บทที่ 400 ฉันไม่อยากใช้ชีวิตแบบนี้อีกแล้ว

"พี่อ้วน……"ลิงผอมตกใจจนหน้าซีด รู้ตัวว่าพูดหลุดปากไป "ฉันไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น......"

ที่ผ่านมาคนอ้วนใจดีและซื่อสัตย์ ตอนนี้เหมือนถูกคนกระตุ้นให้โกรธ ทั้งตัวออร่าเย็นของป่า จ้องลิงผอมที่อยู่ข้างหน้าอย่างเย็นชา เหมือนอยากกินเขาถลอกหนังเขาอย่างนั้น

เซิ่งอันหรานขบคิดสองประโยคนั้นของลิงผอม ฟังความหมายแปลกๆ นั้นออกเล็กน้อย

‘พี่สะใภ้ที่ตายไปแล้ว’หมายถึงภรรยาที่ตายไปแล้วของคนอ้วนแน่นอน ภรรยาที่ตายของคนอ้วนเกี่ยวอะไรกับไซครอปส์? ทำไมไซครอปส์ต้องเห็นแก่หน้าผู้หญิงที่ตายไปแล้วชดเชยให้คนอ้วน?

เธอกำลังคิด ลิงผอมก็รีบคลี่คลาย ขอโทษคนอ้วนอย่างท่าทีอ่อนโยนและน้ำเสียงนิ่มนวล คำพูดโดยนัยหรือพูดเฉยๆ วนไปวนมาก็คืออยากออกจากเกาะ

"ไม่พูดอย่างอื่น ก็ถือว่าเพื่อหลานสาวก็พอ พี่คิดดูว่าฉันพูดจริงไหม ทั้งเกาะมีแค่ผู้ชายอย่างพวกเรา พี่ให้ผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ด้วยกันกับพวกเราไปตลอดชีวิตเป็นไปไม่ได้ใช่ไหม?"

คนอ้วนเก็บเลื่อยบนพื้น แต่การเลื่อยช้ากว่าปกติมาก เขากำลังพิจารณาพูดของลิงผอม

จนกระทั่งเรื่องในบ้านต้นไม้เล็กสิ้นสุด คนอ้วนก็ยังไม่ได้ให้ตอบที่ชัดเจนกับลิงผอม เซิ่งอันหรานก็ไม่กล้าจะอยู่นานกลัวดึงความสนใจ ทำได้แค่กลับบ้าน

ในบ้านมีกลิ่นเหนียวเหนอะหนะกระจายอยู่ เพราะไม่ระบายอากาศทำให้แสบจมูกนิดๆ เกาชุ่ยสวมชุดอยู่บนเตียง บนใบหน้ายังมีสีแดงแปลกๆ แววตากลับชาชิน

"ฉันเทน้ำให้เธอ"

เซิ่งอันหรานทนดูต่อไม่ได้ หยิบขวดน้ำอุ่นในห้องเทน้ำให้เธอ

มีเสียงเกาชุ่ยดังมาจากด้านหลัง "เขาว่าเขาจะขอร้องพี่หลง ต่อไปให้ฉันตามเขา"

เซิ่งอันหรานได้ยินทำหน้าตะลึง

"เธอรับปากแล้ว?"

เกาชุ่ยกัดริมฝีปาก น้ำเสียงสั่นเล็กน้อย แฝงเสียงสะอึกสะอื้น "ฉันรู้สึกวิธีที่เธอบอกกับฉันไม่ต่างอะไรมากกับนั่งรอความตาย ฉันไม่อยากใช้ชีวิตแบบนี้อีกแล้ว"

เซิ่งอันหรานหันไปมองเธอ นานขนาดนี้เป็นครั้งแรกที่เห็นเกาชุ่ยร้องไห้

"เขาว่าต่อไปเขาจะไม่ให้ใครรังแกฉัน เขาจะดีกับฉัน แม้ว่าอยู่บนเกาะออกไปไหนไม่ได้ แต่รอหลังหน้าสิ่วหน้าขวานผ่านไปแล้ว เขาคิดหาวิธีพาฉันไปอยู่ข้างนอก"

"เธอก็เชื่อ?"

"ฉันไม่เชื่อ"เกาชุ่ยกัดฟัน เสียงสะอึกสะอื้นสุดๆ "แต่ฉันอยากลองวิธีนี้ คนอ้วนเป็นคนดีคนหนึ่ง เพราะเป็นคนดีดังนั้นอยากเข้าใกล้เขาช่างยากเหลือเกิน วิธีของเธอฉันไม่มั่นใจ ดังนั้นฉันอยากใช้วิธีของฉัน"

"เธอลองคิดอีกที"

เซิ่งอันหรานร้อนใจเล็กน้อย

"เธอต้องคิดให้ดี หากตามผู้ชายคนนั้นละก็ แค่สบายในช่วงสั้นๆ ต่อไปเกรงว่าจะตกเหวลงลึก"

เกาชุ่ยเอาแต่ก้มหน้า เหมือนคิดดีแล้ว

เซิ่งอันหรานเงียบไปชั่วครู่

"แบบนี้ เธอรออีกสองวัน หากสองวันนี้พี่อ้วนยังไม่มาหาเธอละก็ งั้นเธอค่อยพิจารณาอีกทีได้ไหม?"

เกาชุ่ยถึงยอมพยักหน้าอย่างไม่เต็มใจ

เซิ่งอันหรานไม่มั่นใจ ดูจากสถานการณ์จากคำพูดเมื่อกี้ที่ลิงผอมพูดกับคนอ้วน เธอไม่สามารถชี้ขาดว่าสุดท้ายคนอ้วนจะฟังคำพูดลิงผอมแล้วออกจากเกาะหรือไม่ ทำได้แค่ปล่อยให้เป็นไปตามชะตากรรม

——

"คนนี้แหละ"

ในเครื่องมอนิเตอร์ กู้เทียนเอินชี้ไปที่ภาพขยายสิบเท่า แสดงใบหน้าปากแหลมแก้มลิง

"คนคนนี้ในช่วงนี้ขายปลีกผงเคในตลาดมืด ทุกครั้งปริมาณไม่มาก แต่มีของตลอด ครั้งนี้พวกเราซื้อปริมาณของ10คนกับเขา คืนนี้เขาส่งของมา"

"ตรวจสอบเบื้องหลังเขามาหรือยัง?"เกาจ้านหน้าเครียด "คนนี้มาจากไหน"

"ตรวจสอบแล้ว"

กู้เทียนเอินกับอวี้หนานเฉิงสื่อสารกันผ่านทางสายตา กดความดีใจทางสายตาไว้ พูดหน้าจริงจัง