ตอนที่ 477
บทที่ 478 พี่วางแผนจะแต่งงานหรือเปล่า?
October 22, 2026
ณ วิลล่าขนาดใหญ่ในเขตซีเฉิง ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองไปรอบๆด้วยท่าทางเหนื่อยล้า ในห้องนั่งเล่นบรรยากาศดูสงบเงียบอย่างแปลก ความหนาวเย็นปรากฏขึ้นในห้องนั่งเล่นที่ว่างเปล่า และได้แทรกซึมเข้าไปในกระดูก กระตุ้นให้เกิดความรู้สึกอึดอัดในหัวใจและแสดงออกบนใบหน้า
ร่างกายที่เมื่อยล้านั่งอยู่บนโซฟาหลังนุ่มๆ เขาปลอบใจตัวเองด้วยการเดินไปมาในห้อง แต่ความระมัดระวังนัยน์ดวงตาของอเล็กซ์ก็ไม่ได้ดูผ่อนคลายลงเลย จู่ๆ สายตาของเขาก็เพ่งไปที่ชายในชุดสูทสีเทาควันบุหรี่ที่อยู่ตรงด้านหน้า
นิ้วที่เรียวยาวของเขากำลังพลิกดูเอกสารบางอย่าง คิ้วของเขาบิดเบี้ยวเล็กน้อย และมีกลิ่นอายของความเย่อหยิ่งคละคลุ้งไปทั่วร่างกายของเขา
อเล็กซ์รออยู่ครู่หนึ่ง เขาเงยหน้าขึ้นนับโคมไฟระย้าคริสตัลที่อยู่เหนือศีรษะ จู่ๆก็หายใจไม่ออก ทันใดนั้นเขาจึงนึกถึงคำที่เขาเพิ่งเรียนรู้เมื่อคืนนี้ขึ้นมาได้
“ผมขอถามอะไรคุณหน่อย คุณเชิญผมมาที่นี่ทำไม？”
เมื่อได้ยินคำถามนี้ กู้เจ๋อเพิ่งพลิกหน้าสุดท้ายของเอกสาร เขายืดตัวขึ้นและเอนกายไปด้านหลังเล็กน้อย ดวงตาที่เย็นชาของเขาเปื้อนด้วยรอยยิ้ม
"อเล็กซ์ แม่เป็นคุณหมอ และเป็นชาวฝรั่งเศส"
หลังจากพูดเสร็จ เขาก็โยนเอกสารในมือลงบนโต๊ะกาแฟ
“พ่อเป็นศาสตราจารย์ที่โคลัมเบีย แต่เป็นชาวอเมริกัน และพี่สาวสองคน คนหนึ่งแต่งงานกับสามีชาวรัสเซีย อีกคนเป็นหมอเหมือนกับแม่ของคุณ—”
ในขณะที่พูด กู้เจ๋อก็โยนเอกสารที่เหลือลงต่อหน้าชายหนุ่มที่ละใบๆ มองดูความสงบที่เสแสร้งนัยน์ดวงตาของเขาค่อยๆถูกกลืนเข้าไปทีละน้อยๆ ในที่สุดเขาก็ยืนขึ้นด้วยท่าทางตื่นตระหนกและโกรธ พร้อมกับพูดแทรกขัดจังหวะขึ้นมาว่า
"คุณต้องการทำอะไร?"
อเล็กซ์กำมือแน่น ร่างกายของเขาสั่นเทาไปหมด ใบหน้าที่พยายามแสร้งทำเป็นมิตรค่อยๆเผยให้เห็นถึงความก้าวร้าวอย่างเต็มที่
“ชายหนุ่มดูแข็งแรงและกระฉับกระเฉง ฉันรู้ว่านายฝึกชกมวยมาสองปีแล้ว แต่ฉันขอแนะนำนายว่าอย่าเอาไข่มากระแทกหินเลย ”
กู้เจ๋อหันศีรษะไปมองทหารยามที่ยืนอยู่ตรงทางเข้าห้องนั่งเล่น แววตาของเขาล้วนแต่ดูถูกเหยียดหยามเด็กหนุ่มคนนั้นครั้งแล้วครั้งเล่า
ในขณะที่กำลังโกรธ อเล็กซ์กำหมัดของเขา เขานั่งลงอย่างสงบอีกครั้ง กู้เจ๋อเก็บรอยยิ้มที่อยู่บนใบหน้า พร้อมกับโน้มตัวไปข้างหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยประกายของความเย็นชา
“ฉันเป็นพ่อของกู้อัน”
บรรยากาศเงียบไปในชั่วขณะหนึ่ง
"ผมไม่เข้าใจว่าคุณกำลังหมายถึงอะไร"
“ฉันไม่คัดค้านหากว่านายจะตกหลุมรักลูกสาวของฉัน แต่วิธีการของนายมันสร้างปัญหาให้กับเธอ และฉันคิดว่าเธอไม่ได้ต้องการพบนาย ฉะนั้นฉันจะทำทุกอย่างเพื่อเคลียร์ทางให้ลูกสาวของฉัน”
กู้เจ๋อพูดคำเหล่านี้ด้วยภาษาอังกฤษที่ราบรื่นและความหมายชัดเจน เมื่อเห็นว่าอเล็กซ์มีสีหน้าซีดเซียว เขาจึงเปลี่ยนกลับไปใช้คำเตือนเป็นภาษาจีน
"อย่าใช้อุบายสกปรกที่นายเรียนรู้มาจากต่างประเทศมาใช้กับกู้อัน ก่อนวันพรุ่งนี้ไสหัวกลับประเทศของนายไปซะ"
อเล็กซ์รู้สึกเสียใจมาก ใบหน้าของเขาที่เคยสดใสเต็มไปด้วยความผิดหวัง เขาก้มศีรษะลง พร้อมกับกำหมัดอย่างแน่นหนา
"พรุ่งนี้ก็เป็นวันวาเลนไทน์แล้ว"
เขาพึมพำเบาๆ แล้วเงยหน้าขึ้นราวกับกำลังจะอ้อนวอนว่า “ขอเวลาอีกวันได้ไหม？”
กู้เจ๋อลุกขึ้น ร่างที่เพรียวบางของเขาสะท้อนบนพื้นในห้องที่มีแสงไฟสลัวๆต่อหน้าอเล็กซ์ พร้อมกับเสียงที่ดังขึ้นว่า "ไม่ได้" น้ำเสียงที่เมินเฉยค่อยๆคืบคลานเข้าไปในหัวใจของอเล็กซ์
“ส่งเขาไปที่สนามบินซะ”