บทที่ 407 ศพผู้หญิงที่ตายเป็นใคร

เรื่องราวบนเกาะร้าง เซิ่งอันหรานคือหลังจากนั้นได้ยินถานซูจิ้งพูด

วันที่เธอหนีออกจากเกาะร้าง ทีมสืบคดี กับกองกำลังทหาร จนกระทั่งยังมีกู้เจ๋อพาคนมาล้อมเกาะร้างทุกทิศทาง

“ผลลัพธ์คือเธอรู้ว่าเกิดเรื่องแปลกอะไรไหม?คืนนั้นมีการปะทะกันบนเกาะ ไม่มีแม้แต่คนลาดตระเวน คนสามกลุ่มบุกเข้ามาโดยตรง ยังไม่รอให้พวกเขาลงมือ ที่หลบซ่อนของพวกมันก็ถูกไฟไหม้แล้ว เผาทั้งคืน เวลาที่เย่จื่อพวกเขาพาคนมาจัดการ พบผู้เสียชีวิตมากกว่ายี่สิบคนในบ้าน”

เซิ่งอันหรานได้ยินก็ขวัญหนีดีฝ่อ“ยี่สิบกว่าคน?”

ลูกน้องของไซครอปส์ที่เหลือก็มียี่สิบกว่าคน ก็ถูกเผาไหม้ไม่เหลือซาก?

“ใครวางเพลิงล่ะ?”

“ใครจะไปรู้ล่ะ?”ถานซูจิ้งท่าทางใจยังเสียวไม่หาย“โชคดีที่เธอหนีได้เร็ว ไม่อย่างนั้นถ้าติดอยู่ในบ้านคงถูกเผาตายไปแล้ว”

“ไม่มีคนรอดตายเหรอ?”เซิ่งอันหรานจำได้ว่าเวลาที่ตัวเองไปเพิ่งจะมีไฟ แต่เวลานั้นคนอ้วนยังอยู่ริมฝั่งทะเล

เป็นไปอย่างที่คิด ถานซูจิ้งพูดว่า

“ได้ยินว่าจับคนอ้วนได้ ถึงสถานีตำรวจก็พูดทุกอย่างแล้ว”

“เขาพูดว่าอะไร”

“พูดว่าผู้หญิงคนหนึ่ง วางเพลิงเผาคนบนเกาะตายแล้ว”

“ผู้หญิง?”เซิ่งอันหรานถาม“ใครเหรอ?”

“เธอยังเชื่ออีกเหรอ?”ถานซูจิ้งกะพริบตา“เวลาที่พวกเราไปจัดการศพมีศพผู้ชายยี่สิบคน ศพผู้หญิงหนึ่งคน หรือว่าผู้หญิงคนนี้วางเพลิงเผาพวกเขาแล้ว หลังจากนั้นก็นำตัวเองเผาตายไปด้วยเหรอ?”

“ศพผู้หญิง?”

เซิ่งอันหรานขมวดคิ้ว คิดอะไรได้คลุมเครือ“มีแค่ศพผู้หญิงคนเดียวเหรอ?”

“ใช่”

“งั้นจับคนที่รอดตายได้มีแค่คนอ้วน?”

“ใช่”

เห็นเซิ่งอันหรานสีหน้าซับซ้อน ถานซูจิ้งก็รู้สึกว่าผิดปกติ รีบถาม“ทำไม?มีปัญหาอะไร?”

“บนเกาะนอกจากฉันกับชุ่ยชุ่ย น่าจะมีผู้หญิงอีกสองคน คนหนึ่งคือเกาหย่าเหวิน อีกคนคือเกาชุ่ย ศพผู้หญิงที่ตายเป็นใคร?”

ถานซูจิ้งค่อยๆเลิกคิ้วขึ้น“เผาไหม้จนน่าเวทนา เหลือแต่กระดูกที่นำไปตรวจสอบ ห้องชันสูตรกำลังตรวจสอบ ยังไม่มีผลลัพธ์ออกมา”

เซิ่งอันหรานเลิกคิ้วขึ้นอย่างครุ่นคิด

ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นยังไง ผู้หญิงสองคนนี้มีคนหนึ่งที่หนีออกไปได้ แต่ว่าความสามารถของผู้หญิงคนเดียว อยากจะหนีออกจากเกาะร้างแทบจะไม่มีทางเป็นไปได้ ดังนั้นต้องมีคนอื่นช่วยเธอ

“มีคนหนีไปได้แล้ว?”

ถานซูจิ้งได้สติกลับมา “ไม่ได้เรื่องนี้ต้องรีบแจ้งตำรวจ ไม่อย่างนั้นรอให้ถูกแก้แค้นเหรอ?ฉันจะไปพูดกับเทียนเอิน”

พูดพลาง ถานซูจิ้งก็รีบออกไปโทรศัพท์

เซิ่งอันหรานถูกพ่อค้ายาลักพาตัวเรื่องนี้ก่อความวุ่นวายจนทุกคนหวาดกลัว คดีนี้ต้องจัดการพ่อค้ายาให้ได้พวกเขาจึงจะวางใจ

หลังจากถานซูจิ้งไป เซิ่งอันหรานนั่งดื่มโจ๊กอยู่บนเตียง ถือโอกาสกินยาที่จำเป็นต้องเสริมระหว่างตั้งครรภ์ เวลาที่เปิดขวดยา มองเห็นคำว่า“ตั้งครรภ์”เธอก็มึนงงเล็กน้อย

อยู่บ้านพักผ่อนสองวันนี้ ใครก็มาแล้ว จนกระทั่งอวี้เฟิ่งหยาเป็นตัวแทนของตระกูลอวี้มาเยี่ยมเธอ มีเพียงแค่อวี้หนานเฉิงไม่ปรากฏตัวออกมา

ตอนเย็น กู้เจ๋อรับน้าสะใภ้ของเซิ่งอันหรานเข้ามา ฉินปัวกับน่าน่าก็มาถึงแล้ว รวมถึงถานซูจิ้งกับเกาจ้านสองคน เส้าซือโอ้เอ้มาสาย ทุกคนนั่งอยู่เต็มโต๊ะ

แม่บ้านจัดโต๊ะอาหาร เซิ่งอันหรานก็มีแรงลงจากเตียง กินอาหารเย็นกับเพื่อนที่มาแสดงความยินดีกับการหนีรอดของเธอ

เส้าซืออยู่ต่างประเทศมาโดยตลอด ตอนเช้าเพิ่งจะนั่งเครื่องบินกลับมา เวลาที่มาถึงคฤหาสน์ก็กินข้าวไปครึ่งหนึ่งแล้ว เขาเข้ามาก็เบ้าตาก็แดงแล้ว

“ผมอยู่ต่างประเทศมาโดยตลอด และไม่มีคนบอกเรื่องนี้กับผม หลินมู่เหยียนคนสารเลวยังกล้าปิดบังผม”