บทที่ 758-2 หลี่หลิงซู่ “พี่ชายวานรผู้นี้…” (2)

บทที่ 758 หลี่หลิงซู่ “พี่ชายวานรผู้นี้…” (2)

ในตอนนี้ เจียหลัวซู่ออกหมัดต่อยอาซูหลัวที่เข้ามาสกัดกั้น แล้วรีบไปหาจีเสวียนกับสวี่ผิงเฟิง พลางพูดเสียงต่ำ

“ไปสิ!”

‘ในไม่ช้าร่างธรรมวชิระของเจ้าจะฟื้นตัว’…สวี่ผิงเฟิงกะพริบตาปริบๆ แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ปฏิเสธและพาจีเสวียนถอยกลับมาอย่างรวดเร็ว

จ้าวโส่วฉลาดพอจึงไม่ได้ไล่ตาม ซุนเสวียนจีบาดเจ็บสาหัส ลั่วอวี้เหิงก็ใช้ตบะได้ไม่เต็มที่ ถ้าหุนหันพลันแล่นไล่ล่ามัน ในวันนี้ลัทธิขงจื๊ออาจสูญเสียผู้นำไป

“ฮู่ว ฮู่ว ฮู่ว…”

อาซูหลัวกับโค่วหยางโจวโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย หอบหายใจหนักหน่วง เสื้อผ้าพวกเขาขาดรุ่งริ่งชุ่มไปด้วยเหงื่อและเลือด

“สวี่ผิงเฟิงพรุ่งนี้ข้าจะรออยู่ที่นี่ แน่จริงก็มาสู้กันอีกครั้ง เจ้าคนขี้ขลาด!”

สวี่ชี่อันตะโกนไล่หลังเพราะมั่นใจแล้วว่าปลอดภัย

สวี่ผิงเฟิงมองกลับหลังและถลึงตามองจากระยะไกล

เมื่อร่างของทั้งสามคนลับสายตา สวี่ชี่อันก็ละสายตาแล้วมองไปยังท้องฟ้าสีสดใสและค่อยๆ เปล่งวาจาเสียงดุดันเต็มปากเต็มคำ

“ชนะ!”

เอาชนะสวี่ผิงเฟิงได้แล้ว

เอาชนะสวี่ผิงเฟิงได้อย่างสง่างามและตัวต่อตัว!

ในขณะนี้เขารู้สึกว่าเงามืดบางอย่างที่ปกคลุมหัวใจเขาได้อันตรธานหายไปหมดสิ้น

สวี่ชี่อันเลิกคิดทันที รีบวิ่งไปอยู่ข้างๆ ซุนเสวียนจีแล้วถามว่า

“ศิษย์พี่ซุน ท่านเป็นอะไรหรือไม่?”

บาดแผลทะลุบนหน้าอกของซุนเสวียนจีหายดีแล้ว ใบหน้าซีดเซียวทว่าเขายังพยักหน้า

“ไม่…”

“ไม่ต้องกังวลใช่หรือไม่? ข้าเข้าใจแล้ว” สวี่ชี่อันโล่งใจทันที

คิดถูกแล้ว สำนักโหราจารย์เป็นตระกูลใหญ่มีหน้าที่การงานใหญ่โตย่อมต้องมียาอายุวัฒนะมากมายทั้งที่ช่วยให้รอดชีวิตหรือปลิดชีพให้ดับสูญ ช่วยเสริมสร้างซ่อมแซมเนื้อหนังกระดูกมนุษย์ ตราบใดที่ยังไม่ตาย ศิษย์พี่ซุนก็อาจรอดชีวิตได้ด้วยทองคำคริปตันจากดาวซูเปอร์แมน

ซุนเสวียนจีอ้าปากค้างมีสีหน้าอึดอัด นี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาอยากจะพูด

‘ไม่ไล่ตามรึ?! เจ้าไม่ตามล่าพวกเขาหรอกรึ?’

จู่ๆ ศิษย์พี่ซุนก็นึกถึงผู้พิทักษ์หยวนขึ้นมา

“ให้…”

ซุนเสวียนจีหยิบขวดลายครามออกมาด้วยท่าทีเป็นกังวล โยนให้สวี่ชี่อัน แล้วชี้ไปที่อาซูหลัวกับโค่วหยางโจว

ลั่วอวี้เหิงที่ยืนอยู่ข้างๆ มีสีหน้าเย็นชา

สวี่ชี่อันรับขวดลายครามมาด้วยความรู้สึกสะเทือนใจ ล้มเลิกความคิดที่จะป้อนเข้าปากแล้วคว้าตัวลั่วอวี้เหิงไว้และพูดเสียงแผ่วเบา

“ท่านราชครู ท่านไม่ได้รับบาดเจ็บใช่หรือไม่”

ลั่วอวี้เหิงพยักหน้าเล็กน้อย

“ไม่มีปัญหา”

แต่ข้ายังต้องป้อนเจ้าก่อน…สวี่ชี่อันดึงจุกออก เทยาแล้วพูดว่า

“ขอบคุณท่านราชครูที่ให้ความช่วยเหลือ”

แค่นั้นลั่วอวี้เหิงก็พอใจแล้ว หลังจากกินยาแล้วนางก็ถลาลงไปหากระบี่เทพ

สวี่ชี่อันใช้โอกาสนี้ป้อนยาให้โค่วหยางโจวกับอาซูหลัว เพื่อช่วยให้พวกเขาฟื้นตัว

อาซูหลัวมองไปใต้ทะเลเมฆและพูดเบาๆ

“ผู้หญิงคนนี้จะหลุดพ้นจากบ่วงกรรมได้หรือไม่ก็เป็นตัวตัดสินจุดจบของพวกเราได้ทั้งนั้นว่าจะเป็นหรือจะตาย”

