งแล้ว คุณพูดแบบนี้อีก หนูคิดว่าหม่าม้าหาป่าป๊าคนนี้ให้หนูก็ไม่ได้ดีอะไร”
“คนเนรคุณไม่รู้จักบุญคุณคน”กู้เจ๋อตั้งใจโกรธ ถลึงตาใส่เธอ
“นี่ หนูคือเอลซ่า!”เซิ่งเสี่ยวซิงกอดของเล่นที่กำลังฉีก ดีใจสุดขีด ราวกับไม่ได้ยินคำพูดของกู้เจ๋อ
“คุณพูดอะไรกับเธอ เธอใจกว้างมาก”เซิ่งอันหรานกลอกตามองบนใส่เธอ หันหน้ากลับไปมองกู้เจ๋อ“คุณไม่รู้ เวลาที่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ คิดไม่ถึงว่าเธอจะใช้รูปภาพฉันลงทะเบียนหาคู่ ฉันยอมเธอแล้วจริงๆ เธอรู้ลำดับการลงทะเบียนของเว็บไซต์เหล่านั้นได้ยังไง เห็นได้ชัดเจนว่ารู้จักตัวอักษรไม่กี่คำ”
“หาคู่?”
กู้เจ๋อขมวดคิ้ว“เธอจำเป็นเหรอ?”
“แน่นอนว่าฉันไม่จำเป็น”
เซิ่งอันหรานตอบเด็ดขาดเป็นพิเศษ