บทที่20 หม่าม้าต้องฉวยโอกาสไว้นะ!

ไม่กี่วันหลังจากวันนั้น เซิ่งเสี่ยวซิงก็แอบนัดหมายชายชรามาที่ร้านกาแฟโดยอ้างว่าจะออกไปซื้อไอศกรีม ทุกครั้งที่เธอกลับไป กระเป๋านักเรียนของเธอจะเต็มไปด้วยของต่างๆมากมาย

หลังจากผ่านไประยะหนึ่ง เซิ่งอันหรานก็ได้ทำความสะอาดบ้านและกำจัดของเล่นแปลกๆออกไปมากมาย

“ซื้อสร้อยข้อมือเงือกน้อยนี้มาเมื่อไหร่？”

เซิ่งเสี่ยวซิงกำลังเล่นกับของเล่นชิ้นใหม่ที่อยู่บนเตียง สีหน้าที่ไม่ได้เปลี่ยนไปมากของเธอ ก็ตอบกลับไปว่า "ซื้อไอศครีมแล้วได้แถมมา"

เซิ่งอันหรานขมวดคิ้ว

"ร้านไอศครีมแถวนี้มีโปรโมชั่นเยอะขนาดนั้นเลยเหรอ?"

สงสัยก็สงสัย แต่เซิ่งเสี่ยวซิงนั้นค่อนข้างกล้าเป็นพิเศษ เธอไม่กังวลว่าจะทำอะไรแย่ๆ ก็แค่ของเล่นชิ้นเล็กๆไม่กี่ชิ้น ไม่สำคัญหรอก ดังนั้นเธอจึงไม่ได้จริงจังกับมันมากนัก

“อ้อ ตอนบ่ายเดี๋ยวจะพาไปโรงเรียนอนุบาลที่อยู่บริเวณใกล้ๆนี้ ทำไมถึงให้หนูหาโรงเรียนใหม่ในตอนปิดเทอมฤดูร้อนด้วย อยู่บ้านตลอดเวลาเลยไม่ได้เหรอ? "

ก่อนหน้านี้ที่คุยกับถานซูจิ้งเพื่อนของเธอ ตัวเธอเองเกือบลืมไปแล้ว และเธอจะต้องจัดการให้เซิ่งเสี่ยวซิงไปโรงเรียนให้ได้

เซิ่งเสี่ยวซิงพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง “ตกลง”