สวี่ชี่อันเข้าใจทันทีว่าเขาหมายถึงอะไรจึงคิดหนัก

“นั่นย่อมเป็นการต่อสู้ที่ยากลำบาก”

ถึง ‘ปฏิบัติการสังหารดอกบัว’ จะประสบความสำเร็จอย่างยิ่ง จนทำให้ราชวงศ์ต้าฟ่งมีผู้แข็งแกร่งขั้นสองเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคน แต่ตราบใดที่ไป๋ตี้กลับไปยังแผ่นดินใหญ่จิ่วโจวและร่วมมือกับเจียหลัวซู่และสวี่ผิงเฟิง เขาก็สามารถผลักดันราชวงศ์ต้าฟ่งไปในแนวราบได้เช่นกัน

สำหรับทุกคนชัดเจนแล้วว่าพลังของเจียหลัวซู่นั้นคือขั้นหนึ่ง

หากราชวงศ์ต้าฟ่งไม่มีผู้แข็งแกร่งขั้นหนึ่งอยู่ การจะเอาชนะอวิ๋นโจวย่อมเป็นเรื่องยาก

ปัจจัยสำคัญคือชะตากรรมของลั่วอวี้เหิงที่อยู่ห่างจากหายนะเพียงครึ่งก้าว

แน่นอนว่า สวี่ผิงเฟิงย่อมเห็นสิ่งนี้เช่นกัน ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะยอมให้ลั่วอวี้เหิงหลุดพ้นจากบ่วงกรรมได้อย่างราบรื่น

อาซูหลัวพูดเสียงต่ำ

“มั่นใจหรือ?”

สวี่ชี่อันส่ายหัวแล้วพยักหน้าอีกครั้ง

“ห้าสิบห้าสิบ”

เขาไม่ได้อธิบายอะไรมากนักและหันไปมองจ้าวโส่ว

“เจ้าสำนัก ท่านอยากกลับเมืองหลวงหรือไม่?”

จ้าวโส่วตอบว่า “อืม”

“ไม่ว่าอย่างไรเมืองหลวงก็ย่อมต้องการเหนือมนุษย์คอยดูแล”

นั่นคือสิ่งที่ข้าพูด แต่ถ้าไม่มีท่าน โอกาสชนะของเราอาจลดลง…สวี่ชี่อันกำลังจะพูด แต่แล้วเขาก็เห็นรอยแผลของจ้าวโส่ว

มีเลือดไหลออกมาจากรอยแผลเป็นคล้ายใยแมงมุมบนตัวจ้าวโส่ว

“มันเป็นผลข้างเคียงที่เกิดขึ้น” จ้าวโส่วถอนหายใจ สะบัดมงกุฎขงจื๊อเบาๆ และพูดว่า

“อาการบาดเจ็บของข้าหายดีแล้ว”

มงกุฎขงจื๊อแห่งรองปราชญ์เอกเปล่งประกายและในวินาทีต่อมา จ้าวโส่วก็หายจากอาการบาดเจ็บ

สีของมงกุฎขงจื๊อแห่งรองปราชญ์เอกพลันจางลง กลายเป็นมงกุฎขงจื๊อธรรมดา

“ข้าสามารถใช้พลังของมงกุฎขงจื๊อแห่งรองปราชญ์เอกเพื่อแสดงคำพูดของข้า และข้าจะแบกรับผลข้างเคียงที่เกิดขึ้นเอง ตราบใดที่ ‘ความต้องการ’ ไม่เกินจริงมากเกินไป มงกุฎขงจื๊อย่อมสามารถต้านทานได้” จ้าวโส่วยิ้มแย้มอธิบาย

แน่นอนว่านี่เป็นการบังคับขู่เข็ญ…สวี่ชี่อันคุกรุ่นอยู่ในใจ

จ้าวโส่วไม่รู้เรื่องราวภายในใจเขาจึงพูดว่า

“ข้าเข้าใจในสิ่งที่เจ้ากังวล เรื่องนี้จัดการได้ไม่ยาก หนังสือส่งตัวของสำนักโหราจารย์สามารถแก้ปัญหาได้อย่างสมบูรณ์แบบ

“เจ้าสามารถให้ซุนเสวียนจีวาดค่ายกลส่งตัวในเมืองหลวงและเมืองยงโจว จากนั้นสร้างค่ายกลส่งตัวที่สอดคล้องกัน ด้วยวิธีนี้ ไม่ว่าข้าจะสนับสนุนยงโจวหรือเจ้าจะกลับเมืองหลวง ทุกอย่างก็จะยุติในชั่วพริบตา”

สวี่ชีอันตาเป็นประกาย

อาซูหลัวกับโค่วหยางโจวแสดงความคิดเห็น

“แผนนี้ฉลาดมาก”

ซุนเสวียนจีพยักหน้า

“สามารถทำได้!”

อาซูหลัวส่งเสียงบอกสวี่ชี่อัน

“ตอนข้าร่วมมือกับจินเหลียนเพื่อสังหารเฮยเหลียน ข้าได้พบเรื่องแปลกประหลาด! ดูเหมือนหนังสือปฐพีจะมีอาวุธศักดิ์สิทธิ์”

เขาบอกสวี่ชี่อันเรื่องความผิดปกติหลังจากรวบรวมเศษชิ้นส่วนหนังสือปฐพีแล้ว

หนังสือปฐพีมีอาวุธศักดิ์สิทธิ์จริงๆ ของวิเศษที่สง่างามจะไม่มีอาวุธศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างไร…สวี่ชี่อันส่งเสียงตอบกลับ

“ด้วยนิสัยของนักบวชเต๋าจินเหลียน ข้าเกรงว่าเขาคงไม่บอกความจริงกับเรา”

อาซูหลัวบอกว่า